Adhyaya 74
ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ຊີ້ນຳພຣະມະຫາເທວີໃຫ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສົ່ງຂອງລິງຄະ «ສາກັລເຍສະວະຣະ» ຕາມທິດແລະໄລຍະທາງທີ່ກຳນົດ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງລິງຄະນີ້ວ່າ «sarvakāmadam» ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ແລະເລົ່າສາຍປະເພນີຜູ້ນະມັດສະການ: ມຸນີກະສັດ «ສາກັລຍະ» ບຳເນັດຕະປະສະຢາຢ່າງໃຫຍ່ ຈົນພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈ ແລະປະກົດ/ສະຖາປະນາເປັນລິງຄະ. ມີຟະລະສຣຸຕິວ່າ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນີ້ ບາບທີ່ສະສົມມາ 7 ຊາດຈະລະລາຍ ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ. ບົດນີ້ຍັງກຳນົດເວລາແລະພິທີ: ໃນວັນ Aṣṭamī ແລະ Caturdaśī ໃຫ້ອາບນ້ຳພຣະສິວະດ້ວຍນົມ, ບູຊາຕາມລຳດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນບຸນການຈາລິກຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຄວນຖວາຍທານຄຳ. ບົດນີ້ລຽງນາມຕາມ 4 ຍຸກ: ຍຸກ Kṛta ແມ່ນ «Bhairaveśvara»; ຍຸກ Tretā ແມ່ນ «Sāvarṇikeśvara» (ກ່ຽວກັບ Sāvarṇi Manu); ຍຸກ Dvāpara ແມ່ນ «Gālavēśvara» (ກ່ຽວກັບລະສີ Gālava); ແລະຍຸກ Kali ແມ່ນ «Śākalyeśvara» (ກ່ຽວກັບມຸນີ Śākalya ຜູ້ໄດ້ aṇimā ແລະ siddhi ອື່ນ). ພື້ນທີ່ສັກສິດຖືກກຳນົດເປັນຮັດສະມີ 18 dhanu; ແມ່ນກະທັ້ງສັດນ້ອຍໆໃນເຂດນີ້ກໍມີສິດໄດ້ຫຼຸດພົ້ນ, ນ້ຳທ້ອງຖິ່ນຖືກຍົກຍ້ອງດຸດດັ່ງ Sarasvatī, ແລະການໄດ້ດາຣະຊະນະຖືກເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດຍະວິທີເວດະອັນໃຫຍ່. ຍັງມີວິນັຍປະຕິບັດ 1 ເດືອນໃກ້ລິງຄະໃນ Soma-parvan: ສວດ Aghora-japa ແລະບູຊາໄຟດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee-homa) ເພື່ອໄດ້ «uttamā siddhi» ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ບາບໜັກ. ລິງຄະນີ້ຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ «kāmika», ມີ Aghora ເປັນພຣະພັກ ແລະມີພຣະ Bhairava ປະທັບເດັ່ນ; ຈຶ່ງອະທິບາຍວ່າເຄີຍນິຍົມນາມ «Bhairaveśvara» ແລະໃນຍຸກ Kali ຈຶ່ງເອີ້ນ «Śākalyeśvara».
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शाकल्येश्वरमुत्तमम् । दैत्यसूदनवायव्ये धनुषां त्रिंशता स्थितम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ຊາກັລເຢສະວະຣະ ອັນປະເສີດ, ຕັ້ງຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອຈາກ ໄດຕະຍະສູດະນະ ຫ່າງໄປສາມສິບຄວາມຍາວຄັນທະນູ।
Verse 2
शाकल्येन महादेवि पूजितं सर्वकामदम् । शाकल्योनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महत्तपः
ໂອ ມະຫາເທວີ, ສະຖານນັ້ນເຄີຍຖືກ ຊາກັລຍະ ບູຊາ ແລະພຣະອົງປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ; ທີ່ນັ້ນ ຣາຊະຣິສິ ນາມວ່າ ຊາກັລຍະ ໄດ້ບຳເນີນຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່।
Verse 3
समाराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगेऽवतारयामास प्रसन्नं तं महेश्वरम्
ເມື່ອໄດ້ບຳເນີນການບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະມະຫາເທວະ ຢ່າງສົມບູນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ ພະພະວະ (Bhava) ປາກົດຕໍ່ໜ້າ; ແລະໄດ້ອັນເຊີນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປຣະສັນນະ ລົງສະຖິດໃນ ລິງຄະ।
Verse 4
तस्मिन्दृष्टे वरारोहे सप्तजन्मकृतं नृणाम् । पापं प्रणश्यते शीघ्रं तमः सूर्योदये यथा
ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ (Śākalyeśvara) ບາບທີ່ມະນຸດສະສົມໄວ້ຕະຫຼອດ 7 ຊາດ ຈະສູນໄປໄວ ເຫມືອນຄວາມມືດຫາຍໄປເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ.
Verse 5
तत्राष्टम्यां चतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा शिवम् । पूजयेच्च विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्
ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ວັນຈະຕຸຣະດະສີ ຄວນອາບສະນານພຣະສິວະດ້ວຍນົມ; ແລະຄວນບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຕາມລຳດັບ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ.
Verse 6
हिरण्यं तत्र दातव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः । चत्वारि तस्य नामानि कथ्यमानानि मे शृणु
ຜູ້ໃດປາຖະໜາຜົນອັນສົມບູນ ແລະຖືກຕ້ອງຂອງການເດີນທາງຈາລິກໄປນັ້ນ ຄວນບໍລິຈາກຄຳ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ ນາມທັງສີ່ທີ່ເທວະນັ້ນຖືກເອີ້ນຂານ.
Verse 7
आदौ कृतयुगे देवि कीर्तितो भैरवेश्वरः । ततः सावर्णिमनुना सम्यगाराधितः प्रिये
ໃນຕອນແຮກ ໃນຍຸກກຣິຕະ, ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ “Bhairaveśvara”. ຕໍ່ມາ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, Sāvarṇi Manu ໄດ້ບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງສົມຄວນ.
Verse 8
सावर्णिकेश्वरं नाम त्रेतायां तस्य संज्ञितम् । ततस्तु द्वापरे देवि गालवेन महात्मना । सम्यगाराधितस्तत्र लिंगरूपीवृषध्वजः
ໃນຍຸກເຕຣຕາ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ “Sāvarṇikeśvara”. ຕໍ່ມາໃນຍຸກດວາປະຣະ, ໂອ ເທວີ, ມະຫາອາດມາ Gālava ໄດ້ບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (Vṛṣadhvaja) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບລິງຄະ.
Verse 9
तृतीयं तस्य देवस्य गालवेश्वरसंज्ञितम् । कलौ युगे तु संप्राप्ते शाकल्योनाम वै मुनिः
ນາມທີສາມຂອງພຣະເທວະນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ «ກາລະເວສະວະຣະ». ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ມີມຸນີນາມ «ຊາກະລະຍະ» ຢ່າງແທ້ຈິງ.
Verse 10
यत्र सिद्धिमनुप्राप्त ऐश्वर्यं चाणिमादिकम् । शाकल्येश्वरनामेति ततः ख्यातं तुरीयकम्
ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິດທິ ແລະອຳນາດອິດທິລິດເຊັ່ນ ອະນິມາ ແລະອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມທີສີ່ «ຊາກະລະເຢສະວະຣະ» (Śākalyeśvara).
Verse 11
एवं चातुर्युगं नाम तस्य लिंगस्य कीर्तितम् । पापघ्नं पुण्यदं नॄणां कीर्त्तितं सर्वकामदम्
ດັ່ງນີ້ ນາມ «ຈາຕຸຣະຍຸກະ» ອັນເປັນນາມສີ່ຍຸກຂອງລິງຄະນັ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວປະກາດ. ເມື່ອສັນລະເສີນ ແລະລະລຶກເຖິງ ມັນທຳລາຍບາບ ໃຫ້ບຸນ ແລະກ່າວກັນວ່າ ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.
Verse 12
तस्यैव देवदेवस्य क्षेत्रोत्पत्तिं शृणु प्रिये
ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງເຖິງກຳເນີດຂອງເຂດສັກສິດ (kṣetra) ຂອງພຣະເທວະເທວະນັ້ນ.
Verse 13
अष्टादशधनुर्देवि समंतात्परिमण्डलम् । महापापहरं देवि तत्र क्षेत्रनिवासिनाम्
ໂອ ເທວີ, ມັນເປັນເຂດວົງມົນ ລ້ອມຮອບທຸກທິດ ກວ້າງໄປເຖິງ 18 ທະນູ. ໂອ ເທວີ, ມັນກຳຈັດບາບໃຫຍ່ແກ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ.
Verse 14
कृमिकीटपतंगानां तिरश्चामपि मोक्षदम् । यत्र कूपादितोयेषु जलं सारस्वतं स्मृतम्
ທີ່ນັ້ນເປັນບ່ອນປະທານໂມກະ ແມ່ນແຕ່ແມງນ້ອຍ ແມງໄມ້ ແລະນົກ ພ້ອມທັງສັດອື່ນໆດ້ວຍ. ນ້ຳໃນບໍ່ນ້ຳ ແລະແຫຼ່ງນ້ຳອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສາຣັສວະຕະ» ດຸດດັ່ງນ້ຳສັກສິດແຫ່ງເທວີສາຣັສວະຕີ.
Verse 15
यत्र तत्र नरः स्नात्वा स्वर्गलोके महीयते । अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च
ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກສະຫວັນ. ບຸນກຸສົນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະພັນຄັ້ງ ແລະວາຈະເປຍະຮ້ອຍຄັ້ງ.
Verse 16
तत्फलं समवाप्नोति तस्य लिंगस्य दर्शनात् । सोमपर्वणि संप्राप्ते यस्तत्र शुचिरात्मवान्
ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນສັກສິດນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນດຽວກັນຕາມພິທີ. ເມື່ອໂສມະປັຣວັນ (ວັນປະຕິບັດຕາມຈັນທຣາ) ມາຮອດ ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະການສຳລວມຕົນ ຈະໄດ້ຮັບບຸນນັ້ນ.
Verse 17
अघोरं च जपेत्सम्यगाज्यहोमसमन्वितम् । तल्लिंगस्य समीपस्थो यावन्मासावधिः प्रिये
ແລະຄວນສວດຈະປະ «ອະໂຆຣະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມກັບການຖວາຍໂຮມະດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee). ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຢູ່ໃກ້ລິງຄະນັ້ນຕະຫຼອດເວລາໜຶ່ງເດືອນ (ຈຶ່ງເໝາະສົມຮັບພຣະກະລຸນາ).
Verse 18
महापातकयुक्तोऽपि युक्तो वाऽप्युपपातकैः । स सर्वां लभते सिद्धिमुत्तमां वरवर्णिनि
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີບາບໃຫຍ່ຕິດຕົວ ຫຼືຖືກເປື້ອນໂດຍບາບນ້ອຍ (ອຸປະປາຕະກະ) ກໍຈະໄດ້ຮັບສິດທິທັງປວງ ແລະຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ້ນາງຜູ້ຜິວງາມ.
Verse 19
कामिकं तत्स्मृतं लिंगं सर्वकामफलप्रदम् । अघोर वक्त्रं देवस्य तत्रस्थं भैरवं महत्
ລິງຄະນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ກາມິກະ» ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນມີພະໄພຣະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນພະພັກອະໂຆຣະຂອງພຣະເຈົ້າ ສະຖິດຢູ່.
Verse 20
भैरवेश्वरनामेति पूर्वं ख्यातमभूद्भुवि । अस्मिन्युगे तु संप्राप्ते शाकल्येश्वरनामकम्
ໃນອະດີດ ໃນໂລກນີ້ມັນເຄີຍມີຊື່ສຽງວ່າ «ໄພຣະເວສະວະຣະ». ແຕ່ໃນຍຸກປັດຈຸບັນນີ້ ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ «ສາກັລເຢສະວະຣະ».