Adhyaya 108

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वसूनां लिंगमुत्तमम् । सोमेशादीशदिग्भागे पञ्चाशद्धनुषान्तरे

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາລິງຄະອັນຍອດຢ້ຽມຂອງວະສຸທັງຫຼາຍ. ມັນຢູ່ທາງທິດອີສານຈາກໂສເມສະ ຫ່າງໄປຫ້າສິບຄວາມຍາວຄັນທະນູ.

Verse 2

स्थितं लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं सुरप्रियम् । प्रत्यूषेश्वरनामानं महापातकनाशनम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ທີ່ນີ້ມີລິງຄະຂອງພຣະມະຫາເທວະຕັ້ງຢູ່—ມີສີ່ໜ້າ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງຫຼາຍ—ມີນາມວ່າ ປະຕະຍູເສສະວະຣະ ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່.

Verse 3

दर्शनात्तस्य देवस्य सप्तजन्मान्तरोद्भवम् । पापं प्रणाशमायाति सत्यंसत्यं वरानने

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ ບາບທີ່ເກີດຈາກເຈັດຊາດຕິດຕໍ່ກັນຈະຖືກທຳລາຍ—ແທ້ແທ້ ແທ້ແທ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 4

देव्युवाच । कोऽसौ प्रत्यूषनामेति कथं लिंगं प्रतिष्ठितम् । कस्य पुत्रः स विख्यात एतन्मे वद शंकर

ເທວີກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດກັນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປະຕະຍູສະ»? ແລະລິງຄະນີ້ຖືກສະຖາປະນາແນວໃດ? ຜູ້ມີຊື່ສຽງນັ້ນເປັນລູກຂອງໃຜ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້ອຍ, ໂອ ສັງກະຣະ.

Verse 5

ईश्वर उवाच । दक्षो ब्रह्मसुतो देवि प्रजापतिरिति स्मृतः । तस्य कन्याः पुरा षष्टिर्ददौ धर्माय वै दश

ພຣະອີສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ດັກສະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ປຣາຊາປະຕິ. ໃນການບູຮານ ລາວມີລູກສາວ 60 ຄົນ ແລະໄດ້ມອບ 10 ຄົນໃຫ້ແກ່ ພຣະທັມມະ.

Verse 6

तासां मध्ये महादेवि एका विश्वेति विश्रुता । सा धर्माच्च महादेवि अष्टावजनयत्सुतान्

ໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີນາງໜຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ ວິສວາ. ນາງນັ້ນ ໂດຍພຣະທັມມະ ໂອ ມະຫາເທວີ, ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດ 8 ອົງ.

Verse 7

आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवाऽनलोऽनिलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टौ प्रकीर्तिताः

ອາປະ, ທຣຸວະ, ໂສມະ, ທະຣະ, ອະນະລະ, ອະນິລະ, ປຣະຕະຍູສະ, ປຣະພາສະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຖືກຂານວ່າເປັນ ວະສຸ 8 ອົງ.

Verse 8

तेषां मध्ये सप्तमोऽसौ प्रत्यूष इति विश्रुतः । स पुत्रकामो देवेशि प्रभासं क्षेत्रमागतः

ໃນບັນດາພວກເຂົາ ອົງທີ 7 ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ປຣະຕະຍູສະ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດ ໂອ ນາງເທວະເອສິ, ລາວໄດ້ມາຮອດ ທົ່ງສັກສິດ ປຣະພາສະ.

Verse 9

स ज्ञात्वा कामिकं क्षेत्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । तपश्चचार विपुलं दिव्यं वर्षशतं प्रिये । ध्यायन्देवं महादेवं शान्तस्तद्गतमानसः

ເມື່ອຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດອັນບັນດານພອນໄດ້, ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ລິງຄະ) ແລະປະພຶດຕະປະສະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີທິບ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງ.

Verse 10

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य भक्त्या निरञ्जनः । ददौ तस्य सुतं देवि देवलं योगिनां वरम्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງເຂົາ ໄດ້ປະທານບຸດໃຫ້ເຂົາ ໂອ ເທວີ—ເດວະລະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາໂຍຄີນ।

Verse 11

ततः प्रभृति देवेशि तल्लिंगस्य प्रभावतः । देवलो भगवान्योगी प्रत्यूषस्याऽभवत्सुतः

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ເທວະເອຊີ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງລິງຄະນັ້ນ ເດວະລະ ໂຍຄີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ເປັນບຸດຂອງ ປຣະຕຍູສະ।

Verse 12

अनेन कारणेनासौ प्रत्यूषेश्वरसंज्ञितः

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮູ້ຈັກກັນດ້ວຍນາມ «ປຣະຕຍູເສສະວະຣະ».

Verse 13

यश्चानपत्यः पुरुषस्तं समाराधयिष्यति । तस्यान्ववाये देवेशि संततिर्न विनश्यति

ແລະຜູ້ຊາຍໃດທີ່ບໍ່ມີບຸດຫຼານ ຖ້າເຂົາບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຖືກຕ້ອງ ໂອ ເທວະເອຊີ ແລ້ວໃນສາຍຕະກູນຂອງເຂົາ ການສືບທອດລູກຫຼານຈະບໍ່ສູນສິ້ນ।

Verse 14

यः प्रत्यूषे महादेवि प्रत्यूषेश्वरमुत्तमम् । पूजयिष्यति सद्भक्त्या सततं नियतात्मवान् । तस्यैष्यति क्षयं पापमपि ब्रह्मवधोद्भवम

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໂອ ມະຫາເທວີ ໃນຍາມອາລຸນ (ຕອນເຊົ້າຕຣູ່) ບູຊາ ປຣະຕຍູເສສະວະຣະ ຜູ້ສູງສຸດ ດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້ ແລະມີໃຈຝຶກຝົນສະເໝີ ບາບຂອງເຂົາຈະຖືກທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມະນະກໍຕາມ।

Verse 15

वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ຜູ້ປາຖະໜາຜົນບຸນເຕັມທີ່ຈາກການຈາລິກບຸນ ຄວນຖວາຍງົວຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ។

Verse 16

माघे कृष्णचतुर्द्दश्यां जागृयात्तत्र वै निशि । सर्वेषां दानयज्ञानां फलं जागरणाल्लभेत्

ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີຂ້າງມືດ ໃນເດືອນມາຄະ ຄວນຕື່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຄືນ; ດ້ວຍການຕື່ນຄືນນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນຂອງທານແລະຍັດຍາທັງປວງ।

Verse 108

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभाससक्षेत्रमाहात्म्ये प्रत्यूषेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນປຣະພາສະຂັນດະທີ 7, ໃນ «ປຣະພາສະກເສດຣະມາຫາຕະມະ» ພາກທຳອິດ, ບົດທີ 108 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງປຣະຕະຍູເສສະວະຣະ» ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।