Adhyaya 263
ໃນບົດນີ້ ພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ຕັດກັບພຣະເທວີ ແລະຊີ້ນໍາໃຫ້ເບິ່ງຫາລິງຄະອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຈາຍາ-ລິງຄະ» (Chāyā-liṅga) ຫຼື ລິງຄະເງົາ. ສະຖານທີ່ຖືກກໍານົດຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ນຽນກຸມະຕີ (Nyanku(m)atī) ເພື່ອໃຫ້ຄວາມສັກສິດຝັງຢູ່ໃນພູມສັນຖານທີ່ສາມາດຊອກຫາໄດ້. ແກ່ນຄໍາສອນແບບມາຫາດມະຍະແມ່ນ: ການເອີ້ນຊື່ແລະຊີ້ບອກທີ່ຕັ້ງ, ການປະກາດອານຸພາບແລະ «ຜົນໃຫຍ່», ແລະການກ່າວວ່າຜູ້ມີສັດທາທີ່ໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ຈະໄດ້ຮັບການຊໍາລະບາບ. ແຕ່ຜູ້ມີບາບຫນັກຫຼາຍກັບບໍ່ອາດເຫັນລິງຄະນີ້ໄດ້, ເຮັດໃຫ້ການເຫັນເປັນທັງພິທີກຳ ແລະຄຸນສົມບັດທາງຈິດວິນຍານ. ທ້າຍບົດ ຄໍາລົງທ້າຍລະບຸວ່າ ນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນ ສະກັນດະປູຣານະ (Skanda Purāṇa) ພາກ ປຣະພາສະຂັນດະ (Prabhāsa Khaṇḍa) ແລະລໍາດັບ ປຣະພາສະເກສະຕຣະ-ມາຫາດມະຍະ (Prabhāsakṣetra-māhātmya) ໂດຍເອີ້ນຊື່ວ່າ ການບັນຍາຍມາຫາດມະຍະຂອງ ຈາຍາ-ລິງຄະ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्छायालिंगमिति स्मृतम् । उत्तरे न्यंकुमत्याश्च बह्वाश्चर्यं महत्फलम्
ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຊາຍາລິງຄະ» (Chāyāliṅga). ມັນຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ຍັງກຸມະຕີ ໜ້າອັດສະຈັນ ແລະໃຫ້ຜົນບຸນອັນໃຫຍ່.
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते पंचपातकैः । सार्द्धद्वादशहस्तं तु योजनत्रितयेन तु । न पश्यंति महादेवि पापिष्ठा ये तु मानवाः
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນມັນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ທັງຫ້າ. ແຕ່ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ຄົນທີ່ບາບໜັກທີ່ສຸດ ກັບບໍ່ເຫັນມັນ—ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນສູງສິບສອງຫັດສະກັບເຄິ່ງ ແລະເຫັນໄດ້ໃນລະຍະສາມໂຢຊະນະ.
Verse 263
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये छायालिंग माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ໃນພຣະພາສະຂັນດະທີ 7 ພາຍໃນ ພຣະພາສະກເສຕຣະມາຫາຕະມະ ບົດຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຊາຍາລິງຄະ» ຈົບລົງ ເປັນບົດທີ 263।