Adhyaya 61
ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ເລົ່າຖຶງຄຳສອນທາງທິດສະດີທີ່ຜູກພັນກັບສະຖານທີ່ສັກສິດ ຢູ່ພາກຕາເວັນອອກ ໃກ້ສະຖານບູຊາ Śrīdaittyasūdana ໂດຍມີເທວີຜູ້ເປັນ kṣetra-dūtī (ຜູ້ອາລັກຂາສະຖານທີ່) ມີລັກສະນະແຫ່ງ Vaiṣṇavī. ບົດນີ້ຍ້ອນເຫດການສົງຄາມທີ່ພວກໄດຕະຍະຜູ້ມີກຳລັງ ຖືກພຣະວິສນຸກົດດັນ ໃຫ້ເຄື່ອນໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະຮົບພັນຍາວນານດ້ວຍອາວຸດເທວະຫຼາກຫຼາຍ. ເມື່ອເຫັນວ່າຍາກຈະປາບປາມ ພຣະວິສນຸໄດ້ອັນເຊີນ Bhairavī-Śakti ຜູ້ເປັນ Mahāmāyā ແລະພະລັງອັນສະຫວ່າງໄສ. ເທວີປາກົດທັນທີ ແລະເມື່ອເຫັນພຣະວິສນຸ ນາງເຮັດໃຫ້ດວງຕາຂະຫຍາຍກວ້າງດັ່ງນິມິດ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ Viśālākṣī ແລະຖືກສະຖາປະນາໃນທີ່ນັ້ນເປັນຜູ້ທຳລາຍກຳລັງອະຄົມ. ຕໍ່ມາ ຄຳສອນໄດ້ເຊື່ອມໂຍງການບູຊາ Umā-dvaya (ອຸມາຄູ່) ກັບ Somēśvara ແລະ Daittyasūdana ພ້ອມກຳນົດລຳດັບການຈາລິກ: ໄປ Somēśvara ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປ Śrīdaittyasūdana. ພິທີສຳຄັນແມ່ນການບູຊາໃນວັນຕິຖີທີ 3 ເດືອນ Māgha ໂດຍກ່າວຜົນຄື ສາຍຕະກູນສືບຕໍ່ (ພົ້ນຈາກຄວາມບໍ່ມີລູກຫຼາຍຊົນ) ແລະສຸຂະພາບ ຄວາມສຸກ ສິຣິມົງຄຸນສຳລັບຜູ້ບູຊາທຸກມື້. ການຟັງມາຫາຕະມະນີ້ຊ່ວຍລົບບາບ ແລະເຮັດໃຫ້ທຳມະເຈີຣິນ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवीं क्षेत्रदूतीं तु वैष्णवीम् । श्रीदैत्यसूदनाद्देवि पूर्वभागे व्यवस्थिताम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວຄວນໄປຫາພຣະເທວີໃຫຍ່ ວາຍສະນະວີ ຜູ້ເປັນທູດແຫ່ງກະເສດ (Kṣetradūtī). ໂອ ເທວີ, ນາງປະຈຳຢູ່ດ້ານຕາເວັນອອກ ໃກ້ພຣະສຣີໄດຕະຍະສູດນ»។
Verse 2
योगेश्वर्यास्तथैशान्यां धनुषां सप्तके स्थिताम् । महादौर्भाग्यदग्धानां स्थितां भेषजरूपिणीम्
«ທາງທິດອີສານ ໃກ້ພຣະໂຍເກສະວະຣີ ນາງຢູ່ຫ່າງໄປເຈັດທະນູສ (ຄວາມຍາວຄັນທະນູ). ນາງຢືນໃນຮູບແຫ່ງຢາຮັກສາ ແກ່ຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍເຄາະຮ້າຍອັນໃຫຍ່»។
Verse 3
चाक्षुषस्यांतरे देवि यदा दैत्या बलोत्कटाः । हन्यमाना विष्णुनाऽथ दक्षिणां दिशमाविशन्
ໂອ ເທວີ, ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ຈາກຂຸສະ (Cākṣuṣa) ເມື່ອດານະວະຜູ້ກ້າແຂງຖືກພຣະວິດສະນຸຟັນຟາດທຳລາຍ ພວກເຂົາກໍຫນີໄປ ແລະເຂົ້າສູ່ທິດໃຕ້।
Verse 4
तत्र वर्षशतं साग्रं दैत्याश्चक्रुर्महाहवम् । विष्णुना सह देवेशि दिव्यास्त्रैश्च पृथग्विधैः
ທີ່ນັ້ນ ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ພວກໄດຕະຍະໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງກັບພຣະວິດສະນຸ ເກີນຮ້ອຍປີເລັກນ້ອຍ ໂດຍໃຊ້ອາວຸດທິບຫຼາຍປະເພດ.
Verse 5
दुःखवध्यांस्ततो ज्ञात्वा विष्णुः कमललोचनः । सस्मार भैरवीं शक्तिं महामायां महाप्रभाम्
ແລ້ວພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ເມື່ອຮູ້ວ່າພວກນັ້ນຂ້າໄດ້ຍາກ ຈຶ່ງລະນຶກເອີ້ນພະລັງບໄຮຣະວີ—ມະຫາມາຍາ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີສູງສຸດ.
Verse 6
सा स्मृता क्षणमात्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना । तत्रागता महादेवी आनंदस्फुरितेक्षणा
ເມື່ອພຣະວິສນຸຜູ້ມີອານຸພາບໄດ້ລະລຶກນາງ, ນາງກໍປາກົດຂຶ້ນໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ—ພຣະເທວີໃຫຍ່, ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.
Verse 7
विशाले तु कृते देव्या लोचने विष्णुदर्शनात् । विशालाक्षी ततो जाता तत्रस्था दैत्यनाशिनी
ເມື່ອເທວີໄດ້ເຫັນພຣະວິສນຸ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ດວງຕາກວ້າງໃຫຍ່, ນາງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ວິຊາລາກຊີ”; ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ.
Verse 8
अस्मिन्कल्पेसमाख्याता ललितोमा वरानने । उमाद्वयं समाख्यातं सोमेशे दैत्यसूदने
ໃນກັລປະນີ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ “ລະລິຕາ-ອຸມາ”; ແລະ “ອຸມາຄູ່” ນີ້ໂດງດັງຢູ່ທີ່ ໂສເມຊະ ແລະ ໄດຕະຍະສູດນະ.
Verse 9
पूर्वं सोमेश्वरे पश्येत्पश्चाच्छ्रीदैत्यसूदने । उमा द्वयं पूजयित्वा तीर्थयात्राफलं लभेत्
ກ່ອນອື່ນຄວນໄປເບິ່ງດາຣຊັນທີ່ ໂສເມສະວະຣະ, ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາ ໄດຕະຍະສູດນະ ອັນຄວນເຄົາລົບ. ເມື່ອບູຊາອຸມາທັງສອງແລ້ວ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເຕັມສ່ວນແຫ່ງການຈາລິກໄປຕີຣຖະ.
Verse 10
माघे मासि तृतीयायां विधिना योऽर्चयेत्तु ताम् । न संततिविहीनः स्यात्तस्यकोट्यन्वये नरः
ຜູ້ໃດບູຊານາງຕາມພິທີໃນວັນຕິຖີທີ 3 ໃນເດືອນມາຄະ, ຜູ້ນັ້ນໃນສາຍຕະກູນ ແມ່ນແມ່ນຜ່ານໄປເຖິງລ້ານໆຊົນລຸ້ນ ກໍຈະບໍ່ຂາດຜູ້ສືບສາຍເລືອດ.
Verse 11
यो नित्यमीक्षते तत्र भक्त्या परमया युतः । आरोग्यसुखसौभाग्यसंयुक्तोऽसौ भवेच्चिरम्
ຜູ້ໃດທີ່ໄປເບິ່ງພຣະເທວະທີ່ນັ້ນທຸກມື້ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະດໍາລົງຢູ່ດົນນານ ພ້ອມດ້ວຍສຸຂະພາບ ຄວາມສຸກ ແລະໂຊກລາບດີ।
Verse 12
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ललितोद्भवम् । श्रुतं यत्पापनाशाय जायते धर्मवृद्धये
ດັ່ງນີ້ ມະຫາພຣະກຽດທີ່ເກີດຈາກ ລະລິຕາ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້. ການໄດ້ຟັງນັ້ນ ນໍາໃຫ້ບາບສູນສິ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ທຳມະເຈີຣິນ.
Verse 61
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये ललितोमाविशालाक्षी माहात्म्यवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 61 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະກຽດຂອງ ລະລິຕາ, ອຸມາ ແລະ ວິຊາລາກຊີ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ «ປຣະພາສະ-ເຂດຣະ ມາຫາດມະຍະ» ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ (ສະຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ).