Adhyaya 218
ບົດນີ້ເປັນຄໍາສອນທາງເທວະວິທະຍາສັ້ນໆ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນວ່າເປັນພຣະດໍາລັດຂອງ ອີສະວະຣະ (Īśvara)। ມັນແນະນໍາລິງຄະອັນສັກສິດໃນ ປຣະພາສະ-ເກສະຕຣະ (Prabhāsa-kṣetra) ຊື່ວ່າ «ມານະວະ-ລິງຄະ» ທີ່ ມະນຸ (Manu) ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້। ເນື້ອເລື່ອງມີລັກສະນະແຫ່ງການສໍານຶກຜິດ: ມະນຸແບກຫາບບາບຈາກການຂ້າລູກຊາຍຂອງຕົນ ແລະຮູ້ວ່າສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນ pāpa-hara ຄື ບ່ອນກໍາຈັດບາບ। ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ແລະອຸທິດຕັ້ງພຣະອີສະວະຣະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ຈົນໄດ້ພົ້ນຈາກພາລະບາບນັ້ນ। ຕໍ່ມາ ຄໍາສອນໄດ້ຂະຫຍາຍຜົນບຸນວ່າ ຜູ້ບູຊາມານະວະ-ລິງຄະດ້ວຍສັດທາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ। ທ້າຍບົດມີຄໍາລົງທ້າຍລະບຸວ່າ ນີ້ແມ່ນ Skanda Mahāpurāṇa ໃນ Prabhāsa Khaṇḍa, Prabhāsakṣetramāhātmya ແລະເປັນອັດຍາຍທີ 218 ວ່າດ້ວຍ ມານະເວສະວະຣະ-ມາຫາຕມະຍະ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव मानवं लिंगं मनुना संप्रतिष्ठितम् । पूर्वं हत्वा सुतं देवि मनुः पापसमन्वितः
ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມີລິງຄະ “ມານະວະ” ທີ່ພຣະມະນຸໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ກ່ອນ ໂອ ເທວີ, ມະນຸໄດ້ຂ້າລູກຊາຍ ແລະຈຶ່ງຖືກບາບກຳຫຸ້ມຫໍ້.
Verse 2
क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພື້ນທີ່ສັກສິດນີ້ເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບ ມະນຸຈຶ່ງສະຖາປະນາພຣະອີສະວະຣາໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ແລະທ່ານກໍໄດ້ພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າລູກຊາຍ.
Verse 3
पूजयेन्मानवो यस्तु स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາ “ມານະວະ” ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 218
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मानवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ “ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ” ອັນເປັນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 7 ຄື ປຣະພາສະຂັນຑະ, ໃນພາກທີ 1 “ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕະມະຍະ”, ບົດທີ່ມີຊື່ “ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ມານະວີອີສະວະຣາ” ຄື ອັດທະຍາຍ 218 ຈົບລົງແລ້ວ.