Adhyaya 134

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करावर्तकां नदीम् । ब्रह्मकुंडादुत्तरतो नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາແມ່ນ້ຳທີ່ຊື່ «ປຸສະກະຣາວັຣຕະກາ». ມັນຕັ້ງຢູ່ບໍ່ໄກ ທາງເໜືອຂອງ ພຣະພຣົມມະກຸນດາ (Brahmakuṇḍa).

Verse 2

पुरा यज्ञे वर्तमाने सोमस्य तु महात्मनः । ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं प्रभासं क्षेत्रमागतः

ໃນການກ່ອນການ ເມື່ອພິທີຍັດຍະຂອງພຣະໂສມະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ກຳລັງດຳເນີນ, ພຣະພຣົມມາໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດປຣະພາສະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 3

सोमनाथप्रतिष्ठार्थमृक्षराजनिमंत्रितः । प्रतिज्ञातं पुरा तेन ब्रह्मणा लोककारिणा

ໂດຍຖືກເຊີນໂດຍຈອມແຫ່ງດາວທັງຫຼາຍ ເພື່ອການສະຖາປະນາ «ໂສມະນາຖະ», ພຣະພຣົມມາ ຜູ້ເປັນຜູ້ກະທຳປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ໄດ້ໃຫ້ຄຳປະຕິຍານໄວ້ແຕ່ກ່ອນການ.

Verse 4

यावत्स्थास्याम्यहं मर्त्ये कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तावत्संध्यात्रयं वंद्यं नित्यमेव त्रिपुष्करे

ຕາມເທົ່າທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ເນື່ອງຈາກເຫດປັດໃດໜຶ່ງ ຕາມເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາສັນທະຍາສາມຍາມ ທຸກມື້ ທີ່ຕຣິປຸດສະກະຣະ।

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु लग्नकाल उपस्थिते । आदिष्टं शोभनं कालं ब्राह्मणैर्दैवचिन्तकैः

ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ເມື່ອເວລາລັກນະອັນມົງຄຸນມາຮອດ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນນິມິດທິພຣະ ໄດ້ປະກາດວ່າ ເວລານີ້ເປັນເວລາດີງາມ।

Verse 6

ततस्तं प्रस्थितं ज्ञात्वा पुष्करे तु पितामहम् । संध्यार्थं रात्रिनाथो वै वाक्यमेतदुवाच ह

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປປຸດສະກະຣະ ໃນເວລາບູຊາສັນທະຍາ ພຣະຈັນທຣາ ຈອມແຫ່ງຄືນ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້។

Verse 7

दैवज्ञैः कलितः काल एष एव शुभोदयः । यथा कालात्ययो न स्यात्तथा नीतिर्विधीयताम्

ເວລານີ້ທີ່ນັກດາວະສາດໄດ້ຄໍານວນໄວ້ ແມ່ນເວລາມົງຄຸນ ເປັນຮຸ່ງອອກແຫ່ງຄວາມດີ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຈັດວາງວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີການລ່າຊ້າເກີນເວລາຄວນ।

Verse 8

तं ज्ञात्वा सांप्रतं कालं ब्रह्मा लोकपितामहः । मनसा चिन्तयामास पुष्कराणि समाहितः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ເວລາປັດຈຸບັນມາຮອດແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຮວບຮວມ ໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍມະນະເຖິງປຸດສະກະຣະທັງຫຼາຍ।

Verse 9

तानि वै स्मृतमात्राणि ब्रह्मणा वरवर्णिनि । प्रादुर्भूतानि तत्रैव नद्यास्तीरे सुशोभने

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງພວກນັ້ນ, ພວກນັ້ນກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳອັນງາມສະຫງ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນເອງ.

Verse 10

आवर्तास्तत्र सञ्जाता ज्येष्ठमध्यकनीयसः । अथ नामाकरोत्तस्या ब्रह्मा लोकपितामहः

ທີ່ນັ້ນເກີດມີວົງນ້ຳວຽນສາມວົງ—ຜູ້ໃຫຍ່, ກາງ, ແລະນ້ອຍ; ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຕັ້ງນາມໃຫ້ສະຖານ/ແມ່ນ້ຳນັ້ນ.

Verse 11

पुष्करावर्तका नाम्ना अद्यप्रभृति शोभना । नदी प्रयास्यते लोके ख्यातिं मम प्रसादतः

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ແມ່ນ້ຳອັນງາມນີ້ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ປຸສະກະຣາວັດຕະກາ’ (Puṣkarāvartakā); ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ນາງຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງ” ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 12

अत्र स्नात्वा नरो भक्त्या तर्पयिष्यति यः पितॄन् । त्रिपुष्करसमं पुण्यं लप्स्यते स तथेप्सितम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ບ່ອນນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs), ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນທຽບເທົ່າກັບການອາບນ້ຳທີ່ສາມປຸສະກະຣະ (three Puṣkaras) ແລະຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມປາດຖະນາ.

Verse 13

श्रावणे शुक्लपक्षस्य तृतीयायां नरोत्तमः । यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र तृप्तिः कल्पायुतं भवेत्

ໃນເດືອນສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ວັນທີສາມ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຜູ້ໃດຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຄວາມອິ່ມໃຈຂອງພວກທ່ານຈະດຳລົງຢູ່ເຖິງສິບພັນກັລປະ (kalpas).

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करावर्तकानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປູຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ ໘໑,໐໐໐ ສະໂລກ—ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ຕອນທີ ໗—ໃນພາກທຳອິດ «ພຣະພາສະເກສຕຣະມາຫາຕມະຍະ»—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງແມ່ນ້ຳ ປຸສກະຣາວັຣຕະກາ» ແມ່ນບົດທີ ໑໓໔ ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।