Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາ Śāṇḍilyeśvara ອັນສູງສຸດ. ທ່ານສະຖິດຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ (ສະຖານ) ພຣະພຣົມາ ຫ່າງ 16 ທະນຸດ (ຄວາມຍາວຄັນທະນູ).”

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

ລິງຄະນັ້ນມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່; ແຕ່ພຽງໄດ້ຮັບ darśana (ການເຫັນອັນສັກສິດ) ບາບທັງປວງກໍຖືກທຳລາຍ।

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

ມີພຣະພຣະສີບຣະຫມະ (Brahmarṣi) ນາມ Śāṇḍilya ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສາຣະຖິ (ຄົນຂັບລົດສົງຄາມ) ຂອງພຣະພຣົມາ. ທ່ານເປັນນັກບຳເພັນຕະປະ ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງ, ຕັ້ງມັ່ນໃນປັນຍາ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະທັງປວງ।

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

ເມື່ອມາຮອດ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ (tapas) ອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ. ແລະໄດ້ສະຖາປະນາ ມະຫາລິງຄະ ຢູ່ທາງເໜືອຂອງ ໂສເມສະ (Someśa)។

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

ໂອ ຜູ້ຮັກເອີຍ, ທ່ານໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີທິບ (divya years). ແລ້ວເມື່ອໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ກໍເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະກິດແລ້ວ.

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ນັນດີອີສະວະຣະ (Nandīśvara) ສະຖານບູຊານັ້ນມີອຳນາດວິເສດ ເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ (aṇimā) ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນມັນ ກໍພົ້ນບາບໃນທັນທີ.

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

ໂອ ຜູ້ຮັກເອີຍ, ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດເຮັດໃນວັຍເດັກ, ວັຍໜຸ່ມ, ຫຼືວັຍເຖົ້າ—ຈະເຮັດດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼືຮູ້ຕົວກໍຕາມ—ທັງໝົດນັ້ນຈະສູນສິ້ນໄປ ເມື່ອໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງ ສານດິລະເຢສະວະຣະ (Śāṇḍilyeśvara).

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 126 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ສານດິລະເຢສະວະຣະ» ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ພຣະພາສະຂັນດະ (ເລ່ມ 7), ພາກ ພຣະພາສະ-ເຂດຕຣະ-ມາຫາຕະມະຍະ.