Adhyaya 109

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनिलेश्वरमुत्तमम् । तस्योत्तरेशानदिक्स्थं धनुषां त्रितये प्रिये

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາອະນິເລສະວະຣະອັນປະເສີດ; ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ມັນຢູ່ທາງເໜືອ ໃນທິດອີສານ, ຫ່າງປະມານສາມຄວາມຍາວຄັນທະນູ।

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । वसूनां पञ्चमो योऽसावनिलः परिकीर्तितः

ລິງຄະນັ້ນມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ ບາບທັງປວງກໍຖືກທຳລາຍ. ອະນິລະ—ທີ່ຖືກສັນລະເສີນ—ແມ່ນວະສຸອົງທີ 5।

Verse 3

स चाऽराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໃຫ້ພຣະພະວະປາກົດຕໍ່ໜ້າ; ມີສັດທາຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງສ້າງຕັ້ງລິງຄະໄວ້.

Verse 4

एवमीशप्रभावेन सुतस्तस्याऽप्यभूद्बली । मनोजवेति विख्यातो ह्यविज्ञातगतिस्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ລູກຊາຍຂອງລາວກໍເກີດເປັນຜູ້ກ້າແຂງ; ມີນາມລືອຊາວ່າ «ມະໂນຊະວະ» ແລະການເຄື່ອນໄຫວກໍຍາກຈະຮູ້ທັນ.

Verse 5

तं दृष्ट्वा व्याधिना मर्त्यो पीड्यते न कदाचन । नान्धो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງ (ພຣະສິວະ) ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂລກໄພອີກ. ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ເກີດເປັນຄົນຕາບອດ ຫູໜວກ ໃບ້ ເຈັບໄຂ້ ຫຼືຍາກຈົນ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 6

पुष्पमेकं तु यो दद्यात्तस्य लिंगस्य चोपरि । सुखसौभाग्यसंपन्नः स सदा रूपवान्भवेत्

ຜູ້ໃດຖວາຍດອກໄມ້ແມ່ນແຕ່ດອກດຽວເທິງລິງຄະນັ້ນ ຈະສົມບູນດ້ວຍຄວາມສຸກແລະໂຊກດີ ແລະຈະມີຮູບງາມຢູ່ເສມອ.

Verse 7

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुत्वाऽनुमोद्य भावेन सर्वकामैः समृद्ध्यते

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ, ມະຫາຕະມະນີ້ຖືກກ່າວໄວ້ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດຟັງແລ້ວອະນຸໂມທະນາດ້ວຍໃຈເລື່ອມໃສ ຈະສົມບູນດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 109

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ऽनिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरशतत मोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 109 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ອະນິເລສະວະຣະ» ໃນ «ປຣະພາສະເຂດຕະມາຫາຕະມະ» ພາກທຳອິດ ຂອງ ປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7 ໃນ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ.