Adhyaya 271
ບົດນີ້ເລົ່າເຖິງກໍ່ກຳເນີດຂອງລິງຄະທີ່ມີນາມວ່າ «ຈວາເລສະວະຣະ» ຢູ່ໃກ້ເຂດສັກສິດສຳຄັນຂອງປຣະພາສະ. ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ອະທິບາຍວ່າ ລິງຄະນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຈວາເລສະວະຣະ» ເນື່ອງຈາກອາວຸດປາຊຸປະຕະ (ສະຣະ/ອັສຕຣະ) ຂອງທຣິປຸຣາຣິ—ພຣະສິວະໃນພາລະບົດຜູ້ທຳລາຍທຣິປຸຣາ—ໄດ້ຕົກລົງທີ່ຈຸດນັ້ນ ດ້ວຍພາບພະລັງງານສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟລຸກ. ເນື້ອເລື່ອງໄດ້ເຊື່ອມເຫດການທາງເທວະນິຍາຍ-ສົງຄາມ ໃຫ້ກາຍເປັນຫຼັກໝາຍການບູຊາທີ່ຖາວອນ ເປັນການແປງຕຳນານໃຫ້ເປັນພູມສັນຖານສັກສິດ. ຄຳສອນປະຕິບັດກ່າວຢ່າງກະຊັບວ່າ ພຽງແຕ່ໄດ້ດາຣະຊະນະລິງຄະນີ້ ກໍຊຳລະມົນທິນ ແລະປົດປ່ອຍຜູ້ສັດທາຈາກບາບ (ປາປະກະ) ທັງປວງ. ຕອນທ້າຍລະບຸວ່າ ນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນປຣະພາສະຂັນດະ ແລະໜ່ວຍປຣະພາສະເກສຕຣະມາຫາຕະມະຍະ ຕອນທຳອິດ ໂດຍເອີ້ນເປັນອັດຍາຍທີ 271.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव संनिकृष्टे तु लिंगं ज्वालेश्वरं स्मृतम् । शरः पाशुपतो यत्र ज्वलन्वै त्रिपुरारिणा
ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໃກ້ບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມີລິງຄະທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ຈວາເລສະວະຣະ». ເພາະທີ່ນັ້ນ ລູກສອນປາຊຸປະຕະ ອັນລຸກໄຟ, ທີ່ຖືກປ່ອຍໂດຍຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງ ຕຣິປຸຣະ, ໄດ້ລຸກໂຊນຂຶ້ນ.
Verse 2
पातितो यत्प्रदेशे तु तेन ज्वालेश्वरः स्मृतः । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
ເນື່ອງຈາກມັນຕົກລົງໃນພື້ນທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຈວາເລສະວະຣະ». ໂອ ເທວີ, ມະນຸດເພີງແຕ່ເຫັນມັນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 271
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ज्वालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນນ່າເຄົາລົບ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ໃນປະພາສະຂັນດະ ແລະ «ປະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ» ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະກຽດຂອງ ຊວາເລສະວະຣະ» ຄື ບົດທີ 271 ຈົບລົງແລ້ວ.