Adhyaya 241
ບົດທີ 241 ພຣະອີສະວະຣະ ໄດ້ພັນລະນາສະຖານບູຊາໃນ ປຣະພາສະ-ເກສຕຣະ ທີ່ກ່ຽວພັນກັບ ບະລະພັດຣະ (Balabhadra) ໂດຍຖືກລະບຸວ່າເປັນ ເສສະ (Śeṣa) ໃນຮູບງູ. ສະຖານທີ່ນີ້ຢູ່ໃນ ມິຕຣະ-ວະນະ (Mitra-vana) ກວ້າງສອງ gavyūti ແລະເຊື່ອມກັບຕີຣຖະທີ່ ຕຣິ-ສັງກະມະ (ຈຸດບັນຈົບຂອງນ້ຳສາມສາຍ) ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ຜ່ານ “ປາຕາລະ-ປະຖະ” ທາງລຶກລັບ. ສະຖານບູຊາມີຮູບລິງຄະ (liṅgākāra) ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງ “mahāprabha” ໂດຍມີຊື່ສຽງວ່າ “ເສສະ” ຄູ່ກັບ ເຣວະຕີ (Revatī)។ ຕໍ່ມາມີຕຳນານທ້ອງຖິ່ນ: ສິດທະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຈະຣາ (Jarā) ເປັນຊ່າງທໍຜ້າ (kaulika) ແລະໃນພາສາເລື່ອງເລົ່າຖືກເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ສັງຫານວິສນຸ” ໄດ້ບັນລຸການລະລາຍ (laya) ຢູ່ບ່ອນນີ້; ຫຼັງຈາກນັ້ນສະຖານທີ່ຈຶ່ງໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ເສສະ”. ບົດນີ້ຍັງກຳນົດໃຫ້ບູຊາໃນວັນ 13 ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນ ໄຈຕຣະ (Caitra-śukla-trayodaśī) ໂດຍສັນຍາຜົນດີແກ່ຄອບຄົວ—ລູກ, ຫຼານ, ສັດລ້ຽງ—ແລະຄວາມຜາສຸກຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ຍັງກ່າວເຖິງພຣະຄຸ້ມຄອງເດັກນ້ອຍຈາກໂລກຜື່ນຕຸ່ມ masūrikā ແລະ visphoṭaka. ທ້າຍສຸດ ກ່າວວ່າບ່ອນນີ້ເປັນທີ່ນິຍົມໃນທຸກຊັ້ນຊົນ ແລະ ເສສະ ພໍໃຈໄວດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍທັງສັດ, ດອກໄມ້, ແລະ ບະລິ (bali) ຫຼາກຫຼາຍ; ພ້ອມຫຼັກທຳວ່າພຣະອົງທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມໄວ້।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्बलभद्रकलेवरम् । शेषरूपेण यत्रासौ प्रात्यजत्स्वकलेवरम्
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວນເບິ່ງເຫັນສະຖານອັນເປັນກາຍສັກສິດຂອງພຣະບະລະພັດຣະ—ບ່ອນທີ່ພຣະອົງໃນຮູບແຫ່ງເສສະ ໄດ້ສະລະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ.
Verse 2
गतस्त्रैसंगमे तीर्थे तत्र पातालवर्त्मना । अस्मिन्मित्रवने देवि गव्यूतिद्वयविस्तृते
ລາວໄດ້ໄປຮອດຕີຣຖະຕຣາຍສັງກະມະ ໂດຍທາງເດີນຜ່ານເສັ້ນທາງໃຕ້ພິພົບ; ຢູ່ໃນມິດຣະວະນະນີ້ ໂອ ເທວີ ກວ້າງຂວາງປະມານສອງ ກະວະຍູຕິ.
Verse 3
कलेवरं स्थितं देवि लिंगाकारं महाप्रभम् । रेवत्या सहितं तत्र शेषनामेति विश्रुतम्
ໂອ ເທວີ ກາຍອັນສັກສິດນັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຮູບລິງຄະອັນສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບ ເຣວະຕີ ກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ເສສະ».
Verse 4
यत्र सिद्धः पुरा देवि जरानामा तु कौलिकः । विष्णुहंता भल्लतीर्थे सोऽस्मिन्स्थाने लयं गतः
ໂອ ເທວີ ຢູ່ສະຖານທີ່ນີ້ ໃນອະດີດເຄີຍມີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ຊື່ «ຈະຣາ» ເປັນຊ່າງທໍຜ້າຕາມຊາດ; ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ສັງຫານພຣະວິສນຸທີ່ ພັລລະຕີຣຖະ ແລະທີ່ນີ້ເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍຮວມ (ລະຍະ) ຢ່າງສິ້ນສຸດ.
Verse 5
तत्प्रभृत्येव सकले शेष इत्यभिविश्रुतः । चैत्रे शुक्लत्रयोदश्यां यस्तं पूजयते नरः । स पुत्रपौत्रपशुमान्वर्षं क्षेमेण गच्छति
ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ທົ່ວໂລກກໍເອີ້ນຂານວ່າ «ເສສະ». ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນວັນທີ 13 ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ) ເດືອນໄຈຕຣະ ຈະຜ່ານປີໄປດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສຸກ ພ້ອມດ້ວຍລູກ ຫຼານ ແລະຝູງງົວ.
Verse 6
मसूरिकादिरोगेभ्यः शिशूनां न भयं भवेत् । विस्फोटकादिरोगेभ्यो न भयं जायते क्वचित्
ສຳລັບເດັກນ້ອຍ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂຣກຢ່າງ «ມະສູຣິກາ» ແລະຈະບໍ່ເກີດຄວາມຢ້ານກົວແຕ່ໂຣກຜື່ນຕຸ່ມປະທຸຢ່າງ «ວິສໂຟຕະກາ» ໃນເວລາໃດໆ.
Verse 7
अस्मिन्क्षेत्रे महासिद्धे सिद्धयज्ञस्तु यः स्मृतः । वर्णानां सांतरालानां सर्वेषां चातिवल्लभः
ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງສິດ ພິທີບູຊາທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສິດທະ-ຍັກຍະ» ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງວັນນະທັງປວງ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນຊຸມຊົນປົນປົວດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।
Verse 8
पशुपुष्पोपहारैश्च बलिदानैः पृथग्विधैः । संतुष्टिं शीघ्रमायाति शेषोऽशेषाघनाशनः
ດ້ວຍການຖວາຍສັດ ດອກໄມ້ ແລະບາລີ (bali) ຫຼາຍຮູບແບບ ພຣະເສສະ (Śeṣa) ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ຍ່ອມພໍໃຈໄວດາຍ।
Verse 241
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शेषमाहात्म्यवर्णनंनामैकचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນປຣະພາສະຂັນດະ ຕອນທີ 7 ແລະພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະກະເສຕຣະມາຫາຕະມະຍະ» ບົດທີ 241 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາຕະມະຂອງ ເສສະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.