Adhyaya 117
ບົດນີ້ເປັນການສັນລະເສີນສະຖານທີ່ສັກສິດຝ່າຍໄສວະ ໃນຮູບແບບທີ່ພຣະອີສະວະຣະສອນແກ່ພຣະມະຫາເທວີ. ທ່ານຊີ້ທາງໃຫ້ໄປຫາ Bhūtanātheśvara–Hara ທີ່ຢູ່ໃກ້ພາກ Īśa-bhāga ຂອງ Kuṇḍeśvarī ໂດຍກໍານົດໄລຍະ “ຊ່ວງຄັນທະນູ 20” ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ບູຊາຮູ້ຈຸດຢ່າງແນ່ນອນ. ຕໍ່ມາກ່າວວ່າ ລິງຄະນີ້ເປັນອະນາດິ–ອະນິທະນະ (ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ) ຊື່ Kalpa-liṅga ແລະມີນາມຕາມຍຸກ: ໃນເທຣຕາ ຈື່ຈໍາວ່າ Vīrabhadreśvarī ແລະໃນກະລິ ຮູ້ຈັກວ່າ Bhūteśvara/Bhūtanātheśvara. ມີເລື່ອງກໍາເນີດສັ້ນໆວ່າ ໃນຈຸດຫັນຜ່ານຂອງດວາປະຣະ ພູຕະນັບບໍ່ຖ້ວນໄດ້ບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສູງສຸດດ້ວຍອໍານາດຂອງລິງຄະ ເປັນມູນເຫດໃຫ້ສະຖານທີ່ໄດ້ຊື່ນີ້. ບົດນີ້ຍັງກໍານົດວິທີປະຕິບັດໃນຄືນ Kṛṣṇa-caturdaśī: ຫຼັງຈາກບູຊາ Śaṅkara ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້ ແລະບູຊາ Aghora ດ້ວຍການຄວບຄຸມຕົນ, ບໍ່ຢ້ານກົວ, ແລະຈິດຕັ້ງສະມາທິ ເພື່ອໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ທີ່ມີໄດ້ໃນໂລກ. ທ້າຍສຸດແນະນໍາການຖວາຍງານດານງາ (tilā) ແລະຄໍາ, ພ້ອມທັງ piṇḍa ແກ່ pitṛ ເພື່ອພົ້ນຈາກສະພາບ preta; ການອ່ານຫຼືຟັງດ້ວຍສັດທາຈະທໍາລາຍກອງບາບ ແລະສົ່ງເສີມຄວາມບໍລິສຸດ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भूतनाथेश्वरं हरम् । कुण्डेश्वर्या ईशभागे धनुषां विंशकेऽन्तरे
ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ ຮະຣະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ພູຕະນາເທສວະຣະ. ສະຖານນັ້ນຢູ່ທາງທິດອີສານຈາກ ກຸນເຑສວະຣີ ຫ່າງໄປ 20 ທະນຸສ.”
Verse 2
कल्पलिंगं महादेवि ह्यनादिनिधनं स्थितम् । पूर्वं त्रेतायुगे देवि वीरभद्रेश्वरीति च
ໂອ ມະຫາເທວີ, ທີ່ນັ້ນມີ ກັລປະ-ລິງຄະ ຕັ້ງຢູ່ ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ໃນອະດີດ ໃນຍຸກເຕຣຕາ, ໂອ ເທວີ, ມັນຍັງເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ ວີຣະພັດເທຣສວະຣີ ດ້ວຍ।
Verse 3
प्रख्यातं भुवि देवेशि कलौ भूतेश्वरं स्मृतम् । पुरा द्वापरसंधौ च तत्र भूतानि कोटिशः
ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ສະຖານນັ້ນໂດງດັງໃນໂລກ; ໃນຍຸກກະລີ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ພູເຕສະວະຣະ». ໃນການເກົ່າແກ່ ຕອນຕໍ່ຂອງຍຸກດວາປະຣະ ມີພູຕະນັບເປັນໂກຕິມາຊຸມຊົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
Verse 4
संसिद्धिं परमां जग्मुस्तल्लिंगस्य प्रभावतः । तेन भूतेश्वरं नाम प्रख्यातं धरणीतले
ໂດຍອຳນາດແຫ່ງລິງຄະນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ນາມ «ພູເຕສະວະຣະ» ຈຶ່ງໂດງດັງໃນແຜ່ນດິນ.
Verse 5
तत्र कृष्णचतुर्द्दश्यां रात्रौ संपूज्य शंकरम् । दक्षिणां दिशमाश्रित्य अघोरं पूजयेत्तु यः
ທີ່ນັ້ນ ໃນຄືນກຣິສນະ-ຈະຕຸຣະດະຊີ (ວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ) ໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ຜູ້ໃດຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະບູຊາພຣະອະໂຆຣະ (ປາງຂອງພຣະສິວະ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມພຣະສັນຍາ.
Verse 6
दृढं जितेन्द्रियो भूत्वा निर्भयो ध्यानसंयु तः । तस्यैव जायते सिद्धिर्या काचिद्भूतले स्थिता
ເມື່ອເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຄວບຄຸມອິນທຣີ ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະປະກອບດ້ວຍສະມາທິ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສິດທິໃດໆ ທີ່ພຶງບັນລຸໄດ້ໃນໂລກນີ້.
Verse 7
तिलहेमप्रदानं च पिण्डदानं च तत्र वै । पितॄनुद्दिश्य दद्याद्वै तेषां प्रेतत्वमुक्तये
ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ຄວນໃຫ້ທານງາແລະຄຳ ແລະຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ດ້ວຍ, ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ເພື່ອໃຫ້ພວກທ່ານພົ້ນຈາກສະພາບເປຣຕະ.
Verse 8
इति निगदितमेतद्भूतनाथेश्वरस्य प्रचुरकलिमलानां नाशनं पुण्यहेतुः । पठति च पुरुषो वा यः शृणोतीह भक्त्या सुरवरमहिमानं मुच्यते पातकौघैः
ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວເຖິງພຣະພູຕນາເທສະວະຣະ—ເປັນເຫດແຫ່ງບຸນອັນມົງຄຸນ ທີ່ທຳລາຍມົນທິນຂອງຍຸກກະລິອັນຫນາແນ່ນ. ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືຟັງດ້ວຍສັດທາ ມະຫິມາຂອງເທວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກກອງບາບທັງຫຼາຍ.
Verse 117
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुंडेश्वरी माहात्म्ये भूतनाथेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 117 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣະພູຕນາເທສະວະຣະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ໃນ «ກຸນເດສະວະຣີ ມາຫາຕະມະ» ພາຍໃນ «ປຣະພາສະເກສະຕຣະ ມາຫາຕະມະ» ໃນປື້ມທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ຂອງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ».