Adhyaya 352

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुपर्णेलां च भैरवीम् । दुर्गकूटाद्दक्षिणतो धनुःपंचशतांतरे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ສຸປັນເນລາ ພຣະນາງໄພຣະວີ. ນາງຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ດຸຣຄະກູດາ ຫ່າງໄປ 500 ທະນຸ».

Verse 2

सुपर्णेन पुरा देवि पातालादमृतं हृतम् । गृहीत्वा तत्र मुक्तं तु नागानां पश्यतां किल

ໃນການກ່ອນ ໂອ ເທວີ, ສຸປັນໄດ້ຊິງເອົານ້ຳອະມຣິຕະຈາກ ປາຕາລາ. ເມື່ອຍຶດໄດ້ແລ້ວ ກໍປ່ອຍມັນໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກນາກາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນມາ.

Verse 3

ततो देव्या तदा दृष्ट्वा रक्षितं नागपार्श्वतः । ततः सुपर्णेलेत्येवं ख्याता सा वसुधातले

ຕໍ່ມາ ເທວີໄດ້ເຫັນວ່າ ມັນຖືກປົກປ້ອງຢູ່ຂ້າງພວກນາກາ. ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ສຸປັນເນລາ” ໃນໂລກມະນຸດ ນັບແຕ່ນັ້ນມາ.

Verse 4

इला तु कथ्यते भूमिः सुपर्णेन प्रतिष्ठिता । ततः सुपर्णेलेत्येव नाम्ना पातकनाशिनी

ແຜ່ນດິນນີ້ເອີ້ນວ່າ «ອິລາ» ແລະຖືກສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ສ້າງຕັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງມີນາມ «ສຸປັນເນລາ»—ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 5

सुपर्णकुण्डे तत्रैव स्नात्वा तां पूजयेन्नरः । विप्रेभ्यो भोजनं दद्यान्नापद्भिर्म्रियते नरः । जीववत्सा भवेन्नारी आत्मजैश्चाप्यलंकृता

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ສຸປັນນະກຸນດະ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຊາຍຄວນບູຊານາງ ແລະຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ. ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕາຍເນື່ອງຈາກໄພພິບັດ; ແມ່ຍິງກໍໄດ້ພອນມີລູກມີຊີວິດ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍບຸດຊາຍດ້ວຍ.

Verse 351

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेलामाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນພຣະສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພຣະພຣາບາສະຂັນດະທີ 7 ແລະໃນພາກທຳອິດ ມາຫາຕະມະຂອງພຣະພຣາບາສະເຂດ ບົດຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງສຸປັນເນລາ» ເປັນອະທະຍາຍ 352 ຈົບລົງ.