Adhyaya 184
ພຣະອີສະວະຣະ ຕຣັດກັບພຣະເທວີ ໃຫ້ເບິ່ງໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດອັນມີຊື່ສຽງ ຊື່ວ່າ ມັນກີອີສະວະຣະ (Mankīśvara) ຢູ່ໃກ້ ຕຣິສັງກະມະ (Trisaṅgama) ເປັນສະຖານທີ່ຊໍາລະບາບ ແລະ ຊໍາລະໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຕໍ່ມາໄດ້ເລົ່າຕໍານານກໍ່ກໍາເນີດຊື່: ລະສີ ມັນກີ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດານັກຕະປະສະ ໄດ້ຮູ້ວ່າ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ແມ່ນພື້ນທີ່ສັກສິດອັນໃຫຍ່ ທີ່ພຣະສັງກະຣະຮັກຍິ່ງ. ທ່ານຈຶ່ງບໍາເນັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ດ້ວຍການດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກໄມ້ ຫົວມັນ ແລະ ໝາກໄມ້. ເມື່ອຜ່ານໄປດົນນານ ທ່ານໄດ້ປະດິດຕັ້ງ (pratiṣṭhāpya) ພຣະມະຫາເທວະ ໃນຮູບລິງຄະ. ພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈ ແລະ ປະທານພອນ; ລະສີຂໍໃຫ້ພຣະສິວະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນລິງຄະມີນາມຕາມທ່ານ ຕະຫຼອດການຍາວນານ. ພຣະສິວະຮັບຄໍາ ແລະ ຊ່ອນພຣະອົງ; ຈາກນັ້ນລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ມັນກີອີສະວະຣະ. ບົດນີ້ຍັງກໍານົດເວລາແລະພິທີຂັ້ນຕ່ໍາ: ບູຊາໃນວັນຈັນທຣະທີ 13 ຫຼື 14 ໃນເດືອນ ມາຄະ (Māgha) ດ້ວຍ ອຸປະຈາຣ 5 ປະການ ຈະໄດ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ. ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກເພື່ອຮັບຜົນຢ່າງເຕັມທີ່ ຄວນກະທໍາ ໂຄ-ດານ (go-dāna) ຢູ່ສະຖານທີ່ນັ້ນ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंकीश्वरमनुत्तमम् । त्रिसंगमसमीपस्थं सर्वपातकनाशनम्
ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ມັງກີອີສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ, ຢູ່ໃກ້ຕຣິສັງກະມະ, ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.”
Verse 2
मंकीनाम ऋषिः पूर्वमासीत्स तपतां वरः । स च ज्ञात्वा महाक्षेत्रं प्रभासं शंकरप्रियम्
ໃນອະດີດ ມີລິສີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມັງກີ, ເປັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຕະປະ. ແລະທ່ານໄດ້ຮູ້ວ່າ ປຣະພາສະ ເປັນມະຫາເຂດສັກສິດ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ),
Verse 3
अतपद्वै तपो घोरं कन्दमूलफलाशनः । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्
ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນດຸຮ້າຍ ກິນແຕ່ຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້; ແລ້ວຕະຫຼອດເວລາເກີນໜ້ອຍຈາກໜຶ່ງໝື່ນປີ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງແລະນະມັດສະການພຣະມະເຫສະວະຣະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ។
Verse 4
ततस्तुष्टो महादेवो ददौ प्रीतो वरं तदा । स वव्रे यदि तुष्टोऽसि अस्मिन्स्थाने स्थितो भव
ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ປະທານພອນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ິສີນັ້ນເລືອກວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”
Verse 5
मन्नामांकितलिंगस्तु वस कल्पायुतायुतम् । एवमस्त्वित्यथेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत
“ຂໍໃຫ້ລິງຄະທີ່ຈາລຶກນາມຂອງຂ້າ ດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດຫຼາຍໝື່ນກັລປະ.” ພຣະອົງກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” “ແມ່ນແລ້ວ” ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ।
Verse 6
तदाप्रभृति तल्लिंगं मंकीश्वरमिति श्रुतम् । माघे मासे त्रयोदश्यां चतुर्दश्यामथापि वा
ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ມັງກີອີສະວະຣະ”. ໃນເດືອນມາຄະ ໃນວັນຕິຖີທີ 13 ຫຼືກະທັ້ງວັນທີ 14 ກໍໄດ້.
Verse 7
पूज्याः पंचोपचारेण प्राप्नुयादीप्सितं फलम् । गोदानं तत्र वै देयं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ຄວນນະມັດສະການດ້ວຍປັນຈະອຸປະຈາຣະ (ເຄື່ອງບູຊາ 5 ຢ່າງ) ແລ້ວຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາ. ແລະທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນບຸນຢາດຕຣາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຄວນຖວາຍທານໂຄ (ໂຄທານ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
Verse 184
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ—ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໄດ້ສິ້ນສຸດບົດທີ 184 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ມັງກີອິສວະຣະ» ໃນປຶ້ມທີ 7 ພຣະພາສະຂັນດະ ແລະພາກທຳອິດ «ພຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ»។