Adhyaya 110

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे प्रभासेश्वरमुत्तमम् । गौरीतपोवनाद्देवि पश्चिमे समुदाहृतम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ເທວີຜູ້ມີສະໂພກງາມ ພຶງໄປຫາ ປຣະພາເສສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ ທີ່ກ່າວກັນວ່າຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ ຈາກປ່າຕະປະຂອງ ພຣະນາງເກົາຣີ.

Verse 2

धनुषां सप्तके देवि नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं तन्महालिंगं वसूनामष्टमेन हि

ໂອ ເທວີ, ມັນຢູ່ບໍ່ໄກ—ຫ່າງພຽງແຕ່ 7 ຄວາມຍາວຄັນທະນູ. ລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ແທ້ຈິງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ວະສຸອົງທີ 8.

Verse 3

प्रभास इति नाम्ना हि शिवपूजारतेन वै । स पुत्रकामो देवेशि प्रभासक्षेत्रमागतः

ແທ້ຈິງ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ «ປຣະພາສະ» ຜູ້ຫມັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດ, ໂອ ນາງເທວີແຫ່ງເທວະ, ລາວໄດ້ມາຮອດ ສະໜາມສັກສິດປຣະພາສະ.

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिङ्गं चचार विपुलं तपः । आग्नेयमिति विख्यातं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

ເມື່ອສະຖາປະນາ ມະຫາລິງຄະແລ້ວ ລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຢູ່ສະຖານທີ່ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ອາກເນຍ» ເປັນເວລາ 100 ປີເທວະ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 5

ततस्तस्य महादेवि सम्यक्छ्रद्धान्वि तस्य वै । तुतोष भगवान्रुद्रो ददौ यन्मनसीप्सितम्

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ພຣະຣຸທຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພໍໃຈດ້ວຍສັດທາອັນແທ້ແລະໝັ້ນຄົງຂອງເຂົາ ແລະປະທານສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາໃນໃຈ.

Verse 6

बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी । प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च

ພູວະນາ ຜູ້ເປັນນາງຜູ້ຮັກສາພຣະວິຊາອັນສັກສິດ ເປັນນ້ອງສາວຂອງ ບຣິຫັສປະຕິ; ນາງໄດ້ເປັນພຣະຍາຂອງ ປຣະພາສະ ຜູ້ເປັນວະສຸອົງທີ່ແປດ.

Verse 7

विश्वकर्मा सुतस्तस्याः सृष्टिकर्ता प्रजापतिः । देवानां तक्षको विद्वान्मनोर्मातामहः स्मृतः

ຈາກນາງ ໄດ້ເກີດ ວິສະວະກັມມາ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ປັ້ນແຕ່ງການສ້າງ. ທັກສະກະ ຜູ້ຮູ້ຮອບ ຊ່າງຝີມືແຫ່ງເທວະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຕາຂອງມະນຸທາງແມ່.

Verse 8

तक्षकः सूर्यबिंबस्य तेजसः शातनो महान् । एवं तस्याऽभवत्पुत्रो वसूनामष्टमस्य वै

ທັກສະກະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ຫຼຸດທອນແລະປັບຄວາມແຜດເຜົາຂອງລັດສະໝີແຫ່ງດວງອາທິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາກເຂົາໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ເປັນວະສຸອົງທີ່ແປດ.

Verse 9

प्रभासनाम्नो देवेशि तल्लिंगाराधनोद्यतः । इति ते कथितं देवि प्रभासेश्वरसूचकम्

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ, ເຂົາໄດ້ມຸ່ງໝັ້ນບູຊາລິງຄະທີ່ມີນາມວ່າ “ປຣະພາສະ”. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກແລະເປີດເຜີຍ ພຣະປຣະພາເສສະວະຣະ.

Verse 10

माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामप्रदं शुभम् । यस्तं पूजयते भक्त्या सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ມາຫາຕະມະນີ້ເປັນມົງຄຸນ ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມປາດຖະໜາອັນຄວນໄດ້. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິ ແລະມີສັດທາຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 11

भूमिशायी निराहारो जपन्वै शतरुद्रियम् । माघे मासि चतुर्दश्यां स्नात्वा सागरसंगमे

ນອນຢູ່ພື້ນດິນ ອົດອາຫານ ແລະສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລ້ວໃນເດືອນມາຄະ ວັນຈັດຕຸຣະດັສສີ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບກັບທະເລ…

Verse 12

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः

ໄດ້ສະນານ (ພຣະເທວະ) ດ້ວຍ «ປັນຈາມຣິຕະ» ແລະບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ…

Verse 13

य एवं कुरुते देवि सम्यग्यात्रामहोत्सवम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैः सर्वकामैः समृद्ध्यते । वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດປະຕິບັດມະໂຫດສະວະແຫ່ງຍາຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງແບບນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະສົມບູນດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາທັງຫມົດ. ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງຍາຕຣາທີ່ສຳເລັດ ຄວນຖວາຍງົວຜູ້ (ວຣິສະ) ເປັນທານ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रभासेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 110 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ພຣະປຣະພາເສສະວະຣະ» ໃນພາກທຳອິດ «ມາຫາຕະມະແຫ່ງປຣະພາສະກເສດຕຣະ» ພາຍໃນປຶ້ມທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ຂອງ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.