Adhyaya 158

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनंगेश्वरमुत्तमम् । रत्नेश्वरादग्रतःस्थं धनुषान्तरमास्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາ ອະນັງເຄສະວະຣະ ອັນປະເສີດ ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຣັດເນສະວະຣະ ຫ່າງປະມານໄລຍະຍິງທະນູໜຶ່ງຄັ້ງ।

Verse 2

स्थापितं कामदेवेन तल्लिंगं विष्णुसूनुना । ज्ञात्वा तद्वैष्णवं स्थानं कलौ पातकनाशनम्

ລິງຄະນັ້ນ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ກາມະເທວະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ວິສະນຸ। ເມື່ອຮູ້ວ່າສະຖານທີ່ນັ້ນມີຄຸນລັກວາຍສະນະວະ ກໍຈະພົບວ່າໃນຍຸກກະລິ ມັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजयित्वा तु कामदेवसमो भवेत् । स्वर्गविद्याधरीणां च जायते चित्तमोहकः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ແລະໄດ້ບູຊາແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເທົ່າກັບ ກາມະເທວະ; ແລະໃນຫມູ່ນາງວິດຍາທາຣີແຫ່ງສະຫວັນ ກໍຈະເປັນຜູ້ຊັກຈູງໃຈໄດ້।

Verse 4

तस्यान्वयेऽपि न भवेत्कुरूपो दुर्भगोऽपि वा

ແມ່ນແຕ່ໃນສາຍຕະກູນຂອງລາວ ກໍຈະບໍ່ມີໃຜຮູບຊົ່ວ ຫຼືອັບໂຊກເກີດຂຶ້ນເລີຍ।

Verse 5

तत्रानंगत्रयोदश्यां व्रतेन वरवर्णिनि । विशेषाराधनं तत्र जन्मसाफल्यकारणम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນອະນັງກະ-ຕຣະໂຢດະສີ ໂອ ນາງຜິວງາມ, ການບູຊາພິເສດພ້ອມວຣະຕະ ເປັນເຫດໃຫ້ຊີວິດສຳເລັດຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 6

शय्यादानं तु दातव्यं तत्र विप्राय शीलिने । विशेषाद्विष्णुभक्ताय सम्यग्यात्राफलं लभेत्

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານເປັນຕຽງນອນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີສີນ ໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງພຣະວິດສະນຸ; ເຮັດແລ້ວຈະໄດ້ຜົນຍາດຣາຢ່າງຄົບຖ້ວນແທ້.

Verse 158

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्येऽनंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຶ້ມທີ 7 ພຣະພາສະຂັນດະ, ພາກທຳອິດ «ພຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕະມະຍະ», ພາຍໃນ «ຣັດເນຊະວະຣະມາຫາຕະມະຍະ», ບົດທີ 158 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງອະນັງເກຊະວະຣະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ.