Adhyaya 282

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततः श्रुत्वा च शर्यातिर्वलभीस्थान संस्थितः । वयस्थं च्यवनं श्रुत्वा आनन्दोद्गतमानसः

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາ ຊະຣະຍາຕິ ຜູ້ພັກຢູ່ວະລະບີ ໄດ້ຍິນວ່າ ຈະຍະວະນະ ກັບເປັນໜຸ່ມອີກຄັ້ງ ໃຈກໍເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດາອັນສູງສຸດ।

Verse 2

प्रहृष्टः सेनया सार्द्धं स प्रायाद्भार्गवाश्रमम् । च्यवनं च सुकन्यां च हृष्टां देव सुतामिव

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງພ້ອມກອງທັບໄປຫາອາສຣົມຂອງພຣະ຤ິສີພາຣຄະວະ ແລະໄດ້ເຫັນ ຈະຍະວະນະ ກັບ ສຸກັນຍາ—ນາງສະຫວ່າງໄສ ແລະຍິນດີ ດັ່ງບຸດຣີແຫ່ງເທວະດາ।

Verse 3

गतो महीपः शर्यातिः कृत्स्नानंदमहोदधिः । ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः । तत्रोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे महामनाः

ພຣະຣາຊາ ຊະຣະຍາຕິ ຜູ້ເປັນດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງອານັນດາ ໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ພຣະ຤ິສີໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍການນັບຖື; ພຣະອົງພ້ອມພຣະມະເຫສີນັ່ງລົງ ແລະເມື່ອນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ໃຈໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນອັນຍົກຈິດ।

Verse 4

अथैनं भार्गवो देवि ह्युवाच परिसांत्वयन् । याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय

ແລ້ວພຣະ຤ິສີພາຣຄະວະ, ໂອ ເທວີ, ໄດ້ກ່າວປອບໃຈພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍະໃຫ້ທ່ານ—ຈົ່ງຈັດຕຽມເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພ້ອມ.”

Verse 5

ततः परमसंहृष्टः शर्यातिः पृथिवीपतिः । च्यवनस्य महादेवि तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາ ຊະຣະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ຮັບຄຳຂອງ ຈະຍະວະນະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມທັງຖວາຍການນັບຖືບູຊາ।

Verse 6

प्रशस्तेऽहनि याज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् । कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम्

ໃນວັນມົງຄຸນອັນເໝາະສົມສໍາລັບພິທີຍັດ ພຣະສະຣະຍາຕິໄດ້ໃຫ້ສ້າງສະຖານທີ່ພິທີຍັດອັນປະເສີດ ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມສໍາເລັດທຸກປະສົງ।

Verse 7

तत्रैव च्यवनो देवि याजयामास भार्गवम् । अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि महेश्वरि

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຈະຍະວະນະ ຜູ້ເປັນພາຣຄະວະ ໄດ້ນໍາພາພິທີຍັດ; ແລະມີເຫດການອັນນ່າອັດສະຈັນຫຼາຍປະການເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະວະຣີ।

Verse 8

अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा । तमिन्द्रो वारयामास मा गृहाण तयोर्ग्रहम्

ແລ້ວຈະຍະວະນະໄດ້ຮັບເອົານ້ໍາໂສມະເພື່ອອະສະວິນທັງສອງຜູ້ເປັນເທວະ. ແຕ່ອິນທຣະໄດ້ຫ້າມເຂົາວ່າ “ຢ່າໄດ້ຮັບສ່ວນບູຊາທີ່ເປັນຂອງພວກເຂົາເລີຍ.”

Verse 9

इन्द्र उवाच । उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः । भिषजौ देवतानां हि कर्मणा तेन गर्हितौ

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ຕາມຄວາມເຫັນຂອງເຮົາ ທັງສອງນີ້—ນາສັດຍາ—ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບໂສມະ. ເພາະພວກເຂົາເປັນໝໍຮັກສາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະດ້ວຍອາຊີບນັ້ນຈຶ່ງຖືກຕໍານິ.”

Verse 10

च्यवन उवाच । माऽवमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवर्चसौ । यौ चक्रतुश्च मामद्य वृंदारकमिवाजरम्

ຈະຍະວະນະກ່າວວ່າ: “ຢ່າໄດ້ດູໝິ່ນມະຫາວິນຍານທັງສອງນັ້ນ; ພວກເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມງາມ ຊັບສິນ ແລະຣັດສະຫມີ. ພວກເຂົານັ້ນແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາວັນນີ້ນຸ່ມໜຸ່ມ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ເຫມືອນເທວະອົງໜຶ່ງ.”

Verse 11

समत्वेनान्यदेवानां कथं वै नेक्षते भवान् । अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि परंतप

«ເປັນຫຍັງພຣະອົງບໍ່ເບິ່ງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ເທົ່າທຽມກັບເທວະອື່ນໆ? ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ອັສວິນທັງສອງກໍເປັນເທວະ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ»।

Verse 12

इन्द्र उवाच । चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ । लोके चरंतौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັກສາໂລກ, ເປັນແຕ່ຜູ້ປະກອບການງານ, ມີອຳນາດແປງຮູບຕາມໃຈ, ເດີນຢູ່ໃນໂລກປະປົນກັບມະນຸດ—ຈະສົມຄວນໄດ້ຮັບໂສມາທີ່ນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ?»

Verse 13

ईश्वर उवाच । एतदेव यदा वाक्यमाम्रेडयति वासवः । अनादृत्य ततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອວາສະວະ (ອິນທຣະ) ເວົ້າຄຳນັ້ນຊ້ຳໆ, ບາຣຄະວະ (ຈະວະນະ) ບໍ່ໃສ່ໃຈຊັກຣະ ແລ້ວກໍຈັບເອົາສ່ວນບູຊາໂສມາ (ຖ້ວຍພິທີ) ໄປ।

Verse 14

ग्रहीष्यंतं ततः सोममश्विनोः सत्तमं तदा । समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत्

ແລ້ວເມື່ອເຫັນວ່າເຂົາກຳລັງຈະເອົາໂສມາທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ອັສວິນທັງສອງ, ບະລະພິດ (ອິນທຣະ) ເທວະກ່າວຄຳນີ້ວ່າ।

Verse 15

आभ्यामर्थाय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् । वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम्

«ຖ້າເຈົ້າເອົາໂສມານັ້ນໂດຍຕົນເອງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທັງສອງ (ອັສວິນ), ຂ້າຈະຟາດເຈົ້າດ້ວຍວັດຊຣະຂອງຂ້າ—ນ່າຢ້ານກົວ ແລະຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້»។

Verse 16

एवमुक्तः स्वयमिन्द्रमभिवीक्ष्य स भार्गवः । जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພາຣຄະວະ (ຈະວະນະ) ເບິ່ງຕົງໄປຫາພຣະອິນທຣະ ແລ້ວຮັບເອົານ້ຳໂສມະຕາມພິທີ—ເປັນກຣະຫະທີ່ດີສຸດ—ເພື່ອອັສວິນທັງສອງ।

Verse 17

ततोऽस्मै प्राहरत्कोपाद्वज्रमिंद्रः शचीपतिः । तस्य प्रहरतो बाहुं स्तंभयामास भार्गवः

ແລ້ວພຣະອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງຊະຈີ ໄດ້ຟາດດ້ວຍຄວາມໂກດ ດ້ວຍວັຊຣະ; ແຕ່ພາຣຄະວະໄດ້ສະກັດໃຫ້ແຂນທີ່ກຳລັງຟາດນັ້ນຢຸດນິ່ງ।

Verse 18

स्तंभयित्वाथ च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् । कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः

ເມື່ອສະກັດໃຫ້ຢຸດແລ້ວ ຈະວະນະໄດ້ບູຊາໄຟອັນສັກສິດດ້ວຍມັນຕຣາ; ທ່ານປາດຖະໜາກຣິຕຍາ ຕະເຈະອັນໃຫຍ່ຫຼວງພຸ່ງພອງ ແລະມຸ່ງຈະເຮັດຮ້າຍເທວະນັ້ນ।

Verse 19

तत्र कृत्योद्भवो यज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् । मदोनाम महावीर्यो महाकायो महासुरः

ໃນພິທີຍັດນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງຕະປະຂອງມຸນີ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຜູ້ເກີດຈາກກຣິຕຍາ; ເປັນມະຫາວີຣະ ຮ່າງໃຫຍ່ມະຫາກາຍ ເປັນມະຫາອະສຸຣະ ຊື່ວ່າ «ມະດະ».

Verse 20

शरीरं यस्य निर्देष्टुमशक्यं च सुरासुरैः । तस्य प्रमाणं वपुषा न तुल्यमिह विद्यते

ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາໃຫຍ່ຫຼວງຈົນແມ່ນເທວະແລະອະສຸຣະກໍບໍ່ອາດຊີ້ບອກຂອບເຂດໄດ້; ໃນຄວາມໃຫຍ່ຂອງຮູບກາຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນນີ້ຈະເທົ່າທຽມເຂົາໄດ້।

Verse 21

तस्यास्यं चाभवेद्घोरं दंष्ट्रा दुर्दर्शनं महत् । हनुरेकः स्थितस्तस्य भूमावेको दिवं गतः

ປາກຂອງມັນນ່າຢ້ານກົວ ມີຂຽວຟັນໃຫຍ່ດຸຮ້າຍ ເບິ່ງຍາກ; ຂາກະໄຕສອງຂ້າງ ຂ້າງໜຶ່ງຢູ່ເທິງດິນ ອີກຂ້າງໜຶ່ງພຸ້ນຂຶ້ນເຖິງຟ້າ.

Verse 22

चतस्रश्चापि ता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् । इतरे त्वस्य दशना बभूबुर्दशयोजनाः

ຂຽວຟັນທັງສີ່ນັ້ນ ແຕ່ລະຂຽວຍາວເຖິງ ຮ້ອຍຮ້ອຍ ໂຍຊະນະ; ຟັນອື່ນໆຂອງມັນ ແຕ່ລະຊີ້ນຍາວ ສິບ ໂຍຊະນະ.

Verse 23

प्राकारसदृशाकारा मूलाग्रसमदर्शनाः । नाम्ना पर्वतसंकाशाश्चायुतायुतयोजनाः

ມັນມີຮູບຮ່າງຄ້າຍກຳແພງປ້ອມ ເບິ່ງເທົ່າກັນຕັ້ງແຕ່ໂຄນຮອດປາຍ; ແລະໂດຍນາມເອີ້ນວ່າ “ຄ້າຍພູ” ຍາວເຖິງ ໝື່ນໆ ໝື່ນໆ ໂຍຊະນະ.

Verse 24

नेत्रे रविशशिप्रख्ये भ्रुवावंतकसन्निभे । लेलिहज्जिह्वया वक्त्रं विद्युच्चलितलोलया । व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात्

ດວງຕາຂອງມັນລຸກໂຊດດັ່ງຕາເວັນແລະຈັນ; ຄິ້ວຄ້າຍຍອດພູ. ປາກຂອງມັນມີລີ້ນເລຍລິ້ນ ສັ່ນໄຫວລົນເຫມືອນຟ້າຜ່າ, ອ້າປາກກວ້າງ—ສາຍຕາດຸຮ້າຍດັ່ງຈະກືນໂລກທັງປວງດ້ວຍກຳລັງ.

Verse 25

स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् । महता घोरनादेन लोकाञ्छब्देन छादयन्

ມັນໂກດແຄ້ນ ແລະປາດຖະໜາຈະກືນເຂົາ ຈຶ່ງພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄຳຮາມອັນໃຫຍ່ໂຕ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ປົກຄຸມໂລກທັງປວງດ້ວຍສຽງນັ້ນ.

Verse 282

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वरमाहात्म्ये च्यवनेन नासत्ययज्ञभागप्रतिरोधकवज्र मोचनोद्यतशक्रनाशाय कृत्योद्भवमदनामकमहाऽसुरोत्पादनवृत्तान्तवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນນ່າບູຊາ—ໃນສັມຫິຕາ ໘໑,໐໐໐ ຄຳກອນ—ບົດທີ ໒໘໒ ໃນປະພາສະຂັນດະທີ ໗, ໃນ «ປະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະ», ໃນ «ຈະວະເນສະວະຣະມາຫາຕະມະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ; ຊື່ບົດວ່າ «ເລື່ອງການກໍ່ກຳເນີດກຣິຕະຍາ ແລະການປາກົດຂອງອະສຸຣະໃຫຍ່ນາມ ‘ມະດະ’ ທີ່ຈະວະນະສ້າງຂຶ້ນ ເພື່ອທຳລາຍສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ລຸກຂຶ້ນຈະປ່ອຍວັຊຣະ ເພື່ອຂັດຂວາງສ່ວນຍັດຂອງອັສວິນ»।