Adhyaya 14

Verse 1

देव्युवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं माहात्म्यं सूर्यदैवतम् । तन्मे विस्तरतो ब्रूहि देवदेव जगत्पते

ເທວີກ່າວວ່າ: «ມະຫາພຣະກຽດຂອງເທວະພຣະອາທິດທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ, ໂອ ເທວະເທວາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ»

Verse 2

कथमर्कस्थलो भूतः प्रभासक्षेत्रभूषणः । पूजनीयो महादेवः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ມະຫາເທວະໄດ້ເປັນ ‘ອາຣະກະສະຖະລະ’ ແຫ່ງໃດ—ເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະພາສະເຂດອັນສັກສິດ—ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຄວນຖືກບູຊາໂດຍຜູ້ປາດຖະນາຜົນແທ້ຂອງການຈາລິກທີ່ປະພຶດຖືກຕ້ອງ?

Verse 3

के मंत्राः किं विधानं तु केषु पर्वसु पूजयेत् । जैगीषव्येश्वरो भूत्वा ह्यभूत्सिद्धेश्वरः कथम् । तन्मे कथय देवेश विस्तरात्सर्वमेव हि

ມີມັນຕຣາໃດບ້າງ, ພິທີການອັນຖືກຕ້ອງແມ່ນຢ່າງໃດ, ແລະໃນວັນພິທີສັກສິດໃດຈຶ່ງຄວນບູຊາ? ອີກທັງ ພຣະອົງຜູ້ເຄີຍມີນາມວ່າ ‘ໄຈກີສະວຽສະວະຣະ’ ໄດ້ກາຍເປັນ ‘ສິດເທສະວະຣະ’ ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດທັງໝົດ, ໂອ ເທວະເອສະວະຣະ.

Verse 4

पाताले विवरं तत्र योगिन्यस्तत्र किं पुरा । तथा मातृगणश्चैव कथमेतदभूत्पुरा

ແລະໃນການກ່ອນ ຊ່ອງເປີດໄປສູ່ ປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ບັນດາ ໂຢກິນີ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຫມູ່ມາຕຣິກາ (ແມ່ເທວີ) ກໍເຊັ່ນກັນ—ທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນອະດີດແນວໃດ?

Verse 5

एतत्सर्वमशेषेण दयां कृत्वा जगत्पते । ममाचक्ष्व विरूपाक्ष यद्यहं ते प्रिया हर

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂໍໃຫ້ມີເມດຕາ ບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກຢ່າງ. ໂອ ວິຣູປາກສະ, ໂອ ຮະຣະ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຟັງ.

Verse 6

ईश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि कथयामि समासतः । सिद्धेश्वरो ह्यभूद्येन जैगीषव्येश्वरो हरः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ດີແທ້ທີ່ເຈົ້າຖາມ ໂອ ເທວີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໂດຍຫຍໍ້ ວ່າ ຮະຣະ ຜູ້ທີ່ເຄີຍຮູ້ຈັກນາມ “ໄຈກີສະວຽສະວະຣະ” ໄດ້ກາຍເປັນ “ສິດເທສະວະຣະ” ແນວໃດ.

Verse 7

पूजाविधानं विस्तीर्य तन्मे निगदतः शृणु । आसीदस्मिन्कृते देवि सर्व ज्ञानविशारदः

ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະຂະຫຍາຍອະທິບາຍພິທີບູຊາໃຫ້ລະອຽດ. ໃນຍຸກກຣິຕະ ໂອ ເທວີ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊ່ຽວຊານໃນຄວາມຮູ້ທຸກປະເພດ.

Verse 8

पुत्रः शतकलाकस्य जैगीषव्य इति श्रुतः । प्रभासक्षेत्रमासाद्य स चक्रे दुश्चरं तपः

ລາວເປັນບຸດຂອງ ສະຕະກະລາກະ ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ ໄຈກີສະວຽ. ເມື່ອມາຮອດພຣະສະຖານສັກສິດ ປຣະພາສະ ລາວໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຍາອັນຍາກຍິ່ງ.

Verse 9

अतिष्ठद्वायुभक्षश्च वर्षाणां शतकं किल । अम्बुभक्षः सहस्रं तु शाकाहारोऽयुतं तथा

ເຂົາວ່າລາວດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ລົມ ເປັນເວລາຮ້ອຍປີ; ຕໍ່ມາກິນແຕ່ນ້ຳ ເປັນເວລາພັນປີ; ແລະດັ່ງນັ້ນອີກ ດຳລົງດ້ວຍຜັກໃບ ເປັນເວລາໝື່ນປີ.

Verse 10

चांद्रायणसहस्रं च कृतं सांतपनं पुनः । शोषयित्वा मिताहारो दिग्वासाः समपद्यत

ພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ແລະຍັງໄດ້ກະທຳຕະປະສະຍາສາມຕະປະນະອີກ. ພໍກາຍຜອມແຫ້ງ ກິນອາຫານແຕ່ນ້ອຍ ແລະຢູ່ແບບດິກວາສາ ໃຫ້ທິດເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 11

पूर्वे कल्पे स्वयं भूतं महोदयमिति श्रुतम् । स लिंगं देवदेवस्य प्रतिष्ठाप्यार्चयन्नपि

ໃນກັລປະກ່ອນ ມີລິງຄະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ ຊື່ວ່າ «ມະໂຫດະຍະ». ພຣະອົງໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະຂອງເທວະເທວາ ແລະບູຊານະມັດສະການມັນດ້ວຍ.

Verse 12

भस्मशायी भस्मदिग्धो नृत्त गीतैरतोषयत् । जपेन वृषनादैश्च तपसा भावितः शुचिः

ພຣະອົງນອນເທິງຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ແລະທາຂີ້ເທົ່າທົ່ວກາຍ ທຳໃຫ້ພຣະເຈົ້າປິຕິດ້ວຍການຟ້ອນລຳແລະຂັບຮ້ອງ. ດ້ວຍຈະປະ ດ້ວຍສຽງສັນສະກຣິດແຫ່ງເວດ ແລະດ້ວຍຕະປະສະຍາ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍລິສຸດຜ່ອງໃສພາຍໃນ.

Verse 13

तमेवं तोषयाणं तु भक्त्या परमया युतम् । भगवांश्च तमभ्येत्य इदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນເຂົາກຳລັງກະທຳເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ, ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 14

जैगीषव्य महाबुद्धे पश्य मां दिव्यचक्षुषा । तुष्टोऽस्मि वरदश्चाहं ब्रूहि यत्ते मनोगतम्

«ໂອ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ແລະໃຈກວ້າງ, ຈົ່ງເບິ່ງເຮົາດ້ວຍຈັກຂຸທິບ. ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ແລະເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ. ຈົ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។

Verse 15

स एवमुक्तो देवेन देवं दृष्ट्वा त्रिलोचनम् । प्रणम्य शिरसा पादाविदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກພຣະເຈົ້າຕັກເຕືອນດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນເທວະຜູ້ມີສາມຕາ; ກ້ົມຫົວກາບທີ່ພຣະບາດ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້។

Verse 16

जैगीषव्य उवाच । भगवन्देवदेवेश मम तुष्टो यदि प्रभो । ज्ञानयोगं हि मे देहि यः संसारनिकृन्तनम्

ໄຈກີສະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າ, ຂໍປະທານຍົກະແຫ່ງປັນຍາປົດປ່ອຍ ທີ່ຕັດຂາດພັນທະໂລກສັງສານ»।

Verse 17

भगवन्नान्यदिच्छामि योगात्परतरं हितम् । त्वयि भक्तिश्च नित्यं मे देव्यां स्कन्दे गणेश्वरे

«ໂອ້ ພຣະອົງ, ຂ້າບໍ່ປາຖະນາສິ່ງອື່ນ—ບໍ່ມີຄຸນດີໃດສູງກວ່າຍົກະນີ້. ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າມີພັກຕິອັນຖາວອນຕໍ່ພຣະອົງ ແລະຕໍ່ເທວີ, ສະກັນດະ, ແລະ ຄະເນສະວະຣະ (ຄະເນສະ) ດ້ວຍ»।

Verse 18

न च व्याधिभयं भूयान्न च तेजोऽपमानता । अनुत्सेकं तथा क्षांतिं दमं शममथापि च

«ແລະຂໍໃຫ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໂລກໄພ, ບໍ່ໃຫ້ຣັດສະມີທາງວິນຍານຫຼຸດຖອຍ. ຂໍປະທານຄວາມຖ່ອມຕົນ, ຄວາມອົດທົນ, ການສຳລວມຕົນ, ແລະຄວາມສະງົບໃຈດ້ວຍ»។

Verse 19

एतान्वरान्महादेव त्वदिच्छामि त्रिलोचन

«ໂອ້ ມະຫາເທວະ, ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນພອນທີ່ຂ້າປາຖະນາຈາກພຣະອົງ»।

Verse 20

ईश्वर उवाच । अजरश्चामरश्चैव सर्वशोकविवर्जितः । महायोगी महावीर्यो योगैश्वर्यसमन्वितः

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະ ຄວາມຕາຍ ບໍ່ຖືກທຸກໂສກໃດໆກະທົບ—ຈະເປັນມະຫາໂຍຄີ ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍອິດທິລິດອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ»។

Verse 21

प्रभावाच्चास्य क्षेत्रस्य गुह्यस्य मम शाश्वतम् । योगाष्टगुणमैश्वर्यं प्राप्स्यसे परमं महत्

«ແລະໂດຍອານຸພາບຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້—ແດນລັບອັນນິລັນດອນຂອງເຮົາ—ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບອຳນາດອັນສູງສຸດແຫ່ງໂຍຄະ ອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງແປດ»។

Verse 22

भविष्यसि मुनिश्रेष्ठ योगाचार्यः सुविश्रुतः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ເຈົ້າຈະເປັນອາຈານແຫ່ງໂຍຄະຜູ້ມີຊື່ສຽງ, ໂດງດັງໄປທົ່ວທິດາ.

Verse 23

यश्चेदं त्वत्कृतं लिगं नियमेनार्चयिष्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो योगं दिव्यमवाप्स्यति

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາລິງຄະທີ່ເຈົ້າສ້າງນີ້ ດ້ວຍວິນັຍ ແລະ ຄຳປະຕິຍານອັນຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະ ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະອັນທິບພະ.

Verse 24

जैगीषव्यगुहां चेमां प्राप्य योगं करोति यः । स सप्तरात्राद्युक्तात्मा संसारं संतरिष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ມາຮອດຖ້ຳ Jaigīṣavya ນີ້ ແລະ ປະຕິບັດໂຍຄະ—ຜູ້ນັ້ນ ຖ້າຈິດຖືກຝຶກຄຸ້ມຄອງ ແມ່ນແຕ່ເພີງເຈັດຄືນ ກໍຈະຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະໄດ້.

Verse 25

मासेन पूर्वजातिं च जन्मातीतं च वेत्स्यति । एकरात्रात्तनुं शुद्धां द्वाभ्यां तारयते पितॄन् । त्रिरात्रेण व्यतीतेन त्वपरान्सप्त तारयेत्

ໃນເດືອນໜຶ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະຮູ້ຊາດກ່ອນ ແລະສິ່ງທີ່ເກີນການເກີດ. ຄືນດຽວກໍຊໍາລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ; ສອງຄືນກໍຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນບັນພະບຸລຸດ; ແລະເມື່ອຜ່ານສາມຄືນ ກໍອາດຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນອີກເຈັດຊັ້ນບັນພະບຸລຸດໄດ້.

Verse 26

पुनश्च तव विप्रर्षे अजेयत्वं च योगिभिः । इच्छतो दर्शनं चैव भविष्यति च ते मम

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ-ລິສີ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍໂຍຄີທັງຫຼາຍ. ແລະເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ການເຫັນພຣະອົງ (darśana) ຂອງຂ້າຈະເກີດຂຶ້ນແທ້ແນ່.

Verse 27

इति देवो वरान्दत्त्वा तत्रैवांतरधीयत । एतत्कृतयुगे वृत्तं तव देवि प्रभाषितम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ປະທານພອນແລ້ວ ແລະຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຍຸກກຣິຕະ (Kṛta Yuga), ໂອ ເທວີ, ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 28

त्रेतायुगे महादेवि द्वापरेऽपि तथैव च । कलियुगप्रवेशे तु वालखिल्या महर्षयः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນຍຸກເຕຣຕາ (Tretā Yuga) ແລະໃນຍຸກດວາປະຣະ (Dvāpara) ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ແລະເມື່ອເຂົ້າສູ່ກາລີຍຸກ (Kali Yuga) ບັນດາມະຫາລິສີ ວາລະຄິລະຍາ (Vālakhilya) ກໍໄດ້ປາກົດ/ປະພຶດການຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 29

अस्मिन्प्राभासिके क्षेत्रे सूर्यस्थलसमीपतः । आराधयंतो देवेशं गुहामध्यनिवासिनम्

ໃນເຂດສັກສິດປຣະພາສະ (Prabhāsa) ນີ້ ໃກ້ສະຖານທີ່ຂອງພຣະສູຣະຍະ (Sūrya), ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນກາງຖໍ້າ.

Verse 30

अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषयश्चोर्द्धरेतसः । वर्षायुतं तपस्तप्त्वा सिद्धिं जग्मुस्तदात्मिकाम्

ຣິສີ 88,000 ອົງ ຜູ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນທະ ໄດ້ບໍາເນົາຕະປະ 10,000 ປີ ແລະບັນລຸສິດທິອັນດຽວນັ້ນ.

Verse 31

ततः सिद्धेश्वरं लिंगं कलौ ख्यातं वरानने । यदा सोमेन संयुक्ता कृष्णा शिवचतुर्दशी । तदैव तस्य देवस्य दर्शनं देवि दुर्ल्लभम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ລິງຄ໌ນັ້ນໄດ້ໂດ່ງດັງໃນກະລິຍຸກ ວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ”。 ແລະເມື່ອ ສິວະ-ຈະຕຸຣະດະສີ ໃນຄຣິສນະປັກ ປະກົບກັບ ໂສມະ (ດວງຈັນ) ໃນວັນນັ້ນ ໂອ ເທວີ ການໄດ້ເຫັນພຣະເທວະອົງນັ້ນ ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 32

ब्रह्मांडं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यमुपजायते । तत्पुण्यं लभते देवि सिद्धलिंगस्य पूजनात्

ໂອ ເທວີ ບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍທານພຣະພົມມະອັນດາທັງປວງ ບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການບູຊາ ສິດທະລິງຄ໌.