Adhyaya 114

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विष्णुं पापप्रणाशनम् । वामनस्वामिनामानं सर्वपातकनाशनम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາພຣະວິສນຸ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ ຊື່ວ່າ “ວາມະນະສະວາມີ” ຜູ້ລົບລ້າງບາບທັງປວງ.

Verse 2

पुष्करान्नैरृते भागे धनुर्विशतिभिः स्मृतम् । यदा बद्धो बलिर्देवि विष्णुना प्रभविष्णुना

ເຂົາເວົ້າວ່າ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ຂອງປຸສກະຣະ ຫ່າງໄປຊາວ ທະນຸ. ໂອ ເທວີ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ບາລີ ຖືກພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ ແລະແຜ່ຊານທົ່ວສາກົນ ຜູກມັດໄວ້.

Verse 3

तदा तत्र पदं न्यस्तं दक्षिणं विश्वरूपिणा । द्वितीयं मेरुशृंगे तु तृतीयं गगने प्रिये

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຜູ້ມີຮູບສາກົນໄດ້ວາງພຣະບາດຂວາລົງທີ່ນັ້ນ; ກ້າວທີສອງຢູ່ຍອດພູເມຣຸ; ແລະກ້າວທີສາມ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຢູ່ໃນຟ້າເອງ.

Verse 4

यावदूर्ध्वं चोत्क्षिपति तावद्भिन्नं सुदूरतः । पादाग्रेण तु ब्रह्माण्डं निष्क्रान्तं सलिलं ततः

ພຣະອົງຍົກຂຶ້ນສູງເທົ່າໃດ ກໍຖືກແຍກຂາດໄປໄກເທົ່ານັ້ນ. ແລະດ້ວຍປາຍພຣະບາດ ພຣະອົງໄດ້ຈິ່ມທະລຸເປືອກຈັກກະວານ; ຈາກນັ້ນນ້ໍາໄດ້ໄຫຼອອກມາ.

Verse 5

ततः स्वजानुमात्रेण संप्राप्तं पृथिवीतले । ततो विष्णुपदी गंगा प्रसिद्धिमगमत्क्षितौ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນ້ໍານັ້ນໄດ້ລົງມາຮອດພື້ນໂລກ ພຽງແຕ່ຂະໜາດຂໍ້ເຂົ່າຂອງພຣະອົງ ແລະມາຮອດຜິວໂລກ. ຈາກເຫດນັ້ນ ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ ຈຶ່ງໂດ່ງດັງໃນໂລກວ່າ “ວິສນຸປະດີ” — ແມ່ນ້ໍາອັນເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 6

पूर्वं सा पुष्करे प्राप्ता पुष्करात्सा महानदी । पुष्करं कथ्यते व्योम पुष्करं कथ्यते जलम् । तेन तत्पुष्करं ख्यातं संनिधानं प्रजापतेः

ແຕ່ເດີມນາງໄດ້ໄປຮອດ ປຸສກະຣະ (Puṣkara) ກ່ອນ ແລ້ວຈາກປຸສກະຣະ ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນັ້ນໄຫຼຕໍ່ໄປ. «Puṣkara» ກ່າວວ່າໝາຍເຖິງ ຟ້າ ແລະ «Puṣkara» ກ່າວວ່າໝາຍເຖິງ ນ້ຳ ເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ປຸສກະຣະນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງເປັນສະຖານທີ່ປະທັບອັນສັກສິດຂອງ ພຣະປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati).

Verse 7

तत्र स्नानं नरः कृत्वा यः पश्यति हरेः पदम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ເຫັນ ຮອຍພຣະບາດຂອງ ຮະຣິ (Hari) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ—ບ່ອນທີ່ພຣະເທວະ ຮະຣິ ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 8

तत्र पिंडप्रदानेन तृप्तिः स्यात्कोटिवार्षिकी । पितॄणां च वरारोहे ह्येतदाह हरिः स्वयम्

ດ້ວຍການຖວາຍ ປິນຑະ (piṇḍa) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຄວາມອີ່ມໃຈຈະເກີດແກ່ບັນພະບຸລຸດເປັນເວລາສິບລ້ານປີ—ດັ່ງນີ້ ຮະຣິ (Hari) ກ່າວໄວ້ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 9

अत्र गाथा पुरा गीता वसिष्ठेन महर्षिणा । वामनस्वामिनं दृष्ट्वा तां शृणुष्व समाहिता

ໃນເລື່ອງນີ້ ມີຄາຖາເກົ່າແກ່ທີ່ເຄີຍຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍ ມະຫາລິສີ ວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ໃນອະດີດ, ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນ ພຣະວາມະນະສວາມິນ (Vāmanasvāmin). ຈົ່ງຟັງມັນດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່.

Verse 10

स्नात्वा तु पुष्करे तीर्थे दृष्ट्वा विष्णुपदं ततः । अपि कृत्वा महत्पापं किमतः परितप्यते

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ ຕີຣຖະ ປຸສກະຣະ (Puṣkara tīrtha) ແລ້ວ ໄດ້ເຫັນ ຮອຍພຣະບາດຂອງ ວິສນຸ (Viṣṇu) ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ເຄີຍກະທຳບາບໃຫຍ່—ຈະເສົ້າໂສກໄປເພາະຫຍັງອີກ?

Verse 11

यस्तत्रोपानहौ दद्याद्ब्राह्मणाय यतव्रतः । स यानवरमारूढो विष्णुलोके महीयते

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີຄວາມສຳລວມ ແລະຊື່ສັດຕໍ່ວຣະຕະ ຖວາຍເກີບສັນດານຄູ່ໜຶ່ງແກ່ພຣະພຣາຫມັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ດຸດດັ່ງຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະອັນງາມສົດສະໃສ।

Verse 114

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 114 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣະວາມະນະສະວາມິນ» ໃນພຣະພຣາບາສະຂັນດະ—ພາຍໃນ «ພຣາບາສະເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ» ຂອງ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ».