Adhyaya 177
ອັດຍາຍນີ້ເປັນຂໍ້ແຈ້ງທາງເທວະວິທະຍາແນວໄສວະຢ່າງຫຍໍ້ ທີ່ພຣະອີສະວະຣະກ່າວແກ່ພຣະເທວີ. ພຣະອົງກໍານົດວ່າ ລະກຸລີສະ (Lakulīśa) ເປັນຜູ້ມີຮູບກາຍ (mūrtimān) ສະຖິດຢູ່ທິດຕາເວັນອອກຂອງກະເສດຕຣະປຣະພາສະ ແລະຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ເທິງພື້ນທີ່ສູງ (sthala-upari) ໂດຍອານຸພົນແຫ່ງຕະປະສະຢ່າງຮຸນແຮງ (ghora tapas) ໃນອະດີດ. ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກວາງໄວ້ເພື່ອການລະງັບແລະຊໍາລະບາບ (pāpa-śamana) ຢ່າງແຈ້ງຊັດ. ຕໍ່ມາມີເງື່ອນໄຂຕາມປະຕິທິນ: ການບູຊາໃນເດືອນກາຣຕຕິກີ (Kārttikī) ໂດຍສະເພາະເມື່ອເກີດ “ກຣິຕຕິກາ-ໂຢກ” (kṛttikā-yoga) ຈະໃຫ້ຜົນເປັນກຽດສູງຍິ່ງ. ຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ແມ່ນການຮັບຮອງທັງທາງສັງຄົມແລະສາກົນ: ຜູ້ບູຊາຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖືໃນຫມູ່ສັດທັງປວງ ຮວມທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ. ທ້າຍອັດຍາຍມີຄໍາລົງທ້າຍລະບຸວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນ ສະກັນດະປຸຣານະ ພຣະພາສະຂັນດະ ແລະພາກ ປຣະພາສະກະເສດຕຣະມາຫາຕມະຍະ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໃນພາກທິດຕາເວັນອອກຂອງບ່ອນນັ້ນເອງ ໂອ ເທວະເອຊີ ພຣະລະກຸລີຊະຢືນຢູ່ໃນຮູບກາຍ ເຄີຍບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມກ້າມາກ່ອນ.
Verse 2
संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः
ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງພື້ນດິນສັກສິດນັ້ນ ເປັນຜູ້ລະງັບບາບ; ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນເດືອນກາຣຕິກະ ໃນຍາມປະສານຂອງກຣິດຕິກາ…
Verse 3
स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः
ໂອ ມະຫາເທວີ, ບຸກຄົນນັ້ນຖືກທຸກຜູ້ຄົນນັບຖື ແລະ ບູຊາ ແມ່ນທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະດ້ວຍ.
Verse 177
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 177 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ລະກຸລີຊະ» ໃນ ປະພາສະຂັນດະ ຂອງ ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທຳອິດ «ປະພາສະເກດຣະມາຫາຕະມະຍະ».