Adhyaya 257

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि त्रितकूपमिति स्मृतम् । नंदादित्यस्य पूर्वेण योजनत्रितयेन तु

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕຣິຕະກູປະ. ມັນຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ນັນດາອາທິດຍະ ຫ່າງໄປສາມ ໂຢຊະນະ»។

Verse 2

पुरा बभूव राजेन्द्रः सौराष्ट्रविषये सुधीः । आत्रेय इति विख्यातो वेदवेदांगपारगः

ໃນການກ່ອນ ມີພະຣາຊາຜູ້ສະຫລາດໃນແດນສໍຣາດຣະ ມີນາມວ່າ ອາເຕຣຍະ ເຊື່ອງຊານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະທັງຫມົດ।

Verse 3

तस्य पुत्रत्रयं जज्ञ ऋतुकालाभिगामिनः । एकतश्चद्वितश्चैव त्रितश्चैवेति भामिनि

ພຣະອົງນັ້ນມີພຣະຣາຊະບຸດສາມອົງ ຜູ້ຮັກສາທຳໃນການເຂົ້າຫາພັນລະຍາໃນລະດູການອັນຄວນ; ມີນາມວ່າ ເອກະຕະ, ດວິຕະ, ແລະ ຕຣິຕະ, ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ।

Verse 4

त्रितस्तेषां कनिष्ठोऽभूद्वेदवेदांगपारगः । सर्वैरेव गुणैर्युक्तो मूर्खो ज्येष्ठौ बभूवतुः

ໃນພວກເຂົານັ້ນ ຕຣິຕະ ຜູ້ນ້ອຍສຸດ ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ ແຕ່ພີ່ຊາຍສອງຄົນກັບເປັນຄົນໂງ່.

Verse 5

कस्यचित्त्वथकालस्य आत्रेयो द्विज सत्तमः । तपः कृत्वा तु विपुलं कालधर्ममुपेयिवान्

ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ອາເຕຣຍະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຢາອັນຫຼາຍ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ກົດແຫ່ງເວລາ ແລະລະຈາກໂລກນີ້.

Verse 6

ततस्तेषां त्रितो राजा बभूव गुणवत्तरः । धुरमाकर्षयामास पुत्रोऽयं तस्य या पुरा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພວກເຂົາ ຕຣິຕະ ໄດ້ເປັນພະຣາຊາ ຜູ້ເລີດດ້ວຍຄຸນທຳ. ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາແລະແບກພາລະໜ້າທີ່ອັນໜັກ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນບຸດຂອງພໍ່ມາແຕ່ກ່ອນ.

Verse 7

तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना कथं यज्ञं करोम्यहम् । सन्निमंत्र्य द्विजश्रेष्ठान्यज्ञकर्मस्वधिष्ठितान्

ແລ້ວຄວາມຄິດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງລາວວ່າ: «ເຮົາຈະປະກອບຍັດຍະຢ່າງໃດ?» ເມື່ອໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພິທີຍັດຍະຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ ລາວກໍໄດ້ຕຽມຈະດໍາເນີນພິທີ.

Verse 8

इन्द्रादींश्च सुरान्सर्वानावाह्य विधिपूर्वकम् । दक्षिणार्थं द्विजेन्द्राणां प्रभासं स जगाम ह । गृहीत्वा भ्रातरौ ज्येष्ठौ गवार्थं प्रस्थितो द्विजः

ເມື່ອໄດ້ອາວາຫນາພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະທັງປວງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ລາວກໍອອກເດີນທາງໄປພຣະພາສາ ເພື່ອຈັດຫາດັກຊິນາແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພາອ້າຍທັງສອງໄປນໍາ ດວິຊະກໍອອກໄປຊອກຫາຝູງງົວ.

Verse 9

यस्य यस्य गृहे याति स त्रितो वेदपारगः । तत्र तत्र वरां पूजां लेभे गाश्चैव पुष्कलाः

ບ້ານໃດກໍຕາມທີ່ ຕຣິຕະ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດະ ເຂົ້າໄປ ທີ່ນັ້ນໆ ລາວໄດ້ຮັບການບູຊາອັນປະເສີດ ແລະໄດ້ງົວຢ່າງອຸດົມຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 10

एवं स गोधनं प्राप्य भ्रातृभ्यां सहितस्तदा । गृहाय प्रस्थितो देवि निर्वृतिं परमां गतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຊັບສິນເປັນງົວແລ້ວ ລາວກັບພ້ອມອ້າຍທັງສອງ. ໂອ ເທວີ, ລາວອອກເດີນທາງກັບບ້ານ ໂດຍໄດ້ບັນລຸຄວາມປິຕິສຸກອັນສູງສຸດ.

Verse 11

त्रितस्ताभ्यां पुरो याति पृष्ठतो भ्रातरौ च तौ । गोधनं चालयंतस्ते प्रभासं क्षेत्रमागताः

ຕຣິຕະເດີນນໍາໜ້າ ແລະອ້າຍທັງສອງນັ້ນເດີນຕາມຫຼັງ ພາກັນຕ້ອນຝູງງົວ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງມາຮອດພື້ນທີ່ສັກສິດ ພຣະພາສາກະເສດ.

Verse 12

अथ तद्गोधनं दृष्ट्वा भूरि दानार्थमाहृतम् । भ्रातृभ्यां त्रितये चेति पापा मतिरजायत

ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຝູງງົວຈຳນວນຫລາຍທີ່ນຳມາເພື່ອການກຸສົນ, ຄວາມຄິດທີ່ເປັນບາບກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງອ້າຍນ້ອງທັງສອງວ່າ: “ນີ້ແມ່ນສຳລັບ ຕຣິຕາ ແລະ ສຳລັບພວກເຮົາ (ທີ່ຈະຍຶດເອົາ).”

Verse 13

परस्परमूचतुस्तौ भ्रातरौ दुष्टचेतसौ । त्रितो यज्ञेषु कुशलो वेदेषु कुशलस्तथा

ຈາກນັ້ນ ອ້າຍນ້ອງທັງສອງທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຈຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ: “ຕຣິຕາ ມີຄວາມຊຳນານໃນການບູຊາ ແລະ ມີຄວາມຊຳນານໃນພຣະເວດເຊັ່ນກັນ.”

Verse 14

मान्यः पूज्यश्च सर्वत्र आवां मूर्खौ निरर्थकौ । एतद्धि गोधनं सर्वं त्रितो दास्यति सन्मखे

“ລາວໄດ້ຮັບການຍ້ອງຍໍແລະເຄົາລົບນັບຖືຢູ່ທຸກບ່ອນ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາເປັນຄົນໂງ່ແລະບໍ່ມີຄວາມຫມາຍ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຕຣິຕາ ຈະບໍລິຈາກຊັບສົມບັດງົວທັງໝົດນີ້ໃນພິທີບູຊາ ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງຄົນດີທັງຫລາຍ.”

Verse 15

अस्माकं पितृपर्यातो यदाप्तं तत्समं भवेत् । तस्मादत्रैव युक्तोऽस्य वधो वै त्रितयज्ञिनः

“ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຕົກທອດມາເຖິງພວກເຮົາຜ່ານບັນພະບຸລຸດ ຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເທົ່າທຽມກັບສິ່ງນັ້ນ (ຖ້າຫາກພວກເຮົາຍຶດເອົາມັນ). ດັ່ງນັ້ນ, ຢູ່ທີ່ນີ້, ການຂ້າ ຕຣິຕາ ຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາ ຈຶ່ງເປັນວິທີທາງທີ່ເຫມາະສົມແທ້ໆ.”

Verse 16

एवं तौ निश्चयं कृत्वा प्रस्थितौ भ्रातरावुभौ । त्रितस्तु पुरतो याति निर्विकल्प ऋजुः सुधीः

ຫຼັງຈາກຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ອ້າຍນ້ອງທັງສອງກໍອອກເດີນທາງ. ແຕ່ ຕຣິຕາ ໄດ້ຍ່າງໄປກ່ອນພວກເຂົາ ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ, ຊື່ສັດ ແລະ ສະຫລາດ ປາສະຈາກຄວາມສົງໄສ.

Verse 17

अनु तत्र समुत्तस्थौ व्याघ्रो रौद्रतराकृतिः । व्यादितास्यो रवं देवि व्यनद्भैरवं ततः

ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ທາງຫຼັງພວກເຂົາ ມີເສືອຕົວໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ຮູບຮ່າງດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ. ອ້າປາກກວ້າງ, ໂອ ເທວີ, ມັນຮ້ອງຄໍາຮາມອັນນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 18

तस्य शब्देन ता गावो नष्टा जग्मुर्दिशो दश । अन्धकूपो महांस्तत्र प्रदेशे दारुणोऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮາມນັ້ນ ຝູງງົວກໍແຕກກະຈາຍ ແລະຫາຍໄປທົ່ວສິບທິດ. ໃນຖິ່ນນັ້ນມີ “ບໍ່ມືດ” ອັນໃຫຍ່ ນ່າສະພຶງກົວຍິ່ງ.

Verse 19

एकतो दारुणो व्याघ्रः कूपोऽन्यत्र सुदारुणः । दृष्ट्वा ते भ्रातरः सर्वे भयोद्विग्नाः प्रदुद्रुवुः

ຂ້າງໜຶ່ງເປັນເສືອດຸຮ້າຍ; ອີກຂ້າງໜຶ່ງເປັນບໍ່ອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພວກພີ່ນ້ອງທັງໝົດກໍຕົກໃຈ ແລະວິ່ງໜີຢ່າງຕື່ນຕະໜົກ.

Verse 20

अथ ते विषमं प्राप्य तटं कूपस्य भामिनि । स्थिता यावद्गतो व्याघ्रस्ततो गंतुं मनो दधुः

ແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດຂອບບໍ່ທີ່ຂຸລຂະ. ພວກເຂົາຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນກວ່າເສືອຈະຈາກໄປ; ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະເດີນຕໍ່.

Verse 21

अथ ताभ्यां त्रितो देवि भ्रातृभ्यां नृपसत्तम । प्रक्षिप्तो दारुणे कूपे जीर्णे तोयविवर्जिते

ແລ້ວ ໂອ ເທວີ—ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ທຣິຕະ ຖືກສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນ ໂຍນລົງໃນບໍ່ອັນດຸຮ້າຍ, ບໍ່ເກົ່າຊໍາຮຸດ ແລະແຫ້ງຜາກ ບໍ່ມີນ້ໍາ.

Verse 22

ततस्तद्गोधनं गृह्य प्रस्थितौ हृष्टमानसौ । त्रितस्तु पतितस्तत्र कूपे जलविवर्जिते

ແລ້ວພວກເຂົາທັງສອງໄດ້ນໍາເອົາຊັບສົມບັດເປັນຝູງງົວນັ້ນ ແລະອອກເດີນທາງດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ແຕ່ຕຣິຕານັ້ນນອນລົ້ມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນບໍ່ນ້ໍາທີ່ແຫ້ງຜາກ.

Verse 23

चिन्तयामास मेधावी नाहं शोचामि जीवितुम् । मयाहूता द्विजश्रेष्ठा यज्ञार्थं वेदपारगाः । इन्द्राद्याश्च सुराः सर्वे स क्रतुः स्यान्न मे त्वतः

ນັກປັນຍານັ້ນຄິດວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໂສກເສົ້າເພາະຊີວິດຂອງຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຊີນພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ເພື່ອພິທີຍັດ ແລະໄດ້ເຊີນເທວະທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະອິນທຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ພິທີນັ້ນຢ່າໃຫ້ລົ້ມເຫຼວເພາະຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 24

स एवं चिन्तयामास वेदवेदांगपारगः । मानसं यज्ञमारभ्य तत्रैव वरवर्णिनि

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະເວດາງຄະ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ໃນໃຈ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມ ທ່ານໄດ້ເລີ່ມພິທີຍັດດ້ວຍຈິດ (ຍັດທາງໃຈ).

Verse 25

स्वयमेव स सूक्तानि प्रोक्त्वा प्रोक्त्वा द्विजोत्तमः । कृतवान्बालुकाहोमं तेन तुष्टाश्च देवताः

ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ສວດສູກຕະອັນສັກສິດດ້ວຍຕົນເອງ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ; ແລະໄດ້ກະທໍາບາລຸກາ-ໂຮມາ ຄືການບູຊາໄຟດ້ວຍຊາຍ. ດ້ວຍການນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງພໍໃຈ.

Verse 26

श्रद्धां तस्य विदित्वा तु भूयस्तृप्तास्तु देवताः । आगत्य ब्राह्मणं प्रोचुः कूपमध्ये व्यवस्थितम्

ເມື່ອຮູ້ເຖິງສັດທາຂອງທ່ານ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍິ່ງພໍໃຈຫຼາຍຂຶ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດ ແລະເວົ້າກັບພຣາຫມັນຜູ້ຢືນຢູ່ໃນກາງບໍ່ນ້ໍານັ້ນ.

Verse 27

देवा ऊचुः । भोभो विप्र त्वया नूनं सर्वे संतर्पिता वयम् । मानसेन तु यज्ञेन तस्माद्ब्रूहि मनोगतम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ, ດ້ວຍຍັດຍະທີ່ບູຊາດ້ວຍໃຈ ພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງເຈົ້າ»។

Verse 28

ब्राह्मण उवाच । यदि देवाः प्रसन्ना मे कूपान्निष्कमणे त्वहम् । यष्टा स्वं मंदिरं गत्वा देवयज्ञं करोम्यहम्

ພຣາຫມະນະກ່າວວ່າ: «ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈໃນຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍອອກຈາກບໍ່ນີ້ໄດ້. ໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນແລ້ວ ຂ້ອຍຈະປະກອບເທວະຍັດຍະຢ່າງຖືກຕ້ອງ»។

Verse 29

ईश्वर उवाच । अथ देवैः समादिष्टा तस्मिन्कूपे सरस्वती । निर्गत्य वसुधां भित्त्वा पूरयामास वारिणा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ນາງສະຣັສວະຕີໄດ້ປາກົດໃນບໍ່ນັ້ນ; ນາງແຕກຜ່ານຜືນດິນ ແລະເຕີມບໍ່ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນ້ຳ.

Verse 30

अथ निष्क्रम्य विप्रोऽसौ यातः स्वभवनं प्रति । ततः प्रभृति देवेशि त्रितकूपः स उच्यते

ແລ້ວພຣາຫມະນະນັ້ນໄດ້ອອກມາ ແລະໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ. ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ຕຣິຕະກູປະ”.

Verse 31

स्नात्वा तत्र शुचिर्भूत्वा त्वथ संतर्पयेत्पितॄन् । अश्वमेधमवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः

ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ; ຖ້າຕໍ່ມາໄດ້ບຳລຸງໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະຍັດຍະ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 32

तिल दानं तु देवेशि तत्र शस्तं सकाञ्चनम् । पितॄणां वल्लभं तीर्थं नित्यं चैव तु भामिनि

ໂອ ນາງເທວະທິດາເຈົ້າ, ທີ່ນັ້ນ ການຖວາຍທານເມັດງາ ພ້ອມຄຳ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ນາງຜຸດຜ່ອງ, ຕີຣຖະນັ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຂອງປິຕຣະ ຢູ່ເສມອ.

Verse 33

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आयंतुन इति स्मृताः । ये दिव्याः पितरो देवि तेषां सांनिध्यमत्र हि

“ອັກນິສວາຕຕາ” ແລະ “ບັຣຫິສັດ” ຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍຄຳເຊີນວ່າ “ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາມາ”. ໂອ ເທວີ, ການສະຖິດຢູ່ໃກ້ຂອງປິຕຣະອັນທິບພະເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້.

Verse 34

दर्शनादपि तीर्थस्य तस्य वै सुरसत्तमे । मुच्यन्ते प्राणिनः पापादाजन्ममरणांतिकात्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫັນຕີຣຖະນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວ ສັດມີຊີວິດກໍພົ້ນຈາກບາບ—ບາບທີ່ຕິດຕາມຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍ.

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत् । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກຢ່າງ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອໄດ້ເຖິງເຂດສັກສິດພຣະພາສາ ຖ້າປາດຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດແກ່ຕົນ.

Verse 257

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रितकूपमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ—ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ—ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ», ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະ ຕຣິຕະກູປະ» ຄື ອັດຍາຍທີ 257 ຈົບລົງ.