Adhyaya 339

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यविश्रुतम् । देविकायास्तटे रम्ये हुंकारेणैव पूर्यते

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາບໍ່ນ້ຳທີ່ໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ຢູ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳ ເທວິກາ (Devikā) ມັນເຕັມນ້ຳຂຶ້ນໄດ້ແຕ່ດ້ວຍສຽງ «ຮຸ່ມ» (huṃ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 2

ततोऽधस्तात्पुनर्याति सलिलं तत्र भामिनि । तण्डीनाम पुरा प्रोक्तो देविकातटमास्थितः

ຈາກນັ້ນ ນ້ຳທີ່ນັ້ນກໍໄຫຼລົງຂ້າງລຸ່ມອີກຄັ້ງ ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ. ໃນການກ່ອນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຕັນດີ (Taṇḍī) ຖືກເວົ້າວ່າພຳນັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງ ເທວິກາ (Devikā).

Verse 3

तपस्तेपे महादेवि शिवभक्तिपरायणः । तस्यैवं तप्यमानस्य तस्मिन्देशे वरानने

ໂອ ມະຫາເທວີ! ທ່ານນັ້ນໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຍາ ດ້ວຍຄວາມອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ. ເມື່ອທ່ານກໍາລັງບໍາເນັດຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ—

Verse 4

आजगाम मृगो वृद्धस्तं देशमन्ध दृक्प्रिये । स पपात महागर्ते अगाधे जलवर्जिते

ໂອ ຜູ້ຮັກຜູ້ມີສາຍຕາມືດ! ກວາງເຖົ້າຕົວໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດບ່ອນນັ້ນ. ມັນຕົກລົງໃນຫຼຸມໃຫຍ່ ລຶກຫຼາຍ ແລະບໍ່ມີນ້ໍາ.

Verse 5

तं दृष्ट्वा कृपयाविष्टः स मुनिर्मौनमास्थितः । हुंकारं कुरुते तत्र भूयोभूयश्च भामिनि

ເມື່ອເຫັນມັນ ນັກບວດຜູ້ນັ້ນຖືກຄວາມເມດຕາຄອບງໍາ ແລະຢູ່ໃນຄວາມງຽບ. ແຕ່ໃນບ່ອນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເປົ່າສຽງ “ຮຸ່ມ” ຊໍ້າໆ, ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ.

Verse 6

अथ हुंकारशब्देन तस्य गर्तः प्रपूरितः । ततो मृगो विनिष्क्रांतः कृच्छ्रेण सलिलात्प्रिये

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍສຽງ “ຮຸ່ມ” ນັ້ນ ຫຼຸມນັ້ນຖືກເຕີມເຕັມຈົນໝົດ. ແລ້ວກວາງນັ້ນກໍອອກມາຈາກນ້ໍາດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ, ໂອ ຜູ້ຮັກ.

Verse 7

मानुषं रूपमाश्रित्य तमृषिं पर्यपृच्छत । विस्मयं परमं गत्वा काम्यदं कर्मणः फलम्

ມັນໄດ້ຮັບຮູບມະນຸດ ແລະໄດ້ຖາມນັກລຶດຜູ້ນັ້ນ. ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມພິສົດຢ່າງຍິ່ງ ມັນໄດ້ກ່າວເຖິງຜົນແຫ່ງກຳກະທຳນັ້ນ ອັນໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 8

मृगत्वे पतितश्चात्र नरो भूत्वा विनिर्गतः । सोऽब्रवीत्तस्य माहात्म्यं सलिलस्य द्विजोत्तमः

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຕົກລົງເປັນກວາງ ແລ້ວກໍອອກມາອີກຄັ້ງເປັນມະນຸດ. ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ (ພຣະລິສີ) ໄດ້ກ່າວປະກາດມະຫາອານຸພາບຂອງນ້ຳນັ້ນ.

Verse 9

अतोऽहं नरतां प्राप्तो नान्यदस्तीह कारणम् । ततस्तत्सलिलं भूयः प्रविष्टं धरणीतले

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນມະນຸດ—ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃນທີ່ນີ້» ເຂົາກ່າວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນ້ຳນັ້ນກໍເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນອີກຄັ້ງ.

Verse 10

ततो हुंकृतवान्भूयः स ऋषिः कौतुकान्वितः । आपूरितः पुनः कूपः सलिलेन पुरा यथा

ຕໍ່ມາ ພຣະລິສີນັ້ນມີຄວາມພິສົດປະຫລາດ ໄດ້ເປົ່າສຽງສັກສິດ «ຮຸ່ມ» ອີກຄັ້ງ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ບໍ່ນ້ຳກໍເຕັມຂຶ້ນອີກດ້ວຍນ້ຳ ເຫມືອນເກົ່າແຕ່ກ່ອນ.

Verse 11

ततः स कृतवान्स्नानं तथा च पितृतर्पणम् । मत्वा तीर्थवरं तत्र ततः प्राप्तः परां गतिम्

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຮັດພິທີຕັຣປະນະ ຖວາຍນ້ຳແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ເມື່ອຮູ້ວ່າບ່ອນນັ້ນເປັນຕີຣຖະອັນປະເສີດ ເຂົາຈຶ່ງບັນລຸສະພາບສູງສຸດ.

Verse 12

अद्यापि हुंकृते तस्मिन्सलिलौघः प्रवर्तते । तत्र गत्वा नरो भक्त्या अपि पापरतोऽपि यः

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ເມື່ອອອກສຽງ «ຮຸ່ມ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກະແສນ້ຳກໍໄຫຼພຸ່ງອອກມາ. ຜູ້ໃດໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນບາບ—ກໍໄດ້ຮັບອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 13

न मानुष्यं पुनर्जन्म प्राप्नोति जगतीतले । तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा यः श्राद्धं कुरुते नरः

ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອີກໃນໂລກນີ້. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (ບູຊາບັນພະບຸລຸດ)…

Verse 14

मुच्यते सर्वपापेभ्यः पितृलोके महीयते । कुलानि तारयेत्सप्त अतीताऽनागतानि च

ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງບັນພະບຸລຸດ. ລາວຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ເຖິງເຈັດຕະກູນ ທັງອະດີດແລະອະນາຄົດດ້ວຍ.