Adhyaya 221

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं च ऋणमोचनम् । तस्मिन्दृष्टे ऋणं न स्यान्मातापितृसमुद्भवम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາເທວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣິນະໂມຈະນະ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ຫນີ້ທີ່ເກີດຈາກມານດາບິດາ (ພັນທະບັນພະບຸລຸດ) ຈະບໍ່ເຫຼືອອີກ»។

Verse 2

पितरस्तु पुरा सर्वे दिव्यक्षेत्रं समागताः । प्रभासे तपसा युक्ताः स्थिता वर्षगणान्बहून्

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພິຕຣະທັງຫມົດໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນທີ່ດິນສັກສິດອັນເທວະດານັ້ນ. ທີ່ປຣະພາສະ ພວກເຂົາຢູ່ດົນຫຼາຍປີ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນໃນຕະປະສະຍາ.

Verse 3

अग्निष्वात्ता बर्हिषदः सोमपा आज्यपास्तथा । लिंगं संस्थापयामासुः सर्वे भक्तिपरायणाः

ອັກນິສະວາຕຕາ, ບັຣຫິສັດ, ໂສມະປາ ແລະ ອາຈະປາ—ທັງຫມົດຜູ້ມີພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ—ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ສິວະລິງຄະ.

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तेषां महेश्वरः । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ມະເຫສະວະຣະ ກໍພໍໃຈຕໍ່ພວກເຂົາ. ແລ້ວພຣະອົງປາກົດຕົວໂດຍກົງ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 5

परितुष्टोऽस्मि भद्रं वो ब्रूत यन्मनसेप्सितम्

«ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພວກເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ໃຈປາຖະໜາ»។

Verse 6

पितर ऊचुः । अस्माकं दीयतां वृत्तिर्जगत्यस्मिन्स्वयं कृते । देवानां च ऋषीणां च मानुषाणां महीतले

ພິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບວິທີຫາລ້ຽງຊີວິດໃນໂລກນີ້ທີ່ພຣະອົງສ້າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເທິງແຜ່ນດິນ ເພື່ອເທວະ, ຣິສີ ແລະມະນຸດ»។

Verse 7

भवानेव परो लोके सर्वेषां पद्मसंभव । आगत्य वर्णाश्चत्वार इह ये श्रद्धयान्विताः

«ໂອ ປັດມະສັມພະວະ, ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດໃນບັນດາໂລກທັງປວງສໍາລັບທຸກຜູ້. ຜູ້ຢູ່ໃນວັນນະທັງສີ່ ຜູ້ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ…»

Verse 8

पैतृकात्तु ऋणान्मुक्ता भवंतु गतकल्मषाः । व्यन्तरत्वं सुरश्रेष्ठ येषां वै पितरो गताः

«ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພົ້ນຈາກໜີ້ກຳພໍ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະບໍລິສຸດຈາກມົນທິນທັງປວງ. ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບັນພະບຸລຸດຕົກໄປເປັນ vyantara ອັນກະສັບກະສ່າຍ ກໍຂໍໃຫ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນທີ່ນີ້»

Verse 9

सर्प्पे वह्नि विषैर्वा ये नाशं नीताः पितामहाः । अपुत्रा वा सपुत्रा वा सपिण्डीकरणं विना

«ບໍ່ວ່າບັນພະບຸລຸດຜູ້ເປັນປູ່ຕາຍຈະຖືກທໍາລາຍໂດຍງູ, ໂດຍໄຟ, ຫຼືໂດຍພິດ; ຈະຕາຍໂດຍບໍ່ມີລູກຊາຍ ຫຼືມີລູກຊາຍກໍຕາມ ແຕ່ບໍ່ມີພິທີ sapiṇḍīkaraṇa—ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບອານຸສົງຈາກພິທີທີ່ກະທໍາຢູ່ນີ້»

Verse 10

न कृतानि पुरा येषामेकोद्दिष्टानि षोडश । तथा नैव वृषोत्सर्गो गोहताश्चाथ चान्त्यजैः

«ຜູ້ທີ່ໃນອະດີດບໍ່ໄດ້ກະທໍາການຖວາຍ ekoddiṣṭa ທັງສິບຫົກ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ກະທໍາພິທີ vṛṣotsarga; ທັງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໂດຍພວກອັນຕະຍະ (outcastes)—ຂໍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳດ້ວຍຄວາມສັກສິດຂອງສະຖານທີ່ນີ້»

Verse 11

अथापरे ये च मृताः शौचेन तु विना कृताः । ते चात्र तर्पिताः सर्वे प्रयान्तु परमां गतिम्

ອີກທັງຜູ້ອື່ນໆ ຜູ້ທີ່ຕາຍໄປໂດຍບໍ່ມີພິທີຄວາມບໍລິສຸດຄົບຖ້ວນ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນນັ້ນ ໄດ້ຮັບການອຸທິດທານທີ່ນີ້ ແລ້ວໄປສູ່ຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 12

श्रीभगवानुवाच । स्नात्वा तु सलिले पुण्ये पितृणां चैव तर्पणम् । ये करिष्यंति मनुजाः पितृभक्तिपरायणाः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ມະນຸດຜູ້ມີໃຈອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ແລະເຮັດພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ພິຕຣະ—

Verse 13

अहं वरप्रदस्तेषां तारयिष्यामि तत्क्षणात् । पितृन्सर्वान्न संदेहो यदि पापशतैर्वृताः

ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ ຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາທັງໝົດໃນທັນທີ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ແມ່ນແຕ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍບາບນັບຮ້ອຍ.

Verse 14

अस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा यो लिंगं पूजयिष्यति । युष्माभिः स्थापितं लिंगं स मुक्तः पैतृकादृणात्

ໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ນີ້ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວນະມັດສະການລິງຄະ (liṅga)—ລິງຄະທີ່ພວກເຈົ້າສ້າງຕັ້ງ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໜີ້ກຳພໍ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 15

यस्मादृणात्प्रमुच्येत अस्य लिंगस्य दर्शनात् । तस्मान्मया कृतं नाम ह्येतस्य ऋणमोचनम्

ເນື່ອງຈາກການເຫັນລິງຄະນີ້ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ກໍພົ້ນຈາກໜີ້ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຕັ້ງນາມມັນວ່າ «ຣິນະໂມຈະນະ» (Ṛṇamocana) ຜູ້ປົດໜີ້.

Verse 16

ईश्वर उवाच । हिरण्यं मस्तके दत्त्वा यः स्नाति ऋणमोचने । आत्मा वै तारितस्तेन दत्तं भवति गोशतम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຜູ້ໃດນໍາຄໍາວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວອາບນໍ້າທີ່ «ຣິນະໂມຈະນະ» ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ແລະກຸສົນນັ້ນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວຮ້ອຍຕົວ।

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत् । पूजयेत्तन्महादेवि पितृलिंगं सुरप्रियम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານກໍອັນຕະຣະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນປະກອບພິທີ «ສຣາດທະ» ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ; ແລະ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນບູຊາ «ພິຕຣິ-ລິງຄະ» ອັນເທວະທັງຫຼາຍຮັກໃຄ່.

Verse 221

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋणमोचनमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ» ບົດທີ 221 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ຣິນະໂມຈະນະ (ຜູ້ປົດໜີ້)» ສິ້ນສຸດລົງ.