Adhyaya 305

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्याः पूर्वेण संस्थितम् । नारदादित्यनामानं जरादारिद्र्यनाशनम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານສັກສິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງບ່ອນນັ້ນ ຊື່ «ນາຣະດະ-ອາທິຕະຍະ» ຜູ້ທຳລາຍຄວາມແກ່ ແລະຄວາມທຸກຍາກ.

Verse 2

पश्चिमे मूलचंडीशाद्धनुषां च शतत्रये । आराध्य नारदो देवि भास्करं वारितस्करम् । जरा निर्मुक्तदेहस्तु तत्क्षणात्समपद्यत

ທາງຕາເວັນຕົກຈາກ ມູລະຈັນດີສະ ໄປສາມຮ້ອຍຄວາມຍາວຄັນທະນູ, ໂອ ເທວີ, ນາຣະດະ ໄດ້ບູຊາ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ປ້ອງກັນໂຈນ; ແລະໃນທັນທີນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຮັບກາຍທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ຊະລາ।

Verse 3

देव्युवाच । कथं जरामनुप्राप्तो नारदो मुनिपुंगवः । कथमाराधितः सूर्य एतन्मे वद शंकर

ເທວີກ່າວວ່າ: “ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ເປັນຢ່າງໃດຈຶ່ງຖືກຄວາມແກ່ຊະລາຄອບງຳ? ແລະໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດແນວໃດ? ຂໍທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຊັງກະຣະ.”

Verse 4

ईश्वर उवाच । यदा द्वारवतीं प्राप्तो नारदो मुनिपुंगवः । सर्वे दृष्टास्तदा तेन विष्णोः पुत्रा महाबलाः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ມາຮອດນະຄອນດວາຣະວະຕີ, ໃນເວລານັ້ນທ່ານໄດ້ເຫັນບຸດທັງຫມົດຂອງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 5

तद्राजकुलमध्ये तु क्रीडमाना परस्परम् आयांतं नारदं दृष्ट्वा सर्वे विनयसंयुताः

ໃນທ່າມກາງວົງວັງຫຼວງນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກຳລັງຫຼິ້ນສົນກັນ; ເມື່ອເຫັນນາຣະດະກຳລັງເຂົ້າມາ ທຸກຄົນກໍມີຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຄວາມເຄົາລົບພ້ອມກັນ।

Verse 6

नमश्चक्रुर्यथान्यायं विना सांबं त्वरान्विताः । अविनीतं तु तं दृष्ट्वा कथयामास नारदः

ເຂົາເຈົ້າຮີບໄຫວ້ນົບນ້ອມຕາມປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງ—ເວັ້ນແຕ່ສາມບະ. ເມື່ອເຫັນວ່າຜູ້ນັ້ນຂາດຄວາມນອບນ້ອມ ນາຣະດະຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນໃນທັນທີ।

Verse 7

शरीरमदमत्तोऽसि यस्मात्सांब हरेः सुत । अचिरेणैव कालेन शापं प्राप्स्यसि दारुणम्

ເພາະເຈົ້າເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສໃນຮ່າງກາຍ ໂອ ສາມບາ ບຸດແຫ່ງຮະຣິ ໃນໄມ່ດົນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 8

सांब उवाच । नमस्कारेण किं कार्यमृषीणां च जितात्मनाम् । आशीर्वादेन तेषां च तपोहानिः प्रजायते

ສາມບາກ່າວວ່າ: ຈະຕ້ອງນົບນ້ອມອັນໃດແກ່ພວກລຶສີຜູ້ຊະນະຕົນເອງ? ແລະເມື່ອພວກເຂົາໃຫ້ພອນ ພະລັງຕະປະຂອງພວກເຂົາກໍຖອຍລົງ।

Verse 9

मुनीनां यः स्वभावो हि त्वयि लेशो न नारद । विद्यते ब्रह्मणः पुत्र उच्यते किमतः परम्

ໂອ ນາຣະດາ, ໃນເຈົ້າບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເສັ້ນນ້ອຍໆຂອງນິໄສທີ່ຄວນມີໃນພວກມຸນີ. ເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ—ຈະກ່າວອັນໃດອີກ?

Verse 10

न कलत्रं न ते पुत्रा न च पौत्रप्रपौत्रकाः । न गृहं नैव च द्वारं न हि गावो न वत्सकाः

ເຈົ້າບໍ່ມີເມຍ ບໍ່ມີລູກ ແລະບໍ່ມີຫຼານຫຼືຫຼານຫຼານ. ບໍ່ມີເຮືອນ ແມ່ນແຕ່ປະຕູກໍບໍ່ມີ; ບໍ່ມີງົວ ແລະບໍ່ມີລູກງົວ।

Verse 11

ब्रह्मणो मानसः पुत्रो ब्रह्मचर्ये व्यवस्थितः । अयुक्तं कुरुते नित्यं कस्मात्प्रकृतिरीदृशी

ເຈົ້າເປັນບຸດທີ່ເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມະຈັນຍາ; ແຕ່ເຈົ້າກັບເຮັດສິ່ງບໍ່ຄວນຢູ່ເສມອ. ເປັນຫຍັງນິໄສຂອງເຈົ້າຈຶ່ງເປັນແບບນີ້?

Verse 12

युद्धं विना न ते सौख्यं सौख्यं न कलहं विना । यादृशस्तादृशो वापि वाग्वादोऽपि सदा प्रियः

ບໍ່ມີສົງຄາມ ເຈົ້າບໍ່ພົບຄວາມສຸກ; ບໍ່ມີການທະເລາະ ກໍບໍ່ພົບຄວາມສຸກ. ບໍ່ວ່າເຫດການໃດ ການໂຕ້ວາທີດ້ວຍວາຈາ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າເສມອ.

Verse 13

स्नानं संध्या जपो होमस्तर्पणं पितृदेवयोः । नारदः कुरुते चान्यदन्यत्कुर्वंति ब्राह्मणाः

ການອາບນ້ຳ, ພິທີສັນທະຍາ, ການສວດຈະປະ, ໂຮມະ, ແລະການຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະ—ນາຣະດະກັບເຮັດອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນເຮັດຫນ້າທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 14

कौमारेण तु गर्विष्ठो यस्मान्मां शापयिष्यसि । तस्मात्त्वमपि विप्रर्षे जरायुक्तो भविष्यसि

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍຄວາມພູມໃຈແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ແລະຈະສາບແຊ່ງຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າເອງດ້ວຍ ໂອ ພຣາຫມັນຣິສີ ຈະກາຍເປັນຜູ້ຖືກພາລະໂດຍຄວາມແກ່ຊະລາ.

Verse 15

एवं शप्तस्तदा देवि नारदो मुनिपुंगवः । एकान्ते निर्मले स्थाने कंटकास्थिविवर्जिते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ເທວີ, ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ຖືກສາບແຊ່ງແລ້ວ ໄດ້ໄປສູ່ສະຖານທີ່ສະໂດດດ່ຽວ ບໍລິສຸດ ແລະປອດຈາກໜາມແລະກະດູກ.

Verse 16

कृष्णाजिनपरिच्छिन्ने ह्युपविष्टो वरासने । ऋषितोया तटे रम्ये प्रतिष्ठाप्य महामुनिः

ມະຫາມຸນີ ນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະອັນປະເສີດ ທີ່ປູດ້ວຍໜັງກວາງດຳ; ຢູ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳຣິສິໂຕຍາ ທ່ານໄດ້ປະດິດຕັ້ງອົງບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 17

सूर्यस्य प्रतिमां रम्यां सर्वदारिद्र्यनाशिनीम् । तुष्टाव विविधैः स्तोत्रैरादित्यं तिमिरापहम्

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພະຮູບພະສູຣະຍະອັນງາມ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກທັງປວງ ແລະສັນລະເສີນພະອາທິຕະຍະ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ।

Verse 18

नमस्त ऋक्स्वरूपाय साम्नां धामग ते नमः । ज्ञानैकरूपदेहाय निर्धूततमसे नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຣິກ (Ṛk) ແທ້; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງບົດສາມັນ (Sāman). ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີກາຍເປັນແກ່ນດຽວແຫ່ງປັນຍາ; ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສັດສະຫຼັດຄວາມມືດທັງປວງ.

Verse 19

शुद्धज्योतिःस्वरूपाय निर्मूर्तायामलात्मने । वरिष्ठाय वरेण्याय सर्वस्मै परमात्मने

ນະມະສະການແດ່ພຣະປະຣະມາຕະມັນ ຜູ້ມີສະພາບເປັນແສງບໍລິສຸດ; ຜູ້ໄຮ້ຮູບ ແລະມີອັດຕະພາບບໍ່ມີມົນທິນ. ຜູ້ສູງສຸດ ແລະຄວນແກ່ການເລືອກບູຊາ; ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງໃນທຸກສິ່ງ.

Verse 20

नमोऽखिलजगद्व्यापिस्वरूपानंदमूर्तये । सर्वकारणपूताय निष्ठायै ज्ञानचेतसाम्

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມສຸກອັນປິຕິ ແລະມີສະພາບແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ. ນະມະສະການແດ່ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ຊຳລະແລະເປັນຮາກເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ແດ່ຄວາມຈິງອັນໝັ້ນຄົງ ທີ່ຈິດຂອງຜູ້ຮູ້ ຜູ້ມຸ່ງຫາປັນຍາ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນແນ່ນອນ.

Verse 21

नमः सर्वस्वरूपाय प्रकाशालक्ष्यरूपिणे । भास्कराय नमस्तुभ्यं तथा दिनकृते नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບທຸກຮູບ; ຜູ້ມີຮູບແທ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ແສງກໍບໍ່ອາດຈັບຕ້ອງໄດ້. ໂອ ພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara) ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ; ແລະນະມະສະການແດ່ພຣະອົງອີກ ຜູ້ສ້າງວັນ (Dina-kṛt).

Verse 22

ईश्वर उवाच । एवं संस्तुवतस्तस्य पुरतस्तस्य चेतसा । प्रादुर्बभूव देवेशि जगच्चक्षुः सनातनः । उवाच परमं प्रीतो नारदं मुनिपुंगवम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຂົາສັນລະເສີນດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈ້ອງ, ໂອ ເທວີ, «ດວງຕານິລັນດອນຂອງໂລກ» ປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ພຣະອົງປິຕິຍິ່ງ ແລະກ່າວກັບນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ເລີດລ້ຳ.

Verse 23

सूर्य उवाच । वरं वरय विप्रर्षे यस्ते मनसि वर्तते । तुष्टोऽहं तव दास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ພຣະສູຣະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສີ, ຈົ່ງເລືອກພອນ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ ຈະປະທານໃຫ້ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 24

नारद उवाच । कुमार वयसा युक्तो जरायुक्तकलेवरः । प्रसादात्स्यां हि ते देव यदि तुष्टो दिवाकर

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະ—ໂອ ທິວາກະຣະ—ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ, ຂໍໃຫ້ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂ້າພະເຈົ້າມີວັຍໜຸ່ມ ແຕ່ຍັງຖືກຮ່າງກາຍຊະຣາໄວ້.

Verse 25

सप्तम्यां रविवारेण यस्त्वां पश्यति मानवः । तस्य रोग भयं माऽस्तु प्रसादात्तिमिरापह

ໃນວັນສັບຕະມີ ແລະເປັນວັນອາທິດ, ມະນຸດໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວໂລກໄພບໍ່ມີແກ່ເຂົາ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ.

Verse 26

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यन्तर्धानं गतो रविः । इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं सकलं तव । नारदादित्यदेवस्य सर्वपातकनाशनम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ພຣະຣະວິໄດ້ກ່າວວ່າ «ຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ມາຫາຕະມະຍະທັງໝົດຂອງເຈົ້າໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ—ເກືອບກັບນາຣະດະ ແລະພຣະອາທິຕະຍະເທວະ, ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 305

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारदादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 305 ຊື່ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ນາຣະດະ ແລະ ພຣະອາທິຕະຍະ» ໃນພາກທຳອິດ «ພຣະມະຫິມາແຫ່ງປຣະພາສະເຂດ» ຂອງ ປຣະພາສະຂັນດ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.