Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ໃນເວລານັ້ນ ຄັນທັຣວະນັ້ນ ປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈ ຈຶ່ງຖາມມຸນີຜູ້ປະເສີດ ກ່ຽວກັບວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂສມະວາຣະ-ວຣະຕະ»។

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

ຄັນທະວະກ່າວວ່າ: «ພິທີວຣະຕະໂສມ (ວັນຈັນ) ຄວນປະຕິບັດແນວໃດ? ຂັ້ນຕອນທີ່ຖືກຕ້ອງເປັນແນວໃດ? ແລະຄວນເຮັດໃນເວລາໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍທັງໝົດຢ່າງລະອຽດ»។

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

ໂກສຶງກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່—ສິ່ງນີ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ. ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍບອກໃຫ້ໃຜງ່າຍໆ ນັ້ນ ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ»។

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

ວຣະຕະວັນຈັນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂສມະວາຣະວຣະຕະ ເປັນພິທີອັນທິບພະ; ມັນກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ, ປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ, ແລະໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດ।

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

ວຣະຕະນີ້ຄວນຮັບເອົາໄດ້ທຸກເວລາ ແລະນຳຄວາມມົງຄຸນແກ່ວັນນະທັງປວງ; ຍິງແລະຊາຍຄວນປະຕິບັດເປັນນິດ ເພາະມັນໃຫ້ຜົນທັງທີ່ເຫັນໃນຊີວິດນີ້ ແລະທີ່ບໍ່ເຫັນໃນພາຍໜ້າ।

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

ມະຫາວຣະຕະນີ້ ເທວະດາທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ປະຕິບັດ. ຕໍ່ມາ ພຣະໂສມະຣາຊາ ຜູ້ຖືກຄຳສາບຂອງດັກສະ ກໍໄດ້ປະຕິບັດເຊັ່ນກັນ।

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

ດ້ວຍພິທີປະຕິບັດນີ້ ໂສມະໄດ້ບູຊາພຣະສຳພູ (Śambhu) ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະອົງ. ມະຫາເທວະພໍໃຈ ເນື່ອງຈາກຄວາມພັກດີຂອງກະສັດແຫ່ງດວງຈັນ.

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ນີ້ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຂາດຕອນ.”

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

“ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຍັງດຳລົງຢູ່, ຕາບໃດທີ່ພູເຂົາຍັງຕັ້ງຢູ່—ຕາບນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະທີ່ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາ ຢູ່ນີ້ພ້ອມກັບອຸມາ (Umā).”

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

ແລ້ວລາວໄດ້ອ້ອນວອນພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ແລະສະຖາປະນາມັນ ພ້ອມທັງຈາລຶກຊື່ຂອງຕົນໄວ້; ຈາກນັ້ນລາວກໍພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

ຈາກນັ້ນ ກາຍຂອງລາວບໍລິສຸດ ແລະລາວສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສ ຢູ່ເທິງຟ້າ.

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະດຽວກັນ ມີອະວະຍະບໍລິສຸດ ເຫມືອນພຣະໂສມາ।

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

ແຕ່ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດວິທີປະຕິບັດອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນ: ໃນເດືອນໃດກໍໄດ້, ໃນວັນຈັນຂອງຂ້າງຂຶ້ນ…

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

ໃນເວລາມົງຄຸນທີ່ເອີ້ນວ່າ ບຣາຫມະ-ມຸຫູຣຕະ ກ່ອນອື່ນໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີ. ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຮື່ນຮົມນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນປະກອບກຳທີ່ທຳມະຂອງຕົນກຳນົດໄວ້.

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

ໃນພື້ນດິນທີ່ຮາບພຽງ ແລະບໍລິສຸດ ຄວນວາງຄຸມພະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ທີ່ປະດັບງາມ; ຈັດໃບມ່ວງໄວ້ເທິງນັ້ນ ແລະປະດັບດ້ວຍຈັນທະນາໃຫ້ງາມວິຈິດ.

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ; ກ່ອນອື່ນໃຫ້ອັນເຊີນພຣະສິວະ ພ້ອມອາທາຣະ (ຖານຮອງ) ລົງໃນພາຊະນະພິທີ.

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

ໃນທິດທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາກຸ່ມອັດມູຣຕິ 8 ປະການ ແລ້ວບູຊາພຣະໂສມນາຖາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສັກຕິ ໂດຍມີພຣະອຸມາຮ່ວມ ແລະຖວາຍດອກໄມ້ສີຂາວໃນທີ່ນັ້ນ។

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

ຄວນຈັດຖວາຍອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ທັງຂອງກິນຂອງຫວານ ແລະຜົນໄມ້ ຮວມທັງບີຊະປູຣ (citron) ດ້ວຍ. ໂດຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວນໃຫ້ການຖວາຍແລະພິທີທັງປວງສຳເລັດໃນທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

ໂອມ ນະມະຫະ ແດ່ພຣະຜູ້ມີຫ້າພັກ ມີສິບກອນ ແລະສາມນັຍນາ; ໂອ ຜູ້ປະທັບເທິງງົວຂາວ, ໂອ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີຂາວ.

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

ໂອ ຜູ້ຮ່ວມກັບກຶ່ງກາຍຂອງພຣະອຸມາ, ຂໍນະມະຫະແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງທຸກສິ່ງ. ໂດຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວນກະທຳທັງການບູຊາ ແລະໂຮມ (ຖວາຍໄຟ).

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຜູ້ຄົນຄວນຮັກສາວິນັຍນີ້—ເບິ່ງພິທີດັ່ງນີ້ ແລະນອນດັ່ງນີ້—ນອນເທິງທີ່ນອນຫຍ້າດັຣພະ ແລະພິຈາລະນາພຣະໂສເມສະວະຣະ ຮະຣິ (ພຣະສິວະ).

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ ຈະເກີດການທໍາລາຍໂລກຜິວໜັງ (kuṣṭha) 18 ປະເພດ. ແລ້ວໃນວັນຈັນຄັ້ງທີສອງ ຄວນໃຊ້ karañja ເພື່ອຖູແຂ້ວ.

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

ຄວນນະມັດສະການບູຊາເທວະອົງລະອຽດ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍ Jyeṣṭhā-Śakti. ເມື່ອບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຮ້ອຍກີບ (śatapatra) ແລ້ວ ຈຶ່ງຊິມນ້ໍາເຜິ້ງຕາມພິທີ.

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງນໍາໝາກສົ້ມໄປຖວາຍທີ່ນັ້ນ ແລະປະຕິບັດພິທີທີ່ເຫຼືອໃຫ້ເໝືອນເກົ່າທຸກປະການ. ເມື່ອເຮັດໃນການປະຕິບັດວັນຈັນຄັ້ງທີສອງ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງແສນຕົວ.

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

ໃນວັນຈັນຄັ້ງທີສາມ ຄວນຈັດເຮັດໄມ້ຖູແຂ້ວ ແລະສິ່ງຈໍາເປັນອື່ນໆ ຈາກ apāmārga; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕາມຄວນ.

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

ຄວນຖວາຍໝາກທັບທິມ ແລະບູຊາດ້ວຍດອກຈາຕິ (ດອກມະລິ). ໃນຍາມຄ່ໍາ ເມື່ອກິນ aṅgura (ອະງຸ່ນ/ອະງຸ່ນແຫ້ງ) ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອົງຜູ້ປະກອບດ້ວຍ siddhi (຤ິດທິ).

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

ໃນວັນຈັນທີ່ສີ່ ໄມ້ທີ່ກຳນົດແມ່ນໄມ້ອຸດຸມບະຣະ; ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາ ພຣະເກົາຣີອີສະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍ ທ່ານນາງສຸກສະມາ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

ພຶງຖວາຍໝາກນາຣິເກລ (ໝາກພ້າວ) ແລະບູຊາດ້ວຍຫຍ້າດະມະນະ (ດູຣວາ). ຕອນກາງຄືນພຶງຊິມນ້ຳຕານ ແລະຖືການຕື່ນຢູ່ຍາມ (ຈາກະຣະນະ).

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

ໃນວັນຈັນທີ່ຫ້າ ພຶງບູຊາ ພຣະຄະນາທິປະ (ຈອມແຫ່ງຄະນະ). ພຶງບູຊາພຣະເທວະນັ້ນພ້ອມວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ດ້ວຍດອກຄຸນດະ.

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

ພຶງໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວຈາກຕົ້ນອັສວັດຖະ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະພ້ອມອະງຸ່ນດ້ວຍ. ຕອນກາງຄືນພຶງກິນໂມຈະ (ກ້ວຍ) ແລ້ວຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ.

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

ໃນວັນຈັນທີ່ຫົກ ພຶງບູຊາພຣະຮູບນາມວ່າ ສຸຣູປະ. ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ພຶງຊິມການພູນ (camphor).

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

ໃນວັນຈັນຄັ້ງທີ 7 ໃຫ້ນໍາໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ແລະດອກມັລລິກາ (ດອກມະລິ) ໄປບູຊາພຣະສະຣະວັຊຍະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບເທວີດີປຕາ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງເດີມນັ້ນເທິງ.

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

ໃຫ້ຖວາຍຜົນຈັມບີຣະ (ຊິດຣອນ/ໝາກນາວ) ແລະບູຊາດ້ວຍດອກຈາຕີ (ດອກມະລິ). ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຊິມກະວີງ (clove); ຜົນບຸນຂອງເຂົາຈະເປັນອະນັນຕະ.

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

ໃນວັນຈັນຄັ້ງທີ 8 ໃຫ້ບູຊາພຣະອົງ ອະໂມຄາຍຸຕະ-ອີສະວະຣະ. ໃຫ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ດ້ວຍຜົນກະດະລີ (ກ້ວຍ) ແລະປະກອບພູຊາດ້ວຍມະຣຸບະກະ (marubaka). ຕອນກາງຄືນໃຫ້ດື່ມນົມເປັນອາຫານ; ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັກນິດໂສມ (Agniṣṭoma).

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

ບຸນຜົນໃດທີ່ຕາມປະເພນີຈື່ຈໍາວ່າ ເກີດຂຶ້ນເປັນຄູນໂກດິ ຈາກການອາບນ້ໍາໃນແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ (Gaṅgā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ແລະບຸນຜົນໃດທີ່ເກີດຈາກການບໍລິຈາກຄໍາສິບພັນຊິ້ນ ທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ (Kurukṣetra) ໃນຍາມສຸລິຍະຄຣາສ—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

ຜົນທີ່ຈະໄດ້ຈາກການໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນະ (brāhmaṇa) ຜູ້ຮູ້ເວດ—ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ນີ້ ບຸນນັ້ນເອງຈະຖືກຄູນເປັນໂກດິເທົ່າ.

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

ແມ່ນແຕ່ຜົນຈາກການຖວາຍຊ້າງ 100 ແລະ ລົດຮົບກັບມ້າ 100,000; ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະວັນຈັນ ຜົນນັ້ນຈະເພີ່ມເປັນຄູນໜຶ່ງກໍດິ.

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

ຜົນໃດທີ່ຈະໄດ້ຈາກການຖວາຍຄວັນທູບກຸກກຸລຸ ເປັນຄູນກໍດິ; ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະວັນຈັນ ບຸນນັ້ນກໍເປັນຂອງຜູ້ນັ້ນແທ້.

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍອິດທິລາພທັງປວງ ແລະມີວິລະກຳເທົ່າພຣະສິວະ; ຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ ຈົນຮອດການລະລາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

ເມື່ອຮອດຄັ້ງທີ 9 ຂອງວັນຈັນ ຄວນເຮັດພິທີສິ້ນສຸດອັນມົງຄຸນ (ອຸດຍາປະນະ). ວິທີທີ່ຈະເປັນຄັນທະວະ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງບັດນີ້.

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

ຄວນຈັດເຮັດມັນດະລະ, ມັນດະປະ (ສາລາພິທີ) ແລະ ກຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ໃຫ້ງາມດ້ວຍທຸງແລະທຸງຊັຍ; ແລ້ວຕາມພິທີ ເມື່ອເຮັດກຸນດະແລ້ວ ຈຶ່ງຕັ້ງໂຕຣະນະ 4 ດ້ານ.

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

ໃນກາງ ພຶງສ້າງເວທີ (ແທ່ນບູຊາ) ເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ງາມສະຫງ່າ. ເມື່ອຈັດມັນດະລາໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ ພຶງຈັດຮູບດອກບົວໄວ້ກາງມັນ.

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

ໃນທິດທັງແປດ ພຶງວາງກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳບູຊາ) ແຕ່ລະໃບແຍກກັນ ແລະປະດັບດ້ວຍຄຳ. ເມື່ອຕັ້ງແລ້ວ ພຶງຈັດຊັກຕິເຫຼົ່ານັ້ນ—ເລີ່ມຈາກ ວາມາ—ໃຫ້ເປັນລຳດັບ ໂດຍເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

ໃນກາງເກສອນຂອງດອກບົວ ພຶງອັນເຊີນແລະພິຈາລະນາ «ສຣີ ໂສເມສະ» ພຣະເຈົ້າຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ; ມີຮູບປະຕິມາສົມບູນ ສ້າງດ້ວຍຄຳ ແລະປະກອບດ້ວຍພະລັງອັນສັກສິດ.

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

ພຶງບູຊາພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງຕຽງຄຳ ພ້ອມດ້ວຍສະພາວະສະມາທິອັນສູງສຸດ «ມະໂນນມະນີ». ແລະພຶງຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງໃຫ້ເຕັມໃນພາຊະນະຄຳ ແລະພາຊະນະອື່ນໆທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

ເມື່ອປູແລະຈັດຕຽງຄຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບຢູ່ນັ້ນເປັນຂັ້ນໆ. ແລະພຶງອັນຊະນາດ້ວຍນາມທີ່ຮຽງລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ «ອະນັນຕະ» ແລະສິ້ນສຸດທີ່ «ສິຂັນດິນ».

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງດອກໄມ້ ທູບ ແລະ ໂຄມໄຟ; ດ້ວຍນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ຫຼາຍຢ່າງ; ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ເຄື່ອງປະດັບ ໝາກພູ ຮົ່ມ ຈາມະຣະ ແລະ ກະຈົກ—ຄວນນະມັດສະການພຣະເຈົ້າດ້ວຍອຸປະຈາຣະອັນແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້।

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

ໂຄມໄຟ (ຖານໂຄມ) ກະດິ່ງ ວິຕານ (ຜ້າພັດພາບ/ພະລັງຄານ) ແລະ ຕຽງພ້ອມໝອນ—ຄວນຖວາຍເປັນທານ ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະໂສເມສະວະຣະ (Someśvara) ແກ່ຄູອາຈານຜູ້ອະທິບາຍປຸຣານະ।

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

ເມື່ອນະມັດສະການ ແລະ ປະດັບອາຈານໃຫ້ສົມຄວນແລ້ວ ຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ແລະເມື່ອພິທີບະລິສິ້ນສຸດ ກໍຄວນຕື່ນຢູ່ຍາມຄ່ຳຄືນທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດື່ມປັນຈະກັວຍະ (pañcagavya) ແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະໂສເມສະວະຣະ (Someśvara) ໃນດວງໃຈ. ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງອີກຄັ້ງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຄັນທັຣວະ, ດ້ວຍສັດທາ ຈົ່ງຈັດເຮັດຂອງຫວານທີ່ເຮັດຈາກນົມ ແລະ ນ້ຳຕານ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມອາຫານກິນ ແລະ ອາຫານຮັບປະທານຫຼາຍຢ່າງ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ້ຍງພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍຕໍ່ໄປ।

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເປັນຄູ່ ແລະຖວາຍງົວອີກດ້ວຍ ຈຶ່ງຄວນປິດພິທີວຣະຕະ ແລະລາອອກຈາກການຖືສິນຢ່າງເປັນທາງການ។

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ທີ່ຖືວຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ບຸນກຸສົນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ; ມີຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຄູ່ຄອງ।

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

ໃນຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ເກີດຄວາມທຸກຍາກ ຫຼືຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ; ຜູ້ບໍ່ມີລູກຈະໄດ້ລູກຊາຍ ແລະແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນກໍຈະໄດ້ເປັນແມ່ມີລູກ।

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

ແຕ່ແມ່ຍິງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ກາກະວັນທະຍາ’ (ແທງລູກຊ້ຳໆ) ຫຼືຜູ້ທີ່ລູກຕາຍ, ຫຼືຜູ້ອັບໂຊກ, ຫຼືຜູ້ທີ່ເກີດແຕ່ລູກສາວ—ຄວນປະຕິບັດພິທີນີ້ເປັນພິເສດ।

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ ໃນຍາມທີ່ຮ່າງກາຍຕົກດັບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ພຣະສິວະ. ຕະຫຼອດພັນໂກດິກັນລະປະ ແລະຮ້ອຍໂກດິກັນລະປະ ຈະເສວຍສຸກອັນກວ້າງໃຫຍ່ໃນສະຫວັນ ຈົນກວ່າຈັກກະວານຈະລະລາຍ।

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

ດັ່ງນີ້ ຕາມລຳດັບ ຂ້າໄດ້ບອກວິທີຖືວຣະຕະວັນຈັນທັງໝົດແກ່ເຈົ້າແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ຈົ່ງໄປໄວໆ ຫາບ່ອນທີ່ພຣະໂສເມສະວະຣະປະທັບຢູ່.

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຄັນທະວະນັ້ນ ພ້ອມກັບລູກສາວໜ້າງາມ ໄດ້ຖືຂອງບູຊາທັງປວງ ແລ້ວມຸ່ງໄປພຶງພາພຣະພາສາກະເສດຕະຣະ.

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະໂສເມສະວະຣະ ນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິຍິນດີໄດ້ທ່ວມທົ່ນ. ລາວໄດ້ບູຊາຕາມຂັ້ນຕອນຂອງການຈາລິກ ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດວຣະຕະໂສມ (ວັນຈັນ) ທີລະຂັ້ນ.

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

ພຣະມະເຫສະວະຣະພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ມີບຸນນັ້ນ ພ້ອມກັບລູກສາວຂອງລາວ ແລະປະທານການທຳລາຍໂຣກທັງປວງ ກັບຄວາມສົມຫວັງທຸກປະການໃຫ້ສຳເລັດ. ພຣະອົງຍັງປະທານອຳນາດເປັນກະສັດແຫ່ງຄັນທະວະ ແລະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງເອງອີກດ້ວຍ.