Adhyaya 154
ພຣະອີສະວະຣະໄດ້ກ່າວກັບພຣະເທວີ ແລະຊີ້ນໍາຜູ້ເດີນທາງຈາລິກໄປຫາລິງຄະທີ່ລ້າງບາບ (pāpa-vimocana) ຢູ່ໃນທິດວາຍະວະຍະ ແຖວຮິຣັນເຍສະວະຣະ. ລິງຄະນັ້ນຖືກພັນລະນາວ່າຢູ່ໄກ “ສາມຄວາມຍາວຄັນທະນູ” ແລະເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ ດ້ວຍທັງການເຫັນ (darśana) ແລະການສຳຜັດ (sparśana). ບົດນີ້ເອີ້ນມັນວ່າ “ອາດິ-ລິງຄະ” ທີ່ສະຖາປະນາໂດຍອໍານາດແຫ່ງມະນຕຣາຄາຍະຕຣີ. ພຣາຫມະນຜູ້ເປັນສຸຈິ ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວເຮັດຈະປະຄາຍະຕຣີ ຈະພົ້ນຈາກໂທດ duṣpratigraha (ຮັບຂອງບໍ່ຄວນ). ໃນວັນເຕັມດວງເດືອນເຈຍສະຖະ ຜູ້ໃດເລີ້ຍງອາຫານຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ແລະໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຕາມກໍາລັງ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມອັບໂຊກ; ການບູຊາໃນວັນປໍຣະນະມາສີ ດ້ວຍນ້ໍາຫອມ ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາ ນໍາໃຫ້ໄດ້ “ພຣາຫມະນຍະ” ຕໍ່ເນື່ອງເຖິງເຈັດຊາດ. ທ້າຍສຸດ ບົດນີ້ກ່າວວ່າເປັນສານະສໍາຄັນຍິ່ງ ທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ-ກຸນດາ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ລິງຄະ ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກບາບ; ມັນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອຂອງ ຮິຣັນເຍສະວະຣະ ຫ່າງສາມຄັນທະນູ.
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्
ໂອ ມະຫາເທວີ, ລິງຄະນີ້ ທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ເຫັນກໍດີ ຫຼືແຕ່ສຳຜັດກໍດີ. ມັນແມ່ນລິງຄະດັ່ງເດີມ ທີ່ ກາຍະຕຣີ ໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້.
Verse 3
तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्
ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປເຖິງລິງຄະນັ້ນ ແລ້ວສະດຸດສະດອນ (ຈະປະ) ຄາຖາ ກາຍະຕຣີ; ພຣາຫມະນະນັ້ນ ເມື່ອກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂທດແຫ່ງການຮັບຂອງທີ່ບໍ່ຄວນຮັບ.
Verse 4
ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः
ໃນວັນເຕັມດວງເດືອນ ເຈຍດຖະ, ຜູ້ຊາຍໃດລ້ຽງອາຫານແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ກໍໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແກ່ເຂົາເຈົ້າ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມອັບໂຊກ.
Verse 5
गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຜູ້ໃດບູຊາໃນວັນເດືອນເຕັມ ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະດອກໄມ້ເປັນເຄື່ອງຖວາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະຖານະແລະບຸນຂອງພຣາຫມັນ ຕະຫຼອດ 7 ຊາດ।
Verse 6
इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये
ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ມະຫາຕະມະຂອງສະຖານທີ່ນີ້ອັນທຳລາຍບາບ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະພຣະມະກຸນດາ, ໂອ ຜູ້ຮັກ, ມັນແມ່ນສານະສຳຄັນທີ່ສຸດໃນບັນດາສານະທັງປວງ।
Verse 154
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ່ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫາຕະມະຂອງ ກາຍະຕຣີອິສະວະຣະ» ພາຍໃນ ບຣະຫມະກຸນດາ ມະຫາຕະມະ, ໃນ ປຣະພາສະເກສະຕຣະ ມະຫາຕະມະ ຂອງປຶ້ມທີ 7 ຄື ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ (ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ).