Adhyaya 13
ບົດນີ້ເປັນການສົນທະນາລະຫວ່າງ ເທວີ ແລະ ອີສະວະຣະ. ເທວີຖາມເຖິງເຫດການເກົ່າທີ່ພຣະອາທິດ ໃນຂະນະເຄື່ອນໄຫວຢູ່ Śākadvīpa ຖືກ “ຕັດ/ປາດ” ດ້ວຍຂອບຄົມຄ້າຍມີດ ແລະວ່າ ເທຊັສ (tejas) ອັນຫຼາຍທີ່ຕົກລົງທີ່ Prabhāsa ໄດ້ກາຍເປັນຫຍັງ. ອີສະວະຣະຕອບໂດຍຍົກ “Sūrya-māhātmya” ອັນປະເສີດ ທີ່ການຟັງຊ່ວຍລ້າງບາບ. ສ່ວນຮັດສະຫມີເດີມຂອງພຣະອາທິດຕົກທີ່ Prabhāsa ແລະຮັບຮູບເປັນ sthālākāra (ຮູບແຫ່ງສະຖານທີ່) ແຕ່ແຮກເປັນສີຄຳ jāmbūnada ແລ້ວຕໍ່ມາກາຍເປັນຄ້າຍພູເຂົາດ້ວຍອຳນາດຂອງມາຫາຕະມະ. ພຣະອາທິດປາກົດທີ່ນັ້ນໃນຮູບ arka ເພື່ອສະຫງວນຄວາມຜາສຸກແກ່ສັດທັງຫຼາຍ. ມີການຕັ້ງຊື່ຕາມຍຸກ: Hiraṇyagarbha (Kṛta), Sūrya (Tretā), Savitā (Dvāpara), ແລະ Arkāsthala (Kali) ແລະກຳນົດວ່າການລົງມາເກີດໃນສະໄໝຂອງມະນຸທີ 2 Svārociṣa. ບົດນີ້ຍັງກຳນົດເຂດສັກສິດໂດຍການແຜ່ຂອງຝຸ່ນເທຊັສ (reṇu) ຕາມຈຳນວນ yojana ແລະຂອບເຂດທີ່ມີຊື່ (ຮວມທັງແມ່ນ້ຳ ແລະທະເລ) ພ້ອມແຍກເຂດຮັດສະຫມີລະອຽດທີ່ກວ້າງກວ່າ. ອີສະວະຣະກ່າວວ່າທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງຢູ່ກາງ tejas-maṇḍala ດັ່ງດວງຕາດຳໃນດວງຕາ ແລະອະທິບາຍວ່າ “Prabhāsa” ໂດດເດັ່ນເພາະເຮືອນຂອງພຣະອົງຖືກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊັສຂອງພຣະອາທິດ. Phalaśruti ກ່າວວ່າການເບິ່ງພຣະອາທິດໃນຮູບ arka ຊ່ວຍພົ້ນບາບ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນໄປ Sūrya-loka; ຜູ້ແສວງບຸນນັ້ນເທົ່າກັບຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ tīrtha ທັງປວງ ແລະໄດ້ປະກອບຍັດຍາກຳໃຫຍ່ ແລະທານໃຫຍ່. ມີຂໍ້ຫ້າມດ້ານຈັນຍາບັນ: ການກິນອາຫານເທິງໃບ arka ທີ່ Arkāsthala ຖືກຕຳນິຢ່າງຮຸນແຮງວ່ານຳຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຄວນຫຼີກລ້ຽງ. ພິທີການເດີນທາງບຸນລະບຸໃຫ້ຖວາຍຄວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ເມື່ອໄດ້ດາຣະຊັນ Arkabhāskara ຄັ້ງທຳອິດ ພ້ອມກ່າວເຖິງສີທອງແດງ/ຜ້າແດງ ແລະມຸມໄຟໃກ້ໆ. ຍັງກ່າວເຖິງລິງຄະ Siddheśvara (ໂດດເດັ່ນໃນ Kali; ເກົ່າເອີ້ນ Jaigīṣavyeśvara) ທີ່ໃຫ້ສຳເລັດຜົນເມື່ອເຫັນ. ທ້າຍສຸດພັນລະນາຮູເປີດໃຕ້ດິນທີ່ເກີດຈາກຣາກສະສະຖືກເຜົາດ້ວຍຮັດສະຫມີພຣະອາທິດ; ໃນ Kali ມັນເຫຼືອເປັນ “ປະຕູ” ທີ່ຍົກກິນີ ແລະເທວີແມ່ປົກປ້ອງ, ແລະມີພິທີຄືນ Māgha kṛṣṇa caturdaśī ຖວາຍ bali, ດອກໄມ້, upahāra ເພື່ອໄດ້ siddhi. ບົດນີ້ປິດທ້າຍດ້ວຍການຢືນຢັນວ່າຜູ້ຟັງແລະປະພຶດຕາມຈະໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອາທິດໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດ.
Shlokas
Verse 1
देव्युवाच । यदा भ्रमिस्थः सविता तक्षितः क्षुरधारया । श्वशुरेण महादेव जामाता प्रीतिपूर्वकम्
ເທວີກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ສະວິຕຣະ (ພຣະອາທິດ) ຢູ່ໃນ ພຣາມິ (Bhramistha) ແລ້ວ ຖືກພໍ່ເຂົ້າເຂີຍ—ໂອ ມະຫາເທວ— ຕັດ/ໂກນດ້ວຍຄົມມີດດັ່ງຂອບມີດ ໃນຖານະລູກເຂີຍ ແລະຍັງເຮັດດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ,
Verse 2
तत्तेजः शातितं भूरि प्रभासे यत्पपात वै । तदभूत्किं तदा देव प्रभासात्कथयस्व मे
ພຣະຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ຖືກຕັດອອກ ແລະຕົກລົງຢູ່ປະພາສະແທ້ໆ—ໃນເວລານັ້ນ ມັນກາຍເປັນຫຍັງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງປະພາສະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.
Verse 3
ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम् । यच्छ्रुत्वा मानवो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः
ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫາຕະມະອັນສູງສຸດຂອງພຣະອາທິດ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 4
देहावतारो देवस्य प्रभासेऽर्कस्थलस्य च । पुराणाख्यानमाचक्षे तव देवि यशस्विनि
ໂອ ເທວີຜູ້ມີກຽດສັກສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານບູຮານໃຫ້ເຈົ້າ: ການອະວະຕານເປັນຮ່າງກາຍຂອງເທວະນັ້ນ ແລະ ອາຣະກະສະຖະລະ (Arkasthala) ທີ່ປະພາສະ.
Verse 5
शाकद्वीपे महादेवि भ्रमिस्थस्य तदा रवेः । वर्षाणां तु शतं साग्रं तक्ष्यमाणे विभावसौ
ໃນຊາກະດວີປ ໂອ ມະຫາເທວີ ເມື່ອຣະວິ (ພະອາທິດ) ຢູ່ທີ່ ພຣະມິສຖະ ຖືກຂັດລົດລົງ ພຣະວິພາວະສຸຜູ້ເປັນໄຟສະຫວ່າງ ອົດທົນຢູ່ເກີນຮ້ອຍປີເລັກນ້ອຍ।
Verse 6
यदाद्य भागजं तेजस्तत्प्रभासेऽपतत्प्रिये । पतितं तत्र तत्तेजः स्थलाकारं व्यजायत
ແສງສ່ວນທີ່ຖືກຕັດອອກເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໄດ້ຕົກລົງທີ່ ປຣະພາສະ; ແລະແສງທີ່ຕົກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຮູບແບບຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ (ພື້ນດິນປະກົດ).
Verse 7
जांबूनदमयं देवि तत्पूर्वमभवत्क्षितौ । तिष्यमाहात्म्ययोगेन शैलीभूतं च सांप्रतम्
ໂອ ເທວີ ໃນການກ່ອນ ມັນເຄີຍມີຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ເປັນທອງຈາມບູນະດະລ້ວນໆ; ແຕ່ໂດຍອໍານາດແຫ່ງມະຫິມາຂອງ ຕິສຍະ ບັດນີ້ມັນໄດ້ກາຍເປັນພູເຂົາແລ້ວ.
Verse 8
तत्र चार्कमयं रूपं कृत्वा देवो दिवाकरः । उत्पन्नः सर्वभूतानां हिताय धरणीतले
ທີ່ນັ້ນ ພຣະດິວາກະຣະ (ພະອາທິດ) ໄດ້ສ້າງຮູບອັນເປັນອາຣກະ (ແສງຕາເວັນ) ແລະປະກົດຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ.
Verse 9
हिरण्यगर्भनामेति कृते सूर्येति कीर्तितम् । त्रेतायां सवितानाम द्वापरे भास्करः स्मृतः
ໃນຍຸກກຣິຕະ ພຣະອາທິດຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ຫິຣັນຍະຄັຣພະ» ແລະໃນຍຸກນັ້ນຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ສູຣຍະ»। ໃນຍຸກເຕຣຕາ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສະວິຕຣິ» ແລະໃນຍຸກດວາປະຣະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «ພາສະກະຣະ»។
Verse 10
कलौ चार्कस्थलोनाम त्रिषु लोकेषु कीर्तितः । अवतीर्णमिदं देवि स्वयमेव प्रतिष्ठितम्
ໃນຍຸກກະລິ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນທົ່ວສາມໂລກ ໂດຍນາມ «ອາຣກະສະຖະລະ»। ໂອ ເທວີ, ການປະກົດນີ້ໄດ້ລົງມາ ແລະຕັ້ງຢູ່ດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນເອງ—ສ້າງຕັ້ງດ້ວຍຕົນເອງ।
Verse 11
यदा स्वारोचिषो देवि द्वितीयोऽभून्मनुः पुरा । तस्मिन्कालेऽवतीर्णोऽसौ देवस्तत्र दिवाकरः
ໂອ ເທວີ, ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເມື່ອ ສະວາໂຣຈິສະ ຜູ້ເປັນມະນຸທີສອງ ປົກຄອງ, ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ພຣະເທວະ «ດິວາກະຣະ» ໄດ້ລົງມາທີ່ນັ້ນ।
Verse 12
भक्तिमुक्ति प्रदो देवि व्याधिदुःखविनाशकृत् । तस्य तेजोद्भवैर्व्याप्तं रेणुभिः पञ्चयोजनम्
ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງປະທານພັກຕິ ແລະ ມຸກຕິ ແລະທຳລາຍໂລກໄພກັບຄວາມທຸກ. ດ້ວຍຝຸ່ນທີ່ເກີດຈາກລັດສະມີຂອງພຣະອົງ ພື້ນທີ່ຫ້າໂຢຊະນະຖືກປົກຄຸມທົ່ວໄປ।
Verse 13
दक्षिणोत्तरतो देवि पञ्चपूर्वापरेण तु । उत्तरेण समुद्रस्य यावन्माहेश्वरी नदी
ໂອ ເທວີ, ມັນກວ້າງຫ້າໂຢຊະນະຈາກໃຕ້ໄປເໜືອ ແລະກໍຫ້າໂຢຊະນະຈາກຕາເວັນອອກໄປຕາເວັນຕົກ; ແລະທາງເໜືອ ຈາກທະເລໄປຈົນເຖິງແມ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມາເຫສະວະຣີ».
Verse 14
न्यंकुमत्याश्चापरतो यावदेव कृतस्मरम् । एतद्व्याप्तं महादेवि तत्तेजोरेणुभिः शुभैः
ແລະຈາກ «ນຽງກຸມະຕີ» ໄປທາງຕາເວັນຕົກ ຈົນເຖິງ «ກຣິຕະສະມະຣາ»—ໂອ ມະຫາເທວີ—ພື້ນທີ່ທັງໝົດນີ້ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຝຸ່ນອັນເປັນມົງຄຸນ ຈາກລັດສະມີຂອງພຣະອົງ।
Verse 15
तस्य सूक्ष्मा प्रभा या तु आदितेजोविनिःसृता । तया व्याप्तं महादेवि यावद्द्वादशयोजनम्
ແຕ່ຮັດສະມີອັນລະອຽດອ່ອນທີ່ໄຫຼອອກຈາກຕະເຈະຂອງພຣະອາທິດ—ໂດຍຮັດສະມີນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພື້ນທີ່ນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມເຖິງ 12 ໂຢຊະນະ.
Verse 16
उत्तरे भास्करसुता दक्षिणे सरितां पतिः । पूर्वपश्चिमतो देवि रुक्मिणीद्वितयं स्मृतम्
ທາງເໜືອມີ ພາສະກະຣະສຸຕາ; ທາງໃຕ້ມີ ສະຣິຕາມປະຕິ (ເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳ). ທາງຕາເວັນອອກແລະຕາເວັນຕົກ ໂອ ເທວີ ຈື່ຈຳກັນວ່າ «ຣຸກມິນີ-ດວິຕະຍະ» ເປັນເຂດແດນ.
Verse 17
एतस्मिन्नन्तरे देवि सौरं तेजः प्रसर्प्पितम् । तेन पावित्र्यमानीतं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्
ໃນຊ່ວງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຕະເຈະແຫ່ງພຣະອາທິດໄດ້ແຜ່ກະຈາຍອອກ. ໂດຍສະຫງ່າງາມນັ້ນ ເຂດສັກສິດນີ້—ກວ້າງ 12 ໂຢຊະນະ—ຖືກນຳໃຫ້ບໍລິສຸດແລະຜ່ອງໃສ.
Verse 18
तस्य मध्यस्य यन्मध्यं तद्गृहं मम सुन्दरि । तेजोमण्डलमध्यस्थं मम स्थानं महेश्वरि
ແລະໃນກາງທີ່ສຸດຂອງກາງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ງາມ ແມ່ນເຮືອນພຳນັກຂອງຂ້າ. ຕັ້ງຢູ່ໃນກາງຂອງວົງມະນະລັດສະມີ ນັ້ນແມ່ນສະຖານທີ່ຂອງຂ້າເອງ ໂອ ມະເຫສະວະຣີ.
Verse 19
चक्षुर्मंडलमध्ये तु यथा देवि कनीनिका । पूर्वपश्चिमतो देवि गोमुखादाऽश्वमेधिकम्
ດັ່ງທີ່ ໂອ ເທວີ ຮູມະນີ (ດວງຕາກາງ) ຢູ່ກາງວົງຕາ, ສະນັ້ນແຫຼະ ໂອ ເທວີ ເຂດສັກສິດນີ້ກໍຂະຫຍາຍຈາກຕາເວັນອອກຫາຕາເວັນຕົກ ຈາກ ໂຄມຸຂະ ເຖິງ ອັສວະເມທິກະ.
Verse 20
दक्षिणोत्तरतो देवि समुद्रात्कौरवेश्वरीम् । एतस्मिन्नंतरे क्षेत्रे क्षेत्रज्ञोऽहं वरानने
ໂອ ເທວີ, ຈາກທາງໃຕ້ໄປທາງເໜືອ ມັນແຜ່ຈາກທະເລເຖິງ ກາວຣະເວສະວະຣີ. ໃນຂອບເຂດກະສິດນີ້, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້ຄືນຄວາມຈິງແຫ່ງກະເສດ (kṣetrajña) ແລະຜູ້ພິທັກຮັກສາກະເສດນັ້ນ.
Verse 21
यस्मादर्कस्य तेजोभिर्भासितं मम तद्गृहम् । तस्मात्प्रभासनामेति कल्पेऽस्मिन्प्रथितं प्रिये
ເນື່ອງຈາກທີ່ພຳນັກຂອງຂ້າ ຖືກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີແຫ່ງ ອາຣກະ (ພຣະອາທິດ), ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ມັນຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ປຣະພາສະ” ອັນໂດ່ງດັງໃນກະລະປະນີ້.
Verse 22
तत्र पश्यति यः सूर्यमर्क्करूपं नरोत्तमः । सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोके महीयते
ຜູ້ຊາຍຜູ້ປະເສີດທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະອາທິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບແຫ່ງ ອາຣກະ, ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກແຫ່ງພຣະອາທິດ.
Verse 23
स स्नातः सर्वतीर्थेषु तेन चेष्टं महामखैः । सर्वदानानि दत्तानि पूर्वजास्तेन तोषिताः
ເຂົາເຫມືອນກັບໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງ; ເຫມືອນກັບໄດ້ປະກອບມະຫາຍັກຍະ; ເຫມືອນກັບໄດ້ໃຫ້ທານທຸກປະເພດ; ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາກໍໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈດ້ວຍເຫດນັ້ນ.
Verse 24
अर्करूपी यतः सूर्यस्तत्र जातो महीतले । तस्मात्त्याज्यः सदा चार्को भोजनेऽत्र न संशयः
ເນື່ອງຈາກພຣະອາທິດໃນຮູບແຫ່ງ ອາຣກະ ໄດ້ປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນເທິງພື້ນດິນ, ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ຈຶ່ງຕ້ອງຫຼີກເວັ້ນການກິນ ອາຣກະ (ພືດ arka) ຢູ່ເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.
Verse 25
यो दृष्ट्वार्कस्थलं मर्त्त्यश्चार्कपत्रेषु भुंजति । गोमांसभक्षणं तेन कृतं भवति भामिनि
ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ! ມະນຸດໃດໜຶ່ງ ຫຼັງຈາກເຫັນສະຖານທີ່ອາຣກາ ແລ້ວກິນອາຫານເທິງໃບອາຣກາ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ກະທຳບາບເຫມືອນກິນເນື້ອງົວ।
Verse 26
भक्षितो भास्करस्तेन स कुष्ठी जायते नरः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चार्कपत्राणि वर्जयेत्
ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພຣະອາທິດ (ພາສະກະຣະ) ດັ່ງຖືກ “ກິນ” ແລ້ວ; ຊາຍນັ້ນຈະເປັນໂລກຂີ້ກະດົມ (ກຸດຖະ). ດັ່ງນັ້ນຄວນພະຍາຍາມທຸກຢ່າງເພື່ອຫຼີກເວັ້ນໃບອາຣກາ।
Verse 27
यात्रायां प्रथमं देवि दृष्टो येनार्कभास्करः । तं दृष्ट्वा महिषीं दद्याद्ब्राह्मणाय विपश्चिते
ໂອ ເທວີ! ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເດີນທາງຈາລິກ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອາທິດ—ອາຣກາ, ພາສະກະຣະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ແລ້ວ, ຄວນຖວາຍຄວາຍໜຶ່ງຕົວເປັນທານແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ຮູ້ທັນ।
Verse 28
ताम्रवर्णं रक्तवस्त्रं ततस्तुष्यति भास्करः । तस्य चैव तु सांनिध्ये वह्निकोणे व्यवस्थितम्
ການຖວາຍຂອງທີ່ມີສີທອງແດງ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີແດງ—ດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ພາສະກະຣະຈຶ່ງພໍພຣະໄທ. ແລະໃນບໍລິເວນໃກ້ພຣະອົງ ມັນຕັ້ງຢູ່ໃນທິດໄຟ (ອາຄະເນ) ຄືທິດຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້।
Verse 29
नातिदूरे महाभागे सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । सर्वसिद्धिप्रदं देवि लिंगं त्रैलोक्यपूजितम्
ບໍ່ໄກນັກ ໂອ ເທວີຜູ້ມີວາສະນາ! ມີລິງຄະທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ” ໂອ ເທວີ, ເປັນຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາໃນສາມໂລກ।
Verse 30
जैगीषव्येश्वरंनाम पूर्वं कृतयुगेऽभवत् । कलौ सिद्धेश्वरमिति प्रसिद्धिमगमत्प्रिये
ໃນຍຸກກຣິຕະ ແຕ່ກ່ອນ ມັນມີນາມວ່າ «ໄຈກີສະວຽເອສະວະຣະ»; ແຕ່ໃນຍຸກກາລີ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ມັນໄດ້ໂດງດັງເປັນ «ສິດເທສະວະຣະ»។
Verse 31
तं दृष्ट्वा मनुजो देवि सर्वसिद्धिमवाप्नुयात् । तत्रैव देवदेवेशि नातिदूरे व्यवस्थितम्
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນມັນ ຍ່ອມບັນລຸສິດທິທັງປວງ. ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງຈອມເທວະ, ມີສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນຢູ່ບໍ່ໄກ.
Verse 32
सूर्यदक्षिणनैरृत्ये पातालविवरं प्रिये । मंदेहा राक्षसा यत्र तथा शालकटंकटाः
ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທາງທິດໃຕ້-ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງສະຖານສູຣະ ມີຮອຍແຍກເປັນທາງລົງສູ່ປາຕາລາ. ທີ່ນັ້ນມີຣາກຊະສະ «ມັນເດຫາ» ແລະ «ຊາລະກະຕັງກະຕາ» ອາໄສຢູ່.
Verse 33
सूर्यस्य तेजसा दग्धाः पातालमगमन्पुरा । कलौ तद्द्वारमेवास्ति न पाताले गतिः प्रिये
ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍລັດສະມີແຫ່ງພຣະອາທິດ ແຕ່ກ່ອນພວກເຂົາໄດ້ລົງໄປປາຕາລາ. ແຕ່ໃນຍຸກກາລີ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຫຼືອພຽງແຕ່ປະຕູນັ້ນ—ບໍ່ມີທາງເຂົ້າສູ່ປາຕາລາອີກ.
Verse 34
योगिन्यस्तत्र रक्षंति ब्राह्म्याद्या मातरस्तथा । माघेकृष्णचतुर्दश्यां रात्रौ मातृगणान्यजेत् । बलिपुष्पोपहारैश्च ततः सिद्धिर्भविष्यति
ທີ່ນັ້ນ ໂຍຄິນີທັງຫຼາຍຄຸ້ມຄອງຮັກສາສະຖານທີ່, ແລະບັນດາແມ່ພຣະເທວີເລີ່ມຈາກ «ພຣາຫມີ» ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນຄືນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມໃນເດືອນມາຄະ ຄວນບູຊາຫມູ່ແມ່ (ມາຕຣິກາ) ດ້ວຍບາລີ, ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ; ແລ້ວສິດທິຈະເກີດຂຶ້ນ.
Verse 35
इति हि सकलधर्मभावहेतोर्हरकमलासनविष्णुसंस्तुतस्य । तनुपरिलिखनं निशम्य भानोर्व्रजति दिवाकरलोकमायुषोंऽते
ດັ່ງນັ້ນແທ້—ຜູ້ໃດຟັງການພັນລະນາອັນສັກສິດຂອງ ພານຸ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍ ຮະຣະ, ພຣະພຣະຫມາຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ, ແລະ ວິສນຸ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ຈິດທຳທັງປວງຕື່ນຂຶ້ນ—ເມື່ອສິ້ນອາຍຸຈະໄປຮອດໂລກຂອງ ດິວາກະຣະ.