Adhyaya 123

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रावणेश्वरमुत्तमम् । तस्माद्दक्षिणनैरृत्ये धनुषां षोडशे स्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ຣາວະເນສະວະຣະ ອັນປະເສີດ. ຈາກສະຖານບູຊາກ່ອນນັ້ນ ຢູ່ທາງໃຕ້-ຕາເວັນຕົກໃຕ້ ຫ່າງ 16 ທະນູ».

Verse 2

प्रतिष्ठितं दशास्येन सर्वपातकनाशनम् । पौलस्त्यो रावणो देवि राक्षसस्तु सुदारुणः

ໂອ ເທວີ, ການປະດິດສະຖາປະນານັ້ນ ດະສາສະຍະ (ຣາວະນະ) ໄດ້ສ້າງໄວ້ເພື່ອທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຣາວະນະ ຜູ້ສືບສາຍຈາກ ປູລັດສະຕະ ແທ້ຈິງແມ່ນ ຣາກສະສະ ດຸຮ້າຍ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी पुष्पकेण चचार ह । कस्यचित्त्वथ कालस्य विमानं तस्य पुष्पकम्

ເພາະປາຖະໜາຈະຊະນະສາມໂລກ, ລາວໄດ້ທ່ອງໄປດ້ວຍ ປຸສະປະກະ (ລົດອາກາດ). ແລະໃນການໜຶ່ງ, ປຸສະປະກະນັ້ນເອງ ເປັນວິມານ (ພາຫະນະສະຫວັນ) ຂອງລາວ.

Verse 4

व्रजद्वै व्योममार्गेण निश्चलं सहसाऽभवत् । स्तंभितं पुष्पकं दृष्ट्वा रावणो विस्मयान्वितः

ເມື່ອມັນກຳລັງເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ, ມັນກໍກາຍເປັນນິ່ງສະຫງົບທັນທີ. ເຫັນປຸສະປະກະຖືກຢຸດໄວ້, ຣາວະນະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ.

Verse 5

प्रहस्तं प्रेषयामास किमिदं व्रज मेदिनीम् । अहताऽस्य गतिर्यस्मात्त्रैलोक्ये सचराचरे

ເຂົາໄດ້ສົ່ງ ປຣະຫັດຕະ ໄປ ໂດຍກ່າວວ່າ «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງລົງໄປສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະສືບສວນເບິ່ງ» ເພາະການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນ ບໍ່ເຄີຍຖືກຂັດຂວາງໃນສາມໂລກ ທັງສິ່ງມີຊີວິດແລະບໍ່ມີຊີວິດ.

Verse 6

तत्कस्मान्निश्चलं जातं विमानं पुष्पकं मम । अथाऽसौ सत्वरो देवि जगाम वसुधातले

«ເປັນຫຍັງ ວິມານະ ພຸສປະກະ ຂອງຂ້ອຍ ຈຶ່ງກາຍເປັນຢຸດນິ່ງ?» ແລ້ວ, ໂອ ເທວີ, ລາວກໍຮີບລົງໄປສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ.

Verse 7

अपश्यद्देवदेवेशं श्रीसोमेशं महाप्रभम् । स्तूयमानं सुरगणैः शतशोऽथ सहस्रशः

ລາວໄດ້ເຫັນ ພຣະເທວະເທວະເອກະຣາຊ, ພຣະສີໂສເມສະ (Someśa) ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່, ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ເທວະ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະ ເປັນພັນໆ.

Verse 8

तं दृष्ट्वा राक्षसे न्द्राय तत्सर्वं विस्तरात्प्रिये । प्रहस्तः कथयामास यद्दृष्टं क्षेत्रमध्यतः

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ປຣະຫັດຕະ ໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຢ່າງລະອຽດ ແກ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ ວ່າຕົນໄດ້ເຫັນຫຍັງ ໃນກາງເຂດສັກສິດນັ້ນ.

Verse 9

प्रहस्त उवाच । राक्षसेश महाबाहो शिवक्षेत्रं निजं प्रभो । प्रभासेति समाख्यातं गणगन्धर्वसेवितम्

ປຣະຫັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ຂ້າແຕ່ນາຍທ່ານ, ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດຂອງພຣະສິວະໂດຍແທ້. ມັນມີນາມວ່າ ‘ປຣະພາສະ’ ແລະມີພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະ ກັບພວກຄັນທັຣວະ ມາຮັບໃຊ້ບູຊາ»

Verse 10

तत्र सोमेश्वरो देवः स्वयं तिष्ठति शङ्करः । अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च दंतोलूखलिभिस्तथा । ऋषिभिर्वालखिल्यैश्च पूज्यमानः समंततः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະໂສເມສະວະຣະ—ພຣະສັງກະຣະເອງ—ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງ. ຮອບດ້ານທັງປວງ ຖືກບູຊາໂດຍນັກຕະປະທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳ, ຜູ້ດຳລົງດ້ວຍລົມ, ພວກດັນໂຕລູຄະລິ ແລະ ລະສີວາລະຄິລະຍະ.

Verse 11

प्रभावात्तस्य देवस्य नेदं गच्छति पुष्पकम् । न स प्रालंघ्यते देवो ह्यलंघ्यो यः सुरासुरैः

ດ້ວຍອຳນາດບາລີຂອງພຣະເທວະອົງນັ້ນ ພຸສະປະກະນີ້ບໍ່ອາດເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ. ພຣະອົງນັ້ນບໍ່ອາດຖືກກ້າວຂ້າມໄດ້ ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກລະເມີດ ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍຕາມ.

Verse 12

ईश्वर उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनः । अवतीर्य धरापृष्ठं सोमेशं समपश्यत

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ເຂົາກໍພິລຶກພິລັນ ຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ; ແລ້ວລົງສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະໂສເມສະ (ໂສເມສະວະຣະ).

Verse 13

पूजयामास देवेशि भक्त्या परमया युतः । रत्नैर्बहुविधैर्वस्त्रैर्गन्धपुष्पानुलेपनैः

ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍຊະນິດ, ຜ້າອາພອນ, ຂອງຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະ ນ້ຳຫອມລູບກາຍ.

Verse 14

अथ पौरजना दृष्ट्वा रावणं राक्षसेश्वरम् । सर्वदिक्षु वरारोहे भयाद्भीताः प्रदुद्रुवुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຊາວເມືອງເມື່ອເຫັນ ຣາວະນະ ຈອມແຫ່ງຣາກສະສະ ກໍພາກັນຫວາດກົວ ແລະ ແຕກຫນີໄປທຸກທິດ.

Verse 15

शून्यं समभवत्सर्वं तत्र देवो व्यवस्थितः । एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी

ທີ່ນັ້ນ ທຸກສິ່ງກາຍເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ ແຕ່ພຣະເທວະຍັງປະທັບຢູ່. ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 16

दशग्रीव महाबाहो अयने चोत्तरे तथा । यात्राकाले तु देवस्य सर्वपापप्रणाशने

«ໂອ ດະສະກຣີວ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ໂດຍສະເພາະໃນການເຄື່ອນອາຍະນະທາງເໜືອ ແລະໃນເວລາຍາຕຣາ/ຂະບວນບຸນຂອງພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ—…»

Verse 17

दूरतः समनुप्राप्ता भूरिलोका द्विजातयः । राक्षसानां भयाद्भीताः प्रयांति हि दिशो दश

ຜູ້ຄົນຫຼາຍພວກ—ໂດຍສະເພາະພວກດວິຊາຕະ—ໄດ້ມາຈາກໄກ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຢ້ານພວກຣາກສະສະ ພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 18

भयान्मा त्वं राक्षसेन्द्र यात्राविघ्नकरो भव । बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धक्ये यौवनेऽपि च । तत्सर्वं क्षालयेन्मर्त्यो दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງຣາກສະສະ ຢ່າເປັນອຸປະສັກແກ່ຍາຕຣາເພາະຄວາມຢ້ານ. ບາບໃດໆທີ່ມະນຸດໄດ້ກໍ່ໄວ້ໃນວັຍເດັກ, ວັຍໜຸ່ມ, ຫຼືວັຍເຖົ້າ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະໂສເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ກໍຈະຖືກຊຳລະໝົດ. »

Verse 19

ततोऽसौ राक्षसेन्द्रस्तु गत्वैकान्ते सुगह्वरे । लिंगं च स्थापयामास भक्त्या परमया युतः

ຕໍ່ມາ ຈອມແຫ່ງຣາກສະສະນັ້ນ ໄດ້ໄປຍັງຖ້ຳຫຸບເຂົາອັນສະງົບສະງັດອັນດີເລີດ ແລະດ້ວຍພະກະຕິອັນສູງສຸດ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້.

Verse 20

ततस्तन्निरतो भूत्वा सर्वैस्तै राक्षसेश्वरः । पूजयामास देवेशि उपवासपरायणः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະ ໄດ້ຕັ້ງໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນການບູຊານັ້ນ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທັງປວງ; ໂອ ເທວີ, ພະອົງໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ໂດຍຍຶດຖືອຸປະວາສ.

Verse 21

चकार पुरतस्तस्य गीतवाद्येन जागरम् । ततोऽर्धरात्रसमये वागुवाचाशरीरिणी

ພະອົງໄດ້ເຝົ້າຍາມຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ດ້ວຍບົດເພງແລະສຽງດົນຕີ. ແລ້ວໃນເວລາກາງຄືນທ່ຽງ ສຽງທີ່ບໍ່ມີຮ່າງກາຍກໍໄດ້ເວົ້າອີກຄັ້ງ.

Verse 22

दशग्रीव महाबाहो परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । मम प्रसादात्त्रैलोक्यं वशगं ते भविष्यति । अत्र संनिहितो नित्यं स्थास्याम्यहमसंशयम्

ໂອ ດະຊະກຣີວະ (ຣາວະນະ) ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ແລະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສາມໂລກຈະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າ. ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 23

ये चैतत्पूजयिष्यंति लिंगं भक्तियुता नराः । अजेयास्ते भविष्यंति शत्रूणां राक्षसेश्वर

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມີພັກຕິ ຈະບູຊາລິງຄະນີ້—ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ສັດຕູບໍ່ອາດຊະນະໄດ້.

Verse 24

यास्यंति परमां सिद्धिं मत्प्रसादादसंशयम् । एवमुक्त्वा वरारोहे विरराम वृषध्वजः

ພວກເຂົາຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ວຣິສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍຢຸດນິ່ງ.

Verse 25

रावणोऽपि स संतुष्टो भूयोभूयो महेश्वरम् । पूजयित्वा च तल्लिंगं समारुह्य च पुष्पकम् । त्रैलोक्यविजयाकांक्षी इष्टं देशं जगाम ह

ຣາວະນະກໍມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສວະຣະ ແລະ ລິງຄະນັ້ນ ຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ. ແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນຂີ່ພຸສະປະກະວິມານ ປາດຖະນາຊະນະໂລກທັງສາມ ແລະເດີນທາງໄປຍັງຖິ່ນທີ່ຕົນປາດຖະນາ.

Verse 123

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रावणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 123 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຣາວະເນສະວະຣະ» ໃນ ພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ພາກປຣະພາສະ ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ ພາຍໃນ «ປຣະພາສະກເສດຣະ-ມາຫາຕະມະຍະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.