Adhyaya 273
ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕຣັດກັບເທວີ ໃຫ້ເບິ່ງຄຸນຄ່າຂອງ Śaṇḍa-tīrtha ອັນເປັນທີ່ສັກສິດສູງສຸດ ຊ່ວຍລະງັບບາບທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງເລົ່າຕຳນານກຳເນີດ: ໃນອະດີດ ພຣະພຣະຫມາມີຫົວຫ້າ ແລະໃນເຫດການໜຶ່ງ ພຣະອີສະວະຣະຕັດຫົວໜຶ່ງ ເຮັດໃຫ້ເລືອດ ແລະອາການອັນອັດສະຈັນ ຊຳລະພື້ນທີ່ໃຫ້ເປັນສັກສິດ ພ້ອມກັບການເກີດຂຶ້ນຂອງຕົ້ນຕານໃຫຍ່ໆ ຈົນຖືກຈື່ຈຳເປັນປ່າຕານ. ກະໂຫຼກ (kapāla) ຕິດຢູ່ທີ່ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ແລະທັງພຣະອົງກັບງົວພາຫະນະ (ນັນດິນ) ມີຮ່າງກາຍຄືດຳມືດ ຈຶ່ງເດີນທາງຈາລິກເພື່ອຂໍການປົດປ່ອຍຈາກບາບ. ບໍ່ມີສະຖານທີ່ໃດລົດພາລະໄດ້ ຈົນກະທັ່ງມາຮອດ Prabhāsa ແລະເຫັນ Sarasvatī ທີ່ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ. ເມື່ອງົວລົງອາບນ້ຳ ມັນກາຍເປັນສີຂາວທັນທີ ແລະພຣະອີສະວະຣະກໍພົ້ນຈາກບາບການຂ້າ (hatyā). ໃນຂະນະນັ້ນ kapāla ຕົກຈາກພຣະຫັດ ແລະສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກສ້າງຕັ້ງເປັນ Kapālamocana-liṅga. ບົດນີ້ຍັງກຳນົດໃຫ້ເຮັດ śrāddha ໃກ້ Prācī Devī (Sarasvatī) ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈຢ່າງກວ້າງຂວາງ; ໂດຍສະເພາະໃນວັນ Kṛṣṇa-pakṣa Caturdaśī ເດືອນ Āśvayuja ຖ້າປະຕິບັດຕາມພິທີ ເລືອກຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າ ແລະຖວາຍທານເຊັ່ນ ອາຫານ ຄຳ ນົມສົ້ມ ແລະຜ້າຫົ່ມ. ຊື່ Śaṇḍa-tīrtha ຖືກອະທິບາຍຈາກການປ່ຽນສີຂອງງົວນັ້ນເອງ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंडतीर्थमनुत्तमम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ຊັນດະຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດ; ມັນບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ»
Verse 2
तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । पुरा पंचशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः
ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕົ້ນກໍາເນີດຂອງມັນ - ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຕັ້ງຫມັ້ນ, ໂອ້ ທີ່ຮັກ. ໃນສະໄຫມກ່ອນ ພະພົມ, ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງໂລກ, ມີຫ້າຫົວ.
Verse 3
शिरस्तस्य मया छिन्नं कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तत्र गंधवती जाता ब्रह्मणः सा च शोणितैः
ດ້ວຍເຫດຜົນບາງຢ່າງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັດຫົວຫນຶ່ງຂອງເພິ່ນ. ຈາກການກະທໍານັ້ນ ໄດ້ເກີດມີກິ່ນເໝັນ, ແລະ ມີເລືອດຂອງພະພົມໄຫຼອອກມາ.
Verse 4
तत्रोद्गता महातालास्तेन तालवनं स्मृतम् । अथ करतले लग्नं कपालं ब्रह्मणो मम
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນຕານໃຫຍ່ໄດ້ປົ່ງຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ຕາລະວະນະ. ຈາກນັ້ນ ກະໂຫຼກຫົວຂອງພະພົມ ກໍຕິດແໜ້ນຢູ່ຝາມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.
Verse 5
शरीरं कृष्णतां यातं मम चैव वृषस्य च । अथ तीर्थान्यनेकानि गतोहं पापशंकया
ຮ່າງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ - ແລະ ງົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ - ໄດ້ປ່ຽນເປັນສີດໍາ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ບາບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ.
Verse 6
न क्वचिद्व्रजते पापं ततः प्रभासमागतः । क्षेत्रे तत्र मया दृष्टा प्राची देवी सरस्वती
ບາບບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປຢູ່ບ່ອນອື່ນເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ ປະພາສະ. ໃນທົ່ງນາສັກສິດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ພະແມ່ສະລັດສະວະຕີ, ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ.
Verse 7
तत्र मे वृषभः स्नातुं प्रविष्टो जलमध्यतः । तत्क्षणाच्छ्वेतता प्राप्तो मुक्तोहमपि हत्यया
ທີ່ນັ້ນ ງົວຂອງຂ້າໄດ້ເຂົ້າໄປກາງນ້ຳເພື່ອອາບ. ໃນຂະນະນັ້ນມັນກໍກັບມາຂາວຜ່ອງອີກ ແລະຂ້າກໍພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງການຂ້າພຣະພຣະຫມາ.
Verse 8
करमध्ये च मे लग्नं कपालं पतितं तदा । कपालमोचनश्चासौ लिंगरूपी स्थितोऽभवत्
ແລ້ວກະໂຫຼກທີ່ຕິດຢູ່ກາງຝາມືຂອງຂ້າ ກໍຫຼຸດຕົກໃນຂະນະນັ້ນ. ສະຖານທີ່ອັນສັກສິດນັ້ນ ຊື່ “ກະປາລະໂມຈະນະ” ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຮູບລິງຄະ.
Verse 9
तत्रापि यो ददेच्छ्राद्धं प्राचीदेव्यास्तु संनिधौ । मातृकं पैतृकं चैव तृप्तं कुलशतं तथा
ທີ່ນັ້ນເອງ ຜູ້ໃດຖວາຍພິທີສຣາດທະ ໃນສະນິດຂອງເທວີປຣາຈີ ທັງສາຍແມ່ແລະສາຍພໍ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ; ແມ່ນແທ້ ຖຶງຮ້ອຍຊົນຊາດໃນຕະກູນກໍປິຕິ.
Verse 10
भवेच्च तस्य तृप्तिस्तु यावत्कल्पास्तु सप्ततिः । मास आश्वयुजे देवि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । तत्र दद्यात्तु यः श्राद्धं दक्षिणामूर्तिमाश्रितः
ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າຈະດຳລົງຢູ່ຈົນເຖິງເຈັດສິບກັລປະ. ໂອ ເທວີ, ໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ, ຜູ້ໃດຖວາຍສຣາດທະທີ່ນັ້ນ ໂດຍອາໄສພຣະດັກຊິນາມູຣຕິ ຈະໄດ້ຮັບຜົນນີ້.
Verse 11
यथावित्तोपचारेण सुपात्रे च यथाविधि । यावद्युगसहस्रं तु तृप्ताः स्युस्ते पितामहाः
ດ້ວຍການຖວາຍຕາມກຳລັງຊັບ ແລະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແກ່ຜູ້ຮັບອັນຄວນຄ່າ, ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຢູ່ຈົນເຖິງພັນຍຸກ.
Verse 12
अन्नसुवर्णदानं च दधिकंबलमेव च । तत्र देयं विधानेन सर्वपापोपशुद्धये
ທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານອາຫານແລະຄໍາ ພ້ອມທັງນົມສົ້ມແລະຜ້າຫົ່ມ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດສິ້ນເຊີງ।
Verse 13
कृष्णरूपी वृषो देवि यदा श्वेतत्वमागतः । शंडतीर्थमितिख्यातं तेन त्रैलोक्यपूजितम्
ໂອ ເທວີ, ເມື່ອງົວຜູ້ມີຮູບດໍາ ໄດ້ບັນລຸຄວາມຂາວ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງມີນາມວ່າ “ສັນດະຕີຣຖະ”; ໂດຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາໃນສາມໂລກທັງປວງ।