Adhyaya 153

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य वायव्ये धनुषां द्वितये स्थितम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ຮິຣັນເຍສະວະຣະ ອັນປະເສີດ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອຂອງ ພຣະຫມະກຸນດະ ຫ່າງສອງຄວາມຍາວຄັນທະນູ»។

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । कृतस्मराच्च परतो ह्यग्नितीर्थाच्च पूर्वतः

ສະຖານນັ້ນເປັນຜູ້ບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະ ທຳລາຍກະແສແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ—ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ກຣິຕະສະມະຣາ ແລະ ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ອັກນິຕີຣຖະ।

Verse 3

यमेश्वराच्च नैरृत्ये समुद्रस्योत्तरे तथा । तस्य लिंगस्य प्राग्भागे ब्रह्मा तेपे महत्तपः । आराधयामास तदा देवदेवं त्रिलोचनम्

ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງ ຍະເມສະວະຣະ ແລະ ຢູ່ທາງເໜືອຂອງທະເລ—ທີ່ນັ້ນ ທາງດ້ານຕາເວັນອອກຂອງລິງຄະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຈາກນັ້ນໄດ້ບູຊາ ເທວະເທວະ ພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ (ຕຣິໂລຈະນະ)។

Verse 4

ततस्तुष्टो महादेवो ब्रह्मन्ब्रूहि वरो मम

ແລ້ວມະຫາເທວະ ພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມະນະ, ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ—ພອນຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານໃຫ້»។

Verse 5

ब्रह्मोवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव याज यामीति मे मतिः । स्थानं च यन्महापुण्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຈະປະກອບພິທີຍັດຍະ. ແລະຂໍພຣະອົງຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຮູ້ເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດອັນມີບຸນສູງສຸດນັ້ນ»។

Verse 6

ईश्वर उवाच । कृतस्मराद्ब्रह्मकुंडं यमेशात्सागरावधि । एतदंतरमासाद्य पापी चापि विमुच्यते

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຈາກກຣິຕະສະມະຣາເຖິງພຣະຫມະກຸນດະ, ແລະຈາກຍະເມສະວະຣະເຖິງຂອບທະເລ—ຜູ້ໃດມາຮອດແລະພັກຢູ່ໃນດິນແດນສັກສິດກາງນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບ»។

Verse 7

वहेद्विषुवती तत्र सदा पुण्यात्मनां नृणाम् । यत्र तत्र कुरु विभो मनसा ते यथेप्सितम्

ຂໍໃຫ້ແມ່ນ້ຳວິສຸວະຕີໄຫຼຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອຜູ້ມີຈິດບຸນ. ໂອ້ພຣະຜູ້ມີ຤ິດທານ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກະທຳຕາມທີ່ພຣະທັຍປາຖະໜາ ໃນບ່ອນໃດກໍໄດ້ຕາມພຣະປະສົງ.

Verse 8

इत्युक्तः स तदा ब्रह्मा प्रारेभे यज्ञमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໃນເວລານັ້ນກໍເລີ່ມປະກອບພິທີຍັດຍະອັນປະເສີດ.

Verse 9

ततो भागार्थिनो देवा इन्द्राद्यास्तत्र चागताः । ऋषयो भागकामास्तु सर्वे तत्र समागताः

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ປາຖະໜາສ່ວນແບ່ງ—ພຣະອິນທຣະແລະອື່ນໆ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ບັນດາລຶສີທັງປວງຜູ້ປາຖະໜາສ່ວນຂອງຕົນ ກໍພາກັນຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 10

ततो यज्ञागतेभ्यः स दक्षिणामददात्पुनः । ततोऽथ दक्षिणा क्षीणा दीयमाना यशस्विनि

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ມອບທານດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ຜູ້ທີ່ມາຮ່ວມພິທີຍັດຍະອີກຄັ້ງ. ແລ້ວໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ດັກຊິນານັ້ນກໍຄ່ອຍໆໝົດໄປ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງແຈກຈ່າຍ.

Verse 11

ततोब्रह्मा बहूद्विग्नो दध्यौ वै मनसा तदा । बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ມີຄວາມກັງວົນຢ່າງຫຼາຍ ແລະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ. ພ້ອມທັງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 12

भगवन्वै विरूपाक्ष क्रतुर्नैव समाप्यते । दक्षिणाहै न्यतो देव न याति परिपूर्णताम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ວິຣູປາກຊະ, ພິທີກຣະຕຸ (ຍັດຍະ) ນີ້ບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້. ເນື່ອງຈາກຂາດດັກຊິນາທີ່ຄວນມອບ, ໂອ ພຣະເທວະ, ມັນບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມສົມບູນໄດ້.

