Adhyaya 133
ບົດນີ້ເລົ່າວ່າ ພຣະອີສະວະຣະ ຊີ້ນຳພຣະເທວີເຖິງພຣະແມ່ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ ຊື່ “ມະຫາກາລີ” ຜູ້ປະທັບຢູ່ພີຖະອັນໃຫຍ່ ທີ່ມີຊ່ອງທາງສູ່ປາຕາລາ (pātāla-vivara) ໃນໂລກໃຕ້ດິນ. ນາງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ເປັນຜູ້ບັນເທົາທຸກ ແລະ ທຳລາຍຄວາມອາຄາດຮ້າຍ. ການບູຊາຄວນເຮັດໃນຄືນວັນ ກຣິສນາອັດຕະມີ (Kṛṣṇāṣṭamī) ໂດຍໃຊ້ກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ທູບ ແລະ ເຄື່ອງຖວາຍ ຮວມທັງບາລິ (bali) ຕາມພິທີ. ມີວຣະຕະ (vrata) ທີ່ເນັ້ນການປະພຶດຂອງສະຕຣີ ໃຫ້ຮັກສາດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນ ແລະ ບູຊາຢ່າງມີລະບຽບເປັນເວລາ 1 ປີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (bright fortnight) ພ້ອມຖວາຍຜົນໄມ້ແກ່ພຣາຫມະນະຕາມກົດ. ກົດອາຫານກໍກ່າວວ່າ ໃນຂະນະຮັກສາ ກໍຣີ-ວຣະຕະ (Gaurī-vrata) ຕອນກາງຄືນຄວນຫຼີກລ້ຽງຖົ່ວ/ເມັດພືດບາງຊະນິດ. ຜົນບຸນກ່າວວ່າ ຄອບຄົວຈະຮຸ່ງເຮືອງ ຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງບໍ່ຫມົດ ແລະ ຄວາມອັບມົງຄົນຈະຖືກບັນເທົາຕະຫຼອດຫຼາຍຊາດ. ທ້າຍບົດຍົກພີຖະນີ້ເປັນສະຖານທີ່ໃຫ້ມັນຕຣະ-ສິດທິ (mantra-siddhi) ແລະ ແນະນຳໃຫ້ຢາມຄືນວັນທີ 9 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນອາສະວິນ ເຮັດຈະປາ (japa) ຕອນກາງຄືນດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ເພື່ອບັນລຸສິ່ງປາດຖະໜາ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते
ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ເທວີ, ນາງຜູ້ໂດງດັງນາມ ມະຫາກາລີ ສະຖິດຢູ່—ຢູ່ທີ່ ມະຫາປີຖະ ອັນສັກສິດຂ້າງລຸ່ມ, ມີຊ່ອງເປີດນຳລົງໄປສູ່ ປາຕາລະ.”
Verse 2
सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च
ນາງຜູ້ບັນເທົາທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະ ກຳຈັດສັດຕູທັງປວງ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຕາມພິທີ ໃນວັນ ອັດຖະມີ ແຫ່ງ ກຣິດສະນະປັກສະ, ໃນຄືນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ, ແລະດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍເນື້ອສັດ ພ້ອມບະລິຖວາຍດ້ວຍ।
Verse 3
फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः
ແມ່ຍິງຜູ້ມີໃຈຈົ່ງຈ້ອງ ຄວນປະຕິບັດພິທີວຣະຕະ «ພະລະ-ຕຣິຕີຍາ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໃນຝ່າຍສວ່າງ (ສິຕະປັກສະ) ນາງຄວນບູຊາເທວີຕາມພິທີ; ແລະຄວນຖວາຍຜົນໄມ້ແກ່ພຣາຫມະນະ ຕາມຂໍ້ກຳນົດແນ່ນອນ।
Verse 4
एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນການຮັບປະທານຕອນແລງຕາມວຣະຕະ (ນັກຕະ) ຄວນຫຼີກເວັ້ນເມັດຖົ່ວເຫຼົ່ານີ້: ນິສະປາວະ, ອາດຫະກີ, ມຸດຄະ (ຖົ່ວຂຽວ), ມາສະ (ຖົ່ວດຳ), ແລະ ກຸລິດຖະ (ຖົ່ວມ້າ).
Verse 5
मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः
ສິ່ງທີ່ຄວນຫ້າມກິນອີກມີ: ຖົ່ວມະສູຣາ (masūra), ຖົ່ວຣາຊະມາສະ (rājamāṣa), ເຂົ້າສາລີ (godhūma), ຕຣິປຸຏາ (tripuṭa), ຖົ່ວຈະນະກະ (caṇaka), ວັຣຕະລາ (vartalā), ແລະ ມະກຸດຖະ (makuṣṭha) ເປັນຕົ້ນ.
Verse 6
न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे
ໂອ ພຣະເທວີ, ອາຫານເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຄວນກິນ ຕາມທີ່ຍັງປະພຶດ «ຄຳປະຕິຍານກໍຣີ» (Gaurī-vrata) ຢູ່. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຂ້າ ເມື່ອຂ້າຈະກ່າວເຖິງຜົນບຸນອັນປະເສີດຂອງການຖືພຣະວຣະນັ້ນ.
Verse 7
धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्
ໃນເຮືອນຂອງນາງ ຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງກິນ ບໍ່ເຄີຍເສື່ອມຖອຍ. ນາງຈະບໍ່ເປັນຜູ້ໂສກເສົ້າ ຜູ້ອັບໂຊກ ຫຼືຜູ້ຂັດສົນ—ແມ່ນແຕ່ເຈັດຊາດກໍບໍ່ເປັນ.
Verse 8
महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये
ດັ່ງນີ້ ຄຳປະຕິຍານ «ມະຫາກາລີ» ໄດ້ຖືກປະກາດ—ປະກອບດ້ວຍມາຫາຕະມະອັນສັກສິດຂອງພຣະເທວີ. ມັນຖືປະພຶດເພື່ອທຳລາຍບາບ ແລະເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການສຳເລັດພ້ອມຄວາມອຸດົມສົມບູນ.
Verse 9
एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्
ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣະເທວີ, ຄວາມເກີດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມະຫາກາລີ (mahōdaya) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ນີ້ແມ່ນພີຖະສັກສິດໃນຂອບເຂດອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດໃນການປະຕິບັດມັນຕຣາ.
Verse 10
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्
ໃນວັນນະວະມີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນອາສວະຍຸຊະ ຄວນຢູ່ຕື່ນເຝົ້າຄືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຖວາຍບູຊາແລະບະລິທີ່ບ່ອນປະທັບອັນສັກສິດ ແລ້ວສວດມັນຕຣາທີ່ປາຖະນາຕະຫຼອດຄືນ; ດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນສະຫງົບ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດຕາມປາຖະນາ.
Verse 133
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ໃນປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7, ໃນພາກທຳອິດ «ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕະມະຍະ»—ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມະຫາກາລີ» ຄືບົດທີ 133 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.