Adhyaya 224

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगमिंद्रप्रतिष्ठितम् । पापमोचननामाढ्यं दक्षिणे पुरुषोत्तमात्

ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາລິງຄະທີ່ພຣະອິນທຣະໄດ້ສະຖາປະນາ. ມັນມີນາມອັນໂດງດັງວ່າ ‘ປາປະໂມຈະນະ’ (ຜູ້ປົດບາບ) ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ»។

Verse 2

वृत्रं हत्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यासमन्वितः । अब्रवीत्स ऋषीन्दिव्यान्कथमेषा गमिष्यति

ໃນການກ່ອນ ຫຼັງຈາກສັງຫານ ວຣິຕຣະ ແລ້ວ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຖືກຄວາມບາບ «ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ» ຕິດຕາມ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ຣິສີທິບພະວ່າ: «ບາບນີ້ຈະອອກຈາກຂ້າພະເຈົ້າແນວໃດ?»

Verse 3

ब्रह्महत्या हि दुष्प्रेक्ष्या विवर्णजननी मम । दुर्गंधचारिणी चैव सर्वतेजोविनाशिनी

«ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ» ແທ້ໆ ເປັນສິ່ງນ່າຫວາດກົວ ບໍ່ຄວນເບິ່ງ; ມັນເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຊີດຈາງ, ເດີນທາງພ້ອມກິ່ນເໝັນ ແລະທຳລາຍຣັດສະຫມີກັບພະລັງທັງປວງ.

Verse 4

अथोचुस्तं सुरगणा नारदाद्या महर्षयः । प्रभासं गच्छ देवेश क्षेत्रं पापहरं हि तत्

ແລ້ວຫມູ່ເທວະ ແລະມະຫາຣິສີ—ນາຣະດະ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: «ໂອ້ ຈອມເທວະ, ຈົ່ງໄປປຣະພາສະ; ເພາະກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມຊຳລະບາບແທ້»

Verse 5

तत्राराध्य महादेवं मोक्ष्यसे ब्रह्महत्यया । स तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र वरानने

«ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ແລ້ວຈະພົ້ນຈາກ ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ» ເຂົາຈຶ່ງຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລະໄປທີ່ນັ້ນ, ໂອ້ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 6

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । तस्य पूजारतो नित्यं धूपगंधानुलेपनैः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງແລະສະຖາປະນາ ລິງຄະ ຂອງພຣະເຈົ້າເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ແລະພຣະອົງບູຊາຢ່າງສະເໝີ ດ້ວຍທູບ, ກິ່ນຫອມ, ແລະນ້ຳມັນລູບທາ.

Verse 7

ततोऽस्य गात्रदौर्गंध्यं नाशमाश्वभ्यगच्छत । विवर्णत्वं गतं सर्वं वपुश्चाभूत्तथोत्तमम्

ແລ້ວກິ່ນເໝັນຂອງກາຍຂອງລາວກໍຫາຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ; ຄວາມຈືດຈາງແລະສີຜິວທີ່ຜິດປົກກະຕິທັງໝົດກໍຫາຍໄປ ແລະຮູບກາຍກໍກັບຄືນງາມດີຍິ່ງອີກຄັ້ງ।

Verse 8

अथ हृष्टमना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । तत्रागत्य नरो भक्त्या यश्चैनं पूजयिष्यति

ແລ້ວລາວມີໃຈຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: “ຜູ້ໃດມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະບູຊາລິງຄະນີ້…”

Verse 9

ब्रह्महत्यादिकं पापं नाशं तस्य प्रयास्यति । एवमुक्त्वा सहस्राक्षः प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

“ບາບໜັກເຊັ່ນການຂ້າພຣາຫມັນ ແລະອື່ນໆ ຈະຖືກທໍາລາຍສິ້ນໄປສໍາລັບຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ।

Verse 10

ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः पूज्यमानो दिवौकसैः । गोदानं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । ब्रह्महत्यापनोदार्थं तत्र श्राद्धं समाचरेत्

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບບຣາຫມັນຫັດຍາ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະດາໃນສະຫວັນແລ້ວ, ຄວນຖວາຍທານໂຄຢູ່ທີ່ນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ. ແລະເພື່ອກໍາຈັດບຣາຫມັນຫັດຍາ ຄວນປະກອບພິທີ Śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 224

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 224 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງອິນເທຣສະວະຣະ” ໃນພຣະບາສະຂັນດະ (ຂັນດະທີ 7) ພາຍໃນພຣະບາສະເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ (ພາກທີ 1) ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ।