Adhyaya 100

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तयोरुत्तरसंस्थितम् । तथा वायव्यदिग्भागे ब्रह्मणो बालरूपिणः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຕັ້ງຢູ່ທາງເໜືອຂອງສອງສະຖານນັ້ນ. ແລະໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ມີການປາກົດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໃນຮູບເດັກນ້ອຍ.”

Verse 2

सांबादित्यं सुरश्रेष्ठे यः सांबेन प्रतिष्ठितः । स्थानानि त्रीणि देवस्य द्वीपेऽस्मिन्भास्करस्य तु

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ມີສາມບາອາດິຕະຍະ (Sāmbāditya) ຜູ້ທີ່ສາມບາໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້. ໃນແຜ່ນດິນ/ເກາະນີ້ ມີສະຖານສັກສິດສາມແຫ່ງຂອງພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 3

पूर्वं मित्रवनं नाम तथा मुण्डीरमुच्यते । प्रभासक्षेत्रमास्थाय सांबादित्यस्तृतीयकः

ກ່ອນອື່ນມີສະຖານທີ່ຊື່ ມິດຣະວະນະ; ແລະອີກແຫ່ງໜຶ່ງເອີ້ນວ່າ ມຸນດີຣ. ສ່ວນ ສາມບາອາທິຕະຍະ ຜູ້ພຳນັກໃນ ປຣະພາສະເຂດ ແມ່ນອັນທີສາມ.

Verse 4

तस्मिन्क्षेत्रे महादेवि पुरं यत्सांबसंज्ञकम् । द्वितीयं शाश्वतं स्थानं तत्र सूर्यस्य नित्यशः

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ມີນະຄອນຊື່ ສາມບາ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະສຸລິຍະມີສະຖານອັນອະມະຕະອັນທີສອງ ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 5

प्रीत्या सांब स्य तत्रार्को जनस्यानुग्रहाय च । तत्र द्वादशभागेन मित्रो मैत्रेण चक्षुषा

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິຮັກໃນ ສາມບາ ແລະເພື່ອອະນຸເຄາະແກ່ປະຊາຊົນທັງປວງ ພຣະອາກະ (ພຣະສຸລິຍະ) ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໃນສະຖານນັ້ນ ພຣະອົງສ່ອງແສງເປັນ “ມິດຣະ” ອັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບສອງສ່ວນ ແລະຊົມໂລກດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງໄມຕຣີ.

Verse 6

अवलोकयञ्जगत्सर्वं श्रेयोर्थं तिष्ठते सदा । प्रयुक्तां विधिवत्पूजां गृह्णाति भगवान्स्वयम्

ພຣະອົງຊົມເບິ່ງໂລກທັງປວງເພື່ອປະໂຫຍດອັນສູງສຸດ ແລະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍັງຮັບເອົາການບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 7

देव्युवाच । कोऽयं सांबः सुतः कस्य यस्य नाम्ना रवेः पुरम् । यस्य वाऽयं सहस्रांशुर्वरदः पुण्यकर्मणः

ເທວີກ່າວວ່າ: “ສາມບານີ້ແມ່ນໃຜ? ເປັນລູກຂອງໃຜ ຈົນນະຄອນຂອງພຣະສຸລິຍະໄດ້ຊື່ຕາມນາມຂອງເຂົາ? ແລະເພື່ອໃຜ ພຣະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງນີ້ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະທານພອນ ຕອບຮັບກຳດີ?”

Verse 8

ईश्वर उवाच । य एते द्वादशादित्या विराजन्ते महाबलाः । तेषां यो विष्णुसंज्ञस्तु सर्वलोकेषु विश्रुतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນບັນດາອາທິຕະຍະ 12 ອົງຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນ ອົງທີ່ໂດງດັງໃນທຸກໂລກດ້ວຍນາມ ‘ວິດສະນຸ’ ແມ່ນຖືກສັນລະເສີນເຫນືອທັງປວງ.”

Verse 9

इहासौ वासुदेवत्वमवाप भगवान्विभुः

ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ໄດ້ບັນລຸສະພາບ ແລະກຽດນາມເປັນ ‘ວາສຸເທວະ’.

Verse 10

तस्य सांबः सुतो जज्ञे जांबवत्यां महाबलः । स तु पित्रा भृशं शप्तः कुष्ठरोगमवाप्तवान् । तेन संस्थापितः सूर्यो निजनाम्ना पुरं कृतम्

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ສາມບະ ບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດຈາກນາງຈາມບະວະຕີ. ແຕ່ເຂົາຖືກພໍ່ສາບແຊ່ງຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະຕົກຢູ່ໃນໂຣກກຸດຖະ (ໂຣກເຮື້ອ). ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ອັນເຊີນພຣະສຸຣິຍະ (ພຣະອາທິດ) ໃຫ້ປະດິດສະຖານ ແລະສ້າງເມືອງໜຶ່ງຕາມນາມຂອງຕົນ.

