Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຄວນໄປຫາ ເທວະກຸບເຕສະວະຣະ. ທີ່ນັ້ນ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ-ຕາເວັນຕົກເໜືອ ແມ່ນບ່ອນທີ່ ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

ເພາະຖືກໂລກກຸດຖະ ລາວຈຶ່ງຫຼົບຊ່ອນ ແລະດ້ວຍຄວາມອາຍກໍກົ້ມໜ້າຢືນຢູ່ ໃນພຣະພຣາພາສະກເສດຕຣະອັນປະເສີດ ນານໜຶ່ງພັນປີເທວະ.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະທັງປວງ ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ. ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະໄດ້ທຳໃຫ້ຄວາມຊຸດໂຊມຂອງພຣະຈັນທຣາສິ້ນສຸດ.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

ເມື່ອພົ້ນຈາກໂລກຊຸດໂຊມແລ້ວ ພຣະຈັນທຣາຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ມຶກຄະລານຈະນະ”. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາມະຫາລິງຄະ ອັນເທວະແລະອະສຸຣະຕ່າງນົບນ້ອມ.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງບຳເນັດຕະປະສະຢາຢ່າງລັບໆ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຄຸບເຕສະວະຣະ». ພຣະເທວະນັ້ນກຳຈັດໂລກກຸດຖະທຸກປະເພດ ແມ່ນແຕ່ເຫັນກໍຫາຍ ແລະແຕ່ສຳຜັດກໍຫາຍ.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

ໂອ ພຣະເທວີເຈົ້າ, ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນັ້ນ ໂດຍພິເສດໃນວັນຈັນ—ແມ່ນແຕ່ໃນວົງສານຂອງຜູ້ນັ້ນ ກໍບໍ່ມີໃຜເກີດມາເປັນໂລກກຸດຖະເລີຍ.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 355 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ຄຸບເຕສະວະຣະ» ໃນ ພຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ ພາກທຳອິດ ຂອງ ປຣະພາສະຂັນດະ ຄັ້ງທີ 7 ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານ ອັນມີ 81,000 ຄຳກອນ।