Adhyaya 121

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् । जामदग्न्येन रामेण स्वयं तत्र प्रतिष्ठितम्

ພຣະອິສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຫາ ຣາເມອິສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ ຊຶ່ງ ຣາມະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ຈາມະດັກນະ ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ດ້ວຍຕົນເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.”

Verse 2

गोपीश्वराच्च वायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे । स्थितं महाप्रभावं हि लिंगं पातकनाशनम्

ທາງທິດວາຍະວຽງ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ຈາກ ໂກປີອິສະວະຣະ ໄປອີກ ສາມສິບ ທະນຸດ (dhanuṣ) ມີລິງຄະອັນມີອານຸພາບຍິ່ງ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ ຕັ້ງຢູ່।

Verse 3

यदा रामेण देवेशि जमदग्निसुतेन वै । कृतो मातृवधो घोरः पितुराज्ञानुवर्तिना

ເມື່ອໃດ ໂອ ເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຣາມະ ບຸດຂອງ ຈະມະດັກນິ ໄດ້ກະທຳການຂ້າແມ່ອັນນ່າສະພຶງກົວ ໂດຍເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງບິດາ,

Verse 4

तदा मनसि संतापं कृत्वा निर्वेदमागतः । ततः प्रसन्नतां यातो जमदग्निर्महातपाः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຊະມະດັກນິ ມະຫາຕະປະ ເກີດຄວາມຮ້ອນໃນໃຈ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳນຶກຜິດ; ຕໍ່ມາຈຶ່ງສະຫງົບ ແລະມີໃຈເມດຕາຜ່ອງໃສ।

Verse 5

ददौ वरं ततस्तुष्टो रेणुकायाश्च जीवितम् । एवं यद्यपि सा तत्र जीविता वरवर्णिनी

ແລ້ວພຣະອົງພໍໃຈ ໄດ້ປະທານພອນ ໃຫ້ຊີວິດແກ່ ເຣນຸກາ। ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ນາງຜູ້ງາມປານພອນ ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕາມ,

Verse 6

तथापि सघृणो देवि जामदग्न्यो महाप्रभः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे ततोऽद्भुतम्

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂອ ເທວີ, ພຣະຊະມາດັກນະຍະ ຜູ້ເມດຕາ ແລະມີອຳນາດສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ໄປຮອດ ພຣະພາສາ ກະເສດອັນສັກສິດ ແລ້ວກໍໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນອັດສະຈັນ।

Verse 7

प्रतिष्ठाप्य महादेवं शंकरं लोकशंकरम् । दिव्यं वर्षशतं साग्रं ततस्तुष्टो महेश्वरः

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະມະຫາເທວ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ; ແລ້ວປະພຶດຕະປະເປັນເວລາ ໜຶ່ງຮ້ອຍປີທິບພະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ຈາກນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍພໍໃຈ।

Verse 8

ददौ तस्येप्सितं सर्वं स्वयं तत्रैव संस्थितः । ततः कृतार्थतां प्राप्तो जामदग्न्यो महाऋषिः

ພຣະອົງໄດ້ປະທານທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ແລະພຣະອົງເອງກໍປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຊະມາດັກນະຍະ ມະຫາຣິສີ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຈຸດປະສົງ।

Verse 9

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं जित्वा हत्वा च क्षत्रियान् । कृत्वा पंचनदं तत्र कुरुक्षेत्रे महामनाः

ເມື່ອພິຊິດແຜ່ນດິນສາມເທື່ອເຈັດຄັ້ງ (ຊຶ່ງເປັນ 21 ຄັ້ງ) ແລະສັງຫານພວກກະສັດຊັ້ນກະສັດຮົບ (ກຩັດຕຣິຍະ) ແລ້ວ, ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ສ້າງ «ປັນຈະນະດະ» ຢູ່ທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ທີ່ນັ້ນ.

Verse 10

रक्तैः संपूर्णतां नीत्वा क्षत्रियाणां वरानने । आनृण्यं समनु प्राप्तः पितॄणां यो महाबलः

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ດ້ວຍເລືອດຂອງພວກກຩັດຕຣິຍະ ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເຕັມບໍ່ຂາດ; ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸການພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 11

एवं क्षत्त्रान्तकं कृत्वा दत्त्वा विप्रेषु मेदिनीम् । कृतार्थतामनुप्राप्तस्त्रैलोक्ये ख्यातपौरुषः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຮັດຕົນເປັນຜູ້ທຳລາຍພວກກຩັດຕຣິຍະ ແລະຖວາຍແຜ່ນດິນແດ່ພວກພຣາຫມະນະ, ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ; ກຽດສັກວິລະກຳຂອງທ່ານໂດງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 12

तेन तत्स्थापितं लिंगं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । यस्तं पूजयते भक्त्या पापयुक्तोऽपि मानवः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति लोकमुमापतेः

ໃນເຂດສັກສິດປຣາພາສະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ, ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະນັ້ນ. ຜູ້ໃດບູຊາມັນດ້ວຍພັກຕິ—ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ມີບາບຕິດຕົວ—ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ).

Verse 13

ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां जागृयात्तत्र यो नरः । सोऽश्वमेधफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत्

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ຂອງຄື່ງເດືອນມືດໃນເດືອນເຈຍສະຖະ, ຜູ້ໃດຕື່ນຢູ່ຄືນນັ້ນທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພິທີອັສວະເມດະ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດຸດເທວະດາ.

Verse 121

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जामदग्न्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 121 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ຈາມະດັກນະເຢສະວະຣະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ—ພາຍໃນ ປຣະພາສະເຂດຕະຣະມາຫາຕມະ—ແຫ່ງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ।