Adhyaya 300
ບົດນີ້ວາງພຣະລິງຄ໌ “ສັງກາເລສະວະຣະ” ໄວ້ໃນພາກເໜືອຂອງ ປຣະພາສະ-ເຂດສັກສິດ ທາງທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ) ແລະກ່າວຊັດວ່າເປັນ “ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ”. ພຣະອີສະວະຣະເລົ່າວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ພຣະອິນທຣະ (ສັກຣະ) ແລະໂລກະປາລະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍອາທິຕະ ແລະ ວະສຸ ໄດ້ມາບູຊາລິງຄ໌ນີ້; ແລ້ວພວກເຂົາອະທິບາຍຊື່ວ່າ ເນື່ອງຈາກການຊຸມນຸມຂອງເທວະດາມາສ້າງການບູຊາ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ສັງກາເລສະວະຣະ” ໃນໂລກມະນຸດ. ຕໍ່ມາເປັນຄຳກ່າວເຖິງຜົນບຸນ: ຜູ້ຄົນບູຊາສັງກາເລສະວະຣະ ຈະໄດ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນຕະກູນ ແລະບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ; ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ດາຣະຊະນະ) ກໍເທົ່າກັບຜົນຂອງການຖວາຍງົວພັນຕົວທີ່ກຸຣຸເກສະຕຣະ. ບົດນີ້ກຳນົດໃຫ້ອາບນ້ຳໃນວັນອະມາວາສະຍາ ແລ້ວເຮັດສຣາດທະໂດຍບໍ່ໂກດ ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸຣຸດພໍໃຈຍາວນານ. ເຂດສັກສິດນີ້ຖືກກຳນົດວ່າມີຂອບເຂດຮອບວົງ “ອາດະ-ກໂຣຊະ” (ຄຣົດຄຶ່ງ) ເປັນບ່ອນສົມປາດຖະນາ ແລະທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດຕາຍໃນເຂດນີ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ດີຫຼືປານກາງ ກໍໄດ້ໄປສູ່ຄວາມເກີດສູງ; ຜູ້ອົດອາຫານຈົນຕາຍ ຖືກກ່າວວ່າຈະຫຼວມເຂົ້າກັບພຣະປຣະເມສະວະຣະ. ແມ່ນແຕ່ການຕາຍທີ່ຖືກມອງວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ (ຖືກຂ້າ, ອຸບັດເຫດ, ຂ້າຕົນເອງ, ງູກັດ, ຕາຍໂດຍບໍ່ມີຄວາມສະອາດ) ໃນຕີຣະຖະມະຫາບຸນນີ້ ກໍອາດໃຫ້ “ອະປຸນະຣະພະວະ” (ບໍ່ກັບມາເກີດອີກ). ການຫຼຸດພົ້ນຍັງຜູກກັບພິທີ 16 ສຣາດທະ, ວຶຣະໂສດສະຣະກະ, ແລະການເລີ້ຍງພຣາຫມະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ທ້າຍສຸດກ່າວວ່າ ການຟັງມາຫາຕະມະຍະນີ້ ລົບບາບ ຄວາມທຸກ ແລະຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे किञ्चिद्वायव्यसंस्थितम् । संगालेश्वरनामास्ति सर्वपातकनाशनम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນທິດເໜືອຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ ເບື້ອງໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອເລັກນ້ອຍ ມີສະຖານບູຊາ «ສັງກາເລສະວະຣະ» ອັນໂດ່ງດັງວ່າ ທຳລາຍບາບທັງປວງ।
Verse 2
तत्र ब्रह्मा च विष्णुश्च लिंगस्याराधनोद्यतौ । शक्रश्चैव महातेजा लिंगं पूजितवान्प्रिये
ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ຕັ້ງໃຈບູຊາພຣະລິງຄະ; ແລະ ພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງ, ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ກໍໄດ້ບູຊາພຣະລິງຄະນັ້ນເຊັ່ນກັນ।
Verse 3
वरुणो धनदश्चैव धर्मराजोऽथ पावकः । आदित्यैर्वसुभिश्चैव लोकपालैः समंततः
ວະຣຸນະ, ທະນະດະ (ກຸເບຣະ), ທັມມະຣາຊະ, ແລະ ພາວະກະ (ອັກນິ) ດ້ວຍ; ພ້ອມກັບ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ແລະ ລົກກະປາລະ ທັງຫຼາຍ ກໍມາຊຸມຮອບດ້ານທຸກທິດ।
Verse 4
आराधितं महालिंगं संगालेश्वरनामभृत् । पूजयित्वा तु ते सर्वे दृष्ट्वा माहात्म्यमुत्तमम्
ມະຫາລິງຄະນັ້ນ ຜູ້ຖືນາມ «ສັງກາເລສະວະຣະ» ໄດ້ຮັບການອາຣາທະນາຢ່າງຖືກຄວນ. ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ທຸກພຣະອົງໄດ້ເຫັນມະຫິມາອັນສູງສຸດ ແລະເກີດຄວາມເຄົາລົບສັກກາລະຢ່າງຍິ່ງ।
Verse 5
ऊचुश्च सहसा देवि परमानंदसंयुताः । देवानां निवहैर्यस्मात्समागत्य प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वरनामास्य भविष्यति धरातले
ໃນທັນທີນັ້ນ ໂອ ເທວີ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດວ່າ: «ເນື່ອງຈາກລິງຄະນີ້ ຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນີ້ ຫຼັງຈາກຫມູ່ເທວະມາຊຸມນຸມ ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກ ນາມຂອງມັນຈະເປັນ ‘ສັງກາເລສະວະຣະ’»។
Verse 6
संगालेश्वरनामानं पूजयिष्यंति मानवाः । न तेषामन्वये कश्चिन्निर्धनः संभविष्यति
ມະນຸດຈະບູຊາລິງຄະທີ່ມີນາມວ່າ ‘ສັງກາເລສະວະຣະ’; ແລະໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ ຈະບໍ່ມີໃຜເກີດຂຶ້ນເປັນຄົນຂັດສົນເລີຍ।
Verse 7
गोसहस्रस्य दत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति संगालेश्वरदर्शनात्
ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວທີ່ກຸຣຸເກສະຕຣະ ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງ ‘ສັງກາເລສະວະຣະ’ ເທົ່ານັ້ນ।
Verse 8
अमावास्यां च संप्राप्य स्नानं कृत्वा विधानतः । यः करोति नरः श्राद्धं पितॄणां रोषवर्जितः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्
ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ໄດ້ອາບນ້ຳຕາມພິທີ, ຜູ້ຊາຍໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ແກ່ພິຕຣະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມໂກດ, ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະອິ່ມໃຈ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການລະລາຍຂອງສາກົນ।
Verse 9
अर्धक्रोशं च तत्क्षेत्रं समंतात्परिमण्डलम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्
ເຂດສັກສິດນັ້ນກວ້າງຂວາງຄືງຄຣົຊະ ແລະຖືກລ້ອມຮອບທຸກທິດ; ມັນໃຫ້ສຳເລັດທຸກປາຖະໜາແກ່ມະນຸດ ແລະທຳລາຍບາບທຸກປະການ।
Verse 10
अस्मिन्क्षेत्रे महादेवि जीवा उत्तममध्यमाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेऽपि यांति परां गतिम्
ໃນກະເສດຕະນີ້ ໂອ ມະຫາເທວີ ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີສະພາບປານກາງ ຫຼືດີກວ່າ ເມື່ອຖືກເວລານຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ກໍຍັງໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ।
Verse 11
गृहीत्वानशनं ये तु प्राणांस्त्यक्ष्यंति मानवाः । निश्चयं ते महादेवि लीयंते परमेश्वरे
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖືອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານຈົນກວ່າຈະຕາຍ) ແລ້ວປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດ—ໂອ ມະຫາເທວີ ແນ່ນອນວ່າເຂົາເຈົ້າລະລາຍຮວມໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ)។
Verse 12
गवा हता द्विजहता ये च वै दंष्ट्रिभिर्हता । आत्मनो घातका ये तु सर्पदष्टाश्च ये मृताः
ຜູ້ທີ່ຖືກງົວທຳໃຫ້ຕາຍໂດຍອຸປະຕິເຫດ, ຜູ້ທີ່ຕາຍເນື່ອງຈາກບາບການຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ຖືກສັດມີງາ/ຂຽວຂ້າ, ຜູ້ຂ້າຕົນເອງ, ແລະຜູ້ຕາຍເນື່ອງຈາກຖືກງູກັດ—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກນັບຮວມໃນອຳນາດໄຖ່ບາບຂອງທົ່ງທີ່ສັກສິດນີ້।
Verse 13
शय्यायां विगतप्राणा ये च शौचविवर्जिताः । अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये अपुनर्भवदायके
ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ເທິງຕຽງ ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍຂາດຄວາມບໍລິສຸດຕາມພິທີ (ເຊົາຈະ)—ໃນຕີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງນີ້ ຜູ້ໃຫ້ອະປຸນະພະວະ (ບໍ່ກັບເກີດອີກ) ສະພາບຂອງເຂົາເຈົ້າກໍຖືກປ່ຽນແປງໂດຍຄວາມສັກສິດ।
Verse 14
दत्तैः षोडशभिः श्राद्धैर्वृषोत्सर्गे कृते पुनः । विधिवद्भोजितैर्विप्रैर्भवेन्मुक्तिर्न संशयः
ເມື່ອໄດ້ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ຈຳນວນ 16 ຄັ້ງຢ່າງຖືກພິທີ, ແລະໄດ້ປະກອບພິທີ ວຣິສົດສະຣະກະ (vṛṣotsarga) ປ່ອຍງົວຜູ້, ພ້ອມທັງເລີ້ຍງພຣາຫມັນຕາມຫຼັກພິທີ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।
Verse 15
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे गतवंतस्त्रिविष्टपम्
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ ຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ)។
Verse 16
संगालेश्वरमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं तव । श्रुतं हरति पापानि दुःखशोकांस्तथैव च
ມະຫາຕະພາບຂອງ ສັງກາເລສະວະຣະ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແບບຫຍໍ້. ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນກໍທຳລາຍບາບ ແລະຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ກັບຄວາມໂສກໄດ້ເຊັ່ນກັນ।
Verse 300
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ບົດ, ໃນປຶ້ມທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກທຳອິດ ປຣະພາສະເກດຕຣະມາຫາຕະມະຍະ, ບົດທີ 300 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາຕະພາບຂອງ ສັງກາເລສະວະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।