Adhyaya 298

Verse 1

ईश्वर उवाच । ऋषितोयापश्चिमे तु तत्र गव्यूतिमात्रतः । संगालेश्वरनामास्ति सर्वपातकनाशनः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ຣິສິໂຕຍາ ໃນລະຍະແຕ່ພຽງໜຶ່ງ ກະວະຍູຕິ ມີພຣະລິງຄະອັນສັກສິດ ນາມວ່າ ສັງກາເລສະວະຣະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

गुप्तस्तत्र प्रयागश्च देवो वै माधवस्तथा । जाह्नवी यमुना चैव देवी तत्र सरस्वती

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ປຣະຍາກະ ອັນຖືກປິດເຊື່ອນ, ແລະມີພຣະເທວະ ມາທະວະ ດ້ວຍ. ມີເທວີແຫ່ງສາຍນ້ຳ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄັງຄາ) ແລະ ຍະມຸນາ, ແລະທີ່ນັ້ນຍັງມີເທວີ ສະຣະສະວະຕີ ອີກດ້ວຍ.

Verse 3

अन्यानि तत्र तीर्थानि बहूनि च वरानने । स्नात्वा दृष्ट्वा पूजयित्वा मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ. ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳ, ໄດ້ເບິ່ງເຫັນ, ແລະໄດ້ບູຊາ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບມົນທິນທັງປວງ.

Verse 4

पार्वत्युवाच । कथय त्वं महेशान सर्वदेवनमस्कृत । तीर्थराजः प्रयागस्तु कथं विष्णुः सनातनः

ພາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ ໂອ ມະເຫສານະ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ—ເປັນແນວໃດພຣະຍາກະຈຶ່ງເປັນລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ, ແລະ ພຣະວິສນຸຜູ້ນິລັນດອນ ສະຖິດຢູ່ນີ້ແນວໃດ?

Verse 5

कथं गंगा च यमुना तथा देवी सरस्वती । अन्यान्यपि बहून्येव तीर्थानि वृषभध्वज

ກັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ ພ້ອມທັງ ເທວີສະຣັສວະຕີ ມາຢູ່ນີ້ແນວໃດ? ແລະ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ, ເປັນແນວໃດຈຶ່ງມີຕີຣຖະອື່ນໆອີກຫຼາຍນັກ?

Verse 6

समायातानि तत्रैव संगालेश्वरसंनिधौ । संगालेशेति किं नाम ह्येतन्मे वद कौतुकम्

ພວກນັ້ນມາຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໃນພຣະສະນິດຂອງ ສັງກາເລສະວະຣະ. ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ສັງກາເລສ’? ຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍເພື່ອຄວາມຢາກຮູ້.

Verse 7

ईश्वर उवाच । पुरा वै लिंगपतने सर्वदेवसमागमे । सार्धत्रितयकोटीनि पुण्यानि सुरसुन्दरि

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ເມື່ອລິງຄະຕົກລົງ ໃນຄັ້ງທີ່ເທວະທັງປວງຊຸມນຸມກັນ—ໂອ ນາງຜູ້ງາມໃນຫມູ່ສຸຣະ—ບຸນອັນສັກສິດຈໍານວນສາມກັບເຄິ່ງໂກຕິ ໄດ້ປາກົດຢູ່.

Verse 8

तीर्थानि तीर्थराजोऽयं प्रयागः समुपस्थितः । आत्मानं गोपयामास तीर्थकोटिभिरावृतम्

ຕີຣຖະທັງປວງມາປາກົດຢູ່; ແລະ ພຣະຍາກະ ຜູ້ເປັນລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ ກໍມາຮອດ. ເມື່ອຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍຕີຣຖະນັບໂກຕິ ມັນຈຶ່ງປິດບັງຕົນເອງໄວ້.

Verse 9

ततस्तत्र समायाता ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । विबुधास्तीर्थराजं तं ददृशुर्दिव्यचक्षुषा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍເທວະອື່ນໆ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ແລະດ້ວຍຈັກຂຸທິບ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ “ລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ” ຄື ປຣະຍາກ (Prayāga)។

Verse 10

तीर्थकोटिभिराकीर्णं पवित्रं पापनाशनम् । लिंगस्य पतनं श्रुत्वा महादुःखेन संवृताः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕີຣຖະນັບໂກດິ ອັນບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ລິງຄະໄດ້ຕົກລົງ ພວກເຂົາຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ປົກຄຸມ।

Verse 11

स्थिताः सर्वे तदा देवि ब्रह्माद्याः सुरसत्तमाः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງປວງ ມີພຣະພຣະຫມາເປັນຫົວໜ້າ ຢືນຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 12

एतस्मिन्नेव काले तु देवो रुद्रः सनातनः । निरानंदः समायातो वाक्यमेतदुवाच ह

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະເທວະຣຸດຣະ ຜູ້ນິລັນດອນ ໄດ້ມາຮອດ ດ້ວຍໃຈບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 13

शृणुध्वं वचनं देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । ऋषिशापान्निपतितं मम लिंगमनुत्तमम् । तस्माल्लिंगं पूजयत सर्व कामार्थसिद्धये

«ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸເປັນຫົວໜ້າ. ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງ຤ິສີ ລິງຄະອັນສູງສຸດຂອງເຮົາໄດ້ຕົກລົງຢູ່ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາລິງຄະນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຊອບທຳ»។

Verse 14

एवमुक्त्वा महादेवो देशे तस्मिन्स्थितः प्रिये । ब्राह्मं च वैष्णवं रौद्रं तत्र कुण्डत्रयं स्मृतम्

ເມື່ອມະຫາເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພຣະອົງກໍປະທັບຢູ່ໃນຖິ່ນນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນມີການຈື່ຈຳກຸ່ມສະລອຍນ້ຳສັກສິດສາມປະການ: ບຣາຫມະ, ໄວສະນະວະ, ແລະ ຣາວດຣະ।

Verse 15

चतुर्थं त्रिसंगमाख्यं नदीनां यत्र संगमः । गंगायाश्च सरस्वत्याः सूर्यपुत्र्यास्तथैव च

ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນທີ່ສີ່ ເອີ້ນວ່າ “ຕຣິສັງກະມະ” ເປັນບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳມາພົບກັນ—ຄື ຄັງຄາ, ສະຣັສວະຕີ, ແລະ ທິດາແຫ່ງພຣະອາທິດ (ຢະມຸນາ) ດ້ວຍ।

Verse 16

कोटिरेका च तीर्थानां ब्रह्मकुण्डे व्यवस्थिता । तथा च वैष्णवे कुण्डे कोटिरेका प्रकीर्तिता

ໃນບຣະຫມາ-ກຸນດະ ມີຕີຣຖະຈຳນວນເກີນໜຶ່ງໂກຕິ ສະຖິດຢູ່ຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ແລະໃນໄວສະນະວະ-ກຸນດະ ກໍຖືກປະກາດວ່າ “ໂກຕິໜຶ່ງແລະເກີນກວ່ານັ້ນ” ເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

सार्धकोटिस्तु संप्रोक्ता शिवकुण्डे प्रकीर्तिता । पश्चिमे ब्रह्मकुण्डं च पूर्वे वै वैष्णवं स्मृतम्

ໃນຊິວະ-ກຸນດະ ຖືກກ່າວວ່າມີຕີຣຖະໜຶ່ງໂກຕິແລະເຄິ່ງ. ບຣະຫມາ-ກຸນດະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ ແລະ ໄວສະນະວະ-ກຸນດະ ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກ।

Verse 18

मध्यभागे स्थितं यच्च रुद्रकुण्डं प्रकीर्तितम् । कुण्डमध्याद्विनिर्गत्य यत्र गंगा वरानने

ສ່ວນກາງນັ້ນມີສະລອຍນ້ຳທີ່ຖືກປະກາດວ່າ ຣຸດຣະ-ກຸນດະ. ຈາກໃຈກາງຂອງກຸນດະນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ພຸ່ງອອກມາ।

Verse 19

सूर्यपुत्र्या समेता च तत्त्रिसंगम उच्यते । अनयोरंतरे सूक्ष्मे तत्र गुप्ता सरस्वती

ເມື່ອຮ່ວມກັບທິດາແຫ່ງພະອາທິດ (ຢະມຸນາ) ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຕຣິສັງກະມະ. ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມລະອຽດລຶກລັບ ນາງສະຣັສວະຕີ ຖືກຊ່ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 20

एषु सन्निहितो नित्यं प्रयागस्तीर्थनायकः । अत्रागत्य नरो यस्तु माघमासे वरानने

ໃນບັນດາຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ ປຣະຢາກະ—ເຈົ້າແຫ່ງສະຖານທີ່ຈາລິກ—ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ. ຜູ້ໃດມາຮອດທີ່ນີ້ໃນເດືອນມາຄະ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ…

Verse 21

स्नायात्प्रभातसमये मकरस्थे रवौ प्रिये । किञ्चिदभ्युदिते सूर्ये शृणु तस्य च यत्फलम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຄວນອາບນ້ຳໃນຍາມອາລຸນ ເມື່ອພະອາທິດສະຖິດໃນລາສີມະກະ (Capricorn). ແລະເມື່ອພະອາທິດພຶ່ງຂຶ້ນເພີຍນ້ອຍ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງການອາບນ້ຳນັ້ນ.

Verse 22

आद्येनैकेन स्नानेन पापं यन्मनसा कृतम् । व्यपोहति नरः सम्यक्छ्रद्धायुक्तो जितेन्द्रियः

ດ້ວຍການອາບນ້ຳຄັ້ງທຳອິດເທົ່ານັ້ນ ຊາຍຜູ້ມີສັດທາ ແລະຄວບຄຸມອິນຊີ ຍ່ອມກຳຈັດບາບທີ່ເຮັດໃນໃຈໄດ້ຢ່າງສົມບູນ.

Verse 23

वाचिकं तु द्वितीयेन कायिकं तु तृतीयकात् । संसर्गजं चतुर्थेन रहस्यं पञ्चमेन तु

ດ້ວຍການອາບນ້ຳຄັ້ງທີສອງ ບາບທາງວາຈາຖືກລ້າງອອກ; ຄັ້ງທີສາມ ບາບທາງກາຍ; ຄັ້ງທີສີ່ ບາບທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າ; ແລະຄັ້ງທີຫ້າ ບາບລຶກລັບທີ່ຊ່ອນເຮັດ.

Verse 24

उपपातकानि षष्ठेन स्नानेनैव व्यपोहति

ດ້ວຍການອາບນ້ຳຄັ້ງທີ 6 ເທົ່ານັ້ນ ບາບນ້ອຍ (ອຸປະປາຕະກະ) ຖືກປັດອອກໄປ.

Verse 25

अभिषेकेण कुण्डानां सप्तकृत्वो वरानने । महांति चैव पापानि क्षाल्यंते पुरुषैः सदा

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ດ້ວຍການອາບຊຳລະ (ອະພິເສກ) ໃນສະລອງນ້ຳສັກສິດ 7 ຄັ້ງ ແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ກໍຖືກລ້າງອອກເສມອໄປໂດຍມະນຸດ.

Verse 26

यः स्नाति सकलं मासं प्रयागे गुप्तसंज्ञके । ब्रह्मादिभिर्न तद्वक्तुं शक्यते कल्पकोटिभिः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕະຫຼອດເດືອນໜຶ່ງ ທີ່ປຣະຍາກະ ຊື່ວ່າ ‘ກຸບຕະ’—ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດພັນລະນາບຸນນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແມ່ນຈະຜ່ານໄປຫຼາຍໂກດິກັນກໍຕາມ.

Verse 27

यानि कानि च तीर्थानि प्रभासे संति भामिनि । तेभ्योऽतिवल्लभं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम्

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ບັນດາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍທີ່ມີຢູ່ໃນປຣະພາສະ—ໃນນັ້ນມີຕີຣະຖະໜຶ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 28

एषां संरक्षणार्थाय मया वै तत्र मातरः । पूजनीयाः प्रयत्नेन नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः

ເພື່ອຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາບັນດາແມ່ພຣະເທວີ (ມາຕຣະ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພ້ອມນະໄວເທຍະອັນມົງຄຸນຫຼາຍປະເພດ.

Verse 29

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां श्रद्धायुक्तेन चेतसा । तासामनुचरा देवि भूतप्रेताश्च कोटिशः

ໂອ ເທວີ, ໃນວັນທີ 14 ຂອງຄຣິດສະນະປັກ (ຂ້າງແຮມ) ດ້ວຍໃຈມີສັດທາ—ມີພູດ ແລະ ເປຣດ ນັບເປັນໂກດິ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ມາຕາເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 30

तेषां भयविनाशाय ता मातॄश्च प्रपूजयेत् । अस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວນບູຊາມາຕາເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ດີ; ແລະໃນຕີຣະຖະນີ້ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ຍ່ອມກຳຈັດໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບພຣະຫມັນຂ້າ (brahmahatyā).

Verse 31

यः कश्चित्कुरुते श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य भक्तितः । उद्धरेच्च पितुर्वर्गं मातुर्वर्गं नरोत्तमः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ກະທຳສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ຜູ້ນັ້ນອັນປະເສີດ ຍ່ອມຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍພົ້ນທັງວົງຟາກພໍ່ ແລະ ວົງຟາກແມ່.

Verse 32

वृषभस्तत्र दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः । एवं यः कुरुते यात्रां तस्य फलमनन्तकम्

ຜູ້ປາດຖະນາຜົນຢ່າງຄົບຖ້ວນຂອງຍາຕຣາ ຄວນຖວາຍວົວຜູ້ (vṛṣabha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ໃດເຮັດຍາຕຣາແບບນີ້ ຜົນບຸນຂອງເຂົາຍ່ອມບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 33

एवं गुप्तप्रयागस्य माहात्म्यं कथितं तव । श्रुत्वाभिनन्द्य पुरुषः प्राप्नुयाच्छंकरालयम्

ດັ່ງນີ້ ມະຫາຕະມະຂອງກຸບຕະປະຣະຍາກ (Guptaprayāga) ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ຜູ້ໃດຟັງແລ້ວຊື່ນຊົມຍິນດີ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຖຶງສຳນັກຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara).

Verse 298

इति श्रीस्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तप्रया गमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 298 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ກຸບຕະປຣະຍາກ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ—ໃນ ປຣະພາສະກເສດຣະ-ມາຫາຕມະຍ ພາກທຳອິດ—ແຫ່ງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.