Adhyaya 319

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ह्युन्नतस्थानमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भाग ऋषितोयातटे शुभे

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງ ‘ອຸນນະຕະສະຖານະ’ ອັນປະເສີດ (ສະຖານທີ່ສູງສົ່ງ). ມັນຢູ່ທາງທິດເໜືອຂອງບ່ອນນັ້ນເອງ ຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳ ‘ຣຶສິໂຕຍະ’»

Verse 2

एतत्स्थानं महादेवि विप्रेभ्यः प्राददां बलात् । सर्वसीमासमायुक्तं चंडीगणसुरक्षितम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ສະຖານທີ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍອໍານາດ. ມີເຂດແດນຄົບຖ້ວນ ແລະຖືກປົກປ້ອງໂດຍຫມູ່ພົນຂອງ ຈັນດີ.

Verse 3

देव्युवाच । कथमुन्नतनामास्य बभूव सुरसत्तम । कथं त्वया बलाद्दत्तं कियत्सीमासमन्वितम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ສະຖານທີ່ນີ້ໄດ້ຊື່ ‘ອຸນນະຕະ’ ມາແນວໃດ? ແລະທ່ານໄດ້ປະທານມັນ ‘ດ້ວຍອໍານາດ’ ແນວໃດ? ເຂດແດນຂອງມັນກວ້າງເທົ່າໃດ?”

Verse 4

एतत्सर्वं ममाचक्ष्व संक्षेपान्नातिविस्तरात्

ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງທັງໝົດນີ້ ແບບຫຍໍ້ໆ ຢ່າຂະຫຍາຍຍາວເກີນໄປ.

Verse 5

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນທໍາລາຍບາບ. ເມື່ອມະນຸດໄດ້ຟັງມັນ ໂອ ເທວີ, ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.”

Verse 6

एतत्सर्वं पुरा प्रोक्तं स्थानसंकेतकारणम् । तृतीये ब्रह्मणः कुंडे सृष्टिसंक्षेपसूचके

ທັງໝົດນີ້ ເຄີຍຖືກອະທິບາຍໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຂອງສະຖານທີ່ນີ້—ທີ່ບໍ່ນ້ໍາພຣະພຣະຫມາ ຄັ້ງທີສາມ ອັນຊີ້ບອກການສ້າງໂລກແບບຫຍໍ້.

Verse 7

तथापि ते प्रवक्ष्यामि संक्षेपाच्छुणु पार्वति

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າແບບຫຍໍ້—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ປາຣະວະຕີ.

Verse 8

उन्नामितं पुनस्तत्र यत्र लिंगं महोदये । तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्

ອີກຄັ້ງ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ມະໂຫດະຍະ ລິງຄະຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ—ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ «ອຸນນະຕະ» ເປັນຍອດແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ.

Verse 9

अथवा चोन्नतं द्वारं पूर्वं प्राभासिकस्य वै । तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्

ຫຼືອີກຢ່າງ ປະຕູທາງທິດຕາເວັນອອກທີ່ສູງຂຶ້ນ ຂອງປຣາພາສິກະ (ປຣາພາສະ) ຖືກກ່າວເຖິງ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ອຸນນະຕະ» ເປັນຍອດແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 10

विद्यया तपसा चैव यत्रोत्कृष्टा महर्षयः । तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्

ບ່ອນໃດທີ່ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ເລີດລ້ຳດ້ວຍວິຊາ ແລະ ຕະປະສະ—ບ່ອນນັ້ນຖືກປະກາດວ່າ «ອຸນນະຕະ» ເປັນຍອດແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 11

यदा देवकुले विप्रा मूलचंडीशसंज्ञकम् । प्रसाद्य च महादेवं पुनः प्राप्ता महोदयम्

ເມື່ອໃນເທວະກຸລະ (ວິຫານເທວະ) ພວກພຣາຫມັນໄດ້ບູຊາປະນີປະນອມ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ທີ່ທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ມູລະ-ຈັນຑີຊະ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຫາມະໂຫດະຍະອີກຄັ້ງ,