Verse 11

देव्युवाच । शप्तः कस्मिन्निमित्तेऽसौ पित्रा पुत्रः स्वयं पुनः । नाल्पं स्यात्कारणं देव येनासौ शप्तवान्सुतम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ບຸດນັ້ນຖືກພໍ່ສາບແຊ່ງເນື່ອງຈາກຫຍັງ? ໂອ ພຣະເທວະ, ເຫດບໍ່ອາດນ້ອຍນິດໄດ້ ເພາະພໍ່ໄດ້ສາບລູກຂອງຕົນເອງ.”

Verse 12

ईश्वर उवाच । शृणुष्वावहिता भूत्वा तस्य यच्छापकारणम् । दुर्वासानाम भगवान्ममैवांशसमुद्भवः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ແລ້ວຂ້າຈະບອກເຫດແຫ່ງຄຳສາບນັ້ນ. ມີພຣະລິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບນາມ ດຸຣວາສາ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງສານະຂອງຂ້າເອງ.”

Verse 13

अटमानः स भगवांस्त्रींल्लोकान्प्रचचार ह । अथ प्राप्तो द्वारवतीं लोकाः संजज्ञिरे पुरः

ພຣະຜູ້ຄວນບູຊານັ້ນໄດ້ເດີນທາງພະເດີນ ທ່ອງໄປທົ່ວສາມໂລກ. ແລ້ວເມື່ອພຣະອົງມາຮອດ ດວາຣະວະຕີ ນິມິດອັນອັດສະຈັນໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ.

Verse 14

तमागतमृषिं दृष्ट्वा सांबो रूपेण गर्वितः । पिंगाक्षं जटिलं रूक्षं विस्वरूपं कृशं तथा

ເມື່ອເຫັນພຣະລິສີຜູ້ນັ້ນມາຮອດ ສາມບະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍຄວາມງາມຂອງຕົນ ໄດ້ມອງເຫັນທ່ານວ່າ ຕາສີນ້ຳຕານອ່ອນ ຜົມຈັດເປັນຈະຕາ ຫຍາບກະດ້າງ ຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ແລະຜອມບາງ.

Verse 15

अवमानं चकारासौ दर्शनात्स्पर्शनात्तथा । दृष्ट्वा तस्य मुखं मंदो वक्त्रं चक्रे तथात्मनः । चक्रे यदुकुलश्रेष्ठो गर्वितो यौवनेन तु

ລາວໄດ້ສະແດງການດູໝິ່ນ ທັງດ້ວຍສາຍຕາ ແລະດ້ວຍການເຂົ້າໄປໃກ້ພ້ອມການແຕະຕ້ອງ. ເມື່ອເຫັນໃບໜ້າຂອງລິສີ ຄົນໂງ່ນັ້ນກໍເຮັດໃບໜ້າຂອງຕົນໃຫ້ເໝືອນ ເພື່ອລໍ້ລຽນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຕະກູນຢະດຸ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍວັຍໜຸ່ມ ໄດ້ປະພຶດດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ.

Verse 16

अथ क्रुद्धो महातेजा दुर्वासा ऋषिसत्तमः । सांबं प्रोवाच भगवान्विधुन्वन्मुखमात्म नः

ຕໍ່ມາ ດຸຣວາສາ ລິສີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີເຕຊະອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດຄວາມໂກດ. ພຣະລິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ສາມບະ ພ້ອມກັບສັ່ນໃບໜ້າຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຂັດໃຈ.

Verse 17

यस्माद्विरूपं मां दृष्ट्वा आत्मरूपेण गर्वितः । गमने दर्शने मह्यमहंकारः कृतो यतः । तस्मात्त्वं कुष्ठरोगेण न चिरेण ग्रसिष्यसे

«ເພາະເຈົ້າເຫັນຂ້າພະເຈົ້າມີຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ແລ້ວຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍຮູບຂອງຕົນ; ແລະເພາະໃນການມາໃກ້ ແລະໃນການຈ້ອງມອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ສະແດງອະຫັງການ—ດັ່ງນັ້ນ ໃນໄມ່ຊ້າ ໂລກກຸດຖະ (ຂີ້ທູດ/ເລັບຣີ) ຈະກັດກິນເຈົ້າ»។

Verse 100

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मध्ययात्रायां सांबादित्यमाहात्म्योपक्रमे सांबाय दुर्वाससा शापप्रदानवर्णनंनाम शततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 100 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການປະທານຄຳສາບຂອງ຤ິສີ ດຸຣວາສາ ແກ່ ສາມບາ» ໃນພາກທີ 7 ພຣະພາສະຂັນດະ ພາຍໃນ «ມາຫາຕະມະຍະ ພຣະພາສະເກດຕະ» ໃນເລື່ອງ «ການເດີນທາງບຸນກາງ» ແລະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ «ສາມບາດິຕະຍະມາຫາຕະມະຍະ» ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນຄວນບູຊາ ໃນສຳຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ.