Adhyaya 128

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सागरादित्यमुत्तमम् । भैरवेशात्पश्चिमतो रुद्रान्मृत्युञ्जयात्तथा

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ສາກະຣາດິຕະຍະ ອັນປະເສີດ. ມັນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ໄພຣະເວຊະ ແລະກໍຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຈາກ ຣຸດຣະ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ ເຊັ່ນກັນ».

Verse 2

कामेशाद्दक्षिणाग्नेये नातिदूरे व्यवस्थितम् । सर्व रोगप्रशमनं दारिद्र्यौघविघातकम् । प्रतिष्ठितं महादेवि सगरेण महात्मना

ຢູ່ທາງໃຕ້-ຕາເວັນອອກຂອງ ກາເມຊະ ບໍ່ໄກນັກ. ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນບັນເທົາໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະທຳລາຍກະແສຄວາມທຸກຍາກ. ໂອ ມະຫາເທວີ, ມັນໄດ້ຖືກສ້າງສະຖາປະນາໂດຍພຣະຣາຊາ ສາກະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 3

षष्टिपुत्रसहस्राणि यः प्रापारातिसूदनः । सूर्यं तत्र समाराध्य सगरः पृथिवीपतिः

ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ! ພະຣາຊາສະກະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບພຣະຣາຊບຸດ 60,000 ອົງ।

Verse 4

य एष सागरो देवि योजनायतविस्तरः । आयतोऽशीतिसाहस्रं योजनानां प्रकीर्तितः

ໂອ ເທວີ, ມະຫາສະມຸດນີ້ແທ້ ກວ້າງໃຫຍ່ຕາມມາດຕາຢົດຊະນະ ແລະຖືກກ່າວວ່າຍາວກວ່າ 80,000 ຢົດຊະນະ।

Verse 5

अस्मिन्मन्वन्तरे क्षिप्तः सागरैश्च चतुर्दिशम् । तस्येदं कीर्तितं देवि नाम सागरसंज्ञितम्

ໂອ ເທວີ, ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້ ທ່ານນັ້ນຖືກປາດອອກ ແລະບັນດາສະມຸດໄດ້ແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທັງສີ່ທິດ; ດັ່ງນັ້ນສະຖານນີ້ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ສາກະຣະ” (ມະຫາສະມຸດ).

Verse 6

यस्याद्यापीह गायन्ति पुराणे प्रथितं यशः । तेनायं स्थापितो देवो भास्करो वारितस्करः

ຈົນຮອດມື້ນີ້ ຜູ້ຄົນຢູ່ນີ້ຍັງຂັບຮ້ອງກຽດຕິຍົດຂອງທ່ານ ອັນໂດ່ງດັງໃນປຸຣານະ; ໂດຍທ່ານນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາພຣະເທວະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ຫ້າມໂຈນ ແລະຂັບໄລ່ການລັກຂໂມຍ।

Verse 7

तं दृष्ट्वा न जडो नान्धो न दरिद्रो न दुःखितः । न चैवेष्टवियोगी स्यान्न रोगी नैव पापकृत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໂງ່ທຶບ ບໍ່ຕາບອດ ບໍ່ທຸກຍາກ ບໍ່ຖືກທຸກຂ໌; ບໍ່ພົບການພັດພາກຈາກຜູ້ຮັກ ບໍ່ເຈັບໄຂ້ ແລະບໍ່ເປັນຜູ້ກະທຳບາບ।

Verse 8

माघे मासि महादेवि सिते पक्षे जितेन्द्रियः । षष्ठ्यामुपोषितो भूत्वा रात्रौ तस्याग्रतः स्वपेत्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນເດືອນມາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ຄວນອົບໂພສະຖືອສິນໃນວັນທີ 6 ແລະກາງຄືນນອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອາທິດ (ພາສະກະຣະ) ນັ້ນ.

Verse 9

विबुद्धस्त्वथ सप्तम्यां भक्त्या भानुं समर्चयेत् । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

ແລ້ວໃນວັນທີ 7 ເມື່ອຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍສັດທາ; ແລະດ້ວຍສັດທາເລີ້ຍງພຣາຫມັນ, ລະທິ້ງການຫລອກລວງແລະຄວາມຕະໜີເກືອບກັບຊັບສິນ.

Verse 10

सुतप्तेनेह तपसा यज्ञैर्वा बहुदक्षिणैः । तां गतिं न नरा यान्ति यां गताः सूर्यमाश्रिताः

ດ້ວຍຕະປະສະອັນເຜົາຮ້ອນທີ່ເຮັດໃນໂລກນີ້ ຫຼືດ້ວຍຍັດຍະທີ່ມີທານຫຼາຍ, ມະນຸດບໍ່ອາດໄປເຖິງຄວາມເປັນນັ້ນ ທີ່ຜູ້ພຶງພາພຣະອາທິດໄດ້ໄປເຖິງ.

Verse 11

भक्त्या तु पुरुषैः पूजा कृता दूर्वांकुरैरपि । भानुर्ददाति हि फलं सर्वयज्ञैः सुदुर्लभम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນບູຊາດ້ວຍສັດທາ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ຍອດຫຍ້າດູຣວາ, ພຣະພານຸກໍໃຫ້ຜົນບຸນທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຍັດຍະທັງປວງກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 12

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सूर्यमेवाभिपूजयेत् । जनकादयो यथा सिद्धिं गता भानुं प्रपूज्य च

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ຄວນບູຊາພຣະສູຣະຍະ (ພຣະອາທິດ) ແຕ່ພຣະອົງດຽວ; ເຊັ່ນທີ່ພຣະຊະນະກະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ໂດຍບູຊາພຣະພານຸຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 13

सर्वात्मा सर्वलोकेशो देवदेवः प्रजापतिः । सूर्य एव त्रिलोकस्य मूलं परमदैवतम्

ພຣະສຸຣິຍະແຕ່ຜູ້ດຽວ ເປັນອາດຕະມາແຫ່ງສັບພະສັດ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ ເປັນເທວະເທວາ ແລະພຣະປຣະຊາປະຕິ; ພຣະອາທິດເປັນຮາກຖານແຫ່ງສາມໂລກ ແລະເປັນເທວະສູງສຸດ।

Verse 14

वसन्ते कपिलः सूर्यो ग्रीष्मे काञ्चनसप्रभः । श्वेतवर्णश्च वर्षासु पांडुः शरदि भास्करः

ໃນລະດູວະສັນຕະ ພຣະອາທິດມີສີອອກນ້ຳຕານອ່ອນ; ໃນລະດູຮ້ອນ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ; ໃນລະດູຝົນ ປາກົດເປັນສີຂາວ; ແລະໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ພາສະກະຣະສ່ອງສີຈາງແຕ່ສະຫວ່າງ।

Verse 15

हेमन्ते ताम्रवर्णस्तु शिशिरे लोहितो रविः । एवं वर्णविशेषेण ध्यायेत्सूर्यं यथाक्रमम्

ໃນລະດູເຮມັນຕະ ຄວນພິຈາລະນາພຣະອາທິດເປັນສີທອງແດງດັ່ງທອງແດງ; ໃນລະດູສິສິຣະ ຣະວິເປັນສີແດງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງສີເຫຼົ່ານີ້ ຄວນພິຈາລະນາສຸຣິຍະຕາມລຳດັບລະດູ।

Verse 16

पूजयित्वा विधानेन यतात्मा संयतेन्द्रियः । पठेन्नामसहस्रं तु सर्वपातकनाशनम्

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະຄວບຄຸມອິນຊີ ຄວນສວດນາມະສະຫັດສະຣະໜຶ່ງພັນ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 17

देव्युवाच । नाम्नां सहस्रं मे ब्रूहि प्रसादाञ्छंकर प्रभो । तुल्यं नामसहस्रस्य किमप्यन्यत्प्रकीर्तय

ເທວີກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ ໂອ້ພຣະສັງກະຣະ ຈອມເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກນາມພັນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂໍຈົ່ງປະກາດອີກສິ່ງໜຶ່ງ ທີ່ມີອານຸສົງສເທົ່າກັບການສວດນາມພັນນັ້ນ.”

Verse 18

ईश्वर उवाच । अलं नामसहस्रेण पठस्वैवं शुभं स्तवम् । यानि गुह्यानि नामानि पवित्राणि शुभानि च । तानि ते कीर्तयिष्यामि प्रयत्नादवधारय

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ພໍແລ້ວກັບນາມພັນ; ຈົ່ງສວດສະຕະວະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ແທນ. ນາມລັບໆ ອັນບໍລິສຸດ ແລະເກີດສຸພະຜົນ ຂ້າຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງແລະຈື່ຈຳດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ»។

Verse 19

विकर्तनो विवस्वांश्च मार्तण्डो भास्करो रविः । लोकप्रकाशकः श्रीमांल्लोकचक्षुर्ग्रहेश्वरः

ວິກັດຕະນະ, ວິວັດສະວານ, ມາຣຕັນຑະ, ພາສະກະຣະ, ຣະວິ — ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ່ອງແສງແກ່ໂລກທັງປວງ, ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ, ດວງຕາຂອງໂລກ, ແລະເຈົ້າແຫ່ງດາວນະຄອນທັງຫມົດ.

Verse 20

लोकसाक्षी त्रिलोकेशः कर्त्ता हर्त्ता तमिस्रहा । तपनस्तापनश्चैव शुचिः सप्ताश्ववाहनः

ພຣະອົງແມ່ນພະຍານແຫ່ງໂລກ, ເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ຜູ້ສ້າງແລະຜູ້ຖອນຄືນ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມມືດ; ຕະປະນະ ແລະ ຕາປະນະ, ຜູ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ມີລົດຖືກລາກໂດຍມ້າເຈັດຕົວ.

Verse 21

गभस्तिहस्तो ब्रह्मा च सर्वदेवनमस्कृतः । एकविंशतिरित्येष स्तव इष्टो महात्मनः

ກະພັດສະຕິຫັດສະ, ພຣະພຣະຫມາ, ແລະຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມກ່າວນະມັດສະການ — ສະຕະວະນີ້ມີຊື່ 21 ປະການ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງມະຫາອາດມາ.

Verse 22

शरीरारोग्यदश्चैव धनवृद्धियशस्करः । स्तवराज इति ख्यातस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ມັນປະທານສຸຂະພາບແກ່ຮ່າງກາຍ, ເພີ່ມພູນຊັບສິນ, ແລະນຳມາຊື່ສຽງ. ມັນໂດງດັງວ່າ ‘ຣາຊາແຫ່ງສະຕະວະ’ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນສາມໂລກ.

Verse 23

यश्चानेन महादेवि द्वे संध्येऽस्तमनोदये । स्तौत्यर्कं प्रयतो भूत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । सर्वकामसमृद्धात्मा सूर्यलोकं स गच्छति

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ສັນລະເສີນພຣະອາທິດໃນສອງສັນທະຍາ—ເວລາຕາເວັນຕົກ ແລະ ຕາເວັນຂຶ້ນ—ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ ແລ້ວຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສູຣະຍະ.

Verse 24

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं सागरार्कजम् । श्रुतं दुःखौघशमनं महापातकनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ມະຫາຕະພາບຂອງ ສາກາຣາຣກ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຈະບັນເທົາກະແສທຸກຂ໌ ແລະ ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງປວງ.

Verse 128

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सागरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ບົດ, ໃນປື້ມທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ແລະໃນພາກທຳອິດ ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະຍະ, ບົດທີ 128 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາຕະພາບຂອງ ສາກາຣາດິຕະຍະ» ຈົບລົງແລ້ວ.