Adhyaya 67
ບົດນີ້ເປັນຄໍາສອນຈາກພຣະສິວະເຖິງພຣະເທວີ ກ່ຽວກັບມະຫາລິງຄ໌ຊື່ «ກາເມສະວະຣະ» ໃນປຣະພາສະເຂດ. ພຣະອີສະວະຣະຊີ້ນໍາໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກໄປຫາ «ມະຫາລິງຄ໌ ກາເມສະວະຣະ» ທີ່ເຄີຍຖືກພຣະກາມະບູຊາ ແລະຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ «ໄດຕະຍະສູດະນະ» ໃນລະຍະປະມານ 7 ຄວາມຍາວຄັນທະນູ. ເນື້ອຫາຍ້ອນເຖິງເຫດການທີ່ພຣະກາມະຖືກເຜົາໂດຍໄຟຈາກຕາທີສາມຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວພຣະກາມະໄດ້ບໍາເນັດບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະເປັນເວລາພັນປີ ຈົນໄດ້ຮັບພະລັງໃໝ່ທາງຄວາມປາຖະໜາແລະການກໍ່ກໍາເນີດ (ກາມະນາ-ສັຣກະ) ໂດຍຍັງຈື່ຈໍາສະພາບ «ອະນັງຄະ» ຄືບໍ່ມີຮ່າງ. ລິງຄ໌ນີ້ມີຊື່ສຽງໃນໂລກ ລ້າງບາບທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ມີພິທີກໍານົດເປັນພິເສດ: ໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ ຕຣະໂຢດະສີ) ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ຄວນບູຊາກາເມສະວະຣະຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ຜົນບຸນຖືກກ່າວໃນພາສາປຸຣານະວ່າ ນໍາມາຊຶ່ງຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມເຈີຣິນຂອງຄວາມປາຖະໜາ/ເສ່ຫນ່າສໍາລັບແມ່ຍິງ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາມະຫາລິງຄະ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ກາເມສະວະຣະ’. ໃນອະດີດ ກາມະເຄີຍບູຊາມັນ ແລະມັນຕັ້ງຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ໄດຕະຍະສູດະນະ».
Verse 2
धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम
ໂອ ເທວີ, ລິງຄະອັນສະຫວ່າງໄສຍິ່ງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫ່າງໄປເທົ່າເຈັດຄັນທະນູ. ເມື່ອກາມະຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟທີສາມຂອງຂ້າ (ຈາກຕາທີສາມ),
Verse 3
तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल
ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ ຕະຫຼອດພັນປີ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸການກໍ່ເກີດຄືນຂອງກາມະ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ອະນັງຄະ (ຜູ້ບໍ່ມີຮ່າງ) ເຄີຍຢືນຢູ່ແຕ່ກ່ອນ।
Verse 4
तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्
ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງມີນາມລືຊາໃນໂລກວ່າ “ກາເມສະວະຣະ”। ໂອ ເທວີ, ມັນກໍາຈັດບາບທັງປວງ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງຫມົດ।
Verse 5
त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्
ໃນວັນຕຣະໂຢດະສີ (ວັນທີ 13) ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ຖ້າບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຊາຍນັ້ນຈະເປັນຜູ້ນ່າປາຖະໜາແກ່ສະຕຣີ ໄດ້ສະເໝີ।
Verse 67
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນທະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາອັນມີ 81,000 ຄາຖາ ໃນປຶ້ມທີ 7 ຊື່ວ່າ ປຣະພາສະຂັນຑະ ໃນພາກທຳອິດ ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕະມະ ບົດທີ 67 ຊື່ “ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງກາເມສະວະຣະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।