Adhyaya 312
ບົດນີ້ເປັນຄໍາສອນຂອງພຣະອີສະວະຣະ ທີ່ສະຫຼຸບການຊີ້ບອກສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະ ຂໍ້ກໍານົດພິທີກຳ. ຕອນຕົ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງສະຖານສັກກາລະຂອງ “ບະກຸນສະວາມິນ” ຜູ້ຖືກຮູ້ຈັກເປັນພຣະສູຣະຍະ ຢູ່ດ້ານເໜືອ ໃນໄລຍະ “ແປດຄັນທະນູ” ແລະກ່າວວ່າການໄດ້ດາຣະຊັນພຣະສູຣະຍະຮູບນີ້ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກແລະຄວາມລໍາບາກ (duḥkha-nāśana)។ ຕໍ່ມາ ມີການກໍານົດວິທີປະພຶດພິເສດ: ໃນວັນອາທິດ (ravivāra) ທີ່ຕົງກັບວັນທີ 7 ຂອງຈັນທະຄະຕິ (saptamī) ຜູ້ມີສັດທາຄວນຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ (jāgaraṇa) ເພື່ອບູຊາ. ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ແມ່ນ ສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີ ຫຼືການຍົກຍ້ອງໃນໂລກພຣະສູຣະຍະ (Sūrya-loka). ທ້າຍບົດລະບຸວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ສະກັນດະມະຫາປູຣານະ, ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກ “ປຣະພາສະເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ” ແລະໃຫ້ຊື່ບົດວ່າ ມາຫາຕະມະຍະຂອງບະກຸນສະວາມິນ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ແຕ່ທີ່ນັ້ນໄປທາງທິດເໜືອ ໂອ້ຜູ້ຮັກ ຫ່າງໄປແປດທະນູດ ຄວນໄປເບິ່ງພຣະສູຣະຍະ “ບະກຸລະ-ສະວາມິນ” ຜູ້ທຳລາຍຄວາມໂສກ».
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ໃນວັນອາທິດ ໃນວັນສັບຕະມີ ຄົນຄວນຖືການຕື່ນຍາມ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະສູຣະຍະ.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 312 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ບະກຸລະ-ສະວາມິນ» ໃນພຣະສະກັນດະມະຫາປຸຣານ ສ່ວນປຣະພາສະຂັນດະ ໃນປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ (ສັມຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ).