Adhyaya 203

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंकीश्वर महालयम् । रामेशादुत्तरे भागे देवमातुः समीपगम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານສັກສິດອັນໃຫຍ່ຂອງ «ມັງກີອີສະວະຣະ», ຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ຣາເມສະ ແລະໃກ້ «ເທວະມາຕຣີ».

Verse 2

अर्कस्थलात्ततो याम्ये पूर्वतश्च कृतस्मरात् । लिंगं महाप्रभावं तु मंकिना स्थापितं पुरा

ທາງໃຕ້ຂອງ ອາຣກະສະຖະລະ ແລະທາງຕາເວັນອອກຂອງ ກຣິຕະສະມະຣະ, ມີລິງຄະອັນມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຶ່ງໃນການກ່ອນ ມັງກີ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້।

Verse 3

तं दृष्ट्वा मानवः सम्यगश्वमेधफलं लभेत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha)។

Verse 4

देव्युवाच । कोऽसौ मंकिर्महादेव कथं लिंगं प्रतिष्ठितम् । किं प्रभावं च तल्लिंगमेतन्मे वद विस्तरात्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາເທວະ, ມັງກິ (Maṃki) ນັ້ນແມ່ນໃຜ? ລິງຄະ (Liṅga) ຖືກປະດິດຕັ້ງແນວໃດ? ແລະອານຸພາບຂອງລິງຄະນັ້ນແມ່ນຢ່າງໃດ? ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດ»។

Verse 5

ईश्वर उवाच । मंकिर्नामाभवत्पूर्वं कुब्जकायो द्विजोत्तमः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्यतपस्तेपे महत्तमम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຊື່ ມັງກິຣ (Maṃkir) ຮ່າງກາຍຄ້ອມຫຼັງ. ທ່ານໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ສັກສິດ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ແລະບຳເນັດຕະປະສະຢາອັນເຂັ້ມຂົນທີ່ສຸດ»។

Verse 6

प्रतिष्ठाप्य महादेवं शिवभक्तिपरायणः । न तुतोष हरस्तस्य वहुवर्षगणार्चितः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ປະດິດຕັ້ງພຣະມະຫາເທວະ ແລະອຸທິດຕົນໃນສິວະພັກຕິ (Śiva-bhakti) ຢ່າງໝົດໃຈ, ທ່ານບູຊາມາຫຼາຍປີ—ແຕ່ຮະຣະ (Hara) ຍັງບໍ່ພໍພຣະໄທຕໍ່ທ່ານ.

Verse 7

तस्यैवं तप्यमानस्य सिद्धिं प्राप्ता ह्यनेकशः । तत्राराध्य महादेवं स्वर्गलोकमितो गताः

ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ນັ້ນ ຜູ້ອື່ນຫຼາຍຄົນກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດຫຼາຍຄັ້ງ; ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຈາກໂລກນີ້ໄປສູ່ສະຫວັນ (svarga)។

Verse 8

ततो दुःखं समभवन्मंकेस्तत्र वरानने । कस्मान्मे भगवांस्तुष्टिं न गच्छति महेश्वरः

ແລ້ວຄວາມໂສກເສົ້າເກີດຂຶ້ນໃນມັງກິຣຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ: «ເປັນຫຍັງ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ປະເສີດ ຈຶ່ງບໍ່ພໍພຣະໄທຂ້ອຍ?»

Verse 9

ततस्तीव्ररतिं चक्रे कृत्वा तीव्रनिवर्तनम् । एवं वृद्धत्वमापन्नो जपध्यानपरायणः

ຕໍ່ມາ ລາວເພີ່ມຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃຫ້ແຮງກວ່າເກົ່າ ໂດຍຮັບວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດຍິ່ງຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອແກ່ຊະລາ ລາວຍັງອຸທິດທັງໝົດໃຫ້ແກ່ການສວດຈະປະ ແລະ ສະມາທິ.

Verse 10

तस्य तुष्टो महादेवो वयसोऽन्ते वरं ददौ । परितुष्टोऽस्मि ते मंके ब्रूहि किं करवाणि ते

ມະຫາເທວະພໍພຣະໄທຕໍ່ລາວ ແລະໃນປາຍອາຍຸໄດ້ປະທານພອນ: «ມັງເກ, ເຮົາພໍໃຈເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຈົ່ງບອກມາ—ເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?»

Verse 11

मंकिरुवाच । किं वरेण सुरश्रेष्ठ मम वृद्धस्य सांप्रतम् । किञ्चिन्मे परमं दुःखं स्थितस्यात्र परं प्रभो

ມັງກິຣກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາເທວະ, ບັດນີ້ເມື່ອຂ້ອຍແກ່ຊະລາ ພອນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ແຕ່ຍັງມີຄວາມໂສກອັນໃຫຍ່ຫຼວງກົດທັບຂ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຢູ່ນີ້, ໂອ ພຣະຜູ້ສູງສຸດ»

Verse 12

शिव उवाच । शृणु यत्कारणं तत्र तेषां तव तपस्विनाम् । व्रतचर्याप्तये विप्राः पूजयन्त्यधिकं हि ते

ພຣະຊິວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນນັ້ນ ກ່ຽວກັບພວກຕະປະສະວີທີ່ຢູ່ນັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະຂອງເຂົາເຈົ້າສຳເລັດຄົບຖ້ວນ, ພວກພຣາຫມັນຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍຫຼາຍກວ່າເຈົ້າ»

Verse 13

ते पुष्पाणि समानीय नानावर्णानि सर्वशः । वृक्षाणामतिगंधीनि न तेषां हर्षकारणम्

ພວກເຂົາເກັບດອກໄມ້ຫຼາຍສີຫຼາຍຊະນິດທົ່ວທຸກທິດ ທີ່ຫອມຫຼາຍຈາກຕົ້ນໄມ້ ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນເຫດແທ້ແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງພວກເຂົາເລີຍ।

Verse 14

त्वं पुनः कुब्जरूपश्च यज्ञपूजापरायणः । न च प्राप्नोषि वृक्षाणां शाखाग्राण्यतियत्नवान्

“ແຕ່ເຈົ້ານັ້ນຮ່າງກາຍຄ້ອມຫຼັງ ແມ່ນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຍັດຍາກັມແລະການບູຊາ ແຕ່ກໍບໍ່ອາດເຖິງປາຍກິ່ງສູງຂອງຕົ້ນໄມ້ ແມ່ນແຕ່ພະຍາຍາມຫນັກກໍຕາມ”।

Verse 15

एकेनापि प्रदत्तेन पुष्पेण द्विजसत्तम । भक्त्या शिरसि लिंगस्य लभ्यते याज्ञिकं फलम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ດອກໄມ້ດອກດຽວທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ລົງເທິງສິຣະຂອງລິງຄະ ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາກັມໄດ້।

Verse 16

लिंगस्य दक्षिणे ब्रह्मा स्वयमेव व्यवस्थितः । वामे च भगवान्विष्णुर्मध्येहं वै प्रतिष्ठितः

ທາງຂວາຂອງລິງຄະ ພຣະພຣະຫມາຢືນຢູ່ໂດຍຕົນເອງ; ທາງຊ້າຍມີພຣະວິສະນຸ; ແລະກາງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເອງສະຖິດຢູ່।

Verse 17

त्रयोऽपि पूजितास्तेन येन लिंगं प्रपूजितम्

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາລິງຄະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນກໍເທົ່າກັບໄດ້ບູຊາທັງສາມພຣະອົງແລ້ວ।

Verse 18

बिल्वपत्रं शमीपत्रं करवीरं च मालतीम् । उन्मत्तकं चम्पकं च सद्यः प्रीतिकरं भवेत्

ໃບບິລວາ, ໃບຊະມີ, ດອກກະຣະວີຣ, ມາລະຕີ, ອຸນມັດຕະກະ ແລະ ຈຳປະກະ—ຖວາຍດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍພຣະໄທໃນທັນທີ।

Verse 19

चंपकाशोक कह्लारैः करवीरैस्तथा मम । पूजेष्टा द्विजशार्दूल ये चान्ये वहुगंधिनः । एतैर्हि पूजितो नित्यं शीघ्रं तुष्टिं प्रयाम्यहम्

ດ້ວຍດອກຈຳປະກະ, ອະໂສກະ, ກະຫລາຣະ ແລະ ກະຣະວີຣ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທີ່ຮັກໃນການບູຊາຂອງເຮົາ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ; ແລະດອກໄມ້ຫອມຫຼາຍອື່ນໆອີກ. ເມື່ອບູຊາເຮົາທຸກວັນດ້ວຍເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາຍ່ອມພໍພຣະໄທໄວນັກ।

Verse 20

ब्राह्मण उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । इहागत्य नरः स्नात्वा यो जलेनापि सिञ्चति

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະເທວະ, ແລະຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ຜູ້ໃດມາທີ່ນີ້ ອາບນ້ຳ ແລະແມ່ນແຕ່ພອຍນ້ຳໃສ່ (ລິງຄະ) ດ້ວຍນ້ຳ…”

Verse 21

लिंगमेतद्धि सर्वासां पूजानां फलमाप्नुयात् । अद्यप्रभृति ये वृक्षा दैविकाः पार्थिवाश्च ये । तेषां सान्निध्यमत्रास्तु प्रसादात्तव शंकर

ຂໍໃຫ້ລິງຄະນີ້ເອງ ປະທານຜົນແຫ່ງການບູຊາທຸກປະການ. ແລະຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຂໍໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ—ທັງທີ່ເປັນທິບ ແລະທີ່ເປັນໂລກີ—ມາສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ສັງກະຣະ।

Verse 22

भगवानुवाच । सलिलेनापि यः पूजामस्मिंल्लिंगे विधास्यति । तस्य पूजाफलं सर्वं भविष्यति द्विजोत्तम

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນີ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນ້ຳລ້ວນໆ—ຜົນແຫ່ງການບູຊາທັງໝົດ ຈະເປັນຂອງຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນ।”

Verse 23

वृक्षाणामत्रसान्निध्यं सर्वेषां च भविष्यति । अद्यप्रभृति नाम्नैतन्नागस्थानं भविष्यति

ທີ່ນີ້ຈະມີການສະຖິດຢູ່ຂອງຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ. ນັບແຕ່ວັນນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ສະຖານທີ່ນີ້ຈະເອີ້ນວ່າ «Nāgasthāna».

Verse 24

यतस्तु सर्वनागानां सांनिध्य मत्र संस्थितम् । त्वमपि द्विजशार्दूल प्रयास्यसि ममान्तिकम्

ເນື່ອງຈາກການສະຖິດຢູ່ຂອງນາກທັງປວງໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນີ້, ເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ເສືອໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈະມາຮອດຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 25

एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । मंकिस्तु देहमुत्सज्य शिवलोकं ततो गतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍອັນຕະຣະທານໄປຈາກຈຸດນັ້ນ. ມັງກີຈຶ່ງສະລະກາຍ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 26

इत्येवं कथितं देवि मंकीशोद्भवमुत्तमम् । श्रुतं हरति पापानि सम्यक्छ्रद्धासमन्वितैः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ, ເລື່ອງລາວອັນປະເສີດເກືອບກ່ຽວກັບການປະກົດຂອງ ມັງກີອີສະວະຣະ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາອັນແທ້ ຍ່ອມກຳຈັດບາບທັງປວງ.

Verse 203

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 203 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ມັງກີອີສະວະຣະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ ຂອງ ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ.