Adhyaya 26
ບົດນີ້ເປັນການເລົ່າປະຫວັດກໍ່ກຳເນີດສະຖານທີ່ສັກສິດແບບທ້ອງຖິ່ນ ໃນທ່າທາງຄຳສອນຂອງສາຍໄສວະ. ພຣະອີສະວະຣະເລົ່າວ່າ ຄົນກັນທະວະຊື່ ຆະນະວາຫະນະ ໄດ້ຮັບພອນ ແລະກາຍເປັນ “ກຣິຕາຣຖະ” (ສຳເລັດສົມປາດຖະໜາ) ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງລິງຄະຂຶ້ນ. ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ກັນທະວະເວສະວະຣະ” ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ປະທານຜົນບຸນທີ່ກ່ຽວກັບກັນທະວະ. ຕຳແໜ່ງຖືກກຳນົດຊັດເຈນ: ຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ໂສເມສະ ແລະໃກ້ ດັນຑະປານິ. ຕໍ່ມາມີຄຳແນະນຳການບູຊາຕາມພູມສາດພິທີ: ໃນພາກທີ່ສຳພັນກັບວະຣຸນະ (ວາຣຸນະ-ພາກ) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ກາງ “ປັນຈະກະ” ຂອງຄັນທະນູ 5 ຄັນ ຖ້າບູຊາໃນວັນຈັນທຣະທີ 5 (ປັນຈະມີ) ຈະປ້ອງກັນຄວາມທຸກຍາກແກ່ຜູ້ບູຊາ. ທ້າຍບົດມີຄຳລົງທ້າຍຢືນຢັນວ່າ ນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ 81,000 ສະໂລກ ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ທີ 7 ແລະພາກ ປຣະພາສະເກສະຕຣະ-ມາຫາຕມະຍະ ເພື່ອຜູກໂຍງບົດນີ້ເຂົ້າກັບແຜນທາງຈາລິກຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດໃຫຍ່.
Shlokas
Verse 2
ईश्वर उवाच । अथ लब्धवरस्तत्र कृतार्थो भक्तिसंयुतः । स्थापयामास लिंगं स गन्धर्वो घनवाहनः । सोमेशादुत्तरे भागे दंडपाणिसमीपतः । गन्धर्वेश्वरनामानं गान्धर्वफलदायकम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສຳເລັດກິດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ຄັນທະວະນາມ ຄະນະວາຫະນະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະໜຶ່ງ. ມັນຖືກຕັ້ງໄວ້ທາງເໜືອຈາກພຣະໂສເມສະວະຣະ ໃກ້ດັນດະປານິ ມີນາມວ່າ «ຄັນທະວະເອສະວະຣະ» ແລະໃຫ້ຜົນອັນເກື່ອນກັບຄັນທະວະ.
Verse 26
वरदावारुणे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम् । पञ्चम्यां पूजयित्वा च न दुःखी जायते नरः । इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशतितमो ऽध्यायः
ໃນພາກຂອງວະຣຸນະແຫ່ງວະຣະດາ ຢູ່ໄກຫ້າທະນຸດ (ຄວາມຍາວຄັນທະນູ)؛ ຜູ້ໃດບູຊາທີ່ນັ້ນໃນວັນປັນຈະມີ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດມາພ້ອມຄວາມໂສກ. ດັ່ງນີ້ຈົບບົດທີ 26 «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງຄັນທະຣເວສະວະຣະ» ໃນປະພາສະຂັນດາ ແຫ່ງສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນປະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ.