Adhyaya 152

Verse 1

ईश्वर उवाच । तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु । ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ໄພຣະວະອົງທີສາມໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງໄພຣະວະອົງທີສີ່. ທາງຕາເວັນຕົກຈາກ ພຣະພຣະຫມະເອສະວະຣະ ໄປສາມຄວາມຍາວຄັນທະນູ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່.”

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् । नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै

ສະຖານນັ້ນບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແກ່ມະນຸດ. ມີນາມວ່າ «ນາຣະເດສະວະຣະ» ແລະແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ນາຣະດະ.

Verse 3

ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः । तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम्

ໃນກ່ອນການ ພຣະຣິສີນາຣະດະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຳນັກຢູ່ໃນ ພຣະຫມະໂລກ. ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນວີນາອັນໃຫຍ່ອັນເທວະດາ ມີສາຍນັບພັນປະດັບພ້ອມ.

Verse 4

सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् । तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा

ວີນານັ້ນ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ໃນ ພຣະຫມະໂລກ ແລະໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກໂດຍ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ. ດ້ວຍຄວາມພິສົດພິເສດໃນໃຈ ນາຣະດະຈຶ່ງໄດ້ບັນເລງມັນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 5

तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि । सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः

ເມື່ອສາຍດົນຕີຖືກດີດໃຫ້ດັງ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ. ນັ້ນໄດ້ຮູ້ຈັກກັນວ່າເປັນສຽງ 7 ປະການ ຈັດລຽງຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ Ṣaḍja.

Verse 6

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः । पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो

ເມື່ອນາຣະດະເຫັນເຂົາເຈົ້າ ກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງໃຫຍ່ ແລ້ວວາງວີນາລົງຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລະຖາມພຣະພຣະຫມາ: “ໂອ້ ພຣະອົງ, ຄວາມອັດສະຈັນນີ້ແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 7

वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि । क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते

ເມື່ອຕີສາຍດົນຕີຢູ່ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ. “ໂອ້ ເທວະ, ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງນອນຄ້າຍຄົນຕາຍ?”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि । अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສຽງດົນຕີ (ທີ່ປາກົດເປັນຮູບ). ພວກເຂົາສະລົບແລະລົ້ມລົງສູ່ດິນ. ເພາະການຕີດ້ວຍອະວິຊາ ບາບຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າໃນບັດນີ້.”

Verse 9

सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् । तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

“ບາບທີ່ເທົ່າກັບການທຳລາຍພຣາຫມັນ 7 ຄົນ ໄດ້ມາຮອດເຈົ້າແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ມຸນີ, ຈົ່ງໄປໂດຍໄວສູ່ປຣະພາສາ—ເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດ.”

Verse 10

समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये । इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः

«ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາ ພຣະເທວະເອສະ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ເພື່ອຊໍາລະບາບທັງປວງ» ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສອນນັ້ນ ນາຣະດະກໍເສົ້າໂສກຊໍ້າໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 11

कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः । तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໂສກຫຼາຍເທື່ອ ທ່ານກໍມາຮອດກະເສດອັນສັກສິດ ປຣະພາສະ (Prabhāsa)। ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າເຖິງ ພຣະບຣະຫມະກຸນດ (Brahmakuṇḍa)។

Verse 12

भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा

«ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທ່ານໄດ້ບູຊາ ພຣະໄພຣະວະ (Bhairava) ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີທິບ»। ແລ້ວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້ໃນບົດຮ້ອງແລະດົນຕີດ້ວຍ।

Verse 13

ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् । ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໂອ ມະຫາເທວີ, ລິງຄະນັ້ນ—ນາຣະເທສະວະຣະ ໄພຣະວະ (Nāradeśvara Bhairava)—ໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 14

अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् । स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि

«ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ບັນເລງວີນາ (vīṇā) ແລະສຽງສະວະຣະ (svara) ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ, ຄວນໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອຊໍາລະບາບນັ້ນ»។

Verse 15

माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः । नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः

ໃນເດືອນມາຄະ ຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມອາຫານ ແລະ ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນວັນລະສາມເທື່ອ—ຜູ້ບູຊາ ນາຣາເດສ ໄພຣະວະ ຈະເປັນຜູ້ນ່າຊື່ນຊົມໃນສະຫວັນ ແລະ ນ່າຫຼົງໃຫ້ແກ່ນາງເທວະດາ।