Adhyaya 103

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालेश्वरमुत्तमम् । तस्या उत्तरदिग्भागे सुरगंधर्वपूजितम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຄວນໄປຫາ ກະປາເລສະວະຣະ ອັນປະເສີດ. ໃນທິດເໜືອຂອງສະຖານນັ້ນ ມີການນະມັດສະການໂດຍເທວະດາ ແລະ ຄັນທະຣະວະ.

Verse 2

पुरा यज्ञे वर्त्तमाने दक्षराजस्य धीमतः । उपविष्टेषु विप्रेषु हूयमाने हुताशने

ໃນອະດີດ ເມື່ອພິທີຍັດຍະຂອງພະຣາຊາ ທັກສະ ຜູ້ມີປັນຍາ ກຳລັງດຳເນີນ—ເມື່ອພຣາຫມັນນັ່ງປະຈຳທີ່ ແລະ ກຳລັງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟ—(ເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນ)។

Verse 3

जीर्णकंथान्वितो देवि मलवान्धूलिधूसरः

ໂອ ເທວີ, (ລາວປາກົດ) ນຸ່ງຜ້າຂາດເກົ່າ, ບໍ່ສະອາດ, ແລະ ຮ່າງກາຍກໍຖືກຝຸ່ນປົກຄຸມຈົນເປັນສີເທົາ.

Verse 4

अथ ते ब्राह्मणाः क्रुद्धा दृष्ट्वा तं जाल्मरूपिणम् । कपालधारिणं सर्वे धिक्छब्दैस्तं जगर्हिरे

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ໂກດເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອເຫັນເຂົາໃນຮູບອັນຊົ່ວຊ້າ—ຖືກະໂຫຼກ—ແລະພາກັນດ່າປະນາມດ້ວຍສຽງດູຖູກ।

Verse 5

असकृत्पापपापेति गच्छगच्छ नराधम । यज्ञवेदिर्न चार्हा हि मानुषास्थिधरस्य ते

ເຂົາເຈົ້າຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ບາບ! ບາບ! ໄປເສຍ, ໄປເສຍ, ຄົນຕໍ່າຊ້າ! ແທ່ນບູຊາຍັດຍາບໍ່ຄວນແກ່ຜູ້ຖືອະຖິມະນຸດ”।

Verse 6

अथ प्रहस्य भगवान्यज्ञवेद्यां सुरेश्वरि । क्षिप्त्वा कपालं नष्टोऽसौ न स ज्ञातो मनीषिभिः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ຫົວເຮາະຢ່າງສະຫງ່າ ແລະໂຍນຖ້ວຍກະໂຫຼກລົງໃສ່ແທ່ນຍັດຍາ, ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະ; ແລ້ວທັນໃດນັ້ນກໍອັນຕະທານ ຈົນນັກປັນຍາກໍບໍ່ອາດຮູ້ທີ່ໄປໄດ້।

Verse 7

तस्मिन्नष्टे कपालं तत्क्षिप्तं मंडपबाह्यतः । अथान्यत्तत्र संजातं तद्रूपं च वरानने

ເມື່ອພຣະອົງອັນຕະທານໄປ ກະໂຫຼກທີ່ໂຍນນັ້ນຕົກຢູ່ນອກມັນດົບ; ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ອີກອັນໜຶ່ງກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນອີກ ມີຮູບດຽວກັນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 8

क्षिप्तंक्षिप्तं पुनस्तत्र जायते च महीतले । एवं शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च

ໂຍນແລ້ວໂຍນອີກ ມັນກໍເກີດຂຶ້ນອີກທີ່ນັ້ນເທິງພື້ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍພັນ—ເປັນຫມື່ນໆ ແລະກະທັ້ງເປັນໂກດິຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 9

तत्र क्षिप्तानि जातानि ततस्ते विस्मयान्विताः । अथोचुर्मुनयः सर्वे निर्विण्णाश्चास्य चेष्टितम्

ທີ່ນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ຖືກໂຍນອອກ ກໍກັບເກີດຂຶ້ນອີກເລື້ອຍໆ; ພວກເຂົາຈຶ່ງປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວບັນດາລະສີທັງປວງໄດ້ເວົ້າ ດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າຈາກການຄາດຄະເນລີລາອັນພິເສດຂອງພຣະອົງ।

Verse 10

कोऽन्यो देवान्महादेवाद्गंगाक्षालितशेखरात् । समर्थ ईदृशं कर्त्तुमस्मिन्यज्ञे विशेषतः

ໃນບັນດາເທວະທັງຫມົດ ນອກຈາກມະຫາເທວະ—ຜູ້ມີຍອດເສົາຖືກຊໍາລະໂດຍນ້ໍາຄົງຄາ—ຈະມີໃຜອື່ນອີກທີ່ສາມາດເຮັດເຊັ່ນນີ້ໄດ້, ໂດຍສະເພາະໃນພິທີຍັດນີ້?

Verse 11

ततस्ते वि विधैः स्तोत्रैः स्तुवंतो वृषभध्वजम् । होमं चक्रुर्मुहुर्वह्नौ मंत्रैस्तैः शतरुद्रियैः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ; ແລະໄດ້ຖວາຍໂຮມລົງໃນໄຟຊໍ້າໆ ດ້ວຍມັນຕຣາ Śatarudrīya ເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 12

ततः प्रत्यक्षतां प्राप्तस्तेषां देवो महेश्वरः । ततस्ते विविधैः स्तोत्रैस्तुष्टुवुः शूलपाणिनम् । वेदोक्तमंत्रैर्विविधैः पुराणोक्तैस्तथैव च

ແລ້ວພຣະເທວະມະເຫສວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະຂອງພວກເຂົາ ກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນຜູ້ຖືຕຣິສູນ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຢ່າງ—ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາຫຼາຍປະເພດຕາມທີ່ວິທີເວດສອນໄວ້ ແລະຕາມທີ່ປູຣານະໄດ້ກ່າວໄວ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

ऋषय ऊचुः । ॐ नमो मूलप्रकृतये अजिताय महात्मने । अनावृताय देवाय निःस्पृहाय नमोनमः

ບັນດາລະສີກ່າວວ່າ: “ໂອມ—ນະໂມແດ່ ມູນປຣະກຣິຕິ, ແດ່ອະຊິຕະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່; ນະໂມນະມະ ແດ່ເທວະຜູ້ບໍ່ຖືກປົກຄຸມ ແລະຜູ້ປາສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ.”

Verse 14

नम आद्याय बीजाय आर्षेयाय प्रवर्त्तिने । अनंतराय चैकाय अव्यक्ताय नमोनमः

ນະໂມແດ່ພຣະອາດິ ແດ່ເມັດພັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ແດ່ພຣະຜູ້ດຸດດັ່ງລະສີຜູ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຢ່າງເຄື່ອນໄຫວ; ນະໂມນະໂມແດ່ອະນັນຕະ ແດ່ອົງດຽວ ແດ່ອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ).

Verse 15

नानाविचित्रभुजगांगदभूषणाय सर्वेश्वराय विरजाय नमो वराय । विश्वात्मने परमकारणकारणाय फुल्लारविंदविपुलायतलोचनाय

ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍກຳໄລແຂນເປັນງູອັນພິສົດພິເສດ ແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຜູ້ປະເສີດ; ນະໂມແດ່ວິຍານແຫ່ງຈັກກະວານ ແດ່ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງດຸດດັ່ງດອກບົວບານເຕັມ.

Verse 16

अदृश्यमव्यक्तमनादिमव्ययं यदक्षरं ब्रह्म वदंति सर्वगम् । निशाम्य यं मृत्युमुखात्प्रमुच्यते तमादिदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິເສດໃນພຣະອາດິເທວະນັ້ນ—ຜູ້ບໍ່ອາດເຫັນ, ບໍ່ປາກົດ, ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ, ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ຜູ້ທີ່ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມັນອັກສະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກປາກແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 17

एवं स्तुतस्तदा सर्वैरृषिभिर्गतकल्मषैः । ततस्तुष्टो महादेवस्तेषां प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीत्तानृषीन्देवो वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍບັນດາລະສີທັງປວງ ຜູ້ທີ່ມົນທິນໄດ້ຫມົດໄປແລ້ວ, ມະຫາເທວະກໍພໍໃຈ ແລະປາກົດຕົວຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ພຣະເທວະໄດ້ກ່າວແກ່ລະສີເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນອັນປະເສີດ.”

Verse 18

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि तुष्टोऽसि नो देव स्थानेऽस्मिन्निरतो भव । असंख्यातानि यस्माच्च कपालानि सुरेश्वर

ບັນດາພຣາຫມະນະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈຕໍ່ພວກເຮົາ ໂອ ເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຕັ້ງຈິດສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້. ເພາະທີ່ນີ້ ໂອ ຈອມເທວະ, ມີກະໂຫຼກນັບບໍ່ຖ້ວນ…”

Verse 19

पुनः पुनः प्रवृत्तानि व्यपनीतान्यपि प्रभो । अस्मिन्नसंशयं स्थाने कपालेश्वरनामभृत्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ມັນເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ແມ່ນແຕ່ຖືກກຳຈັດແລ້ວກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ຢ່າງບໍ່ສົງໄສ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງຖືນາມ «ກະປາເລສະວະຣະ»។

Verse 20

स्वयं तु लिंगं देवेश तिष्ठेन्मन्वंतरांतरम् । कपालेश्वरनाम्ना त्वमस्मिन्स्थाने स्थितिं कुरु

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຂໍໃຫ້ລິງຄະທີ່ປະກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ ສະຖິດຢູ່ນີ້ຂ້າມຊ່ວງເວລາຂອງມັນວັນຕະຣະ. ໃນນາມ «ກະປາເລສະວະຣະ» ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖາປະນາການປະທັບຢູ່ຖາວອນໃນສະຖານທີ່ນີ້.

Verse 21

येत्र त्वां पूजयिष्यंति धूपमाल्यानुलेपनैः । तेषां तु परमं स्थानं यद्देवैरपि दुर्लभम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍທູບ ພວງມາລາ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 22

बाढमित्येवमुक्त्वाऽसौ स्थित स्तत्रमहेश्वरः । पुनः प्रवर्तितो यज्ञो निशानाथस्य भामिनि

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ «ດີແທ້» ແລ້ວສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ພິທີຍັດຂອງນິສານາຖະ ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 23

तस्मिन्दृष्टे लभेन्मर्त्यो वाजिमेधफलं प्रिये । मुच्यते पातकैः सर्वैः पूर्व जन्मार्ज्जितैरपि

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ມະນຸດພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ກໍໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ ແລະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ຊາດກ່ອນ.

Verse 24

इदं माहात्म्यमखिलमभूत्स्वायंभुवांतरे । वैवस्वते पुनश्चान्यद्दक्षयज्ञविनाशकृत्

ມະຫາອານຸພາບທັງປວງຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ເກີດຂຶ້ນໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ; ແລະອີກຄັ້ງໃນມັນວັນຕະຣະ ໄວວັສວະຕະ ກໍມີເຫດການອື່ນ ອັນເກືອບກັບການທໍາລາຍຍັດຍະຂອງດັກສະ.

Verse 25

कपालीति महेशानो दक्षेणोक्तः पुरा हरः । तेन यज्ञस्य विध्वंसं कपाली तमथाकरोत् । कपालेश्वरनामेति स्थितोस्मिन्मानवान्तरे

ໃນອະດີດ ດັກສະໄດ້ເອີ້ນ ຮະຣະ—ມະເຫສານະ ວ່າ “ກະປາລີ”. ເນື່ອງຈາກນັ້ນ ກະປາລີຈຶ່ງໄດ້ທໍາລາຍຍັດຍະນັ້ນ. ໃນມັນວັນຕະຣະນີ້ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນນາມ “ກະປາເລສະວະຣະ”.

Verse 26

अथास्य नाम देवस्य सूर्य सावर्णिकेंऽतरे । भविष्यति वरारोहे नाम तत्त्वेश्वरेति च

ແລະໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ສູຣະຍະ ສາວັຣນິ, ໂອ ເທວີຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ນາມຂອງເທວະອົງນີ້ຈະເປັນ “ຕັດຕະເວສະວະຣະ” ດ້ວຍ.

Verse 27

जाल्मरूपधरो भूत्वा शंकरस्तत्र चागतः

ແລ້ວ ສັງກະຣະ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນ “ຈາລະມະ” ອັນຕໍ່າຕ້ອຍ/ປິດບັງ ແລະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 103

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मध्ययात्रायां कपालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ່ 103 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາມະຫາອານຸພາບຂອງ ກະປາເລສະວະຣະ” ໃນປຶ້ມທີ 7 ພຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ ພຣະພາສະກເສດຕະຣະ ມາຫາຕະມະຍະ (ມັດຍະຍາຕຣາ) ຂອງ ສະກັນດະ ມະຫາປູຣານະ ອັນເຄົາລົບ ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ.