Adhyaya 285

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुनर्न्यंकुमतीं नदीम् । तत्र कृत्वा गयाश्राद्धं गोष्पदे तीर्थ उत्तमे

ພຣະອີສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປອີກຄັ້ງຫາແມ່ນ້ຳ ນຍັງກຸມະຕີ. ທີ່ນັ້ນ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດອັນຍອດຢ່າງ “ໂກສະປະດະ” ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ ກະຍາ-ສຣາດທະ ແລ້ວ ຈັກໄດ້ບຸນໃຫຍ່»។

Verse 2

ततः पश्येद्वराहं तु तस्माद्धरिगृहं व्रजेत् । तत्र मातृस्तु संपूज्य स्नात्वा सागरसंगमे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄດ້ເຫັນ ພຣະວະຣາຫະ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປຫາສະຖານສັກສິດຂອງ ພຣະຫະຣິ. ທີ່ນັ້ນ ບູຊາເທວີແມ່ (ມາຕຣິ) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບກັບທະເລ ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 3

न्यंकुमत्यर्णवोपेते ततः पूर्वमनु व्रजेत् । अगस्तेराश्रमं दिव्यं क्षुधाहरमितिस्मृतम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃກ້ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳ ນຍັງກຸມະຕີ ບັນຈົບກັບທະເລ ຄວນເດີນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະໄປຫາອາສຣົມອັນສະຫວ່າງໄສຂອງ ອະກັສຕະຍະ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຫິວໂຫຍ”.

Verse 4

यत्रेल्वलं च वातापिं संहृत्य भगवान्मुनिः । मुक्त्वाऽपद्भ्यो ब्राह्मणांश्च तेभ्यः स्थानं ततो ददौ

ທີ່ນັ້ນ ພຣະມຸນີຜູ້ມີພຣະຄຸນ ໄດ້ກຳຈັດ ອິລວະລະ ແລະ ວາຕາປິ; ແລະເມື່ອໄດ້ປົດປ່ອຍພວກພຣາຫມະນະໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມພິບັດ ກໍໄດ້ປະທານຖິ່ນພຳນັກອັນປອດໄພໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 5

अगस्त्याश्रममेतद्धि अगस्तिप्रियमुत्तमम् । न्यंकुमत्यास्तटे रम्ये सर्वपातकनाशने

ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນອາສຣົມຂອງ ອະກັສຕະຍະ ອັນຍອດຢ່າງ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງທ່ານ; ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳ ນຍັງກຸມະຕີ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 6

देव्युवाच । अगस्तिनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः । अत्र वै किंप्रभावश्च स दैत्यो ब्राह्मणांतकः । किमर्थं चोद्गतो मन्युरगस्तेस्तु महात्मनः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງອະກັດສະຕະຈຶ່ງປາບວາຕາປິໄດ້ຢູ່ບ່ອນນີ້? ບ່ອນນີ້ມີອຳນາດພິເສດອັນໃດ ເພາະອະສູນັ້ນເຄີຍເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ? ແລະເປັນຫຍັງຄວາມໂກດຈຶ່ງເກີດໃນອະກັດສະຕະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່?»

Verse 7

ईश्वर उवाच । इल्वलो नाम दैत्येन्द्र आसीद्वै वरवर्णिनि । मणिमत्यां पुरा पुर्यां वातापिस्तस्य चानुजः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນອະດີດມີຈອມອະສູຊື່ ອິລວະລະ ຢູ່ເມືອງມະນິມະຕີ; ແລະ ວາຕາປິ ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງເຂົາ»

Verse 8

स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनंदनः । पुत्र मे भगवन्नेकमिंद्रतुल्यं प्रयच्छतु

ແລ້ວບຸດຂອງດິຕິໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມະນຜູ້ມີຕະປະວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າບູຊາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານບຸດພຽງຄົນດຽວແກ່ຂ້າ—ໃຫ້ເທົ່າທຽມອິນທຣະ»

Verse 9

तस्मिन्स ब्राह्मणो नैच्छत्पुत्रं दातुं तथाविधम् । चुक्रोध दितिजस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम्

ແຕ່ພຣາຫມະນນັ້ນບໍ່ປາດຖະນາຈະໃຫ້ບຸດແບບນັ້ນ. ແລ້ວດາຍຕະກໍໂກດຮ້າຍຢ່າງຫນັກຕໍ່ພຣາຫມະນນັ້ນ

Verse 10

प्रभासक्षेत्रमासाद्य स दैत्यः पापबुद्धिमान् । मेषरूपी च वातापिः कामरूपोऽभवत्क्षणात्

ເມື່ອມາຮອດພຣະເຂດສັກສິດປຣະພາສະ ດາຍຕະຜູ້ມີໃຈບາບນັ້ນ—ວາຕາປິ ຜູ້ປ່ຽນຮູບຕາມໃຈ—ກໍກາຍເປັນຮູບແກະໃນທັນທີ

Verse 11

संस्कृत्य भोजयेत्तत्र विप्रान्स च जिघांसति । समा ह्वयति तं वाचा गतं चैव ततः क्षयम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ກະກຽມເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ລ້ຽງອາຫານແກ່ພວກພາມ, ແຕ່ລາວມີເຈດຕະນາທີ່ຈະຂ້າພວກເຂົາ. ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນເຂົາກັບຄືນມາດ້ວຍວາຈາ, ແລະ ຜູ້ເຄາະຮ້າຍກໍເຖິງແກ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 12

स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत । ततो वातापिरपि तं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् । ब्राह्मणं भोजयित्वा तु पुनरेव समाह्वयत्

ລາວໄດ້ກັບມາເກີດໃນຮ່າງກາຍໃໝ່ ແລະ ຖືກພົບເຫັນວ່າມີຊີວິດອີກຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນ ວາຕາປິ ກໍໄດ້ກາຍເປັນແບ້ທີ່ປຸງແຕ່ງຢ່າງດີ, ແລະ ຫຼັງຈາກລ້ຽງອາຫານແກ່ພາມແລ້ວ, ກໍຖືກຮ້ອງເອີ້ນກັບຄືນມາ.

Verse 13

स तस्य पार्श्वं निर्भिद्य ब्राह्मणस्य महात्मनः । वातापिः प्रहसंस्तत्र निश्चक्राम द्विजोदरात्

ໂດຍການຜ່າທ້ອງດ້ານຂ້າງຂອງພາມຜູ້ມີຈິດໃຈປະເສີດນັ້ນ, ວາຕາປິ ຜູ້ພວມຫົວຂວັນ ກໍໄດ້ພຸ່ງອອກມາຈາກທ້ອງຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 14

एवं स ब्राह्मणान्देवि भोजयित्वा पुनःपुनः । विनिर्भिद्योदरं तेषामेवं हंति द्विजान्बहून्

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ພະແມ່ເຈົ້າ, ຫຼັງຈາກລ້ຽງອາຫານແກ່ພວກພາມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ລາວໄດ້ຜ່າທ້ອງຂອງພວກເຂົາ; ດ້ວຍວິທີນີ້ ລາວໄດ້ຂ້າຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ.

Verse 15

ततो वै ब्राह्मणाः सर्वे भयभीताः प्रदुद्रुवुः । अगस्तेराश्रमं जग्मुः कथयामासुरग्रतः

ຈາກນັ້ນ ພວກພາມທັງໝົດ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ໄດ້ພາກັນຫຼົບໜີ. ພວກເຂົາໄດ້ໄປທີ່ອາສົມຂອງ ພະລືສີ ອະກັດສະຕິ ແລະ ລາຍງານທຸກຢ່າງໃຫ້ເພິ່ນຊາບໂດຍກົງ.

Verse 16

भगवञ्छृणु नो वाक्यमस्माकं तु भयावहम् । निमंत्रिताः स्म सर्वे वा इल्वलेन वयं प्रभो

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຂໍຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ ເພາະມັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສໍາລັບພວກເຮົາ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກອິລວະລາ (Ilvala) ເຊີນໄປແລ້ວ.

Verse 17

अस्माकं मृत्युरूपं तद्भोजनं नास्ति संशयः । तदस्मान्रक्ष भगवन्विषण्णागतचेतसः

ອາຫານນັ້ນແມ່ນຄວາມຕາຍສໍາລັບພວກເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ຜູ້ມາດ້ວຍໃຈເສົ້າໝອງແລະທຸກທໍລະມານ.

