Adhyaya 350
ອັດຍາຍນີ້ເປັນຄໍາສອນທີ່ອອກຈາກພຣະອິສະວະຣະ ຊີ້ບອກທີ່ຕັ້ງອັນສັກສິດຂອງ ວິສເວຊະ ທີ່ດຸຣກະກູຏະກະ ໂດຍລະບຸຢ່າງລະອຽດຕາມພູມສັນຖານ: ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ພັລລະຕີຣຖະ ແລະຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ໂຢກິນີຈັກຣະ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງບຸນໄດ້ເຂົ້າເຖິງສະຖານບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຕໍ່ມາ ອັດຍາຍນີ້ຍົກຕົວຢ່າງອັນປະເສີດ: ພີມະໄດ້ບູຊາພຣະເທວະນີ້ສໍາເລັດ ເປັນຫຼັກຖານວ່າ ດຸຣກະກູຏ ຄະນະປະຕິ ເປັນ “sarvakāmaprada” ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີ. ກໍານົດເວລາບູຊາໃນເດືອນພາລກຸນະ ຂ້າງຂຶ້ນ (śukla pakṣa) ວັນຈັນທຣະທີ 4 (caturthī) ແລະເຄື່ອງບູຊາພື້ນຖານຄື ນ້ໍາຫອມ, ດອກໄມ້, ແລະນ້ໍາ. ຜົນບຸນກ່າວຢ່າງສັ້ນວ່າ ຜູ້ບູຊາຈະມີຊີວິດໜຶ່ງປີໂດຍປາສະຈາກອຸປະສັກ (nirvighna) ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वेशं दुर्गकूटकम् । भल्लतीर्थस्य पूर्वेण योगिनीचक्रदक्षिणे
ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ພຶງໄປຫາ ວິສເວສະ (Viśveśa) ທີ່ ດຸຣກະກູຕະກະ (Durgakūṭaka). ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ພັລລະຕີຣຖະ (Bhalla-tīrtha) ແລະທາງໃຕ້ຂອງ ໂຢກິນີຈັກຣະ (Yoginī-cakra)»។
Verse 2
आराधितोऽसौ भीमेन सर्वकामप्रदोऽभवत् । फाल्गुनस्य चतुर्थ्यां तु शुक्लपक्षे विधानतः
ພຣະອົງນັ້ນ ຖືກພີມະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກາຍເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ຄວນບູຊາຕາມພິທີ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຂຶ້ນ 4 ຄ່ຳ ເດືອນພາລກຸນາ।
Verse 3
यस्तं पूजयते देवं गन्धपुष्पैः समोदकैः । निर्विघ्नं जायते तस्य वर्षमेकं न संशयः
ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເທວະນັ້ນ ດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະດອກໄມ້ ພ້ອມທັງນ້ຳບູຊາ ຜູ້ນັ້ນຈະມີໜຶ່ງປີເຕັມທີ່ປອດພົ້ນອຸປະສັກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।
Verse 349
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गकूटगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ໃນພຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະ ພາກທີ 1 ບົດທີ 350 ຊື່ «ການພັນລະນາມາຫາຕະມະຂອງພຣະຄະນະປະຕິແຫ່ງດຸຣຄະກູຏ» ຈົບລົງແລ້ວ।