Verse 13

दक्षिणासहिताः सर्वे यथा यांति तथा कुरु । पितामहवचः श्रुत्वा कृत्वा ध्यानं तदा मया

“ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນອອກໄປດ້ວຍດັກຊິນາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ຄວນເປັນ—ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ສຳເລັດເຊັ່ນນັ້ນ.” ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ຂ້ອຍກໍເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ.

Verse 14

स्मृता सरस्वती देवी देवानां हितकाम्यया । आगता सा महापुण्या उक्ता देवी मया तदा

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຂ້ອຍໄດ້ລະລຶກເຖິງ ເທວີສະຣັສວະຕີ ແລະເຊີນອັນເປັນມົງຄຸນ. ເທວີຜູ້ມີບຸນຍິ່ງນັ້ນໄດ້ມາຮອດ ແລະໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ເທວີ.

Verse 15

पद्मयोनेर्धनं क्षीणं क्रतुर्वै न समाप्यते । तस्मान्मम प्रसादेन भव काञ्चनवाहिनी

ຊັບສົມບັດຂອງ ປັດມະໂຍນີ (ພຣະພຣະຫມາ) ໝົດສິ້ນແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນພິທີຍັດຍະບໍ່ອາດສຳເລັດ. ເພາະສະນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ຈົ່ງເປັນ «ການຈະນະວາຫິນີ»—ນາງຜູ້ນຳສາຍທອງໄຫຼ.

Verse 16

सरस्वत्यास्ततः स्रोत उत्थितं पश्चिमामुखम् । काञ्चनानां तु पद्मानि उच्छ्रितानि सहस्रशः

ແລ້ວຈາກ ສາຣັສວະຕີ ກໍເກີດມີສາຍນ້ຳໜຶ່ງ ໄຫຼຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ; ແລະດອກບົວທອງນັບພັນນັບຫມື່ນ ຜຸດຂຶ້ນສູງສົ່ງ.

Verse 17

काञ्चनेन प्रवाहेण तोयं सारस्वतं शुभम् । दैत्यसूदनमासाद्य अग्नितीर्थावधि प्रिये । पूरयामास पद्मैश्च कोटिशश्च समंततः

ດ້ວຍສາຍໄຫຼທອງ ນ້ຳສາຣັສວະຕີອັນເປັນມົງຄຸນໄຫຼຕໍ່ໄປ. ເມື່ອເຖິງ ໄດຕະສູດະນະ ແລະຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງ ອັກນິຕີຣຖະ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນາງໄດ້ເຕີມເຕັມທຸກດ້ານດ້ວຍດອກບົວນັບໂກດິ.

Verse 18

काञ्चनानि तु तान्येव दत्त्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । यज्ञं निर्वर्तयामास हृष्टो ब्रह्मा द्विजैः सह

ໃຊ້ທອງເຫຼົ່ານັ້ນເອງ ເປັນດັກຊິນາ ຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ; ພຣະພຣະຫມາ—ດ້ວຍໃຈຍິນດີ—ໄດ້ສຳເລັດພິທີຍັດຍະ ຮ່ວມກັບປຸໂຣຫິດຜູ້ເປັນທະວິຊະ.

Verse 19

शेषाणि यानि पद्मानि तानि निःक्षिप्य भूतले । तदूर्ध्वं स्थापयामास लिगं तु कनके श्वरम्

ດອກບົວທອງທີ່ເຫຼືອຢູ່ທັງຫຼາຍ ພຣະອົງໄດ້ໂຍນລົງໃສ່ພື້ນດິນ; ແລະເທິງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ ນາມວ່າ «ກະນະເກສະວະຣະ».

Verse 20

तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य सर्वदेवनमस्कृतम् । ऋषिभ्यो दक्षिणां प्रादादेकैकस्य यथाक्रमम् । काञ्चनानां च पद्मानां प्रत्येकमयुतं ददौ

ໃນທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະ ອັນເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ ແລ້ວຖວາຍທັກສິນາແກ່ລຶສີທັງຫຼາຍ ທີລະອົງຕາມລຳດັບ. ແລະຍັງປະທານດອກບົວຄຳ ອົງລະໜຶ່ງໝື່ນດອກໃຫ້ແຕ່ລະອົງ.

Verse 21

ततः शेषाणि पद्मानि निहितानि धरातले । ब्रह्मकुण्डस्य मध्ये तु नापुण्यो लभते नरः

ຕໍ່ມາ ດອກບົວທີ່ເຫຼືອ ໄດ້ນຳໄປວາງໄວ້ເທິງພື້ນດິນ. ແຕ່ໃນກາງບຣະຫມະກຸນດະ (Brahmakuṇḍa) ນັ້ນ ຜູ້ບໍ່ມີບຸນຍ໌ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດ ຫຼືເຂົ້າເຖິງໄດ້.

Verse 22

तत्कुण्डतोयमद्यापि नानावर्णं प्रदृश्यते । तत्राधः पद्मसंयोगान्नीरं स्वर्णायते क्षणात्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ນ້ຳໃນກຸນດະອັນສັກສິດນັ້ນ ຍັງປາກົດເປັນຫຼາຍສີ. ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອນ້ຳສຳຜັດກັບຊັ້ນດອກບົວທີ່ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ ນ້ຳກໍກາຍເປັນສີຄຳໃນພິບຕາ.

Verse 23

हिरण्मयानि पद्मानि अधः कृत्वा प्रजापतिः । लिंगमूर्ध्वं प्रतिष्ठाप्य स्वयं पूजितवांस्तदा । हिरण्यकमलैर्दिव्यैर्हिरण्येशस्ततोऽभवत्

ພຣະປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ຈັດວາງດອກບົວຄຳໄວ້ຂ້າງລຸ່ມ ແລ້ວປະດິດຕັ້ງລິງຄະໃຫ້ຕັ້ງສູງຂຶ້ນ ແລະໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ບູຊາດ້ວຍຕົນເອງ. ຈາກດອກບົວຄຳອັນທິບນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ຮິຣັນເຍຊະ (Hiraṇyeśa/Hiraṇyeśvara).

Verse 24

सर्वपापप्रशमनं तथा दारिद्र्यनाशनम् । दृष्ट्वा हिरण्मयेशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ມັນບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກ. ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ ຮິຣັນມະເຍຊານະ (Hiraṇmayeśāna) ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຄຳ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງຫມົດ.

Verse 25

माघ मासे चतुर्दश्यां यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । पूजितं तेन सकलं ब्रह्माण्डं सचराचरम्

ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະນັ້ນ ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງເດືອນມາຄະ—ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ບູຊາພຣະພົມມະຈັກກະວານທັງປວງ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 26

सर्वदानानि दत्तानि सर्वे देवाश्च तोषिताः । ब्रह्माण्डं तेन दत्तं स्याद्येन तल्लिंगमर्चितम्

ຜູ້ໃດອັດຊະນາບູຊາລິງຄະນັ້ນ ກໍເຫມືອນໄດ້ໃຫ້ທານທັງປວງ ແລະເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫມົດພໍໃຈ; ແທ້ຈິງເຫມືອນໄດ້ບໍລິຈາກຈັກກະວານທັງມວນ।

Verse 27

एतन्मया ते कथितं स्नेहेन वरवर्णिनि । न कस्यचिन्मयाऽख्यातं महागोप्यं वरानने

ດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ ຂ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ເຈົ້າຟັງ. ໂອ ນາງຜູ້ໃບໜ້າງາມ ຄວາມລັບອັນໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຜີຍໃຫ້ຜູ້ໃດອື່ນເລີຍ।

Verse 28

य इदं शृयुयाद्भक्त्या पठेद्वा भक्तिसंयुतः । स गच्छेद्देवलोकं तु मुक्तः सर्वैस्तु पातकैः

ຜູ້ໃດຟັງສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຫຼືອ່ານສວດດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ເທວະໂລກ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 29

इति ते चातिविख्याताः पवित्राः पञ्च भैरवाः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थाः कथितास्तव सुन्दरि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ເຖິງພະໄພຣະວະທັງຫ້າ ຜູ້ໂດ່ງດັງຍິ່ງ ແລະຊໍາລະບາບ ຜູ້ສະຖິດໃກ້ພຣະພົມມະກຸນດາ।

Verse 153

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये हिरण्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ບົດທີ 153 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຮິຣັນເຍສະວະຣະ» ໃນປະພາສະຂັນດະ ທີ 7, ພາກທຳອິດ «ປະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ» ໃນ «ພຣະຫມະກຸນດະມາຫາຕະມະຍະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.