Verse 18

ततः प्रभासमासाद्य यत्र तौ दैत्यपुंगवौ । ब्रह्मघ्रौ पापनिरतौ ददर्श स महामुनिः

ຕໍ່ມາ ມະຫາມຸນີໄດ້ໄປຮອດພຣະພາສາ (Prabhāsa) ດິນແດນອັນສັກສິດ ແລະໄດ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດານະວະຜູ້ເປັນເລີດສອງຕົນ—ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ແລະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນບາບຢູ່ເສມອ.

Verse 19

वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषरूपं महासुरम् । उवाच देहि मे भोज्यं बुभुक्षा मम वर्तते

ເມື່ອເຫັນວາຕາປິ (Vātāpi) ຖືກຈັດເຮັດເປັນອາຫານ—ມະຫາອະສຸຣະໃນຮູບແກະ—ທ່ານຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າ; ຄວາມຫິວໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າ.”

Verse 20

इत्युक्तौ स्वागतं तत्र चक्राते मुनये तदा । भगवन्भोजनं तुभ्यं दास्येऽहं बहुविस्तरम् । कियन्मानस्तवाहारस्तावन्मानं पचाम्यहम्

ເມື່ອທ່ານເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບມຸນີຢ່າງດີ. “ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າຈະຖວາຍອາຫານອັນອຸດົມກວ້າງຂວາງແກ່ທ່ານ. ຄວາມຫິວຂອງທ່ານມີປະມານເທົ່າໃດ ຂ້າຈະປຸງໃຫ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 21

अगस्त्य उवाच । अन्नं पचस्व दैत्येन्द्र किंचित्तृप्तिर्भविष्यति । एवमस्त्विति दैत्येन्द्रः पक्वमाह महामुने

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງປຸງອາຫານເຖີດ ໂອ ຈອມແຫ່ງພວກໄດຕະ; ຄວາມອິ່ມໃຈນ້ອຍໜຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ»។ ໄດຕະເອນທຣະ ຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວບອກມະຫາມຸນີວ່າ «ປຸງສຸກແລ້ວ»។

Verse 22

आस्यतामासनमिदं भुज्यतां स्वेच्छया मुने । इत्युक्तोऽघोरमंत्रं स जपन्कल्पांतकारकम् । धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महामुनिः

«ຂໍໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະນີ້ ໂອ ມຸນີ; ຈົ່ງກິນຕາມໃຈປາຖະໜາ» ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາມຸນີກໍພຶມພຳມະນະອະໂຆຣະມັນຕຣະ ອັນມີ຤ິດທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ຍາມສິ້ນກັລປະ; ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາອາສນະອັນສົມຄວນ ແລະນັ່ງລົງ।

Verse 23

तं पर्यवेषद्दैत्येंद्र इल्वलः प्रहसन्निव । शतहस्तप्रमाणेन राशिमन्नस्य सोऽकरोत्

ຕໍ່ມາ ອິລວະລະ ຈອມແຫ່ງໄດຕະ ກໍຮັບໃຊ້ທ່ານ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມຄືກຳລັງຫົວເລາະ; ແລະເຂົາໄດ້ກໍ່ກອງອາຫານໃຫຍ່ ກວ້າງປະມານຮ້ອຍຝາມມື।

Verse 24

ततो हष्टमनाऽगस्त्यः प्राग्रसत्कवलद्वयम् । रूपं कृत्वा महत्तद्वद्यद्वत्सागरशोषणे

ແລ້ວອະກັດສະຕະຍະ ມີໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ກືນຄຳອາຫານສອງຄຳເປັນອັນດັບທຳອິດ; ໂດຍແປງຮູບໃຫ້ໃຫຍ່ມະຫັນ ເຊັ່ນດຽວກັບຄາວທີ່ທ່ານເຄີຍດື່ມທະເລໃຫ້ແຫ້ງ।

Verse 25

समस्तमेव तद्भोज्यं वातापिं बुभुजे ततः । भुक्तवत्यसुरो ह्वानमकरोत्तस्य इल्वलः

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກິນອາຫານນັ້ນທັງໝົດ ແລະກິນວາຕາປິດ້ວຍ. ເມື່ອອະສຸຣະຖືກກິນແລ້ວ ອິລວະລະກໍຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ລາວອອກມາ।

Verse 26

ततोऽसौ दत्तवानन्नमगस्त्यस्य महात्मनः । भस्मीचकार सर्वं स तदन्नं च सदानवम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແດ່ມະຫາອະດີດຕະ ອະກັດສະຕະແລ້ວ ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຢ່າງເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ທັງອາຫານນັ້ນ ແລະດານະວະທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 27

इल्वलं क्रोधमुष्ट्या तु भस्मीचक्रे महामुनिः । ततो हाहारवं कृत्वा सर्वे दैत्या ननंशिरे

ຕໍ່ມາ ມະຫາມຸນີໄດ້ຕີດ້ວຍກຳປັ້ນມືອັນເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ແລະເຮັດໃຫ້ອິລວະລະເປັນຂີ້ເຖົ່າ। ແລ້ວພວກໄດຕະຍະທັງຫມົດຮ້ອງ “ອະນິດາ!” ແລະຫນີໄປ।

Verse 28

ततोऽगस्त्यो महातेजा आहूय द्विजपुंगवान् । तत्स्थानं च ददौ तेभ्यो दैत्य्रानां द्रव्यपूरितम्

ຕໍ່ມາ ອະກັດສະຕະຜູ້ມີລັດສະມີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເອີ້ນບັນດາດວິຊະຜູ້ເປັນເລີດ ແລະມອບສະຖານທີ່ນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ—ສະຖານທີ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຊັບສົມບັດຂອງອະສຸຣະ।

Verse 29

क्षुधा हृता ततो देवि तत्रागस्त्यस्य दानवैः । तेन क्षुधा हरंनाम स्थानमासीद्विजन्मनाम्

ໂອ ເທວີ, ໃນບ່ອນນັ້ນ ດານະວະໄດ້ກຳຈັດຄວາມຫິວຂອງອະກັດສະຕະ. ເພາະເຫດນັ້ນ ບ່ອນນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມໃນຫມູ່ດວິຊະວ່າ “ກະຊຸທາ-ຫະຣະ” ແປວ່າ “ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຫິວ”.

Verse 30

तस्य पश्चिमभागे तु नातिदूरे व्यवस्थितम् । गंगेश्वरमिति ख्यातं गंगया यत्प्रतिष्ठितम्

ໃນດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງບ່ອນນັ້ນ ບໍ່ໄກນັກ ມີສະຖານບູຊາທີ່ໂດງດັງຊື່ “ຄັງເຄສະວະຣະ” ອັນເທວີແມ່ນ້ຳຄັງຄາໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ।

Verse 31

वातापिभक्षणेपूर्वमगस्त्येन महात्मना । दैत्यसंभक्षणोत्पन्नसर्वपातकशुद्धये । समाहूता महादेवि गंगापातकनाशिनी

ກ່ອນທີ່ ອະກັດສະຕະ ມະຫາຕະມາ ຈະກິນ ວາຕາປິ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ໄດ້ເຊີນ ຄົງຄາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ເພື່ອຊຳລະບາບທັງປວງ ທີ່ເກີດຈາກການກິນອະສຸຣະ.

Verse 32

ततो देवि समा याता गंगा पातकनाशिनी । शुद्धिं चकार तस्यर्षेस्तत्र स्थाने स्थिताऽभवत्

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຄົງຄາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ໄດ້ມາຮອດ; ນາງໄດ້ຊຳລະພຣະລຶສີນັ້ນ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 33

अगस्त्यस्याऽश्रमे रम्ये नृणां पापभयापहे । तत्र गंगेश्वरं दृष्ट्वा अभक्ष्योद्भवपातकात् । मुच्यते नात्र संदेहः स्नानदानजपादिना

ໃນອາສຣົມອັນງາມຂອງ ອະກັດສະຕະ ທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານບາບຂອງມະນຸດ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ຄົງເຄສະວະຣະ ກໍພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກອາຫານຕ້ອງຫ້າມ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໂດຍການອາບນ້ຳ, ທານ, ຈະປະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 285

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्येऽगस्त्याश्रमगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງ ບົດທີ 285 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະກຽດຂອງ ຄົງເຄສະວະຣະ ທີ່ອາສຣົມອະກັດສະຕະ» ໃນ ນຍັງກຸມະຕີມາຫາຕະມະ, ໃນ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະ, ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ຂອງ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ (81,000 ຄາຖາ).