Adhyaya 297

Verse 1

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ संसारार्णवतारक । सविस्तरं तु मे ब्रूहि ऋषितोयामहोदयम्

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ—ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໂດຍລະອຽດ ເຖິງການປາກົດອັນຮຸ່ງໂຮງ ແລະມະຫາຕະພາບຂອງ ຣິສິໂຕຍາ.

Verse 2

ऋषितोयेति तन्नाम कथं ख्यातं धरातले । कथं सा पुनरायाता देवदारुवने शुभे

ຊື່ «ຣິສິໂຕຍາ» ນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກມະນຸດໄດ້ແນວໃດ? ແລະນາງໄດ້ກັບຄືນມາອີກເທື່ອໜຶ່ງ ສູ່ປ່າເທວະດາຣຸອັນເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सावधाना वचो मम । माहात्म्यमृषितोयायाः सर्वपातकनाशनम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ—ຈົ່ງຕັ້ງໃຈຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເຖິງມະຫາຕະພາບຂອງ ຣິສິໂຕຍາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 4

देवदारुवने पुण्य ऋषयस्तपसा युताः । निवसंति वरारोहे शतशोथ सहस्रशः

ໃນປ່າເທວະດາຣຸອັນສັກສິດ ມີບັນດາລຶສີຜູ້ປະກອບຕະປະສະ ພຳນັກຢູ່, ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ—ມີເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນພັນໆ.

Verse 6

ते सर्वे चिंतयामासुः समेत्य च परस्परम् । सरस्वती महापुण्या शिरस्याधाय वाडवम्

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ແລະປຶກສາກັນໄປມາ. ນາງສະຣັສວະຕີຜູ້ບຸນຍິ່ງ ທີ່ອຸ້ມຖືໄຟວາດະວະໄວ້ເທິງສີສະ ແມ່ນເລື່ອງທີ່ເຂົາຄິດຄ້ອນ.

Verse 7

प्रभासं चिरकालेन क्षेत्रं चैव गमिष्यति । वापीकूपतडागादि मुक्त्वा सागरगामिनीम्

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ນາງຈະໄປຮອດພຣະພາສະເຂດດ້ວຍ—ປະລະບໍ່ນ້ຳ, ບໍ່ຂັ້ນ, ໜອງ ແລະອື່ນໆ—ກາຍເປັນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ.

Verse 8

नाह्लादं कुरुते चेतः स्नानदानजपेषु च । ब्रह्माणं प्रार्थयिष्यामो गत्वा ब्रह्मनिकेतनम्

ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາບໍ່ມີຄວາມປິຕິໃນການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ຫຼືການສວດມົນອີກແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ເຮົາໄປຫາພຣະພຣະຫມາໃນວິຫານຂອງພຣະອົງ ແລະອ້ອນວອນຂໍຄຳຊີ້ນຳ.

Verse 9

ईश्वर उवाच । एवं निमन्त्र्य ते सर्वे ऋषयस्तपसोज्ज्वलाः । गतास्ते ब्रह्मलोकं तु द्रष्टुं देवं पितामहम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ເຊີນກັນແລະປຶກສາກັນແລ້ວ ບັນດາລືສີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ໄປຍັງພຣະພຣະຫມາໂລກ ເພື່ອເຫັນພຣະເທວະປິຕາມະຫະ. ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ.

Verse 10

ऋषय ऊचुः । नमः प्रणवरूपाय विश्व कर्त्रे नमोनमः । तथा विश्वस्य रक्षित्रे नमोऽस्तु परमात्मने

ລືສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປຣະນະວະ (ໂອມ). ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆ ແດ່ຜູ້ສ້າງສັບພະຈັກກະວານ. ແລະຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ພິທັກໂລກ—ແດ່ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ.

Verse 11

तथा तस्यैव संहर्त्रे नमो ब्रह्मस्वरूपिणे । पितामह नमस्तुभ्यं सुरज्येष्ठ नमोऽस्तु ते

ດັ່ງນັ້ນເທິງ ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖອນຄືນແລະລົບລ້າງຈັກກະວານນັ້ນ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ. ໂອ ປິຕາມະຫາ ຂໍກົ້ມກາບພຣະອົງ; ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສຸດໃນໝູ່ເທວະ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 12

चतुर्वक्त्र नमस्तुभ्यं पद्मयोने नमोऽस्तु ते । विरंचये नमस्तुभ्यं विधये वेधसे नमः

ໂອ ຜູ້ມີສີ່ພະພັກ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ຜູ້ກໍເກີດຈາກດອກບົວ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ວິຣັນຈິ ຂໍກົ້ມກາບ; ແດ່ ວິທາຕຣະ ແລະ ເວທະສ ຂໍນະໂມ.

Verse 13

चिदानन्द नमस्तुभ्यं हिरण्यगर्भ ते नमः । हंसवाहन ते नित्यं पद्मासन नमोऽस्तुते

ໂອ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈິດຮູ້ແລະອານັນດາ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ຮິຣັນຍະຄັຣພ ຂໍນະໂມ. ໂອ ຜູ້ຂີ່ຫົງເປັນນິດ ໂອ ຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 14

एवं संस्तुवतां तेषामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् । उवाच परमप्रीतो ब्रह्मा लोक पितामहः

ເມື່ອບັນດາລະສີຜູ້ຮັກສາພຣະພົມຈັນຍາຢ່າງສູງ ສັນລະເສີນພຣະອົງດັ່ງນີ້ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ຊົມຊື່ນຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ.

Verse 15

स्वागतं वै द्विजश्रेष्ठा युष्माकं कृतवानहम् । स्तोत्रेणानेन दिव्येन वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ການມາຂອງພວກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກຽດແລ້ວ. ໂດຍບົດສັນລະເສີນອັນທິບນີ້ ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດເຖີດ.

Verse 16

ऋषय ऊचुः । अभिषेकाय नो देव नदी पापप्रणाशिनी । विलोक्यते सुरश्रेष्ठ देहि नो वरमुत्तमम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະ, ເພື່ອການອາບນ້ຳອະພິເສກອັນສັກສິດ ພວກເຮົາປາດຖະນາແມ່ນ້ຳທີ່ທຳລາຍບາບ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍຈົ່ງປະທານພອນອັນສູງສຸດນີ້ແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 17

ईश्वर उवाच । इत्युक्तस्तैस्तदा ब्रह्मा मुनिभिस्तपसोज्ज्वलैः । वीक्षांचक्रे तदा सर्वा मूर्तिमत्यश्च निम्नगाः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກລິສີຜູ້ສ່ອງແສງດ້ວຍຕະປະສະ ກ່າວຂໍເຊັ່ນນັ້ນ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກວດເບິ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ—ສາຍນ້ຳຜູ້ມີຮູບກາຍ ທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທາງຕ່ຳ.

Verse 18

गङ्गा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती । चन्द्रभागा च रेवा च शरयूर्गंडकी तथा

ມີແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ, ພ້ອມທັງ ພຣະເທວີສະຣະສະວະຕີ; ຍັງມີ ຈັນທຣະພາຄາ, ເຣວາ (ນັຣມະດາ), ຊະຣະຢູ ແລະ ຄັນດະກີ—ທັງໝົດນັ້ນປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 19

तापी चैव वरारोहे तथा गोदावरी नदी । कावेरी चन्द्रपुत्री च शिप्रा चर्मण्वती तथा

ຍັງມີແມ່ນ້ຳຕາປີດ້ວຍ, ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ແລະ ແມ່ນ້ຳໂຄດາວະຣີ; ຄາເວຣີ, ຈັນທຣະປຸດຣີ, ຊິປຣາ ແລະ ຈັຣມະນວະຕີ—ທັງໝົດກໍປາກົດຢູ່.

Verse 20

सिन्धुश्च वेदिका चैव नदाः सर्वे वरानने । मूर्तिमत्यः स्थिताः सर्वाः पवित्राः पापनाशिनी

ມີແມ່ນ້ຳສິນທຸ ແລະ ເວທິກາ ດ້ວຍ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ນ້ຳທັງໝົດ, ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບກາຍ; ທຸກສາຍນ້ຳລ້ວນບໍລິສຸດ ແລະ ທຳລາຍບາບ.

Verse 21

दृष्ट्वा पितामहः सर्वा गत्वरा धरणीं प्रति । देवदारुवने रम्ये प्रभासे क्षेत्र उत्तमे । कमण्डलौ कृता दृष्टिर्विविशुस्ताः कमण्डलुम्

ເມື່ອເຫັນທັງໝົດ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຫັນພຣະຈິດໄປຫາແຜ່ນດິນ. ໃນປ່າເດວະດາຣຸອັນງາມ ທີ່ປຣະພາສາ ກະເສດອັນສູງສຸດ ພຣະອົງຈ້ອງໄປທີ່ກະມັນດະລຸ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນກະມັນດະລຸນັ້ນ.

Verse 22

।ब्रह्मोवाच । धृताः सर्वा महापुण्या नद्यो ब्रह्मकमण्डलौ । प्रविष्टाः पृथिवीं यांतु ऋषीणामनुकम्पया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍອັນມີບຸນຍິ່ງ ຖືກຮັກສາໄວ້ໃນກະມັນດະລຸຂອງພຣະພຣະຫມາ. ເມື່ອເຂົ້າໄປແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພວກນາງອອກໄປສູ່ແຜ່ນດິນ ໂດຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ລຶສີທັງຫຼາຍ.”

Verse 23

प्रहिणोमि यद्येकां च ह्यन्या रुष्यति मे द्विजाः । तस्मात्सर्वाः प्रमोक्ष्यामि कमण्डलुकृतालयाः

“ຖ້າເຮົາປ່ອຍອອກແຕ່ແມ່ນ້ຳສາຍດຽວ ສາຍອື່ນໆອາດຈະໂກດເຮົາ, ໂອ ທ່ານດວິຊະ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈະປ່ອຍພວກນາງທັງໝົດ—ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ກະມັນດະລຸເປັນທີ່ພັກອາໄສ.”

Verse 24

ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मा मुमोचाऽथ तत्रस्थाश्च महापगाः । मुक्त्वा ब्रह्मा मुनीन्सर्वान्प्रोवाचेदं पुनःपुनः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ປ່ອຍພວກນາງ ແລະແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ອັນມີພະລັງທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍໄຫຼອອກ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ລຶສີທັງໝົດສະຫງົບໃຈແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ຊ້ຳໆ.

Verse 25

ऋषिभिः प्रार्थ्यमानेन नद्यो मुक्ता मया यतः । तोयरूपा महावेगा अभिषेकाय सत्वराः

“ເນື່ອງຈາກລຶສີທັງຫຼາຍອ້ອນວອນ ເຮົາຈຶ່ງປ່ອຍແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້. ພວກນາງເປັນຮູບນ້ຳ ໄຫຼໄວ ແລະມີກະແສໃຫຍ່ ຮີບໄປເພື່ອອະພິເສກ (abhiṣeka) ອັນສັກສິດ.”

Verse 26

ऋषितोयेति नाम्ना सा भविष्यति धरातले । ऋषीणां वल्लभा देवी सर्वपातकनाशिनी

ໃນໂລກນີ້ ນາງຈະຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ຣິສິໂຕຍາ». ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣິສີທັງຫຼາຍ ແມ່ນ້ຳເທວີນັ້ນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 27

ईश्वर उवाच । एवं देवि समायाता देवदारुवने नदी । ऋषितोयेति विख्याता पवित्रा च वरानने

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ແມ່ນ້ຳໄດ້ມາຮອດປ່າເທວະດາຣຸ. ນາງໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ຣິສິໂຕຍາ» ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 28

तूर्यदुंदुभिनिर्घोषैर्वेदमङ्गलनिःस्वनैः । समुद्रं प्रापिता देवी ऋषिभिर्वेदपारगैः

ທ່າມກາງສຽງປີ່ແລະກອງດັງກຶກກ້ອງ ແລະສຽງສະຫວັນມົງຄຸນແຫ່ງພຣະເວດ, ເທວີຖືກນຳຂະບວນຢ່າງພິທີການໄປຮອດທະເລ ໂດຍພຣະຣິສີຜູ້ຊຳນານໃນພຣະເວດ.

