Adhyaya 354

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कर्दमालमनुत्तमम् । तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ກັຣດະມາລະ ອັນສູງສຸດ—ເປັນຕີຣຖະທີ່ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । चन्द्रार्कतपने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

ເມື່ອມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານກົວເຫຼືອຢູ່ແຕ່ອັນດຽວ—ເມື່ອສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງພິນາດ; ເມື່ອດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະຄວາມຮ້ອນສູນຫາຍ; ເມື່ອດວງແສງທັງປວງເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະ—

Verse 3

रसातलगतामुर्वीं दृष्ट्वा देवो जनार्दनः । वाराहं रूपमास्थाय दंष्ट्राग्रेण वरानने । उत्क्षिप्य धरणीं मूर्ध्ना स्वस्थाने संन्यवेशयत्

ເມື່ອເຫັນແຜ່ນດິນຈົມລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ ພຣະເທວະ ຈະນາຣະດະນະ ຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນ ວາຣາຫະ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ພຣະອົງຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນດ້ວຍປາຍງາ ແລະຊູງໄວ້ເທິງສີສະ, ແລ້ວວາງນາງຄືນໃນທີ່ອັນຄວນຂອງນາງ.

Verse 4

उद्धृत्य भगवान्विष्णुर्वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອຍົກນາງຂຶ້ນແລ້ວ ພຣະວິສະນຸຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ວ່າ:

Verse 5

अत्र स्थाने स्थितेनैव मया त्वं देवि चोद्धृता । ममात्र नियतं वासः सदैवायं भविष्यति

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ແທ້ໆ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຢືນຢູ່ນີ້ ເຮົາໄດ້ຍົກເຈົ້າຂຶ້ນດ້ວຍ ໂອ ເທວີ. ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ພຳນັກຂອງເຮົາໃນທີ່ນີ້ ຖືກກຳນົດແນ່ນອນ ແລະຈະເປັນຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດໄປ.

Verse 6

ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति कर्दमाले वरानने । आकल्पं तर्पितास्तेन भविष्यंति न संशयः

ໂອ ເທວີຜູ້ໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດຈະຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ກັຣດະມາລາ ໂດຍກຳລັງກຸສົນນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 7

तत्र श्राद्धं करिष्यंति शाकैर्मूलफलेन वा । भविष्यति कृतं श्राद्धं सर्वतीर्थेषु वै शुभे

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຮັດ śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຜັກຂຽວ ຫຼື ຮາກ ແລະ ໝາກໄມ້ ກໍຕາມ, śrāddha ນັ້ນຈະຖືກນັບເທົ່າກັບໄດ້ເຮັດໃນທຸກຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 8

अत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यो मां पश्यति मानवः । अपि कीटपतंगा ये निधनं यांति मानवाः । ते मृतास्त्रि दिवं यान्ति सुकृतेन यथा द्विजाः

ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວໄດ້ເຫັນເຮົາ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ນີ້ເປັນແມງໄມ້ ຫຼື ນົກ—ເມື່ອຕາຍແລ້ວຈະຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ໂດຍອານຸພາບບຸນນັ້ນ ເຫມືອນດວິຊະຜູ້ມີກຸສົນຂຶ້ນໄປດ້ວຍກຳລັງຄວາມດີ.

Verse 9

ततो द्वीपेषु जायन्ते धनाढ्याश्चोत्तमे कुले । दंष्ट्राभेदेन यत्तोयं निर्गतं ते शरीरतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາເກີດໃນດວີປທັງຫຼາຍ ມີຊັບສົມບັດຫຼາຍ ແລະເກີດໃນຕະກູນອັນປະເສີດ ເນື່ອງຈາກນ້ຳທີ່ໄຫຼອອກຈາກກາຍເມື່ອງາຂອງເຂົາຖືກຫັກ.

Verse 10

तत्र स्नात्वा नरो देवि तिर्यग्योनौ न जायते

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ເກີດອີກໃນຄັນສັດເດັດຂາດ.

Verse 11

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथावृत्तमाश्चर्यं तत्र वै पुरा । मृगयूथं सुसन्त्रस्तं लुब्धकैः परिपीडितम् । प्रविष्टं कर्दमाले तु सद्यो मानुषतां गतम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ. ຝູງກວາງທີ່ຕົກໃຈຫນັກ ແລະຖືກນາຍພານບີບຄັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນກັດດະມາລາ ແລະທັນທີກໍໄດ້ຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ.

Verse 12

अथ ते लुब्धका दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । अपृच्छंत च संभ्रातास्तान्मर्त्यान्वरवर्णिनि

ແລ້ວນາຍພານເຫັນເຂົາເຈົ້າ ກໍຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຖາມບັນດາມະນຸດນັ້ນດ້ວຍຄວາມສັບສົນ, ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມປະເສີດ.

Verse 13

मृगयूथमनुप्राप्तं केन मार्गेण निर्गतम् । अथोचुस्ते वयं प्राप्ता मानुषं मृगरूपिणः

“ຝູງກວາງທີ່ພວກເຮົາໄລ່ຕາມນັ້ນ ອອກມາທາງໃດ?” ແລ້ວພວກເຂົາຕອບວ່າ “ພວກເຮົາໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນມະນຸດ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍມີຮູບເປັນກວາງ.”

Verse 14

एतत्तीर्थप्रभावोऽयं न विद्मो ह्यात्म कारणम् । ततस्ते लुब्धकास्त्यक्त्वा धनूंषि सशराणि च । तत्र स्नात्वा महाभागे मुक्ताश्च सर्वपातकैः

“ນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງຕີຣຖະນີ້; ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເຫດສ່ວນຕົວໃດໆໃນຕົນເອງ” ເຂົາກ່າວ. ແລ້ວພວກນາຍພານໄດ້ວາງຄັນທະນູແລະລູກສອນ ລົງ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 15

पार्वत्युवाच । भगवन्विस्तरं ब्रूहि कर्दमालमहोदयम् । उत्पत्तिं च विधानं च क्षेत्रसीमादिकं क्रमात्

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ຂໍຈົ່ງກ່າວອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດເຖິງມະຫາສະຫງ່າລາສີຂອງ ກັຣດະມາລາ—ທັງກຳເນີດ, ພິທີວິທີ, ແລະຕາມລຳດັບ ຂອບເຂດແຫ່ງກະເສດສັກສິດ ແລະເລື່ອງອື່ນໆ.”

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि रहस्यं तु कर्द मालसमुद्भवम् । गूढं ब्रह्मर्षिसर्वस्वं न देयं कस्यचित्त्वया

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຄວາມລັບນີ້ກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ກັຣດະມາລາ. ມັນເປັນຄຳສອນທີ່ຊ່ອນເລື່ອນ—ເປັນຂຸມຊັບຂອງພຣະຣິສີພຣະພຣະຫມາ—ແລະເຈົ້າຢ່າເຜີຍແຜ່ໃຫ້ໃຜໆໂດຍງ່າຍ.”

Verse 17

पूर्वमेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । चन्द्रार्कपवने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

ໃນການກ່ອນກ່ອນ, ເມື່ອມີແຕ່ມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານກົວເປັນອັນດຽວຫຼືອຢູ່—ເມື່ອສັດທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວພິນາດ—ເມື່ອດວງຈັນ, ດວງອາທິດ ແລະລົມຫາຍໄປ, ແລະແສງສະຫວ່າງທັງປວງເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະ—

Verse 18

एकार्णवं जगदिदं ब्रह्मापश्यदशेषतः । तस्मिन्वसुमती मग्ना पातालतलमागता

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເຫັນໂລກທັງໝົດນີ້ເປັນມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ. ໃນນ້ຳຖ້ວມນັ້ນ ແຜ່ນດິນ (ວະສຸມະຕີ) ຈົມລົງ ແລະໄປຮອດຊັ້ນຕ່າງໆຂອງ ປາຕາລາ.

Verse 19

ततो यज्ञवराहोऽसौ कृत्वा यज्ञमयं वपुः । उद्दधार महीं कृत्स्नां दंष्ट्राग्रेण वरानने

ຕໍ່ມາ ພຣະຍັດຍະ-ວະຣາຫະ ໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍເປັນຍັດຍະ ແລ້ວຍົກແຜ່ນດິນທັງໝົດຂຶ້ນ ດ້ວຍປາຍງາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 20

ईश्वर उवाच । वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुदंतःस्रुचीमुखः । अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षा महातपाः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ພຣະບາດຂອງພຣະອົງແມ່ນພຣະເວດ; ງາແມ່ນຢູປະ (ເສົາບູຊາ); ແຂ້ວແມ່ນກຣະຕຸ (ພິທີ); ປາກແມ່ນສຣຸຈີ (ທັບພີບູຊາ). ລີ້ນແມ່ນໄຟ; ຂົນແມ່ນຫຍ້າກຸສະ; ຫົວແມ່ນພຣະພຣະຫມາ—ພຣະອົງມີຕະປະອັນຍິ່ງ»។

Verse 21

ईश्वर उवाच । अहोरात्रेक्षणपरो वेदांगश्रुतिभूषणः । आज्यनासः स्रुवतुडः सामघोषस्वनो महान्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ກາງວັນແລະກາງຄືນແມ່ນສາຍຕາຂອງພຣະອົງ; ເວດາງຄະ ແລະ ສຣຸຕິ ແມ່ນເຄື່ອງປະດັບ. ອາຊະຍະ (ເນີຍບູຊາ) ແມ່ນກິ່ນ; ສຣຸວະ (ທັບພີນ້ອຍ) ແມ່ນໄມ້ກະຕຸ້ນ; ສຽງສາມັນແມ່ນຄຳຮ້ອງອັນຍິ່ງ»។

Verse 22

प्राग्वंशकायो द्युतिमान्मात्रादीक्षाभिरावृतः । दक्षिणा हृदयो योगी महासत्रमहो महान्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງ ມີປຣາກວັງສະເປັນກາຍ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍພິທີດິກຊາ ເລີ່ມແຕ່ພິທີມາຕຣາ. ຫົວໃຈຂອງພຣະອົງແມ່ນດັກຊິນາ (ທານບູຊາ). ພຣະອົງເປັນໂຍຄີ—ຍິ່ງໃຫຍ່, ເປັນຄວາມອະລັງການຂອງມະຫາສັດຕຣະ-ຍັດຍະ.

Verse 23

उपाकर्मोष्ठरुचकः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः । नानाच्छन्दोगतिपथो ब्रह्मोक्तक्रमविक्रमः

ຮິມຝີປາກຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອຸປາກັຣມະນ; ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍວົງຈອນຂອງພິທີປຣະວັຣກະຍະ. ເສັ້ນທາງຂອງພຣະອົງແມ່ນຫຼາຍຈັງຫວະຂອງສັນທະວັດ; ກ້າວຍ່າງຂອງພຣະອົງແມ່ນລຳດັບທີ່ພຣະພຣະຫມາກ່າວໄວ້.

Verse 24

भूत्वा यज्ञवराहोऽसावुद्दधार महीं ततः । तस्योद्धृतवतः पृथ्वीं दंष्ट्राग्रं निर्गतं बहिः

ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນ ຍັດຍະ-ວະຣາຫະ ແລ້ວຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ. ເມື່ອຍົກໂລກຂຶ້ນ ປາຍງາຂອງພຣະອົງກໍປາກົດອອກສູ່ພາຍນອກ.

Verse 25

तस्मिन्प्राभासिके क्षेत्रे कर्द्दमेन विलेपितम् । तद्दंष्ट्राग्रं यतो देवि कर्द्दमालं ततः स्मृतम्

ໃນເຂດສັກສິດປຣາພາສິກະ ປາຍງານັ້ນຖືກປະລິມດ້ວຍຕົມ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ກັດດະມາລາ”.

