Adhyaya 50
ບົດນີ້ເປັນການສົນທະນາທາງທິດສະດີສາສະໜາ ທີ່ພຣະອີສະວະຣາ (ມະຫາເທວ) ຊີ້ແຈງແກ່ພຣະເທວີ ກ່ຽວກັບລິງຄະອັນມີອານຸພາບ ທີ່ຣາຫູ (ສະວະພານຸ/ໄສມຫິເກຍ) ໄດ້ສ້າງແລະສະຖາປະນາ. ສະຖານທີ່ຖືກກໍານົດວ່າຢູ່ທິດວະຍະວະ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ) ໃກ້ມັງກະລາ ທາງເໜືອຂອງອະຊາເທວີ ແລະໃກ້ໝາຍ “ທະນຸສ” ເຈັດຈຸດ. ເລື່ອງກໍ່ກໍາເນີດກ່າວວ່າ ອະສຸຣະສະວະພານຸ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ຢ່າງຍາວນານເຖິງໜຶ່ງພັນປີ ເພື່ອບູຊາມະຫາເທວ. ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຄວາມພາກເພັງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວໄດ້ປາກົດ/ສະຖິດເປັນລິງຄະ ເປັນ “ໂຄມໄຟແຫ່ງໂລກ” (ຊະກັດດີປ). ຟະລະສຣຸຕິກ່າວຢ່າງຊັດວ່າ ຜູ້ມີສັດທາທີ່ໄດ້ດາຣະຊັນແລະບູຊາ ຈະລະລາຍບາບໜັກ ແມ່ນແຕ່ບາບປະເພດພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ. ຍັງໄດ້ຜົນໃນຮ່າງກາຍ: ພົ້ນຈາກຕາບອດ ຫູໜວກ ເວົ້າບໍ່ໄດ້ ໂລກໄພ ແລະຄວາມທຸກຍາກ; ຕໍ່ມາໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ ຄວາມງາມ ຄວາມສໍາເລັດໃນເປົ້າໝາຍ ແລະຄວາມສຸກດັ່ງເທວະ. ທ້າຍບົດຍັງລະບຸວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນ ສະກັນດະປຸຣານະ ພຣະພາສະຂັນດະ ແລະ ພຣະພາສະເກສຕຣະມາຫາຕະມະ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्
ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາລິງຄະທີ່ຣາຫູໄດ້ສະຖາປະນາ; ມັນຕັ້ງຢູ່ທາງທິດພາຍັບ ໃກ້ພຣະຊະໄນສະຈະເຣສະວະຣະ।
Verse 2
अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्
ສະຖານນັ້ນຢູ່ທາງເໜືອຂອງອະຊາເທວີ ຫ່າງໄປເທົ່າຄວາມຍາວຄັນທະນູ 7 ຄັນ ແລະຢູ່ໃກ້ນາງມັງກະລາ ບໍ່ໄກນັກ।
Verse 3
लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्
ລິງຄະນັ້ນມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍບຸດຂອງສິມຫິກາ (ຣາຫູ)। ທີ່ນັ້ນ ໄວປຣະຈິຕຕິ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ເປັນເວລາພັນປີ।
Verse 4
स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्
ສະວັຣພານຸ ອະສຸຣະຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ຜູ້ໂດດເດັ່ນໃນການຮົບ ໄດ້ບູຊາສະຫງົບໃຈພຣະມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມນາຍ ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນທິບພະ।
Verse 5
लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्
ທ່ານໄດ້ນຳພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນປະທີບແຫ່ງໂລກ ໃຫ້ປະກົດລົງໃນລິງຄະ। ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະເບິ່ງເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນໄປ ແມ່ນແຕ່ບາບຈາກພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມະນ) ກໍສູນສິ້ນ।
Verse 6
नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले
ໃນໂລກນີ້ ມະນຸດຜູ້ໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ຈະບໍ່ເກີດເປັນຄົນຕາບອດ ບໍ່ຫູໜວກ ບໍ່ໃບ້ ບໍ່ເຈັບໄຂ້ ແລະບໍ່ຍາກຈົນ ເລີຍ।
Verse 7
सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्
ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກແລະໂຊກດີ ມີຮູບງາມ; ສົມຫວັງທຸກປະການ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງເທວະດາ।
Verse 8
इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्
ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ກ່າວມາຫາທ່ານເຖິງມະຫິມາຂອງເທວະດາ ຣາຫູ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ ແລະເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.
Verse 50
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 50 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຣາຫວີອິສະວະຣະ» ໃນພາກທຳອິດ ປຣະພາສະເກດຣະມາຫາຕະມະຍະ ຂອງ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນມີ 81,000 ຄາຖາ.