Verse 12

षष्टिवर्षसहस्राणि तपस्तेपुर्महर्षयः । ध्यायमाना महेशानमनादिनिधनं परम्

ຕະຫຼອດເວລາຫົກໝື່ນປີ ມະຫາລິສີທັງຫຼາຍໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ໂດຍສະມາທິພິຈາລະນາພຣະມະເຫສານະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີທ້າຍ।

Verse 13

तेषु वै तप्यमानेषु कोटिसंख्येषु पार्वति । ऋषितोयातटे रम्ये पवित्रे पापनाशने । भिक्षुर्भूत्वा गतश्चाहं पुनस्तत्रैव भामिनि

ເມື່ອບັນດາລິສີ—ມີຈໍານວນເຖິງໂກຕິ—ກໍາລັງປະພຶດຕະປະສະ, ໂອ ປາຣະວະຕີ, ຢູ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ໍາ ລິສີ-ໂຕຍາ ອັນບໍລິສຸດ ແລະທໍາລາຍບາບ; ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໂດຍຮັບຮູບເປັນພິກຂຸ (ຜູ້ຂໍທານ).

Verse 14

त्रिकालं दर्शिभिस्तत्र दोषरागविवर्जितैः । तपस्विभिस्तदा सर्वैर्लक्षितोऽहं वरानने

ໃນທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຫັນໂດຍບັນດານັກຕະປະສະທັງປວງ ຜູ້ເຫັນໄດ້ທັງສາມການ ແລະປາສະຈາກຄວາມຜິດພາດກັບຄວາມຕິດພັນ, ໂອ ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ।

Verse 15

दृष्टमात्रस्तदा विप्रैर्विरराम महेश्वरः । क्व यासि विदितो देव इत्युक्त्वानुययुर्द्विजाः

ເມື່ອພຣາຫມັນເຫັນພຣະອົງພຽງແຕ່ຊົ່ວພິບຕາ ພຣະມະເຫສະວະຣະກໍຫາຍໄປທັນທີ. ບັນດາດວິຊະຈຶ່ງຕາມໄປ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະ, ພຣະອົງຈະໄປໃສ? ບັດນີ້ພວກເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງແລ້ວ!»

Verse 16

यावदायांति मुनय ईशेशेति प्रभाषकाः । धावमानाः स्वतपसा द्योतयन्तो दिशोदश

ເມື່ອບັນດາມຸນີມາຮອດ ຮ້ອງວ່າ «ໂອ ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະອົງ!» ພວກເຂົາກໍແລ່ນອອກໄປ ແລະດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຕະປັດຂອງຕົນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທິດທັງສິບສ່ອງສະຫວ່າງເປັນປະກາຍ।

Verse 17

लिंगमेव प्रपश्यंति न पश्यंति महेश्वरम्

ເຂົາເຈົ້າເຫັນແຕ່ລິງຄະ ແຕ່ບໍ່ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ ໃນພຣະອົງສ່ວນບຸກຄົນ।

Verse 18

येये च ददृशुर्लिंगं मूलचण्डीशसंज्ञकम् । तदा च मुनयः सर्वे सदेहाः स्वर्गमाययुः

ແລະບັນດາຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະ ທີ່ມີນາມວ່າ ມູລະຈັນດີອີສ—ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ພ້ອມກັບຮ່າງກາຍຂອງຕົນ।

Verse 19

यदा त्रिविष्टपं व्याप्तं दृष्टं वै शतयज्वना । आयांति च तथैवान्ये मुनयस्तपसोज्वलाः

ເມື່ອ ສະຕະຍະຊະວັນ (ອິນທຣະ) ເຫັນວ່າ ສະຫວັນໄດ້ເຕັມໄປແລ້ວ ມຸນີອື່ນໆກໍມາຮອດເຊັ່ນກັນ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງຕະປະສະ।

Verse 20

एतदंतरमासाद्य समागत्य महीतले । लिंगमाच्छादयामास वज्रेणैव शतक्रतुः

ໃນຊ່ວງຫວ່າງນັ້ນ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ໄດ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະໄດ້ປົກຄຸມລິງຄະ ດ້ວຍວັດຊຣະຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 21

अष्टादशसहस्राणि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् । स्थितानि न तु पश्यंति लिंगमेतदनुत्तमम्

ມຸນີຈໍານວນ ສິບແປດພັນ—ຜູ້ຮັກສາພຣະພົມຈັນ (ພຣະຈັນທະຈັຣຍາ)—ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດເຫັນລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້ໄດ້।

Verse 22

शक्रस्तु सहसा दृष्टो वज्रेणैव समन्वितः । यावद्वदंति शापं ते तावन्नष्टः पुरंदरः

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ຖືວັຊຣະຢູ່ໃນມື. ແຕ່ກ່ອນທີ່ເຂົາຈະເວົ້າຄຳສາບ ພຸຣັນດຣະກໍຫາຍໄປແລ້ວ.

Verse 23

दृष्ट्वा तान्कोपसंयुक्तान्भगवांस्त्रिपुरांतकः । उवाच सांत्वयन्देवो वाचा मधुरया मुनीन्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ເຫັນບັນດາມຸນີທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂກດ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍວາຈາອ່ອນຫວານ ເພື່ອປອບໃຈພວກເຂົາ.

Verse 24

कथं खिन्ना द्विजश्रेष्ठाः सदा शांतिपरायणाः । प्रसन्नवदना भूत्वा श्रूयतां वचनं मम

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຍຶດຖືສັນຕິພາບເປັນນິດ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເສົ້າໝອງເຊັ່ນນີ້? ຈົ່ງໃຫ້ໃບໜ້າສະຫງົບ ແລະຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ.

Verse 25

भवद्भिर्ज्ञानसंयुक्तैः स्वर्गः किं मन्यते बहु । यत्रैके वसवः प्रोक्ता आदित्याश्च तथा परे

ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ປະກອບດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ເຫດໃດຈຶ່ງເຫັນສະຫວັນເປັນສິ່ງຍິ່ງໃຫຍ່? ທີ່ນັ້ນ ບາງພວກເອີ້ນວ່າ ວະສຸ ແລະບາງພວກເອີ້ນວ່າ ອາທິຕະຍະ.

Verse 26

रुद्रसंज्ञास्तथा चैके ह्यश्विनावपि चापरौ । एतेषामधिपः कश्चिदेक इन्द्रः प्रकीर्तितः

ທຳນອງດຽວກັນ ບາງພວກຖືກເອີ້ນວ່າ ຣຸດຣະ ແລະອີກສອງອົງແມ່ນ ອັສວິນ. ເຫນືອທັງໝົດນີ້ ມີຈອມເຈົ້າພຽງອົງດຽວ ຖືກປະກາດວ່າ ອິນທຣະ.

Verse 27

स्वपुण्यसंख्यया प्राप्ते यस्माद्विभ्रश्यते नरैः । एवं दुःखसमायुक्तः स्वर्गो नैवेष्यते बुधैः

ເນື່ອງຈາກສະຫວັນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຈໍານວນບຸນຂອງຕົນ ແຕ່ມະນຸດກໍຕົກຫຼຸດເສຍໄປອີກ, ສະຫວັນທີ່ປະກອບດ້ວຍທຸກຂ໌ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ບໍ່ປາດຖະນາ.

Verse 28

एतस्मात्कारणाद्विप्राः कुरुध्वं वचनं मम । गृह्णीध्वं नगरं रम्यं निवासाय महाप्रभम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຮັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ. ຈົ່ງຮັບເອົານະຄອນອັນງາມລໍ້າ ແລະຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຍິ່ງນີ້ ເປັນທີ່ພໍ່ພັກອາໄສ.

Verse 29

हूयंतामग्निहोत्राणि देवताः सर्वदा द्विजाः । इज्यंतां विविधैर्यागैः क्रियतां पितृपूजनम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງປະກອບອັກນິໂຫຕຣະໃຫ້ເປັນນິດ, ແລະຈົ່ງບູຊາເທວະທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ. ຈົ່ງຖວາຍຍາກະຫຼາຍປະເພດ ແລະຈົ່ງກະທໍາການບູຊາປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 30

आतिथ्यं क्रियता नित्यं वेदाभ्यासस्तथैव हि

ຈົ່ງປະຕິບັດການຕ້ອນຮັບແຂກເປັນນິດ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຈົ່ງຝຶກຝົນສຶກສາພຣະເວດະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 31

एवं हि कुर्वतां नित्यं विना ज्ञानस्य संचयैः । प्रसादान्मम विप्रेन्द्राः प्रांते मुक्तिर्भविष्यति

ຜູ້ໃດປະຕິບັດແນວນີ້ເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ສະສົມຄວາມຮູ້ອັນລຶກຊຶ້ງ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນບັ້ນປາຍ.

Verse 32

ऋषय ऊचुः । असमर्थाः परित्राणे जिताहारास्तपोन्विताः । नगरेणेह किं कुर्मस्तव भक्तिमभीप्सवः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງ ແລະ ປົກຄອງໄດ້; ພວກເຮົາຄວບຄຸມອາຫານ ແລະ ມີຕະປະ. ພວກເຮົາຜູ້ປາຖະນາແຕ່ພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຈະເຮັດຫຍັງກັບເມືອງນີ້?”

Verse 33

ईश्वर उवाच । भविष्यति सदा भक्तिर्युष्माकं परमेश्वरे । गृह्णीध्वं नगरं रम्यं कुरुध्वं वचनं मम

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ພັກຕິຂອງພວກເຈົ້າຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຈະດຳລົງຢູ່ເສມອ. ຈົ່ງຮັບເອົາເມືອງອັນງາມນີ້ ແລະ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ.”

Verse 34

इत्युक्त्वा भगवान्देव ईषन्मीलितलोचनः । सस्मार विश्वकर्माणं सर्वशिल्पवतां वरम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຫຼັບຕາຄ່ອຍໆຄື່ງໜຶ່ງ ໃນຄວາມສະຫງົບແຫ່ງໂຍກະ; ແລ້ວພຣະອົງລະລຶກເຖິງ ວິສະວະກັມມາ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຊ່າງສິລະປະທັງປວງ.

Verse 35

स्मृतमात्रो विश्वकर्मा प्रांजलिश्चाग्रतः स्थितः । आज्ञापयतु मां देवो वचनं करवाणि ते

ພຽງແຕ່ຖືກລະລຶກເຖິງ ວິສະວະກັມມາ ກໍປາກົດທັນທີ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍມືປະນົມ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະເຈົ້າຈົ່ງມີພຣະບັນຊາ; ຖ້ອຍຄຳໃດຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ?”

Verse 36

ईश्वर उवाच । नगरं क्रियतां त्वष्टर्विप्रार्थं सुंदरं शुभम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຕະວັດສະຕຣິ, ຈົ່ງສ້າງເມືອງໜຶ່ງ—ງາມ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກພຣາຫມັນ.”

Verse 37

इत्युक्तो विश्वकर्मा स भूमिं वीक्ष्य समंततः । उवाच प्रणतो भूत्वा शंकरं लोकशंकरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ສຳຫຼວດຜືນດິນຮອບດ້ານທຸກທິດ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ।

Verse 38

परीक्षिता मया भूमिर्न युक्तं नगरं त्विह । अत्र देवकुलं साक्षाल्लिंगस्य पतनं तथा

«ຂ້ອຍໄດ້ກວດສອບຜືນດິນນີ້ແລ້ວ; ບໍ່ເໝາະທີ່ຈະສ້າງເມືອງຢູ່ນີ້. ເພາະທີ່ນີ້ມີເຂດສັກສິດຂອງເທວະດາປາກົດຊັດ ແລະທີ່ນີ້ເອງແມ່ນບ່ອນທີ່ລິງຄະ (Liṅga) ໄດ້ລົງມາ»।

Verse 39

यतिभिश्चात्र वस्तव्यं न युक्तं गृहमेधिनाम्

«ບ່ອນນີ້ຄວນໃຫ້ພວກຍະຕິ ແລະຜູ້ສະຫຼະໂລກມາພັກອາໄສ; ບໍ່ເໝາະສຳລັບຄົນຄອບຄົວຈະຢູ່ປະຈຳ»।

Verse 40

त्रिरात्रं पंचरात्रं वा सप्तरात्रं महेश्वर । पक्षं मासमृतुं वापि ह्ययनं यावदेव च । पुत्रदारयुतैस्तीर्थे वस्तव्यं गृहमेधिभिः

«ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຄົນຄອບຄົວຄວນພັກຢູ່ທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ພ້ອມລູກແລະເມຍ ສາມຄືນ ຫຼື ຫ້າຄືນ ຫຼື ເຈັດຄືນ; ຫຼື ເຄິ່ງເດືອນ, ໜຶ່ງເດືອນ, ໜຶ່ງລະດູ, ຫຼືກະທັ້ງຈົນເຖິງໄລຍະອະຍະນະ (ayana).»

Verse 41

वसत्यूर्ध्वं तु षण्मासाद्यदा तीर्थे गृहाधिपः । अवज्ञा जायते तस्य मनश्चापल्यभावतः । तदा धर्माद्विनश्यंति सकला गृहमेधिनः

«ແຕ່ຖ້າຫາກເຈົ້າເຮືອນພັກຢູ່ທີ່ຕີຣຖະເກີນຫົກເດືອນ, ດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງໃຈ ຄວາມດູໝິ່ນຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວພວກຄົນຄອບຄົວທັງຫມົດຈະເສື່ອມຈາກທັມມະ.»

Verse 42

इत्युक्तः स तदा देवस्तेन वै विश्वकर्मणा । पुनः प्रोवाच तं तस्य प्रशस्य वचनं शिवः

ເມື່ອ ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະ ກໍຊົມເຊີຍຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະ ກ່າວກັບເຂົາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 43

रोचते मे न वासोऽत्र विप्राणां गृहमेधिनाम् । यत्र चोन्नामितं लिंगमृषितोयातटे शुभे । तत्र निर्मापय त्वष्टर्नगरं शिल्पिनां वर

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ເຮົາບໍ່ພໍໃຈໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຄອບຄົວຢູ່ໃນບ່ອນນີ້. ແຕ່ບ່ອນທີ່ລິງຄະຖືກຍົກຂຶ້ນ ຢູ່ຝັ່ງອັນມົງຄຸນແຫ່ງແມ່ນ້ໍາ ຣິສິໂຕຍາ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຕວັດສະຕຣິ, ຈົ່ງສ້າງເມືອງ, ໂອ ຜູ້ຊ່າງສິລະປະຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 44

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा त्वरान्वितः । गत्वा चकार नगरं शिल्पिकोटिभिरावृतः

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະດໍາລັດນັ້ນ ວິສະວະກັມມາ ກໍຮີບຮ້ອນດ້ວຍໃຈຮ້ອນ ອອກໄປ ແລະສ້າງເມືອງ ໂດຍມີຊ່າງສິລະປະນັບເປັນໂກດິລ້ອມຮອບ।

Verse 45

उन्नतं नाम यल्लोके विख्यातं सुरसुन्दरि । ततो हृष्टमना भूत्वा विलोक्य नगरं शिवः । आहूय ब्राह्मणान्सर्वानुवाचानतकन्धरः

«ໂອ ນາງຜູ້ງາມແຫ່ງສຸຣະ, ເມືອງນັ້ນໂດ່ງດັງໃນໂລກ ດ້ວຍນາມ ‘ອຸນນະຕະ’»। ແລ້ວພຣະສິວະ ເມື່ອເຫັນເມືອງ ກໍຍິນດີໃນໃຈ ເອີ້ນພຣາຫມັນທັງປວງມາ ແລະກ່າວ ດ້ວຍຄໍອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົນ।

Verse 46

इदं स्थानं वरं रम्यं निर्मितं विश्वकर्मणा । ग्रामाणां च सहस्रैस्तु प्रोक्तं सर्वासु दिक्षु च

«ບ່ອນນີ້ເປັນສະຖານທີ່ດີຍິ່ງ ແລະນ່າຮື່ນຮົມ ທີ່ວິສະວະກັມມາໄດ້ສ້າງໄວ້; ແລະໃນທຸກທິດທາງ ກໍກ່າວຂານວ່າ ມີບ້ານນັບເປັນພັນລ້ອມຄຽງ»។

Verse 47

नगरात्सर्वतः पुण्यो देशो नग्नहरः स्मृतः । अष्टयोजनविस्तीर्ण आयामव्यासतस्तथा

ທຸກທິດຮອບເມືອງ ມີແດນດິນອັນສັກສິດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນັກນະຫະຣະ»; ທັງຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງ ກວ້າງໄປ 8 ໂຢຊະນະ.

Verse 48

नग्नो भूत्वा हरो यत्र देशे भ्रांतो यदृच्छया । तं नग्नहरमित्याहुर्देशं पुण्यतमं जनाः

ໃນແດນນັ້ນ ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຄີຍເປັນຜູ້ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ ແລະເດີນພະເດີນໄປຕາມບັງເອີນ; ຊາວຊົນຈຶ່ງເອີ້ນແດນອັນສັກສິດສູງສຸດນັ້ນວ່າ «ນັກນະຫະຣະ».

Verse 49

पूर्वे तु शांकरी चाऽर्या पश्चिमे न्यंकुमत्यपि । उत्तरे कनकनंदा दक्षिणे सागरावधिः । एतदंतरमासाद्य देशो नग्नहरः स्मृतः

ທາງຕາເວັນອອກມີ «ສາງກະຣີ» ແລະ «ອາຣະຍາ»; ທາງຕາເວັນຕົກມີ «ນະຍັງກຸມະຕີ»; ທາງເໜືອມີ «ກະນະກະນັນດາ»; ທາງໃຕ້ມີຂອບເຂດເປັນທະເລ. ແດນທີ່ຢູ່ພາຍໃນນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ນັກນະຫະຣະ».

Verse 50

अष्टयोजनमानेन आयामव्यासतस्तथा । प्रोक्तोऽयं सकलो देश उन्नतेन समं मया

ດ້ວຍມາດຕາ 8 ໂຢຊະນະ ທັງຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວພັນລະນາແດນນີ້ທັງໝົດ ພ້ອມກັບ «ອຸນນະຕະ» ແລ້ວ.

Verse 51

गृह्यतां नगरश्रेष्ठं प्रसीदध्वं द्विजोत्तमाः । अत्र भक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນດວິຊະອຸດຕະມະ, ຂໍໃຫ້ຮັບເອົານະຄອນອັນປະເສີດນີ້ ແລະຈົ່ງເມດຕາ. ທີ່ນີ້ຈະເກີດທັງພັກຕິ ແລະ ມຸກຕິ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 52

इत्युक्तास्ते तदा सर्वे विप्रा ऊचुर्महेश्वरम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນທັງປວງ ໄດ້ຕອບກັບພຣະມະເຫສະວະຣາ।

Verse 53

विप्रा ऊचुः । ईश्वराज्ञा वृथा कर्तुं न शक्या परमात्मनः । तपोऽग्निहोत्रनिष्ठानां वेदाध्ययनशालिनाम्

ພຣາຫມັນທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ, ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປົ່າໄດ້. ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ ແລະ ອັກນິໂຫຕຣ, ແລະມີວິໄນໃນການສຶກສາເວດາ.»

Verse 54

अस्माकं रक्षिता कोऽस्ति कलिकाले च दारुणे । को दाताऽरोग्यदः कश्च को वै मुक्तिं प्रदास्यति

ໃນກາລີຍຸກອັນນ່າຢ້ານນີ້ ໃຜຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ? ໃຜຈະເປັນຜູ້ໃຫ້—ຜູ້ປະທານສຸຂະພາບ? ແລະໃຜແທ້ຈະປະທານມຸກຕິໃຫ້ພວກເຮົາ?