Verse 26

दण्डोद्भेदं महाकुण्डं यत्र दंष्ट्रा सुसंस्थिता । तद्दंष्ट्रयोद्धृतं तोयं कोटिगंगाभिषेकवत्

ມີສະລະໃຫຍ່ຊື່ “ດັນໂດດເບດ” ທີ່ງາ (ຂອງວະຣາຫະ) ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ນ້ຳທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍງານັ້ນ ຖືກນັບເທົ່າກັບການອາບອະພິເສກໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໜຶ່ງໂກຕິຄັ້ງ.

Verse 27

तत्र गव्यूति मात्रं तु विष्णुक्षेत्रं सनातनम् । देशांतरं गता ये च दण्डोद्भेदे म्रियंति वै । यावत्कल्पसहस्राणि विष्णुलोकं व्रजंति ते

ທີ່ນັ້ນ ໃນຂອບເຂດໜຶ່ງ “ກະວິຍູຕິ” ມີວິດສະນຸເຂດອັນນິລັນດອນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມາຈາກແດນອື່ນ ຖ້າຕາຍຢູ່ດັນໂດດເບດ ກໍຈະໄປສູ່ໂລກຂອງວິດສະນຸ ຕະຫຼອດພັນກັລປະ.

Verse 28

यस्तु पश्येन्महादेवि कर्दमाले तु सूकरम् । कोटिहिंसायुतो वापि स प्राप्स्यति परां गतिम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ວະຣາຫະ (ສຸກະຣະ) ທີ່ກັດດະມາລາ, ແມ່ນແຕ່ຈະແບກບາບການຂ້າຟັນຫຼາຍເຖິງໂກຕິ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 29

दशजन्मकृतं पापं नश्येत्तद्दर्शनात्प्रिये । जन्मान्तरसहस्रेषु यत्कृतं पापसंचयम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ດ້ວຍການເຫັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບາບທີ່ເຮັດໃນສິບຊາດຈະຖືກທຳລາຍ; ແມ່ນແຕ່ກອງບາບທີ່ສະສົມໃນພັນຊາດອື່ນໆກໍຖືກລົບລ້າງໄປ.

Verse 30

कर्दमाले तु वाराहं दृष्ट्वा तन्नाशमेष्यति । हेमकोटिसहस्राणि गवां कोटिशतानि च

ທີ່ກັດດະມາລາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະວາຣາຫະ ກອງບາບນັ້ນຈະພິນາດ. ບຸນກຸສົນປຽບເທົ່າກັບການບໍລິຈາກຄຳນັບພັນໂກດິ ແລະງົວນັບຮ້ອຍໂກດິ.

Verse 31

दत्त्वा यल्लभते पुण्यं सकृद्वाराहदर्शनात् । कलौ युगे महारौद्रे प्राणिनां च भयावहे । नान्यत्र जायते मुक्तिर्मुक्त्वा क्षेत्रं तु सौकरम्

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການບໍລິຈາກທັງປວງ ບຸນນັ້ນເທົ່າກັນກໍໄດ້ຈາກການເຫັນພຣະວາຣາຫະພຽງຄັ້ງດຽວ. ໃນຍຸກກາລິອັນດຸຮ້າຍ ແລະນ່າຢ້ານສຳລັບສັດທັງຫຼາຍ, ຄວາມຫຼຸດພົ້ນບໍ່ເກີດທີ່ອື່ນ ນອກຈາກສໍກະຣະເຂດສັກສິດ (ດິນແດນແຫ່ງພຣະຫມູ).

Verse 32

एतत्सारतरं देवि प्रोक्तमुद्देशतस्तव । कर्द्दमालस्य माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນສານະສຳຄັນຍິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າໂດຍຫຍໍ້: ມະຫາອານຸພາບຂອງກັດດະມາລາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.