Verse 29

सर्वत्र सुलभा देवी त्रिषु स्थानेषु दुर्लभा । महोदये महातीर्थे मूलचंडीशसन्निधौ

ເທວີນັ້ນເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍທົ່ວໄປ; ແຕ່ໃນສາມສະຖານທີ່ນີ້ກັບຫາໄດ້ຍາກເປັນພິເສດ—ທີ່ມະໂຫດະຍະ, ທີ່ມະຫາຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະໃນສຳນັກຂອງມູລະຈັນຑີອີສະ.

Verse 30

समुद्रेण समेता तु यत्र सा पूर्ववाहिनी । यत्रर्षितोया लभ्येत तत्र किं मृग्यते परम्

ບ່ອນທີ່ນາງພົບກັບທະເລ ແລະໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ, ແລະບ່ອນທີ່ໄດ້ຮັບ «ຣິສິໂຕຍາ»—ຈະຕ້ອງສະແຫວງຫາສິ່ງໃດທີ່ສູງກວ່ານັ້ນອີກ?

Verse 31

मनुष्यास्ते सदा धन्यास्तत्तोयं तु पिबंति ये । अस्थीनि यत्र लीयंते षण्मासाभ्यन्तरेण तु

ມະນຸດຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້ຈິງ; ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ກະດູກກໍຖືກກ່າວວ່າລະລາຍໃນຫົກເດືອນ.

Verse 32

प्रातःकाले वहेद्गंगा सायं च यमुना तथा

ຕອນເຊົ້າ ມັນໄຫຼເປັນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ; ຕອນແລງ ກໍໄຫຼເປັນແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 33

नदीसहस्रसंयुक्ता मध्याह्ने तु सरस्वती । अपराह्णे वहेद्रेवा सायाह्ने सूर्यपुत्रिका

ຕອນທ່ຽງ ມັນເປັນສະຣັສວະຕີ ຮ່ວມກັບແມ່ນ້ຳນັບພັນ; ຕອນບ່າຍ ມັນໄຫຼເປັນເຣວາ; ແລະຕອນແລງຄ່ຳ ມັນກາຍເປັນສູຣະຍະປຸດຣິກາ.

Verse 34

एवं जानन्नरो यस्तु तत्र स्नान विचक्षणः । आचरेद्विधिना श्राद्धं स तस्याः फलभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດຮູ້ເຊັ່ນນີ້ ແລະເປັນຜູ້ຮອບຄອບ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມປະຕິບັດພິທີສຣາດທະຕາມຫຼັກ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນໃນຜົນບຸນອັນເຕັມບໍລິບູນຂອງນາງ.

Verse 35

एवं संक्षेपतः प्रोक्तमृषितोयामहोदयम् । सर्वपापहरं नृणां सर्वकामफलप्रदम्

ດັ່ງນີ້ ໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຣິສິໂຕຍາ ທີ່ມະໂຫດະຍະ; ມັນລ້າງບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳທັງຫມົດ.

Verse 85

तेषां निवसतां तत्र बहुकालो गतः प्रिये । पुत्रपौत्रैः प्रवृद्धास्ते दारुकं व्याप्य संस्थिताः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອເຂົາເຈົ້າພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ. ເຂົາເຈົ້າເຈີຣິນດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ແຜ່ຂະຫຍາຍທົ່ວດາຣຸກະ ແລະຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ນັ້ນ.

Verse 297

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋषितोयामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພຣະພາສະຂັນດະທີ 7, ໃນພາກທຳອິດ ມາຫາດມະຍະແຫ່ງພຣະພາສະເຂດ, ບົດທີ 297 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຣິສິໂຕຍາ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.