Verse 55

ईश्वर उवाच । महाकाल स्वरूपेण स्थित्वा तीर्थे महोदये । नाशयिष्यामि शत्रून्वः सम्यगाराधितो ह्यहम्

ພຣະອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະມະໂຫດາຍ ໃນຮູບພຣະມະຫາກາລາ; ເມື່ອພວກເຈົ້າບູຊາເຮົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຮົາຈະທຳລາຍສັດຕູຂອງພວກເຈົ້າ.»

Verse 56

उन्नतो विघ्नराजस्तु विघ्नच्छेत्ता भविष्यति । गणनाथस्वरूपोऽयं धनदो निधीनां पतिः

ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງອຸປະສັກ (ວິຄນຣາຊ) ອັນສູງສົ່ງ ຈະເປັນຜູ້ຕັດຂາດອຸປະສັກ. ໃນຮູບຂອງ ຄະນະນາຖາ, ພຣະອົງນີ້ເປັນຜູ້ປະທານຊັບ ແລະເປັນຈອມແຫ່ງຂຸມຊັບທັງປວງ.

Verse 57

युष्मभ्यं दास्यति द्रव्यं सम्यगाराधितोऽपि सः । आरोग्यदायको नित्यं दुर्गादित्यो भविष्यति

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງນັ້ນຈະປະທານຊັບສິນແກ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ. ແລະ ດຸຣກາດິຕະຍະ (Durgāditya) ຈະເປັນຜູ້ປະທານສຸຂະພາບເປັນນິດ.

Verse 58

महोदयं महानन्ददायकं वो भविष्यति । सम्यगाराधितो ब्रह्मा सर्वकार्येषु सर्वदा । सर्वान्कामांश्च मुक्तिं च युष्मभ्यं संप्रदास्यति

ມະໂຫດະຍະ (Mahodaya) ຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ແກ່ພວກເຈົ້າ. ເມື່ອບູຊາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງຈະຊ່ວຍໃນກິດທຸກຢ່າງເສມອ ແລະຈະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ພ້ອມທັງໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 59

विप्रा ऊचुः । यदि तीर्थानि तिष्ठंति सर्वाणि सुरसत्तम । संगालेश्वरतीर्थे च तथा देवकुले शिवे

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຖ້າຫາກວ່າ ຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດທັງປວງ ມີຢູ່ຈິງ—ຢູ່ທີ່ ສັງກາເລສະວະຣະ ຕີຣຖະ (Saṅgāleśvara Tīrtha) ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຢູ່ໃນເທວະກຸລະ (Devakula) ອັນເປັນພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະ—

Verse 60

कलावपि महारौद्रे ह्यस्माकं पावनाय वै । स्थातव्यं तर्हि गृह्णीमो नान्यथा च महेश्वर

ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກກາລີ (Kali) ອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ເພື່ອການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາຮັບເອົາຄໍາປະຕິຍານນີ້ວ່າ ຈະຕ້ອງພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້; ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara).

Verse 61

स तथेति प्रतिज्ञाय ददौ तेभ्यः पुरं वरम् । सप्तभौमैः शशांकाभैः प्रासादैः परिभूषितम् । नानाग्रामसमायुक्तं सर्वतः सीमयान्वितम्

ພຣະອົງໄດ້ປະຕິຍານວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວປະທານນະຄອນອັນປະເສີດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ—ປະດັບດ້ວຍປາສາດເຈັດຊັ້ນສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ, ມີບ້ານເມືອງຫຼາຍແຫ່ງຕໍ່ເນື່ອງ, ແລະມີເຂດແດນກໍານົດຊັດເຈນທຸກທິດ.

Verse 62

सूत उवाच । एवं तेभ्यो हि नगरं दत्त्वा देवो महेश्वरः । ददर्श विश्वकर्माणं प्राञ्जलिं पुरतः स्थितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ປະທານນະຄອນໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ ແລ້ວໄດ້ເຫັນວິສະວະກັມມະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພ້ອມພັບມືນົບນ້ອມ។

Verse 63

विश्वकर्मोवाच । विलोक्यतां महादेव नगरं नगरोपमम् । सौवर्णस्थलमारुह्य निर्मितं त्वत्प्रसादतः

ວິສະວະກັມມະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ມະຫາເທວາ ຂໍໃຫ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງນະຄອນນີ້ ຄວນເທົ່າທຽບກັບນະຄອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ລານຄຳ ມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 64

विश्वकर्मवचः श्रुत्वा भगवांस्त्रिपुरान्तकः । समारुरोह स्थलकं सह सर्वैर्महर्षिभिः

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວິສະວະກັມມະແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ສະຖະລະກະ ພ້ອມກັບມະຫາຣິສີທັງຫມົດ.

Verse 65

नगरं विलोकयामास रम्यं प्राकारमण्डितम् । ऋषयस्तुष्टुवुः सर्वे तत्रस्थं त्रिपुरान्तकम् । तानुवाच महादेवो वृणुध्वं वरमुत्त मम्

ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງນະຄອນອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍກຳແພງຮອບຄອບ. ຣິສີທັງຫມົດໄດ້ສັນລະເສີນຕຣິປຸຣານຕະກະຜູ້ຢືນຢູ່ນັ້ນ; ແລ້ວມະຫາເທວາກ່າວວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນອັນປະເສີດ.”

Verse 66

ऋषय ऊचुः । यदि तुष्टो महादेव स्थलकेश्वरनामभृत् । अवलोकयंश्च नगरं सदा तिष्ठ स्थले हर

ຣິສີທັງຫມົດກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ້ ມະຫາເທວາ ຜູ້ຊົງນາມວ່າ ສະຖະລະເກສະວະຣະ; ໂອ້ ຮະຣະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນີ້ຕະຫຼອດໄປ ເຝົ້າເບິ່ງນະຄອນຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.”

Verse 67

इत्युक्तस्तैस्तदा देवः स्थलकेऽस्मिन्सदा स्थितः । कृते रत्नमयं देवि त्रेतायां च हिरण्मयम्

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ປະທັບຢູ່ເປັນນິດໃນສະຖະລະກະນີ້. ໂອ ເທວີ, ໃນຍຸກກຣິຕະ ສະຖານ/ຮູບບູຊາເປັນອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ໃນຍຸກເຕຣຕາ ເປັນຄໍາທອງ।

Verse 68

रौप्यं च द्वापरे प्रोक्तं स्थलमश्ममयं कलौ । एवं तत्र स्थितो देवः स्थलकेश्वरनामतः

ໃນຍຸກດວາປະຣະ ກ່າວກັນວ່າເປັນເງິນ; ໃນຍຸກກະລິ ສະຖານນີ້ເປັນຫີນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍນາມວ່າ “ສະຖະລະເກສະວະຣະ”।

Verse 69

सदा पूज्यो महादेव उन्नतस्थानवासिभिः । माघे मासि चतुर्दश्यां विशेषस्तत्र जागरे

ພຣະມະຫາເທວະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນນິດ ໂດຍຜູ້ອາໄສໃນອຸນນະຕະສະຖານ. ໃນເດືອນມາຄະ ໃນວັນຈັດທຸຣະດັດສີ ການຢູ່ຕື່ນບູຊາຕະຫຼອດຄືນທີ່ນັ້ນ ມີອານຸສົງພິເສດ।

Verse 70

इत्येतत्कथितं देवि ह्युन्नतस्य महोद्यम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामफलप्रदम्

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ມະຫາກິດ/ມະຫາມາຫາຕະມະຂອງອຸນນະຕະ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມກໍາຈັດບາບຂອງມະນຸດ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ।

Verse 319

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थानमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 319 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງອຸນນະຕະສະຖານ» ໃນປຣະພາສະຂັນດະ—ພາຍໃນ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະ—ແຫ່ງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ।