Adhyaya 40

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि श्वेतकेतुप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं तु भीमेनाराधितं पुरा

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາລິງຄະອັນມີອານຸພາບຍິ່ງ ທີ່ສະເວຕະເກຕຸໄດ້ສະຖາປະນາ ແລະໃນການເກົ່າກ່ອນ ພີມະໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາໄວ້.

Verse 2

केदारेश्वरसांनिध्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । पूजयते त्तद्विधानेन क्षीरस्नानादिभिः क्रमात् । यात्राफलमभिप्रेप्सुः प्रेत्य स्वर्गफलाय वै

ມັນຕັ້ງຢູ່ບໍ່ໄກ ໃນສານນິທິຂອງເກດາເຣສະວະຣະ. ຄວນບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍເລີ່ມຕາມລຳດັບດ້ວຍການອາບນ້ຳນົມ ແລະອື່ນໆ. ຜູ້ປາຖະໜາຜົນແຫ່ງການຈາລິກຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງສະຫວັນໃນພາຍຫຼັງຄວາມຕາຍ.

Verse 3

देव्युवाच । श्वेतकेतोस्तु यद्देव लिंगं प्रोक्तं त्वया मम । तस्य जातं कथं देव नाम भीमेश्वरेति च

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ລິງຄະຂອງສະເວຕະເກຕຸ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃຫ້ຂ້າພະອົງຟັງນັ້ນ, ມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງໄດ້ນາມ ‘ພີເມສະວະຣະ’ ດ້ວຍ?»

Verse 4

कथं विनिर्मितं पूर्वं तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

«ໃນການເກົ່າກ່ອນ ມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ?»

Verse 5

ईश्वर उवाच । आसीत्त्रेतायुगे पूर्वं राजा स्वायंभुवेंतरे । श्वेतकेतुरिति ख्यातो राजर्षिः सुमहातपाः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ໃນອະດີດ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໃນສະວາຍັມພູວະມັນວັນຕະຣະ ມີກະສັດຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ສະເວຕະເກຕຸ ເປັນຣາຊະຣິສີ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່»

Verse 6

स प्रभासं समागत्य प्रतिष्ठाप्य महे श्वरम् । तपस्तेपे सुविपुलं सागरस्य तटे शुभे

ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດປຣະພາສາ ແລະສະຖາປະນາພຣະມະເຫສະວະຣະໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຢູ່ຝັ່ງທະເລອັນເປັນມງຄົລ.

Verse 7

पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशगस्तथा । हेमंते जलमध्यस्थो नव वर्षाणि पंच च

ໃນລະດູຮ້ອນ ພຣະອົງຖືວຣະຕະຫ້າໄຟ; ໃນລະດູຝົນ ຢູ່ກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າ; ໃນລະດູໜາວ ຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ—ດັ່ງນີ້ຄົບສິບສີ່ປີທັງໝົດ.

Verse 8

ततश्चतुर्द्दशे देवि तपसा नियमेन च । तुष्टेनोक्तो मया देवि वरं वरय सुव्रत

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ, ໃນປີທີສິບສີ່ ເມື່ອຂ້ອຍພໍໃຈດ້ວຍຕະປະແລະວິໄນຂອງລາວ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ.”

Verse 9

श्वेतकेतुरथोवाच भक्तिं देहि सुनिश्चलाम् । स्थानेऽस्मिन्स्थीयतां देव यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

ແລ້ວ ສະເວຕະເກຕຸ ກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງປະທານພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຂ້າພະອົງ; ແລະ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະອົງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທີດ.”

Verse 10

एवमस्त्वित्यथोक्त्वाऽहं तस्यांतर्द्धानमागतः । ततः कालांतरेऽतीते श्वेतकेतुर्महाप्रभः

ຂ້ອຍກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງລາວ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ສະເວຕະເກຕຸຜູ້ມີຣັດສະມີ…

Verse 11

समाराध्य त्विदं लिंगं प्राप्तः स्थानं महोदयम् । ततो जातं नाम तस्य श्वेतकेत्वीश्वरं श्रुतम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄ໌ນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສົ່ງ. ດັ່ງນັ້ນນາມຂອງພຣະອິດສະວະຣະນັ້ນຈຶ່ງຮູ້ຈັກວ່າ «Śvetaketvīśvara».

Verse 12

अग्नितीर्थे महापुण्ये सर्वपातकनाशने । ततः कलियुगे प्राप्ते भ्रातृभिश्च समन्वितः

ທີ່ອັກນິຕີຣຖະ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ—ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ທ່ານໄດ້ປາກົດ/ກະທຳພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ…

Verse 13

तीर्थयात्राप्रसंगेन यदा प्रभासमागतः । भीमसेनो महाबाहुर्वायुपुत्रो ममांशजः

ເມື່ອມີໂອກາດເດີນທາງຈາລິກໄປບູຊາຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ ພີມເສນ ຜູ້ມີແຂນແຮງ—ບຸດແຫ່ງວາຍຸ ແລະເປັນອະນຸພາກແຫ່ງອຳນາດຂອງຂ້າ—ໄດ້ມາຮອດປຣະພາສາ…

Verse 14

तल्लिंगं पूजयामास कृत्वा जागेश्वरं निजम् । मत्वा तीर्थं महापुण्यं सागरस्य समीपतः

ທ່ານໄດ້ບູຊາລິງຄ໌ນັ້ນ ແລະສ້າງຕັ້ງໃຫ້ເປັນ «Jāgeśvara» ຂອງຕົນ; ໂດຍເຫັນວ່າຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ຢູ່ໃກ້ຝັ່ງທະເລ.

Verse 15

तदा प्रभृति भीमेशं पुनर्नामाऽभवच्छुभम् । दृष्टमात्रेण तेनैव सकृल्लिंगेन भामिनि

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ນາມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງໄດ້ເປັນ «Bhīmeśa». ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ແມ່ນແຕ່ເຫັນລິງຄ໌ນັ້ນພຽງຄັ້ງດຽວ…

Verse 16

अन्यजन्मकृतान्येव पापानि सुबहून्यपि । नाशमायांति सर्वाणि तथैवामुष्मिकाणि तु

ບາບທັງຫມົດ—ຈະຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ—ທີ່ເຄີຍກະທໍາໃນຊາດອື່ນໆ ຖືກທໍາລາຍໝົດ; ແລະບາບທີ່ກ່ຽວກັບໂລກຫຼັງ ກໍຖືກປັດເປົ່າເຊັ່ນກັນ।

Verse 40

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भीमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ», ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕມະຍະ», ບົດທີ 40 ຊື່ “ການພັນລະນາມະຫາຕະພາບຂອງ ພີເມສະວະຣະ” ຈົບລົງແລ້ວ।